Οι θεωρίες συνομωσίας μπορεί συχνά να μοιάζουν (και να είναι) σενάρια επιστημονικής φαντασίας, όμως υπάρχουν περιπτώσεις που τα γεγονότα μας δίνουν να καταλάβουμε πως το … σενάριο δεν ανήκει στην κατηγορία Sci Fi.  

Οργανώσεις με τεράστια ισχύ, που μπορούν να επηρεάσουν τα γεγονότα προς όφελος τους. Άνθρωποι σε σημαντικές θέσεις παγκοσμίως, που επηρεάζονται από μία κεντρική, σχετικά άγνωστη διοίκηση, η οποία και αποφασίζει.

Της Ευγενίας Κουντούρη

Η περίπτωση της Opus Dei , της οργάνωσης που ανήκει στην καθολική εκκλησία και λειτουργεί με τις ευλογίες του Βατικανού είναι από τις περιπτώσεις που η… φαντασία συναντά την πραγματικότητα. Πρόκειται όντως για μία μεγάλη, μυστική οργάνωση που αναζητά την παγκόσμια κυριαρχία.

Η Opus Dei ιδρύθηκε στην Ισπανία το 1928 από τον πρώην δικηγόρο και μετέπειτα ιερωμένο Χοσέ Μαρία Εσκριβά. Η οργάνωση απέκτησε σημαντική ισχύ μετά τον ισπανικό εμφύλιο, διευρύνοντας σταδιακά την επιρροή της στην Παιδεία, στον Τύπο και τους οικονομικούς οργανισμούς, ενώ παράλληλα απολάμβανε στήριξης από το δικτατορικό καθεστώς του Φράνκο.

Τα μέλη και η οργάνωση

Βουλευτές, μέλη του Κογκρέσου, επιχειρηματίες, τραπεζίτες, καθηγητές Πανεπιστημίων, διανοούμενοι . Αυτοί είναι οι άνθρωποι που προσηλυτίζονται από την οργάνωση και που ανήκουν σε αυτήν.  Αριθμεί επίσημα μόλις 94.000 μέλη, παρόλαυτα καταφέρνει να απλώνει τα… πλοκάμια της σε όλα τα κέντρα εξουσίας και κυρίως, φυσικά, σε αυτό της καθολικής εκκλησίας.

Η Opus Dei, έγινε ευρέως γνωστή, μέσω του βιβλίου «Κώδικας Ντα Βίντσι» του Νταν Μπράουν. Ο ταλαντούχος Αμερικανός συγγραφέας παρουσίασε την συγκεκριμένη θρησκευτική οργάνωση ως μια δολοφονική ομάδα που συνωμοτεί με το Βατικανό για να κρύψει τις πραγματικές ρίζες του χριστιανισμού. Και μπορεί η συγκριμένη ιστορία να αποτελεί αποκύημα της φαντασίας του Μπράουν, όμως υπήρχαν και αρκετά στοιχεία που ανταποκρίνονται απόλυτα στην πραγματικότητα.

Για παράδειγμα οι μεσαιωνικές τακτικές που χρησιμοποιούνται για την «αυτοτιμωρία» των μελών της, ως μέθοδο εξαγνισμού, κατά την οποία αυτομαστιγώνονται ή δένουν μία αγκαθωτή, μεταλλική στεφάνι, γνωστή ως κιλίκιο, στον μηρό του ποδιού τους επί ώρες ώστε το έντονο σωματικό άλγος να τους οδηγήσει στον εξαγνισμό τους. Εννοείται ότι η τακτική χρήση του αφήνει μόνιμα σημάδια.

Η ίδια η Opus Dei υποστηρίζει ότι η εικόνα της είναι πολύ διαφορετική από τον καλόγερο-δολοφόνο του βιβλίου. Όταν κυκλοφόρησε το βιβλίο του Νταν Μπράουν το 2003 ο επίσκοπος Ετσεβαρία προσπάθησε να αντικρούσει τις κατηγορίες,  ενώ τα σκάνδαλα διαφθοράς διαδέχονταν το ένα το άλλο.

