Τα στοιχεία που δίνει στην δημοσιότητα η ανοιχτή γραμμή καταγγελιών safeline.gr του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου, για την χρήση των παιδιών στα κοινωνικά δίκτυα, προκαλούν σοκ. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα οι κλήσεις αγγίζουν τις 2.000 ετησίως, εκ των οποίων 800 από αυτές έχουν να κάνουν με την εξάρτηση από το διαδίκτυο. Είναι το μεγαλύτερο ποσοστό σε κλήσεις, από τα 32 κέντρα στην Ευρώπη.

Τι θα πρέπει να κάνουν όμως οι γονείς για να αντιμετωπίσουν τον εθισμό των παιδιών τους, πριν αυτός καταστρέψει την καθημερινότητα τους; Ποιος ο ρόλος τους; Ποια είναι τα συμπτώματα που παρουσιάζει ένα παιδί το οποίο είναι εθισμένο στο διαδίκτυο; Ο υπεύθυνος της safeline.gr, Γιώργος Κορμάς και η Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας- Συνθετική Ψυχοθεραπεύτρια, Μαίρη Σακελλαρίου εξηγούν στο Reader.gr που οφείλεται η ραγδαία αύξηση του εθισμού των παιδιών στο διαδίκτυο και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, καθώς και τους τρόπους αντιμετώπισης του.

«Κατά βάση τα παιδιά εμφανίζουν εξάρτηση από τα games. Χρόνο με το χρόνο μικρότερα παιδιά εμφανίζουν συμπεριφορές εξάρτησης κι αυτό οφείλεται γιατί παίζουν από μικρές ηλικίες. Είναι ένα καινούργιο στοιχείο που αναδεικνύεται. Επίσης έχουν αυξηθεί τα περιστατικά που δείχνουν ότι τα παιδιά γίνονται πιο βίαια. Φεύγουν από το σπίτι, υπάρχουν ξυλοδαρμοί μέσα στο σπίτι για αυτό το θεμα, υπάρχει μια ένταση και βία», σχολιάζει ο Γιώργος Κρομάς.

Υπενθυμίζεται ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, ενσωμάτωσε ως διαταραχή την εξάρτηση από το διαδίκτυο, (μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ηλεκτρονικά παιχνίδια).

Η Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας- Συνθετική Ψυχοθεραπεύτρια, Μαίρη Σακελλαρίου εξηγεί αναλυτικά στο Reader.gr, τον ρόλο που «παίζουν» οι γονείς στο τεχνολογικό εθισμό που έχουν τα παιδιά τους.

«Ο διαδικτυακός εθισμός αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες εκφράσεις του τεχνολογικού εθισμού. Ο πρώτος αναφέρεται στην τηλεόραση και ο δεύτερος στις δραστηριότητες μέσω του Διαδικτύου. Μεγάλο μερίδιο εθισμένων ατόμων είναι οι ανήλικοι που πολλές φορές αδυνατούν να ελέγξουν και να περιορίσουν τον χρόνο παραμονής τους σε ορισμένες σελίδες και παιχνίδια. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να υπάρξει εμφάνιση στερητικών συμπτωμάτων. Δείχνει να λαμβάνουν υπερβολική ικανοποίηση που φτάνει στο σημείο να νιώθουν άγχος και να εκδηλώνουν εμμονή, θυμό και κακή διάθεση», αναφέρει. 

Η μείωση των δραστηριοτήτων που αφορούν την καθημερινότητα των παιδων, όπως η οικογένεια και φίλοι, είναι ένα βασικό σημάδι εθισμού στο διαδίκτυο, σύμφωνα με τους ειδικούς.

«Παράλληλα, ο εθισμός μπορεί να προκαλέσει και αλλαγές στις διατροφικές τους συνήθειες. Μεγάλη σημασία έχει το σύστημα και η δυναμική της οικογένειας  όπως και η σχέση του παιδιού με το σχολείο. Τα όρια εδώ παίζουν σημαντικό ρόλο και οι ίδιοι οι γονείς να είναι σταθεροί σε αυτά. Αυτά τα όρια είναι που στην πραγματικότητα δίνουν στο παιδί ασφάλεια και μια υγιή ενήλικη συμπεριφορά μετέπειτα στην ζωή του. Είναι γνωστό πως το παιδί μέσα από το διαδίκτυο εκφράζει την προσωπικότητα του. Κοινωνικοποιείται, εκτονώνεται και δέχεται άμεσα επιβεβαίωση από σχόλια από  άλλους χρήστες όπως και από τα ίδια τα παιχνίδια. Δημιουργεί χαρακτήρα που απολαμβάνει ένα συνεχώς εξελίξιμο εικονικό κόσμο που τις περισσότερες φορές λαμβάνει επιβράβευση και άλλοτε ταπείνωση  λόγω της αθωότητας του.  Γι’ αυτό το καθιστά και τόσο επικίνδυνο».

Ποια είναι όμως τα βήματα που θα πρέπει να ακολουθήσουν οι γονείς, προκειμένου να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα του εθισμού;

«Οι γονείς χρειάζεται να παρατηρούν την συμπεριφορά του παιδιού και να θέτουν συγκεκριμένες ώρες χρήσης στο διαδίκτυο και να μένουν σταθεροί σε αυτό. Αν η συμπεριφορά του παιδιού αρχίσει να γίνεται ακραία και δυσλειτουργική θα χρειαστεί άμεσα να απευθυνθούν στην γραμμή για το παιδί στο 1056, σε ένα παιδοψυχολόγο αντίστοιχα όπως και σε ομάδες που αφορούν τους συγκεκριμένους εθισμούς για ενδυνάμωση».

Η καλή σχέση του παιδιού με το οικογενειακό περιβάλλον θα μπορέσει να το απομακρύνει από τις διαδικτυακές συναλλαγές.

«Οι γονείς θα ήταν καλό να αναπτύξουν δραστηριότητες στο παιδί μακριά από την οθόνη του υπολογιστή, σε ώρες που το παιδί το αποζητάει να παίξει ανάλογα με την ηλικία του. Μπορεί επίσης να μεταφέρουν τα παιχνίδια ρόλων στον πραγματικό κόσμο. Σε μικρές ομάδες ή μεγαλύτερες με αληθινούς παίχτες για την εκτόνωση του. Η καλή σχέση του παιδιού με το οικογενειακό περιβάλλον, τα σημαντικά και σταθερά όρια χρήσης, η εξωτερική ομαδική ή ατομική δραστηριότητα είναι αυτά που θα μπορέσουν να απομακρύνουν τις διαδικτυακές συναλλαγές του», καταλήγει η ψυχολόγος.