To 2011 o ταλαντούχος σκηνοθέτης έκανε το κινηματογραφικό ντεπούτο του με την ταινία «Weekend». Αργότερα έκανε ένα σύντομο πέρασμα στο κανάλι HBO που φιλοξένησε τους δυο κύκλους της σειράς «Looking». Μία σειρά που αναφέρεται στις ζωές τριών gay φίλων που ζουν στο Σαν Φρανσίσκο. Αυτή τη περίοδο ο Χέιγκ επέστρεψε στην ενεργό κινηματογραφική δράση με το «45 Χρόνια» που απέσπασε αρκετά θετικές κριτικές στο φεστιβάλ του Βερολίνου.

Με αφορμή τη νέα ταινία του, ο δημοσιογράφος Λουκάς Κατσίκας έκλεψε λίγο χρόνο από τον Άντριου Χέιγκ και μίλησαν για το σινεμά, για τις σχέσεις, για τη γκέι σεξουαλικότητα στην οθόνη και για την υποχρέωση να είναι κανείς ειλικρινής με τον εαυτό του.

Στην ερώτηση του δημοσιογράφου για τη γνώμη του στο πως απεικονίζετε τη γκέι σεξουαλικότητα στην οθόνη εκείνος απάντησε: «Πραγματικά δεν το καταλαβαίνω ποτέ αυτό. Μου φαίνεται παράξενο. Υπάρχει ακόμη μεγάλη επιφύλαξη, αν όχι φόβος, για την γκέι σεξουαλικότητα και τον τρόπο που πρέπει κανείς να τη μεταχειρίζεται στην οθόνη. Εχω γνωρίσει ατζέντηδες στην Αμερική που μου λένε ότι τους αρέσει η σειρά μου, αλλά ότι δεν μπορούν να παρακολουθήσουν τις σκηνές σεξ. Μου φαίνεται τόσο αλλόκοτο ότι εξακολουθούν σήμερα να υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι σου λένε κάτι τέτοιο κατάμουτρα. Και μου φαίνεται πολύ πιο αλλόκοτο ότι οι άνθρωποι είναι ακόμη τόσο επιθετικά ανήσυχοι απέναντι στο σεξ. Η σειρά μου δεν χρησιμοποίησε το σεξ για να προκαλέσει. Το χρησιμοποίησε για να εκφράσει την οικειότητα και την προσπάθεια σύνδεσης. Στο «Looking» και στο «Weekend» δεν επρόκειτο ποτέ για την επίδειξη ομοφυλοφιλικού σεξ. Επρόκειτο για την επίδειξη ομοφυλοφιλικής οικειότητας, που είναι κάτι που οι άνθρωποι που δεν είναι ομοφυλόφιλοι δεν το κατανοούν πραγματικά. Οι άνθρωποι σοκάρονται πολύ, χωρίς να θέλω να γίνω πολύ περιγραφικός, όταν ακούν πως δύο άντρες μπορούν να κάνουν σεξ αντικρίζοντας ο ένας τον άλλον. Με εκπλήσσει διαρκώς το γεγονός ότι οι άνθρωποι δεν το γνωρίζουν αυτό, πραγματικά δεν έχουν ιδέα τι συμβαίνει στις κρεβατοκάμαρες των ομοφυλόφιλων αντρών. Οπότε δεν με απασχολεί πολύ, δεν αισθάνομαι ότι το παρατραβάω ή ότι έχω κάποιου είδους ατζέντα. Απλώς αισθάνομαι ότι προσπαθώ να πω ιστορίες που έχουν κάποιο ενδιαφέρον».