Οι Σειρήνες, οι θαλάσσιες θεότητες που κατά τη μυθολογία πλανούσαν τους ναυτικούς, δεν κατάφεραν να ασκήσουν τον γοητεία τους πάνω στον προετοιμασμένο Οδυσσέα, που βρήκε τρόπο να τις αποφύγει και να γυρίσει με ασφάλεια στην Ιθάκη του, μετά το μακρινό ταξίδι της επιστροφής από την Τροία.
Η ζωή του Χρήστου Ξένου, του ανθρώπου που αποκαλύπτεται στο Bold του Reader, έχει κι αυτή να κάνει με σειρήνες που δεν πέτυχαν τον στόχο τους. Αν και βούτηξε από μικρός στα πέλαγα και τις μεγάλες θάλασσες, βρήκε τρόπο να κλείσει επίσης μικρός τα αυτιά στις Σειρήνες και να βρει τη δική του Ιθάκη.
Μερικά ναυτικά μίλια πιο κάτω από αυτή του Οδυσσέα. Στη Ζάκυνθο. Στο «Φιόρο του Λεβάντε» κατά τους Βενετσιάνους. Η ιστορία του έχει έντονα τα στοιχεία ενός success story και δεν θα μπορούσε να ισχύει κάτι άλλο για έναν άνθρωπο που από καπετάνιος στην ακτοπλοϊκή γραμμή Κυλλήνη – Ζάκυνθος είναι εδώ και χρόνια... κυβερνήτης ενός στόλου. Όχι όμως της θαλάσσης, αλλά της στεριάς.
Ενός στόλου πολυτελέστατων ξενοδοχείων στα οποία διαμένουν χιλιάδες τουρίστες που επισκέπτονται κάθε καλοκαίρι το νησί των Επτανήσων. Παράλληλα όμως, με βάση τα λεγόμενα του «Καπετάνιου», όπως θα διαβάστε και στη συνέχεια, ο «Όμιλος Ξένος» φαντάζει διαχρονικά και ως ένα σίγουρο... λιμάνι εκατοντάδων θέσεων εργασίας για κατοίκους του νησιού, αλλά και της υπόλοιπης Ελλάδας.
-Το πρώτο πράγμα που άκουσα για εσάς ήταν το «καπετάνιος». Πως προκύπτει αυτό για έναν ιδιοκτήτη ξενοδοχείων; Η θάλασσα προηγήθηκε της στεριάς;
«Βεβαίως. Ξεκίνησα από τη Σχολή Εμποροπλοιάρχων και ταξίδεψα 14 χρόνια. Σε όλους τους βαθμούς: Δόκιμος Πλοίαρχος, Ανθυποπλοίαρχος, Πλοίαρχος. Πέρασα από όλους τους βαθμούς. Μάζεψα μερικά χρήματα, έκανα την έρευνα μου και κατέληξα στη δουλειά του ξενοδόχου. Σε ηλικία 31 ετών αρχίζω να χτίζω το πρώτο ξενοδοχείο και 33 ετών εγκατέλειψα τη θάλασσα και αρχίζω να λειτουργώ ως ξενοδόχος».
-Αυτή την απόφαση πώς την πήρατε; Συνήθως όποιος είναι από μικρός στη θάλασσα και γυρίζει όλο τον κόσμο, δύσκολα να ξαναβγεί μικρός στη στεριά. Εχει μια μαγεία το γαλάζιο της...
