Ανοίγεις ραδιόφωνο. Ακούς κάτι εξαιρετικά φρέσκο με άρωμα... vintage και χροιά Ανδριάνας Μπάμπαλη. Σκέφτεσαι «αποκλείεται». Αυτά τα στερεότυπα αν δεν είχαμε στο κεφάλι μας, μπορεί να μη χάναμε μικρά αριστουργήματα, σε κάθε τομέα. Στα 15 χρόνια καριέρας της, η δημοφιλής μουσικός άλλωστε, μας έχει συνηθίσει σε ένα σωρό διαφορετικές συνεργασίες και εναλλαγές, που χωρίς να κοστίζουν καθόλου στη μουσική της ταυτότητα, κάθε φορά αποκαλύπτουν μία διαφορετική της πτυχή. Αυτήν τη φορά λοιπόν, η Ανδριάνα Μπάμπαλη με το «Spell» της, μάγεψε τα ραδιόφωνα και με ξένο ρεπερτόριο. Τί συνέβη;

Δεδομένου του ότι δεν σε έχουμε ακούσει σε κάτι αγγλόφωνο ως τώρα, πώς προέκυψε το Spell;
Έγινε αυθόρμητα. Επειδή γράφω κάποια αγγλόφωνα κομμάτια, έχω κάποια στο «συρτάρι» και σκεφτόμουν «τι θα τα κάνω αυτά», αν θα τα δώσω κάπου... Αυτό το συγκεκριμένο επειδή το είχα και στο μυαλό πώς θέλω να γίνει, απλά μου φάνηκε λίγο πιο ωραίο και λέω μήπως... να το βγάλουμε; Το έβαλα λοιπόν σε έναν φίλο που ασχολείται με το ραδιόφωνο, τον Χρήστο Παπαμιχάλη και μου λέει είναι πολύ ωραίο, θα το πας στην EMI να το βγάλουμε. Έγινε πολύ γρήγορα όλο, δεν το σκέφτηκα και πολύ.

Γιατί δίσταζες με τα αγγλικά;
Γιατί ελληνικά τραγουδάω, στην Ελλάδα ζούμε.. Κάποιοι ας πούμε κάνουν αγγλόφωνο τραγούδι το οποίο δεν θα βγει εκτός συνόρων... Είναι λίγο κουλό. Γιατί τραγουδάτε αγγλικά, σε Έλληνες δεν απευθύνεστε; Είναι λίγο δήθεν για μένα.

Ίσως είναι και θέμα έκφρασης.
Να εκφράζεσαι σε άλλη γλώσσα από τη μητρική σου, συγγνώμη, είναι υποκριτικό, τι θα πει αυτό; Εκφράζομαι δηλαδή σε άλλη γλώσσα; Πώς γίνεται αυτό; Δηλαδή όταν μαλώνεις, όταν ερωτεύεσαι, μιλάς αγγλικά; Με τους δικούς σου μιλάς αγγλικά, γερμανικά, οτιδήποτε;

Και τότε πώς βγήκε το Spell... Spell;
Επειδή στο πρακτικό κομμάτι είναι πολύ πιο εύκολη γλώσσα για να γράψεις. Για διάφορους λόγους και τεχνικούς και πρακτικούς, είναι πιο κοφτή γλώσσα. Τα ελληνικά είναι δύσκολα να τα χειριστείς, να γράψω ελληνικά είναι δύσκολο. Τα λέω όλα αυτά με τόνο λίγο επιθετικό, αλλά... Κι εγώ έγραψα το αγγλικό κομμάτι, μου βγήκε με ευκολία γιατί πάνω σ' αυτήν τη μελωδία δεν θα κολλούσαν τα ελληνικά, δεν ακούγονταν καλά. Θα 'θελα να το έγραφα στα ελληνικά αλλά δε μου βγήκε τίποτα.

Πάντως, σαν πείραμα βγήκε.
Ναι, πήγε πολύ καλά, παίχτηκε στους σταθμούς που παίζουν αγγλόφωνο τραγούδι και με ενδιαφέρουν και γενικά έχω πάρει καλό feedback. Από ό,τι κατάλαβα το κομμάτι άρεσε.

