TV - Media

6 απίθανες ταινίες με ταξίδια στο χρόνο (vids)

Γράφει η Σοφία Γουργουλιάνη

Το γνωστό λαϊκό άσμα, προσπαθώντας να σπάσει το ξόρκι του χρόνου που μας καθηλώνει στο τώρα του, διατείνεται υπό τους ήχους εύθυμης μουσικής ότι «μια ζωή την έχουμε κι αν δεν τη γλεντήσουμε, τι θα καταλάβουμε τι θα καζαντήσουμε». Η βαρυτική όμως έλξη που ασκεί ο χρόνος ρέπει και θα ρέπει πάντοτε προς τη μεριά της νοσταλγίας και της αβάσταχτης ελαφρότητας του χθες. Ακόμα, λοιπόν, κι αν είναι τα φθινοπωρινά σύννεφα που υπαγορεύουν μια κάποια μελαγχολία για το πέρασμα του χρόνου, το τώρα παραμένει λίγο και η λύση στο αίνιγμα του χρόνου δυσεύρετη.

Αν, όμως, οι δύσκολοι γρίφοι θέλουν δυνατούς λύτες κι αν σημασία έχουν τα πάσης φύσεως ταξίδια και όχι οι Ιθάκες, τότε ο κινηματογράφος είναι εδώ για να προσφέρει μια – έστω προσωρινή – λύση και ισορροπία απέναντι στο πέρασμα του χρόνου. 

Δηλαδή – τουλάχιστον – θα έχουμε για πάντα τη φαντασία των πάσης φύσεως σεναριογράφων για να μας προσφέρει, στις πλέον οργιαστικές της στιγμές της, αφειδώς χωροχρονικά πηγαινέλα. Ο κινηματογράφος, λοιπόν, σπάει το φράγμα του χρόνου με χαρακτηριστική ευκολία για να καλέσει σε μια πολυπόθητη διαφυγή από την πραγματικότητα, σε μια εκ βαθέων αλλαγή της ή και ένα απλό ταξίδι στο άγνωστο με βάρκα τη σκοτεινή αίθουσα.

6
Μεσάνυχτα στο Παρίσι (2011)

Η απέραντη γοητεία του Παρισιού, ο έρωτας και η τέχνη μπλέκονται στο χωροχρονικό γαϊτανάκι μιας από τις πλέον νοσταλγικές ταινίες του Γούντι Άλεν. 

Ένας Αμερικανός συγγραφέας, ο Τζιλ (Όουεν Γουίλσον) επισκέπτεται με την εύπορη αρραβωνιαστικιά (Ρέιτσελ ΜακΆνταμς) και τους εξίσου εύπορους γονείς της το Παρίσι για μία εβδομάδα χλιδής και υπερκατανάλωσης γαλλικού πολιτισμού. Σε μια προσπάθεια καλλιτεχνικής απομόνωσης ο Τζιλ θα βρεθεί, ένα βράδυ, μόνος σε ένα παρισινό πεζούλι. 

Κι αν στο παραμύθι της σταχτοπούτας τα μάγια λύνονται στις 12 τη νύχτα, σε μια γουαντιαλενική αναστροφή του παραμυθιού, ο ήρωας μας θα ανακαλύψει το ξόρκι του Παρισιού μόλις η ώρα σημάνει μεσάνυχτα. Ξαφνικά, λοιπόν, τη μοναξιά του Τζιλ θα ανατρέψει μια περαστική άμαξα η οποία ως δια μαγείας θα τον μεταφέρει στη δεκαετία του 1920 και στο Παρίσι του Πικάσο, του Χέμινγουεϊ και του Φιτζέραλντ.

Ο Γούντι Άλεν εδώ καταθέτει το δικό του ύμνο στο Παρίσι και στο χρόνο που περνά και τελικά πάντα αφήνει τα ψίχουλα του πίσω και μέσα μας.

Προηγούμενο
Επόμενο
5
ΟΙ 12 Πίθηκοι (1995)

Θρυλείται ότι οι από μηχανής θεοί αποχωρούν από τις ουράνιες κατοικίες τους, προσγειώνονται σαν κεραυνός εν αιθρία στον πλανήτη μας και σώζουν τις εκάστοτε σκάρτες «παρτίδες». Όταν όμως, οι θεοί αφήσουν τον πλανήτη στα νύχια της τύχης και το ανθρώπινο γένος απειλείται με ολοκληρωτικό αφανισμό, τα ηνία και τις πάσης φύσεως «μηχανές» των θεών καλούνται να αναλάβουν οι άνθρωποι.