«Το καταστατικό του Opus Dei, γίνεται όλο και περισσότερο, γνωστό. Τα κέντρα του είναι ανοιχτά. Εσείς οι δημοσιογράφοι έχετε έρθει και έχετε τραβήξει βίντεο στις εγκαταστάσεις μας. Το γεγονός ότι κάποιοι αναφέρονται σε αρχαίες και αποκρυφυστικές πρακτικές είναι ψέμα» υποστηρίζουν οι ιερείς που ανήκουν στην Opus Dei, όμως κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως στόχος της οργάνωσης είναι περισσότερα μέλη με ισχύ, κάτι που φυσικά έχει καταφέρει σε μεγάλο βαθμό.  

«Προσηλυτίζουν μορφωμένους, έξυπνους ανθρώπους, γιατρούς, δικηγόρους και στελέχη επιχειρήσεων»  λέει η Νταιάνα ΝτιΝίκολα, στέλεχος του Δικτύου Επαγρύπνησης για την Opus Dei στη Μασαχουσέτη, η οποία μάλιστα σημειώνει πως στόχος είναι τα νέα μέλη να διαχωριστούν από τις οικογένειές τους, ενώ τους πείθουν να καταθέτουν ολόκληρο το μισθό τους και τα περιουσιακά τους στοιχεία για τους σκοπούς της οργάνωσης.

Η ΝτιΝίκολα ίδρυσε την οργάνωση μετά τον προσηλυτισμό της κόρης της στην Opus Dei, ενόσω ήταν φοιτήτρια στο Κολέγιο της Βοστώνης. Η ίδια υποστηρίζει ότι η καθολική οργάνωση προσηλυτίζει ανθρώπους που έχουν προοπτικές επαγγελματικής επιτυχίας, τόσο για την επιρροή που θα μπορούν να ασκήσουν όσο και για τα χρήματά τους.

Ορισμένα μέλη, όπως ο Eduardo Guilisasti, διευθύνων σύμβουλος της Vina Concha y Toro, της μεγαλύτερης οινοποιίας της Λατινικής Αμερικής, προωθούν τις προσπάθειες της Opus Dei δίνοντας ολόκληρο το μισθό τους ώστε να βοηθήσουν στη λειτουργία περισσότερων από 100 σχολών management από την Ισπανία και το Μεξικό έως το Βιετνάμ.

Τα μέλη χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Η μία είναι αυτή των «numerary», τίτλος που δίνεται στα μέλη που επιλέγουν να μείνουν άγαμοι και να κατοικούν σε καταλύματα της Opus Dei.

Σχεδόν το 30% των μελών της Opus Dei δίνουν όρκους αποχής από οποιαδήποτε σεξουαλική δραστηριότητα και ζουν κοινοβιακά με άλλα μέλη της οργάνωσης.

Η δεύτερη κατηγορία είναι οι «supernumeraries», οι οποίοι ζουν κανονικά τις ζωές τους με τις οικογένειές τους.

Στο βιβλίο «ο Δρόμος» του ιδρυτή της Opus Dei, Χοσέ Μαρία Εσκρίβα επισημαίνεται ρητώς: «Δεν θα αγοράζετε βιβλία χωρίς τις συμβουλές ενός έμπειρου Χριστιανού. Είναι πολύ εύκολο να αποκτήσετε κάτι άχρηστο ή παραπλανητικό. Συχνά οι άνθρωποι νομίζουν ότι κουβαλούν ένα βιβλίο, αλλά είναι μόνο λάσπη». Σύμφωνα με πρώην μέλη της οργάνωσης, ο έλεγχος αυτός επεκτείνεται και στην ιδιωτική αλληλογραφία ενώ φυσικά, είναι ιδιαίτερα δύσκολη η αποχώρηση και η επιστροφή στα εγκόσμια χωρίς δουλειά και χωρίς χρήματα, αφού αυτά καταβάλλονται απευθείας στα ταμεία της Opus Dei.