Έχεις καταλάβει ότι τα έχεις κάνει λίγο ανάποδα. Συνήθως πρώτα κάποιοι τραγουδούν στα αγγλικά κι αν δεν «τραβήξει» το γυρνούν στο ελληνικό.
Αυτό ήταν ένα πείραμα, γιατί είναι ένα τραγούδι μόνο του και γι' αυτό σκεφτόμουν τι να κάνω. Σίγουρα για μένα τα αγγλικά είναι πολύ πιο εύκολα. Είναι μαγκιά να γράψεις ωραία τραγούδια ελληνικά.

Τώρα που πέτυχε το πείραμα, θα το συνεχίσεις;
Μπορεί, δεν ξέρω ακόμα. Δεν έχω κάτι πολύ συγκεκριμένο υπόψη.

Θες να μου εξηγήσεις γιατί εσείς οι δημιουργοί τελευταία φτιάχνετε τόσο ωραία, αλλά μικρά σε διάρκεια τραγούδια; Τo Spell ας πούμε, είναι περίπου 02:50.
Ή άλλες φορές μπορεί να βγει πολύ μεγάλο. Εγώ νομίζω ότι το τρίλεπτο είναι ιδανική διάρκεια.

Πλατειάζει δηλαδή, αν είναι πιο μεγάλο;
Όχι, εξαρτάται από το κομμάτι. Νομίζω ότι σε αυτά τα τρία λεπτά, προλαβαίνει να πει αυτό που θέλει να πει, μετά θα είναι σα να το τραβάς από τα μαλλιά. Υπάρχουν τραγούδια που είναι 7 λεπτά και είναι σούπερ ας πούμε. Πάντως, κάπου εκεί είναι η διάρκεια των πιο απλών κομματιών.

Το Spell έχει την σημασία της γοητείας ή αυτό που λένε κάποιοι, μαγικό ξόρκι;
Έχει πιο πολύ την έννοια της γοητείας, είναι αυτό που σου κάνει ο άλλος μάγια με έναν τρόπο, που σε γοητεύει.

Στη μουσική εσένα τί σε γοητεύει;
Είναι μέσα στη ζωή μου, δηλαδή την έχω ανάγκη. Τώρα σαν επάγγελμα, επίσης. Αυτό έμαθα να κάνω, δεν ξέρω να λειτουργώ έξω από αυτό. Eίναι μία δουλειά που δίνει χαρά σε σένα που την κάνεις και ελπίζεις να δώσεις χαρά και σε αυτούς που σε ακούν. Καταρχάς, ελπίζεις να σε ακούει κάποιος, βασικό αυτό. Πάντως, είναι προνόμιο να την κάνεις.

Έχεις εφεύρει κάποιο ξόρκι ώστε στα δύσκολα να «ξεφεύγεις» και να πηγαίνεις παρακάτω;
Όχι δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Πολλές φορές κολλάω και σε άσχημα πράγματα. Δεν έχω βρει το μαγικό φίλτρο δηλαδή. Τώρα για να ξεχαστώ... Συνήθως γίνεται μέσω της δουλειάς, μέσω της μουσικής. Θα παίξω λίγο κιθάρα...κάπως έτσι.

Έχεις συνειδητοποιήσει ότι έχουν περάσει ήδη 15 χρόνια από όταν πρωτοξεκίνησες;
Όχι, γενικά ποτέ δεν καταλαβαίνεις πως περνάει ο χρόνος. Εντάξει, δε νιώθω το ίδιο όπως όταν πρωτοξεκινούσα, αλλά σίγουρα περνάει πολύ πιο γρήγορα από ό,τι υπολογίζεις.

Είσαι ευχαριστημένη με όσα έχουν συμβεί μέσα σε αυτά τα 15 χρόνια;
Δεν πέρασαν πάρα πολύ γρήγορα, απλά άργησα εγώ να αποφασίσω κάποια πράγματα που θα μπορούσα να είχα κάνει πιο πριν... Κατά τ' άλλα όμως, αυτό ήταν. Δηλαδή, δε γυρίζει πίσω.