Έτσι, στην ιστορία που αφηγείται ο Τέρι Γκίλιαμ, ο παγκόσμιος πληθυσμός έχει σχεδόν εξαφανιστεί από ένα μικρόβιο που ο ίδιος «έσπειρε» ενάντια στον εαυτό του. Οι εναπομείναντες επιστήμονες που έχουν χριστεί ειδικοί της σωτηρίας του ανθρώπινου γένους, θα καλέσουν τότε έναν κατάδικο (Μπρους Γουίλις) για να ταξιδέψει στο παρελθόν και να προσφέρει τα όποια ψίχουλα ή κομμάτια γνώσης μπορέσει να συλλέξει, στο βωμό της σωτηρίας του πλανήτη.

Με συμμάχους τους Μπρους Γουίλις, Μπραντ Πιτ και Μαντλίν Στόου, ο μετρ της σουρεαλιστικής επιστημονικής φαντασίας, Τέρι Γκιλιαμ, παίρνει στα χέρια του μια ιστορία απανωτών χωροχρονικών ταξιδιών για να μιλήσει – τελικά – για τη σωτηρία του ανθρώπου από τον άνθρωπο.

Προηγούμενο
Επόμενο
4
Επιστροφή στο Μέλλον (1985)

Αν η μοίρα των απαγορευμένων καρπών είναι να φαίνονται αμετανόητα νόστιμοι, τότε το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση των χωροχρονικών πηγαινέλα.

Στην κλασική πλέον ταινία του, ο Ρόμπερτ Ζεμέκις, προσφέρει εν είδει αγνής κινηματογραφικής απόλαυσης ένα ταξίδι στο όνειρο του πισωγυρίσματος στο χρόνος, το οποίο ,όμως, θα καταλήξει σε εφιάλτη. Από σπόντα λοιπόν της τύχης και της εφεύρεσης ενός προσφιλούς του τρελού επιστήμονα, ο έφηβος Μάρτι ΜακΦλάι θα βρεθεί τριάντα χρόνια πίσω. Και αυτό που ξεκίνησε σαν ανέμελη περιπλάνηση σε ένα παράλληλο σύμπαν, θα χάσει την απερίσκεπτη ξενοιασιά του όταν η έφηβη – τότε – μητέρα του, θα ερωτευτεί τον – επίσης έφηβο – γιο της, Μάρτι. Σε έναν ιδιότυπο λοιπόν μπρα ντε φερ του χθες με το σήμερα, ο Μάρτι θα πρέπει να ρίξει τη μητέρα του στα δίχτυα του έρωτα του πατέρα του, ώστε να διασφαλίσει την ύπαρξη του στον κόσμο του 1985.

Μια μικρή ωδή στις χαρές της οικογενειακής ζωής και στις στιγμές που φεύγουν και – τελικά – δεν ξαναγυρνούν.

Προηγούμενο
Επόμενο
3
Ο Πλανήτης των Πιθήκων (1968)

Ή αλλιώς τα ανθρώπινα δικαιώματα στα χρόνια του sci-fi.  Την ίδια χρονιά με το «2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος» ,ο αμερικάνικος κινηματογράφος γέννησε άλλο ένα κλασικό sci-fi και παράλληλα μια ταινία ύμνο στην ανάγκη για αποδοχή της διαφορετικότητας.

O Φράνκλιν Σάφνερ, με άξιο σύμμαχο το βιβλίο του Πιερ Μπουλ και ερμηνευτικώς προεξάρχοντα τον Τσάρλτον Ίστον θα παραχωρήσει στην κινηματογραφική ιστορία μια ζοφερή αποτύπωση του ρατσισμού και μια ωδή στην αναπόδραστη επανάσταση απέναντι στο κατεστημένο.

