Ομάδα Ρώσων επιστημόνων απέδειξε ότι το ριβονουκλεϊκό οξύ (RNA, το οποία μαζί με το DNA  αποτελούν το συνολικό γενετικό υλικό των οργανισμών) είναι σε θέση να συνθέσει μια πρωτεΐνη που προστατεύει τα κύτταρα από το στρες. Τα αποτελέσματα της έρευνας, αν ισχύουν, μπορούν να χρησιμοποιηθούν μελλοντικά στην καταπολέμηση των ογκολογικών παθήσεων και στην αναζήτηση φαρμάκων κατά της γήρανσης. 

Βέβαια, για να είναι έγκυρη επιστημονικά η μελέτη θα πρέπει να δημοσιευτεί σε ένα μεγάλο επιστημονικό περιοδικό ή να ανακοινωθεί σε ένα διεθνές συνέδριο υψηλού κύρους. Σε αυτήν την περίπτωση η ανακοίνωση έγινε από το γραφείο Τύπου του Πανεπιστημίου της Μόσχας Λομονόσοφ, κάτι που σημαίνει περισσότερο δημόσιες σχέσεις, παρά επιστημονική ορθότητα. 

Σε κάθε περίπτωση σύμφωνα με το δελτίο Τύπου, οι ειδικοί κατέδειξαν ότι «η τελομεράση που βρίσκεται στο ριβονουκλεϊκό οξύ κωδικοποιεί μία πρωτεΐνη, η οποία βοηθάει τα ανθρώπινα κύτταρα να αντισταθούν στο στρες… Η ανακάλυψη της πρωτεΐνης παρουσιάζει ενδιαφέρον επειδή εντοπίσθηκε στη σύνθεση του ριβονουκλεϊκού οξέος, όπου μέχρι σήμερα εκτιμούνταν ότι δεν μπορεί να κωδικοποιήσει πρωτεΐνες. Η νέα πρωτεΐνη μελετάται ενεργά ως συστατικό της τελομεράσης (ένζυμο, που προσθέτει ιδιαίτερες επαναλαμβανόμενες συνέχειες στο DNA)», δήλωσε η υφηγήτρια της χημικής σχολής του Πανεπιστημίου Λομονόσοφ της Μόσχας Μαρία Ρουμπτσόβα, η οποία συμμετείχε στην έρευνα.

Οι έρευνες που έχουν ως αντικείμενο την γήρανση και την ανανέωση των ανθρώπινων κυττάρων, συνδέονται στενά με την κατανόηση του μηχανισμού της κυτταρικής διαίρεσης (πολλαπλασιασμού) και της ιδιότητάς τουςνα αντισταθούν στο στρες, το οποίο προκαλείται για παράδειγμα από διάφορα είδη ακτινοβολίας, τοξίνες ή από ανεπαρκή διατροφή του κυττάρου. 

Τα κύτταρα στην πλειονότητα τους διαιρούνται σε έναν περιορισμένο αριθμό, επειδή το DNA με την κάθε κυτταρική διαίρεση που υφίσταται χάνει τα επαναλαμβανόμενα τμήματα του, που είναι τα τελομερή. Μόλις τα τελομερή ελαχιστοποιηθούν και φθάσουν σε κρίσιμο σημείο, η περαιτέρω κυτταρική διαίρεση καθίσταται αδύνατη και το κύτταρο πεθαίνει.

«Ανακαλύψαμε ότι (η τελομεράση του ριβονουκλεϊκού οξέος) μπορεί να έχει και μια ακόμη πρόσθετη λειτουργία, εάν βρίσκεται στον πυρήνα του κυττάρου και όχι στο κυτταρόπλασμα. Η μελέτη όλων των ιδιοτήτων της τελομεράσης μπορεί να οδηγήσει τους επιστήμονες στην δημιουργία του ελιξήριου της νεότητας και να συμβάλει στην καταπολέμηση των ογκολογικών παθήσεων» διευκρινίζει η ανακοίνωση του Πανεπιστημίου της Μόσχας.