Αξίζει φυσικά να σημειωθεί πως ο Εσκρίβα είχε φασιστικές απόψεις σημειώνοντας ότι οι άνθρωποι δεν είναι ίσοι ενώπιον του Θεού -οι κληρικοί είναι πιο σημαντικοί από τους υπόλοιπους ανθρώπους. Ήταν επίσης μισογύνης και είχε πει χαρακτηριστικά πως «οι γυναίκες θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται σαν τα χαλιά ώστε να μπορούν οι άνθρωποι να πατάνε πάνω τους», ενώ είχε δηλώσει για τα ανάπηρα παιδιά ότι η αναπηρία τους οφείλεται στις αμαρτίες που πιθανότατα έκαναν οι γονείς τους.

Το Βατικανό

Η Opus Dei έχει κυριαρχήσει και εντός των κόλπων της καθολικής εκκλησίας τις τελευταίες δυο δεκαετίες. Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος ο Β’, ο οποίος απεβίωσε τον Απρίλιο του 2005, όρισε την Opus Dei ως ιδιαίτερο σώμα της καθολικής εκκλησίας, κάτι που σημαίνει ότι τα μέλη της αναφέρονται μόνο στη Ρώμη και όχι στις κατά τόπους επισκοπές.

Το 2002, ο Ιωάννης Παύλος πέτυχε την αγιοποίηση του Εσκριβα μόλις 27 χρόνια μετά το θάνατό του, προβαίνοντας έτσι στην «πιο γρήγορη αγιοποίηση της πρόσφατης ιστορίας».

Οι ισχυροί φίλοι και οι χορηγίες

Η Cisco Systems, η μεγαλύτερη παραγωγός εξοπλισμού δικτύων υπολογιστών στον κόσμο, η μεγαλύτερη εταιρία κινητής τηλεφωνίας η Vodafone και η Nokia  είναι μερικές απότ ις εταιρίες που χρηματοδοτούν μαθήματα στο Centro Elis του Μιλάνου το οποίο και ανήκει στην οργάνωση.

Το Centro ELIS μάλιστα έχει λάβει και κρατική χρηματοδότηση από την Ιταλία, ύψους περίπου 800.000 ευρώ, τα οποία, σε συνδυασμό με τη χρηματοδότηση από το Βατικανό, χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία αντίστοιχων σχολών στην Κίνα, το Εκουαδόρ, την Ουρουγουάη, το Βιετνάμ και άλλες χώρες, σύμφωνα τουλάχιστον με την επίσημη ιστοσελίδα της σχολής.

Ανάλογη περίπτωση είναι το IESE Business School στη Μαδρίτη και τη Βαρκελώνη, το οποίο έχει ιδρυθεί από τον ίδιο τον Εσκριβά. Όπως και το Centro ELIS, το IESE καλλιεργεί διασυνδέσεις με τον επιχειρηματικό κόσμο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η PricaWaterhouseCoopers καταβάλλει τους μισθούς των καθηγητών, ενώ τακτική χρηματοδότηση δίνουν επίσης η Nissan, η Alcatel και η Banco Santander Central Hispano, σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της IESE.

Επίσης, η Citigroup, αλλά και η Morgan Stanley, η τρίτη μεγαλύτερη χρηματιστηριακή εταιρία στις ΗΠΑ, καταγράφονται επίσης ως «χορηγοί».