Ένα διαστημόπλοιο από τον πλανήτη μας, ως δια μαγείας και πλανητικών δολοπλοκιών καταλήγει στο μέλλον, όπου οι άνθρωποι ζουν υπό το ζυγό των πιθήκων. Ο ζυγός όμως θα αποδειχτεί βαρύς για έναν από τους νεοφερμένους και η αντίσταση μονόδρομος. 

Το ταξίδι στο χρόνο εδώ δεν είναι απλώς τέχνασμα της επιστημονικής φαντασίας αλλά μια οδυνηρή συνειδητοποίηση πως ακόμα κι αν «ο Μανωλιός αλλάξει και βάλει τα ρούχα του αλλιώς», τα δεσμά του ρατσισμού είναι ακόμα εκεί, έτοιμα να σπάσουν μόνο με ηχηρές βροντές αντίστασης.

Προηγούμενο
Επόμενο
2
H Μέρα της Μαρμότας (1993)

Όσοι πιστοί πιστεύετε πως η καλοσύνη μπορεί να ομορφύνει τον κόσμο προσέλθετε.

Σε μια από τις πλέον κλασικές αμερικάνικες ρομαντικές ταινίες ο – πάντα υπέροχος – Μπιλ Μάρεϊ πρωταγωνιστεί ως άλλος μετεωρολόγος ο οποίος, όταν κλήθηκε να καλύψει ένα τοπικό αμερικανικό έθιμο, βρέθηκε πιασμένος στη δίνη του χρόνου και του έρωτα για την νέα παραγωγό της εκπομπής του (Άντι Μακ Ντάουελ).

Ο μετεωρολόγος που ξεκινά, εδώ, την πορεία του στην ταινία και στο χωροχρονικό συνεχές με τον αέρα της τηλεοπτικής ντίβας και με τη μύτη της δημοσιότητας να αγγίζει τα ουράνια, θα βρεθεί απρόσμενα να ζει την ίδια μέρα ξανά και ξανά. Και ταυτόχρονα θα δει τον πάλαι ποτέ ορκισμένο δύστροπο εαυτό του να ερωτεύεται την παραγωγό του. Κι αν η αρχική πρόθεση του είναι να επιδοθεί σε ποτά και σε ξενύχτια ξέροντας ότι τα καλύτερα σπίτια κλείνουν μόνο όταν υπάρχει αύριο, τελικά ο έρωτας θα υπερκεράσει κάθε διάθεση κραιπάλης και ο απόλυτος θρίαμβος της καλοσύνης θα μετατρέψει το στρίγγλο σε αρνάκι.

Προηγούμενο
Επόμενο
1
Ντόνι Ντάρκο (2001)

Ο γολγοθάς της ταραγμένης εφηβείας ή πιο απλά μια φαντασμαγορική κατάδυση στον κόσμο του Ρίτσαρντ Κέλι. Με ελάχιστο μπάτζετ ο 26χρονος τότε Κέλι αποφάσισε με την ορμή και το θράσος της νεότητας να αφηγηθεί την ιστορία ενός εφήβου, του Ντόνι Ντάρκο (Τζέικ Τζίλενχαλ), ο οποίος έρχεται αντιμέτωπος με το όραμα ενός γιγάντιου λαγού ο οποίος τον ενημερώνει ρητά για το τέλος του κόσμου και τον καλεί σε απονενοημένους εφηβικούς βανδαλισμούς. Αντιμέτωπος με το επικείμενος τέλος του κόσμου, ο Ντόνι, αποφασίζει να εντρυφήσει σε θεωρίες περί του ταξιδιού στο χρόνο. 

Η σκηνοθετική αψάδα της νιότης αντάμειψε τον Ρίτσαρντ. Και το «Ντόνι Ντάρκο» ως κινηματογραφικός από μηχανής θεός κέρδισε αυτοδίκαια – και σχεδόν αυτόματα – μια θέση στο πάνθεον των καλτ αριστουργημάτων. 

Αν τα λεγόμενα περί γιγάντιων λαγών σας ακούστηκαν σαν αποκύημα σεναριακών φαντασιώσεων τότε έχετε κάνει το πρώτο βήμα για την απόλαυση μιας ταινίας που δεν επιδέχεται ερμηνειών και ενός τραίνου του τρόμου στη χώρα της εφηβικής παραφροσύνης.

Προηγούμενο