Πόσο συχνά αντιμετωπίζουμε πρόβλημα με τα υδραυλικά ή τα ηλεκτρικά του σπιτιού και αναζητούμε τεχνικό, χωρίς όμως να βρίσκουμε ή αναγκαζόμαστε να περιμένουμε για ημέρες; Η απάντηση είναι τουλάχιστον «συχνά», καθώς πολλοί είναι αυτοί που επιδίδονται σε κυνήγι… «μάστορα».
Η δυσκολία εύρεσης τεχνικών, ωστόσο, αποκαλύπτει την πραγματικότητα που επικρατεί σήμερα στα επαγγέλματα της συγκεκριμένης κατηγορίας, συνθήκη που σχετίζεται άμεσα με τον μετασχηματισμό του παραγωγικού μοντέλου της Ελλάδας τα τελευταία χρόνια και τις αλλαγές στον κλάδο της επαγγελματικής εκπαίδευσης.
Εκπρόσωποι ηλεκτρολόγων και υδραυλικών μίλησαν στο Reader.gr, περιγράφοντας τα όσα αντιμετωπίζουν οι δύο κλάδοι σήμερα και εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους ο αριθμός των επαγγελματιών και του προσωπικού των συνεργείων δεν επαρκεί για να καλύψει τη ζήτηση, την ώρα που ο αριθμός των νεοεισερχόμενων έχει μειωθεί δραματικά.
«Όλα ξεκίνησαν με την παύση των νυχτερινών τεχνικών σχολών»
Το πρόβλημα για τους ηλεκτρολόγους ξεκινάει από τις αλλαγές στον κλάδο της επαγγελματικής εκπαίδευσης και το κλείσιμο των νυχτερινών τεχνικών σχολών, υπογραμμίζει ο Εμμανουήλ Φανρίδης, πρόεδρος του Συνδέσμου Εργολάβων Ηλεκτρικών Έργων Αττικής (ΣΕΗΕΑ), σωματείου που καλύπτει επαγγελματίες με κατώτερα διπλώματα, αλλά και πτυχία ΤΕΙ.
«Κίνητρα δεν υπάρχουν πλέον για τη νεολαία. Με τις νυχτερινές τεχνικές σχολές, πήγαιναν τα παιδιά για μάθημα το βράδυ και το πρωί έκαναν την εκπαίδευση σε κάποια ειδικότητα. Γυρίζοντας από τον στρατό, είχαν τη δυνατότητα να είναι σε κατηγορία "κάλφα", δηλαδή σε ένα πολύ καλό επίπεδο, με προϋπηρεσία δύο - τριών χρόνων και να σταθούν στο επάγγελμα με αμοιβές που να τα δελεάζουν για να συνεχίσουν», εξηγεί.
Πλέον, κατά τον κ. Φανρίδη, «ο νέος βλέπει ότι τα χρήματα που παίρνει στην οικοδομή, τα παίρνει και ως ντελιβεράς και πολλοί πτυχιούχοι ΤΕΙ δουλεύουν ως διανομείς, παρά το ότι το επάγγελμα του ηλεκτρολόγου είναι αξιοπρεπές και μπορείς να ζήσεις, έχοντας μάλιστα και κοινωνική υπόληψη».
Διαβάστε ακόμα: «Πώς είναι η ζωή μου με τον κατώτατο μισθό»: Τρεις ιστορίες νέων εργαζομένων
Πέραν όμως τη διακοπής λειτουργίας των νυχτερινών τεχνικών σχολών, ο πρόεδρος του ΣΕΗΕΑ αναφέρεται σε δύο ακόμα ζητήματα που αφορούν στην πιστοποίηση νέων ηλεκτρολόγων:
«Πρώτον δεν υπάρχει ικανοποιητικός αριθμός εξεταστικών κέντρων, με αποτέλεσμα ακόμα και απόφοιτοι των ΤΕΙ να μην μπορούν να λάβουν άδεια άσκησης επαγγέλματος και δεύτερον απαιτείται από τον νεοεισερχόμενο στο επάγγελμα να δουλέψει έξι μήνες σε μέση τάση, ενώ πρόκειται για απλή άδει».
«Ποιος θα πάρει ένα παιδί να δουλέψει έξι μήνες σε μέση τάση, για κάτι που στον κλάδο μας δεν θα τού χρειαστεί ποτέ», διερωτάται ο κ. Φανρίδης, ο οποίος τονίζει ότι παρά τα διαβήματα του Συνδέσμου, οι απαντήσεις που δόθηκαν ήταν «αόριστες».
Οι εξελίξεις αυτές έχουν, όπως είναι φυσικό, επιπτώσεις και στο δημογραφικό του κλάδου, καθώς ο μέσος όρος ηλικίας των μελών του ΣΕΗΕΑ έχει αυξηθεί, ενώ οι εγγραφές είναι ελάχιστες: «Τα τελευταία χρόνια μπορεί να εγγραφούν από ένα με δύο μέχρι δέκα άτομα ανά έτος. Την ίδια ώρα, αποχωρούν 20, χωρίς να καλύπτεται η διαφορά».
