Τουρκία: Ο Ακάρ και η ανάγνωση της Ιστορίας

Πολιτική

«Θα το σκεφτόμουν πολύ πριν προτείνω σε κάποιον να κοιτάξει την ιστορία του «για να μη πάθει τα ίδια…»

Ο στρατηγός Ακάρ αντιλαμβάνεται την ιστορία όπως τη διδάχθηκε στα στρατιωτικά γυμνάσια και στις στρατιωτικές σχολές, που φοίτησε στα χρόνια του Κεμαλισμού. Προφανώς η στρατιωτική του εκπαίδευση κυριαρχεί ακόμη και τον περιορίζει να αντιληφθεί την πολιτική ιστορία της Τουρκικής Δημοκρατίας από τη θέση του Υπουργού, που υπηρετεί αυτή την εποχή. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία όταν ολοκλήρωσε τον κύκλο της άρχισε να χάνει εδάφη και κυριαρχία χωρίς να μπορεί να αντιμετωπίσει την ορμή των εθνικών κρατών, αλλά και τις νέες ισορροπίες που διαμορφώνονταν στον κόσμο μετά τους δύο παγκοσμίους πολέμους.

Περιορίστηκε στα σημερινά της σύνορα, τα οποία η Άγκυρα θεωρεί ως ασταθή και αναγκάζεται να επιχειρεί αδιακόπως, παραβιάζοντας το διεθνές δίκαιο. Το καθεστώς του κ. Ερντογάν και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας, δηλώνουν καθημερινώς ότι η εδαφική ακεραιότητα της Τουρκίας απειλείται από τους Κούρδους, τους Έλληνες, την Κυπριακή Δημοκρατία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Σαουδική Αραβία, την Αίγυπτο, το Ισραήλ, από τις ΗΠΑ, την ΕΕ συνολικώς, αλλά και από τα κράτη-μέλη της.

Οι δυτικές χώρες μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο εντάχθηκαν σε διεθνείς οργανισμούς, ευρωπαϊκούς, περιφερειακούς, στην Βόρειο Ατλαντική Συμμαχία. Η Τουρκία, ως μέλος της δυτικής κοινότητας κρατών, ακολούθησε ακριβώς την ίδια διαδρομή. Βέβαια σήμερα η Τουρκία αποτελεί οριακό σύμμαχο, που έχει σπάσει κάθε δεσμό με την αμυντική στρατηγική του ΝΑΤΟ κυρίως μετά την επιλογή της Άγκυρας να προμηθευτεί ρωσικά οπλικά συστήματα και κυρίως το αντιαεροπορικό σύστημα S-400.

Η ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας στην ΕΕ έχει παγώσει ενώ μέλη στην μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια είναι ολόκληρη η Κυπριακή Δημοκρατία, ορισμένες Βαλκανικές χώρες και για τις υπόλοιπες οι διεργασίες εξελίσσονται ικανοποιητικότερα από αυτές της Τουρκίας. Κανείς δεν αμφισβητεί τη γεωστρατηγική σημασία της γείτονος, αλλά το γεωστρατηγικό πλεονέκτημα της Άγκυρας καθημερινά απομειώνεται από συνειδητές επιλογές του τούρκου Προέδρου και του καθεστώτος της Άγκυρας. Οι σχέσεις με τον αραβικό κόσμο έχουν διαταραχθεί σοβαρότατα παρά τις πρόσφατες εναγώνιες προσπάθειες να αναταχθούν οι δεσμοί κυρίως με Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Αίγυπτο. Το Ισραήλ αποκατέστησε διπλωματικές σχέσεις με την Άγκυρα, αλλά προφανώς υπάρχουν προβλήματα αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο πρωτευουσών.

Οι διμερείς σχέσεις με την Ουάσιγκτον κατακρημνίζονται καθημερινώς όσο η Τουρκία παραβιάζει τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, το Διεθνές Δίκαιο και κυρίως τις συμμαχικές δεσμεύσεις με κινήσεις που στρατηγικά καθιστούν ευάλωτη τη Βορειοατλαντική Συμμαχίας όπως η αγορά των ρωσικών πυραυλικών αντιαεροπορικών συστοιχιών. Τα πράγματα εξελίσσονται πολύ άσχημα για την Άγκυρα ακόμη και την ώρα που η Τουρκία αποφασίζει να προσέλθει στις θεμελιώδεις δογματικές αμυντικές απαιτήσεις του ΝΑΤΟ. Η Μόσχα, ως υπερδύναμή, δεν αφήνει έδαφος γι ανατολίτικα παζάρια και άμεσα υπενθυμίζει σε όλο τον κόσμο ότι η Τουρκία έχει υπογράψει συμβόλαιο και για ένα ακόμη σύστημα S-400. Η Άγκυρα διέψευσε τη δήλωση, όμως πλέον το ερώτημα για την πολιτική αξιοπιστία του Ανατολικού μας συμμάχου ηχεί βροντερά στα αυτιά, στη συνείδηση και στις αίθουσες όλης της συμμαχίας.

