Γεωργουσόπουλος για ελληνικό θέατρο: Σχεδόν «θεσμική» συμπεριφορά οι ταπεινώσεις και οι βιασμοί

Σε άρθρο του, με τίτλο το «Εφτάψυχο Αλαλούμ» στην εφημερίδα «Νέα Σαββατοκύριακο», ο Κώστας Γεωργουσόπουλος περιέγραψε τα όσα αναγκάζονται να υπομένουν οι νέοι ηθοποιοί στα πρώτα χρόνια της καριέρας τους, επισημαίνοντας πως «υπάρχουν στην ιστορία του θεάτρου μας νέοι που έπαθαν νευρικό κλονισμό, που εγκατέλειψαν το θέατρο», αλλά και εκείνοι που «αντέδρασαν και ξεπέρασαν την παγίδα, έλαβαν τα διαπιστευτήρια και εντάχθηκαν στη συντεχνία».

Κάνοντας λόγο για «απάνθρωπο έθιμο, αλλά παλιότερα ευρέως διαδεδομένο», ο κύριος Γεωργουσόπουλος ανέφερε πως συχά ένας έμπειρος ηθοποιός άλλαζε τα λόγια για να αποσυντονίσει τον νεαρό συμπαίχτη, ενώ «συχνά μιλούσαν ταυτόχρονα ή συνομιλούσαν συνωμοτικά με άλλο πρόσωπο επί σκηνής, αγνοώντας τον συνομιλητή του έργου».

Το «Αλαλούμ» - όπως ονομάζει ο κριτικός θεάτρου τα περίφημα «καψώνια» στους νέους επαγγελματίες του χώρου -  «εξαφάνισε ευαίσθητους νέους από το επάγγελμα ή έχρισε πρωταγωνιστές, εκείνους που με θράσος είχαν την ετοιμότητα να αυτοσχεδιάσουν και, συχνά, να αντεπιτεθούν με τα ίδια μέσα στον έμπειρο!».

Όπως σημείωσε χαρακτηριστικά, «αν σκεφτεί κανείς πως όλα αυτά θυμίζουν ζούγκλα, θα είναι μέσα στα πράγματα. Ηταν, όμως, τραυματικά εγκληματική, όταν η, τάχα μου, μυητική διαδικασία ξεκινούσε από τα καμαρίνια, τις πρόβες και τις περίφημες ακροάσεις:

Εκεί νέοι ηθοποιοί, ανεξαρτήτως φύλου, υποχρεούντο σε ταπεινώσεις, εξευτελισμούς και, βεβαίως-βεβαίως, σεξουαλικές προσβολές έως και βιασμούς.

Σε αυτή την περίπτωση λειτουργούσε το σύνδρομο της εξουσιαστικής επιβολής, λόγω θέσεως, εργασιακής εξάρτησης, δημοφιλίας και επαγγελματικών προοπτικών, με σύνηθες επακόλουθο ωμούς εκβιασμούς, βιασμούς, ταπεινώσεις.

Παλιότερα αυτή η συμπεριφορά ήταν σχεδόν «θεσμική» στο θέατρο, σήμερα έχει μάλλον ελαττωθεί, αλλά δεν έχει πλήρως εξαφανιστεί, ακόμη και σε επίσημα, επιχορηγούμενα από το κράτος ή τους δήμους θεατρικά σχήματα.

Και σήμερα αντιδρούν, και συχνά βίαια, οι νέοι καλλιτέχνες που διαθέτουν άλλου είδους κοινωνική αγωγή και διατίθενται ποικίλα κέντρα να απευθυνθούν.

Παρ’ όλ’ αυτά, ένας νέος καλλιτέχνης που υφίσταται μια τέτοιου είδους απαξίωση πνευματική, ηθική ή σωματική, διστάζει να διαμαρτυρηθεί δημόσια, διότι φοβάται ότι θα λειτουργήσει μια ιδιότυπη «ομερτά» στον επαγγελματικό χώρο του θεάτρου, όπου τα σχήματα είναι συνεχώς μεταβαλλόμενα κατά τρόπο κυκλικό!

Διαβάστε ακόμα

Σοφία Μπεκατώρου: Ξαναβίωσα το τραύμα από την αρχή, επέστρεψαν οι εφιάλτες

Χρήστος Βασιλόπουλος: «Σκηνοθέτης μετά το τέλος της ακρόασης μου ζήτησε να γδυθώ τελείως»

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.