Τί θα άλλαζες;
Θα ήθελα να επισπεύσω κάποια πράγματα.

Είναι θέμα αναβλητικότητας;
Ναι, γι' αυτό και θέλω τους ανθρώπους γύρω μου πιο αποφασιστικούς γιατί εγώ καμιά φορά κολλάω: «Να το κάνω ή να μην το κάνω;» και περνάει ο καιρός άσκοπα, οπότε καλό είναι κάποιος να με σπρώξει λίγο. Όπως και με το Spell, το είχα γράψει εδώ και έναν χρόνο και σκεφτόμουν αν είναι ή δεν είναι καλό. Και βρέθηκε κάποιος που είπε «φέρ'το εδώ, το βγάζουμε σε μία εβδομάδα, ετοιμάστε το», αλλιώς θα το ψείριζα ακόμα.

Βέβαια, κάποιος άλλος ίσως έλεγε πως όλα γίνονται πάντα όταν είναι για να γίνουν.
Ισχύει αυτό, αλλά όχι πάντα, υπάρχουν άνθρωποι που είναι τα «ζώα μου αργά». Μερικά πράγματα μπορούν να γίνουν και πιο πριν. Όπως αντίστοιχα υπάρχουν άλλα που μπορεί να μην είσαι όντως έτοιμος να τα κάνεις.

Τι πιστεύεις ότι ακούει ο κόσμος; Το Spell εισέπραξα πως το έκανες επειδή το ήθελες και όχι με το σκεπτικό ότι πρόκειται για ήχο που τελευταία αρέσει πολύ.
Δεν υπάρχει αυτό και θα ήταν πολύ μεγάλη βλακεία σαν σκέψη.

Στο ξεκίνημά σου, η τάση ήταν λίγο περισσότερο προς το έντεχνο πάντως. Όχι;
Δεν ξέρω τι ακούει η πλειοψηφία του κόσμου, κρίνω από αυτό που βλέπω. Πιστεύω πως ο κόσμος κλίνει περισσότερο προς τα μπουζούκια τώρα. Η κρίση αντί να τα αποδυναμώσει, τα γιγάντωσε τελικά. Κι αυτά βέβαια, έχουν πέσει σε σχέση με παλαιότερα, δούλευαν πέντε ημέρες και τώρα δουλεύουν δύο, ενώ εμείς δεν δουλεύουμε ούτε μία πια. Είναι στο dna αυτό το νταχντιρντί τελικά, αυτό αρέσει στην πλειοψηφία του κόσμου. Και είναι πολύ τηλεοπτικό κιόλας.

Είναι επειδή όντως αυτό αρέσει ή επειδή αυτό προβάλλεται περισσότερο στα ΜΜΕ;
Και από την τηλεόραση που κατευθύνει αρκετά τα πράγματα, γιατί βλέπει ο κόσμος τηλεόραση... Ύστερα, τα ραδιόφωνα έχουν αυτές τις playlists που παίζουν συγκεκριμένα κομμάτια κλπ...

Οι νέοι βέβαια, έχω την εντύπωση, πως πλέον κλίνουν πολύ περισσότερο στο διαδίκτυο από ό,τι στην τηλεόραση...
Πάντως, σίγουρα η τηλεόραση ακόμη δεν έχει αποδυναμωθεί. Από αυτά που παρακολουθώ, αυτά έχω συμπεράνει. Όσο για τα πρώτα ραδιόφωνα σε ακροαματικότητα, νομίζω πως είναι κυρίως ειδησεογραφικά. Το νέο lifestyle τώρα είναι η πολιτική, ενώ παλαιότερα ασχολούνταν με ηθοποιούς, μοντέλα κλπ.

Πολιτικές ειδήσεις ακούς, διαβάζεις; Σε αγγίζουν;
Ναι ναι, βλέπω πολλά, διαβάζω... Όταν οδηγώ ακούω ενημερωτικό ραδιόφωνο, ασχολούμαι πολύ.