Κατά τον πρόεδρο του Συνδέσμου, «πρέπει να δωθεί έμφαση στις τεχνικές επαγγελματικές σχολές, να λειτουργήσουν απογευματινά τμήματα και να μην δίνονται πιστοποιήσεις με μόνο ενάμιση χρόνο σπουδές».
«Δεν ακολουθούν τα νέα παιδιά»
Αντίστοιχη είναι η εικόνα που δίνει για τους υδραυλικούς ο Θανάσης Στρουμπούλης, πρόεδρος του Συνδέσμου Εγκαταστατών Υδραυλικών Αθήνας (ΣΕΥΑ). «Επαγγελματίες υπάρχουν, αλλά δεν μπορούν να ανταποκριθούν στη ζήτηση, καθώς δεν υπάρχει προσωπικό να εργαστεί», σημειώνει.
«Αν οι επαγγελματίες είχαν επαρκές προσωπικό -ένα με δύο άτομα- θα μπορούσαν να ανταποκριθούν στη ζήτηση και να εξυπηρετήσουν μεγαλύτερο κοινό, από τη στιγμή όμως που δεν μπορούν να βρουν προσωπικό, δημιουργείται το πρόβλημα», εξηγεί.
Όπως αναφέρει, «τα τελευταία χρόνια, μετά την κρίση, πάνω από το 60% αποχώρησε από το επάγγελμα ή έφυγαν για να δουλέψουν ως υδραυλικοί εκτός Ελλάδας, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία».
Διαβάστε ακόμα: «Γιατί έφυγα στο εξωτερικό»: Τέσσερις νέοι εργαζόμενοι μιλούν για το brain drain και το πώς βλέπουν την Ελλάδα
«Μετά το πέρας της κρίσης και με εξαίρεση την περίοδο του κορονοϊού, οι κατασκευές σημείωσαν άνοδο, ιδιαίτερα τα τελευταία τρία χρόνια τουλάχιστον, καθώς με προγράμματα όπως το "Εξοικονομώ", τις ανακαινίσεις, τις καινούργιες οικοδομικές άδειες κλπ υπάρχει δουλειά. Το πρόβλημα εμφανίζεται από τη στιγμή που τα νέα παιδιά δεν ακολουθούν τον κλάδο», τονίζει ο κ. Στρουμπούλης.
Και ο ίδιος αναφέρεται στο κλείσιμο μεγάλου μέρους των τεχνικών σχολών και στον χρόνο μαθητείας που δεν επαρκεί. «Περιμένουμε τον Σεπτέμβριο να δούμε τη φετινή εικόνα, δηλαδή πόσα νέα παιδιά θα εγγραφούν και πόσα τμήματα για θερμοϋδραυλικούς θα δημιουργηθούν», λέει.
Το ότι «τα νέα παιδιά δεν ακολουθούν», αποτελεί πρόβλημα για όλα τα τεχνικά επαγγέλματα, σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΣΕΥΑ. «Προτιμούν να γίνουν ντελιβεράδες -πτυχιούχοι ή μη- και δεν ακολουθούν επαγγέλματα με περισσότερη χειρωνακτική εργασία», αναφέρει.
Και στον κλάδο των υδραυλικών, ο μέσος όρος ηλικίας έχει αυξηθεί τα τελευταία αρκετά χρόνια. Ένα μεγάλο κομμάτι της ανανέωσης του επαγγέλματος οφείλεται σε «νέα παιδιά, τα περισσότερα συναδέλφων, που έχουν τελειώσει το Πολυτεχνείο, είναι μηχανολόγοι και ανταποκρίνονται καλύτερα στη δουλειά, κάνουν και τη μελέτη και την κατασκευή».
Ωστόσο, «και αυτά δεν μπορούν να βρουν προσωπικό για να καλύψει τις θέσεις βοηθών, τεχνιτών, και γενικότερα ανθρώπων που να εργαστούν στην κατασκευή, αλλά και σε όλους τους τεχνικούς κλάδους».
Για τον κ. Στρουμπούλη, το επάγγελμα του υδραυλικού δεν προσφέρεται για να γίνει κάποιος… «εκατομμυριούχος». Μπορεί όμως όποιος ασχοληθεί «να έχει μία αξιοπρεπή διαβίωση, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι και το κράτος θα αφήσει περιθώριο με τη φορολόγηση, για να βγουν τα στοιχειώδη».
Ο πρόεδρος του ΣΕΥΑ δεν κρύβει την έντονη ανησυχία του για το μέλλον του επαγγέλματος του υδραυλικού: «Σήμερα, κάτω από πίεση, υπάρχουν συνεργεία, όμως σε λίγα χρόνια, όπως δείχνουν οι εκτιμήσεις μας, θα εκλείψουν και αυτά. Είναι πολύ πιθανό να γίνει και στην Ελλάδα αυτό που συμβαίνει σε άλλες χώρες της Ευρώπης -Γερμανία, Ολλανδία, Δανία- όπου για να φτιάξουν μία βρύση παίρνουν ακόμα και 300 ευρώ».
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