Τo Limmat Foundation, είναι γνωστό ότι επηρεάζει άμεσα την πολιτική των χωρών στις οποίες δρα, ενώ όλα τα ιδρυτικά του μέλη έχουν ισχυρούς δεσμούς με την Opus Dei. Έχει έδρα την Ελβετία, ενώ δρα στην Κεντρική και Ανατολική Αφρική, τη Νότιο Αμερική, τη Νοτιοανατολική Ασία και τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Το ίδρυμα Limmat έχει ετήσιο προϋπολο­γισμό πάνω από 1.000.000 S. εκ ίων οποίων ίο 78% προέρ­χεται από ιδίους πό­ρους. ενώ το υπόλοιπο 22% καλύπτεται από κρατικά κονδύλια κι επιχορηγήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το ίδρυμα έχει άμεση σχέση με το πανευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα που ελέγχει η Opus Dei. Στον κατάλογο των μελών του συγκαταλέγονται κορυφαία στελέχη της Λαϊκής Τράπεζας της Ισπανίας, της Nordfinanzbank της Ζυρίχης και του ιδρύματος Rhine-Dunude, που είναι εξ ολοκλήρου χρηματοδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Ένωση

Ένας άλλος οργανισμός που ιδρύθηκε από μέλη της Opus Dei είναι το ίδρυμα Hanns-Seidel, με έδρα τη Γερμανία. Το ίδρυμα χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ σχετίζεται με το Βαυαρικό Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα CSU, ο ευρωβουλευτής του οποίου, Φριτζ Πιρκλ, είναι ιδρυτικό μέλος του Hanns-Seidel.

Το ίδρυμα αυτό, σε συνεργασία με το Limmat, έχει ιδρύσει στις Φιλιππίνες το Κέντρο Έρευνας κι Επικοινωνίας, μεταξύ των μελών του οποίου συγκαταλέγεται η πλειοψηφία της οικονομικής και πολιτικής ελίτ της χώρας.

To Instituto per la Cooperazione Universitaria με κεντρικά γραφεία στη Ρώμη και τις Βρυξέλλες, δραστηριοποιείται από το 1993 σε ολόκληρο τον κόσμο. Ιδιαίτερη δράση παρουσιάζει σε χώρες όπως το Περού, η Αλβανία και τα κράτη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Ο ετήσιος προϋπολογισμός του ξεπερνά τα 4.500.000 $, εκ των οποίων το 10% προέρχεται από ίδια κεφάλαια, ενώ τα υπόλοιπα καλύπτονται από κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η επιρροή που ασκεί στην πολιτική των χωρών στις οποίες η παρουσία της είναι ισχυρή έχει άμεσο αντίκτυπο και στην παγκόσμια πολιτική σκηνή. Τα μέλη της, άλλωστε, έχουν κατορθώσει να εισχωρήσουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, να γίνουν επίτροποι των χωρών τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή κυβερνητικοί εκπρόσωποι στον ΟΗΕ.

 Έτσι καταφέρνουν να επεμβαίνουν στις εξελίξεις, έχοντας πετύχει να ελέγχουν ακόμη και διεθνείς κοινωφελείς οργανισμούς όπως την UNESCO, της οποίας ο γενικός διευθυντής Φεντερίκο Μαγιόρ είναι μέλος της οργάνωσης.

Όπως μέλος της οργάνωσης είναι και ο διευθυντής του FBI Λούις Φρι, αλλά και ο καταδικασθείς για κατασκοπία υπέρ των Ρώσων πράκτορας του FBI Ρόμπερτ Χάνσεν, ο οποίος επί χρόνια παρέδιδε άκρως απόρρητα έγγραφα στη Μόσχα.

Ο θάνατος του Χαβιέ Ετσεβερία, του τελευταίου ηγέτη της οργάνωσης δεν αναμένεται να αλλάξει πολλά πράγματα. Μπορεί να ήταν ο τελευταίος της παλιάς φρουράς της Opus Dei, όμως μία τέτοια οργάνωση δεν αντιμετωπίζει ποτέ κενό εξουσίας.

Πηγές: thesecretrealtruth, www.opus-info.org, acrobase, www.crisismagazine.com