Και ποιο είναι το συμπέρασμά σου;
Δεν έχω συμπέρασμα. Και έχω σταματήσει εντελώς να γράφω γνώμες και οτιδήποτε που αφορά την πολιτική στα social media. Μουγκάθηκα, σταμάτησα και τα συζητάω με τους γονείς μου, τους φίλους μου, δηλαδή μέχρι εκεί. Κατά τ' άλλα δεν έχω καμία άποψη για να την εκφράσω δημόσια για την πολιτική. Γιατί αυτό που είδα να συμβαίνει είναι ότι ζούμε σε μία εποχή που δε μπορείς να πεις ούτε μισή λέξη πέρα από τα τυπικά πράγματα, διαστρεβλώνονται τα πάντα. Μπορεί να πεις μία ανθρώπινη άποψη και να στην πέσουν από παντού, να σε ξεσκίσουν και δεν έχω καμία όρεξη να μπω σε κάτι τέτοιο. Δεν υπάρχει αυτό που συμβαίνει με κάποιους ανθρώπους που και μια βλακεία να πουν... ή την άποψή τους. Είναι τρομερό και από κάποιους που καμώνονται τους δημοκράτες και τους δεν ξέρω γω τι. Δηλαδή δε μπορεί να διαφωνήσει μαζί σου κάποιος, τελείωσε. Ούτε από εδώ ούτε από εκεί. Πρέπει να τον κάνεις χίλια κομμάτια.

Τα social media είναι εργαλείο δουλειάς πιστεύεις, ή ματαιοδοξίας;
Όταν τα χρησιμοποιώ για τη δουλειά, μια χαρά είναι. Κατά τ' άλλα είχα μία συζήτηση με μία φίλη και λέγαμε πόσο αναπολούμε τη ζωή χωρίς social media. Πόσο πολύ πιο τέλεια ήταν η ζωή χωρίς κινητά, χωρίς όλα αυτά. Ήταν 1000 φορές καλύτερη. Νομίζω από όταν έγιναν μέρος της ζωής, καταστράφηκε ένα μεγάλο μέρος της χαράς της. Έγιναν όλα ψεύτικα, μια φωτογραφία, μία σέλφι. Όλη τους η χαρά, έγινε αυτό. Δεν ξέρω, ελπίζω να κάνουν έναν κύκλο και να εξαφανιστούν μετά από λίγο.

Ωστόσο, κάποιες καριέρες έχουν χτιστεί μέσω αυτών...
Οπωσδήποτε τα social media είναι πανίσχυρα, έχει αποκτήσει πολύς κόσμος «φωνή» και υπάρχουν και κάποιες ενδιαφέρουσες «φωνές» μέσα σε όλο αυτό. Όμως, κάποιες από αυτές, όταν αποκτούν πάρα πολλούς ακόλουθους, γίνονται λίγο αλαζονικές. Χάνουν την αθωότητά τους. Πάντως, για μένα η ζωή χωρίς αυτά, ήταν 1000 φορές καλύτερη, και οι άνθρωποι ήταν καλύτεροι.


Quarderinas Quartet

Ή δεν είχαν την ευκαιρία να βγάλουν τον κακό τους εαυτό, δεν ξέρω.
Εντάξει, κάποιος άνθρωπος που έχει κακό εαυτό, θα τον δεις σε κάποια στιγμή, στη συναναστροφή. Πόσο να κρυφτεί; Εννοώ ασχέτως social media. Θα στην κάνει την στραβή, δεν θα κρατηθεί. Αν είσαι κακός και δεν το δείχνεις ποτέ, τότε δεν είσαι μάλλον.

Έχουν προσθέσει σίγουρα ένα άγχος παραπάνω...
Όλοι λένε την γνώμη τους, όλοι λένε ό,τι λένε με έναν τρόπο αλαζονικό. Σιγά ρε παιδιά, ηρεμήστε λίγο, γίναμε όλοι ειδικοί στα πάντα, τα οικονομικά, κάπου. Άσχετοι άνθρωποι έχουν άποψη για όλα, δεν είναι κανείς που δεν ξέρει, μάθανε όλοι τα πάντα.