Σε όλη αυτή την διαδρομή απαξίωσης των πολιτικών και γεωστρατηγικών πλεονεκτημάτων της, που ακολουθεί η Τουρκία τα τελευταία χρόνια, η Συμμαχία, η ΕΕ, τα κράτη μέλη και κυρίως η Ελλάδα και η Κύπρος δεν στέκονται αντιπαραγωγικά απέναντι στην Τουρκία. Αντιθέτως επιδεικνύουν τεράστια πολιτική ανοχή και δημιουργική διάθεση προκειμένου να εξυπηρετούνται οι Ευρωαταλαντικοί στόχοι ακόμη και υπό τους δυσκολότερους όρους πολιτικής. Οι ανάγκες του κόσμου μας, που τόσο πολύ έχει διαταραχθεί από οικονομικές, πολιτικές, γεωστρατηγικές και υγειονομικές προκλήσεις, μάλλον δεν γίνονται αντιληπτές από πολλές χώρες στη γειτονιά μας και δυστυχώς μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται και η Τουρκία.

Με μία απόφαση αντιμετώπισης σοβαρών θεμάτων στρατηγικής οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ αναβαθμίζουν την παρουσία τους στην Ελλάδα και αποδίδουν αυξημένη γεωστρατηγική σημασία κυρίως στην Βόρεια Ελλάδα και τη Θράκη. Τα λιμάνια της χώρας αποκτούν σταδιακά το ρόλο που τους αρμόζει για τη διεθνή άμυνα, το εμπόριο, τη διακίνηση αγαθών μεταξύ Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής. Συνεργασίες επεκτείνονται μεταξύ συμμάχων, αλλά και τρίτων προς το ΝΑΤΟ χωρών. Τα θέματα ενέργειας και καλύτερης κατανομής της προς την Ευρώπη απαιτούν την αξιοποίηση των θαλασσίων οδών κυρίως της Ανατολικής Μεσογείου. Αυτός ο Νότιος διάδρομος εμπορίου, μεταφορών και ενέργειας, που ορίζεται μεταξύ Ελλάδος και Βόρειας Αφρικής αποτελεί τη μακροχρόνια διεκδίκηση μεγάλων συμφερόντων. Η Ελλάδα με πολιτικές υψηλού ρίσκου και τεράστιο οικονομικό κόστος διατήρησε το διάδρομο ελεύθερο προς όφελος των συμμάχων και εταίρων ισορροπώντας για τις ανάγκες τις χώρας σε πολύ λεπτό νήμα σχέσεων και με άλλους μεγάλους παίκτες των σημαντικών αναμετρήσεων της εποχής μας. Στις ανακοινώσεις που δημοσιοποιούνται για την τιμή της ενέργειας διαπιστώνουμε ότι η Ελλάδα συγκαταλέγεται μεταξύ των χωρών που πληρώνουν ακριβά την αγορά ενέργειας, όχι επειδή δεν έγιναν εγκαίρως οι προβλέψεις, σίγουρα και αυτό συμβαίνει, κυρίως όμως επειδή επέλεξε να ταυτιστεί με τα συνολικά συμφέροντα ,όταν άλλοι δημιουργούσαν πλεονεκτικό γι αυτούς ενεργειακό περιβάλλον εξασφαλίζοντας προνομιακές τιμές μέσα στα μονοπώλια που συμμετείχαν.

Στη νέα πραγματικότητα η Ελλάδα, παρά τις δυσκολίες που ανακύπτουν καθημερινώς στη διεθνή αλλά και εθνική πολιτική σκηνή, με τις πολιτικές επιλογές της αναβαθμίζει σταθερά και μεθοδικά τη θέση της. Το γεγονός βεβαιώνεται από συμμάχους, εταίρους, αλλά και την ακρότατα ανταγωνιστική Τουρκία που δεν παύει να θυμίζει την Ελληνική επιτυχία υπερτονίζοντας ότι ΗΠΑ και ΕΕ κατευθύνονται στις πολιτικές τους επιλογές στην Ανατολική Μεσόγειο και την περιοχή ΜΕΝΑ από την Ελλάδα.

Οι τούρκοι αξιωματούχοι νοιώθουν υπερήφανοι για την ιστορία τους. Όμως η προσεκτική ανάγνωση της σύγχρονης πολιτικής και διπλωματικής ιστορίας, χωρίς προκαταλήψεις και εθνικισμούς, δείχνει ότι η αναμέτρηση στα διπλωματικά τραπέζια και το επιτευχθέν αποτέλεσμα μάλλον είναι ευνοϊκότερο για τους προσεκτικούς συμμάχους και όχι για την Τουρκία.

Google NewsΑκολουθήστε το reader.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον κόσμο.

Best of Internet