Στην Αργεντινή το ποδόσφαιρο δεν είναι απλώς ένα άθλημα, είναι μνήμη, οικογένεια και τρόπος ζωής. Και αυτό είναι εμφανές παντού. Γύρω από το ιστορικό γήπεδο La Bombonera, στη φτωχογειτονιά της Boca, παιδιά παίζουν ποδόσφαιρο με φθαρμένες μπάλες, ντόπιοι κυκλοφορούν φορώντας φανέλες της Boca Juniors και όλη η ζωή κυλά σε «ποδοσφαιρικό ρυθμό». Οι οπαδοί της Boca Juniors δεν πηγαίνουν στο γήπεδο για να δουν απλώς ένα ματς. Τραγουδούν επί 90 λεπτά χωρίς σταματημό, πανηγυρίζουν, κλαίνε, χορεύουν και ζουν με ένταση την κάθε στιγμή.
Λένε πως όταν παίζει η Boca, το γήπεδο «δονείται». Και όχι τυχαία. Οι οπαδοί της ονομάζονται La Doce, δηλαδή ο δωδέκατος παίκτης της ομάδας. Η 27χρονη Mica Domínguez είναι μία από αυτούς. Η ίδια μίλησε στο Reader για τις πιο ανεξίτηλες στιγμές που έχει ζήσει ως κομμάτι της πιο «καυτής» εξέδρας στον κόσμο. Για την ομάδα που η ίδια χαρακτηρίζει ως «ολόκληρη τη ζωή της» - τη Boca.
Η πρώτη της επαφή με το γήπεδο ήρθε στα εφηβικά της χρόνια, όταν ο θείος της την πήγε για πρώτη φορά να δει τη Μπόκα. Δεν θυμάται με βεβαιότητα τον αντίπαλο, όμως εκείνη η ημέρα αποτυπώθηκε στη μνήμη της ως ένα σημείο καμπής. «Ήταν σαν ένα πριν και ένα μετά», εξηγεί, περιγράφοντας τη στιγμή που γεννήθηκε μέσα της η ανάγκη να επιστρέφει ξανά και ξανά στην εξέδρα. Ακόμη κι όταν δεν μπορούσε να πηγαίνει συχνά, η προσμονή του επόμενου αγώνα λειτουργούσε σαν κινητήρια δύναμη.
Για τη Mica, το ποδόσφαιρο «είναι τρόπος ζωής». Η Μπόκα είναι οικογένεια. Μια οικογένεια ανομοιογενής, με ανθρώπους από εντελώς διαφορετικές αφετηρίες, που, μέσα στον κόσμο της ομάδας μετατρέπονται σε ένα ενιαίο σύνολο. «Στον κόσμο της Μπόκα είμαστε μια τρελή οικογένεια», λέει χαρακτηριστικά.
Οι πιο δύσκολες στιγμές της ως φιλάθλου δεν σχετίζονται μόνο με ήττες. Είναι και η απογοήτευση όταν δεν μπορεί να ταξιδέψει για έναν αγώνα ή όταν, παρά τα όσα θυσιάζει, τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως τα περίμενε. «Μερικές φορές δεν είναι εύκολο να ταξιδέψεις, είτε λόγω αστυνομίας είτε λόγω απρόβλεπτων καταστάσεων», λέει.
Κι όμως, το βάρος αυτών των δυσκολιών αντισταθμίζεται από όσα κερδίζει: τα ταξίδια, τις ώρες στον δρόμο, τις γνωριμίες με ανθρώπους από κάθε γωνιά του κόσμου. «Και όλα αυτά χάρη στη Μπόκα».
Όσο για τους αγώνες μέσα στο Bombonera, μέσα σε αυτό το «εκρηκτικό» κλίμα, εκείνη το ζει εντελώς αντισυμβατικά. «Εγώ προσωπικά δεν βλέπω τον αγώνα», εξηγεί. Βρίσκεται χαμηλά, πίσω από σημαίες, σε ένα σημείο όπου η εμπειρία είναι συλλογική και σχεδόν ανεξάρτητη από το σκορ. «Είναι σαν να είμαστε μια ξεχωριστή ομάδα που τραγουδάει και ούτε καν μαθαίνει το αποτέλεσμα».
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