Η αλήθεια είναι ότι μια αποψάρα την είχαμε πάντα όλοι. Τώρα μάλλον βρήκαμε το βήμα για να την εκφράζουμε.
Ναι σίγουρα, απλά εμένα αυτό έχει αρχίσει και με κουράζει, δε μπορώ. Και μάλιστα με αυτόν τον αλαζονικό τρόπο... Πάντα σε όλη μου τη ζωή είμαι μαθήτρια, άμα δεν ξέρω κάτι θα ρωτήσω έναν άνθρωπο που ξέρει. Έχω φίλους οικονομολόγους πχ, διαβάζω κάτι και τους ρωτάω να μου εξηγήσουν. Να δεις, αν αυτό που διαβάζεις, στέκει. Δεν επεξεργάζεται κανείς τίποτα. Βλέπεις μια είδηση ότι κάποιος είδε μία ιπτάμενη αρκούδα και το βάζουν όλοι μετά. Δεν κάθεται κανείς να σκεφτεί, παιδιά, δεν πετάνε οι αρκούδες, να το σκεφτούμε λίγο ψύχραιμα αν γίνεται... Αναπαράγονται φοβερά ψέματα χωρίς καμία κριτική σκέψη.

Από το ξεκίνημα της καριέρας σου, μέχρι και σήμερα, σε βλέπουμε συνέχεια σε συνεργασίες. Αυτό συμβαίνει γιατί λειτουργείς καλύτερα μέσα σε αυτές; Σ' αρέσει να μοιράζεσαι; Αισθάνεσαι περισσότερη ασφάλεια; Τι από όλα;
Γενικά μ' αρέσει η συνεργασία με τους ανθρώπους και όλη αυτή η διάδραση. Είμαι τέτοιος τύπος, της ομάδας. Δε με νοιάζει να ξεχωρίζω. Βέβαια, εντάξει, μπορεί να είναι θέμα ανασφάλειας κατά βάθος, αλλά γενικά μου αρέσει.

Το ωραίο είναι, πως κάπως έτσι βλέπουμε διαφορετικές πτυχές σου. Ας πούμε, τελευταία, σε βλέπουμε και στο Quarderinas Quartet.
Αυτό ναι, είναι το γκρουπ που είμαστε τέσσερις κοπέλες, έχει την ιδιαιτερότητα ότι είμαστε μόνο γυναίκες. Στηρίζεται σε αρκετά δικά μου κομμάτια, οι κοπέλες είναι η Βασιλική Μαζαράκη στο βιολί, η Εύη Μάζη στο πιάνο και το φλάουτο και η Αντωνία Τσολάκη παίζει κοντραμπάσο. Μάζη και Τσολάκη τραγουδούν επίσης, o Άκης Κατσουπάκης έχει την ενορχήστρωση... Είναι ένα πολύ ωραίο σχήμα που παίζουμε αρκετό ξένο ρεπερτόριο, πολύ προσεγμένο νότα νότα, βγάζει έναν ήχο πιο κλασσικό.

Έχεις πειραματιστεί μέχρι και με την υποκριτική. Τι δεν έχουμε δει ακόμη από εσένα;
Δεν ξέρω. Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω; Να χορέψω; (γέλια). Κι αυτό παίζει. Δεν ξέρω που θα με οδηγήσουν τα πράγματα. Ελπίζω να γίνω καλύτερη μουσικός, αν μπορέσω να πάρω και το πτυχίο μου στην κιθάρα μέσα στην επόμενη πενταετία. Είμαι ανοιχτή πάντως σε προτάσεις και ιδέες.

*Η Ανδριάνα Μπάμπαλη θα εμφανιστεί με το πρότζεκτ Quarderinas Quartet στις 04/06 στην Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου, στο πλαίσιο των Church Sessions by Pepper966, ενώ επίσης έχει ήδη προγραμματισμένες καλοκαιρινές εμφανίσεις με τον Στάθη Δρογώση, ξεκινώντας από τις 24/06 στη Νέα Φιλαδέλφεια και τις 13/07 στον Κήπο του Μεγάρου.