«Παραλίγο να είχα γίνει εφοπλιστής. Όμως εκείνο τον καιρό είχε μια κάμψη η ναυτιλία και με απέτρεψε, ενώ είχα μπει σε ένα σχήμα για να αγοράσουμε πλοίο με τον εφοπλιστή Καρρά, που εργαζόμουν τότε εκεί. Όμως μπορώ να πω πως ήμουν τελικά τυχερός που δεν έμεινα στη θάλασσα γιατί μου αρέσει καλύτερα να είμαι ξενοδόχος. Αν έχει πιο πολλά λεφτά η θάλασσα είναι σχετικό. Άλλοτε έχει, άλλοτε δεν έχει. Εχει μεγάλο και ρίσκο. Έχει πάνω και κάτω με τα ναύλα. Έτσι σε ηλικία 34 ετών και μετά από 14 χρόνια ταξίδια είχα το πρώτο μου ξενοδοχείο. Το Captains Hotel».
-Το όνομα προφανές...
«Ναι, έτσι ακριβώς. Καπετάνιος».
-Και το νερό μπαίνει στο αυλάκι;
«Συνεπής, συνεπής, συνεπής με τους τότε tour operator που συνεργαζόμουν. Με εμπιστεύτηκαν μου έδωσαν χρήματα να κάνω το δεύτερο ξενοδοχείο, μετά ξανά χρήματα για το τρίτο, το τέταρτο, το... 15ο».
-Προφανώς κάτι κάνατε καλά για να σας εμπιστευτούν και τόσο;
«Συνέπεια όπως είπα και πριν. Δουλειά, δουλειά, δουλειά και ασφαλώς αγάπη προς τους εργαζόμενους αρχικά και τους πελάτες εν συνεχεία».
«Ταξίδευαν στη Ζάκυνθο και το βράδυ γύριζαν πίσω γιατί δεν είχαν που να μείνουν»
-Η καταγωγή σας είναι από την Ηλεία. Η Ζάκυνθος πώς προκύπτει στη ζωή σας και μετά κατευθύνει και όλη την επαγγελματική δραστηριότητα;
«Εγώ είχα την τύχη να αντικαταστήσω έναν καπετάνιο το 1977 στη γραμμή Κυλλήνη – Ζάκυνθος. Εκεί γνωρίστηκα με πάρα πολλούς επιβάτες οι οποίοι το πρωί ταξίδευαν για τη Ζάκυνθο και το ίδιο βράδυ γύριζαν πίσω. Όταν τους ρωτούσα γιατί φεύγετε, όλοι μου έλεγαν πως δεν υπάρχει ξενοδοχείο για να μείνουν.
Τότε υπήρχαν μόνο ένα – δυο ξενοδοχεία κι αυτά μικρά. Ετσι μου γεννήθηκε η ιδέα, την οποία μου ενίσχυσε ένας φίλος δικηγόρος Ζακυνθινός. Γιατί πάντα ρωτούσα τι δουλειά να κάνω, επειδή το είχα στο μυαλό μου να γυρίσω στη στεριά και να κάνω οικογένεια. Ετσι αμέσως μετά την επόμενη χρονιά μετά το πρώτο ξενοδοχείο, κάνω και οικογένεια. Σε ηλικία 34 ετών».
-Μικρός και ξενοδόχος, μικρός και οικογενειάρχης. Το νησί σας υποδέχτηκε ή βρήκατε στα πρώτα βήματα εμπόδια;
«Πάρα πολύ με υποδέχτηκε. Ο πατέρας, ο παππούς είναι από τη Ζάκυνθο. Η μητέρα από την Πελοπόννησο...».
-Οπότε υπάρχει η ρίζα έτσι;
«Ναι, είχα συγγενείς εδώ. Το επώνυμο Ξένος είναι διαδεδομένο. Υπάρχει κόσμος με το ίδιο επώνυμο, άρα δεν είχα καμία δυσκολία. Για πολλά χρόνια ήμουν Πρόεδρος της Ένωσης Ξενοδόχων Ζακύνθου, έγινα Νομαρχιακός Σύμβουλος πρώτος ή δεύτερος σε ψήφους για μια 4ετία, γενικά όλα πήγαν καλά. Ήμουν αποδεκτός».
«Χτίσαμε ξενοδοχεία και μέσα στην κρίση»
-Ποιες ήταν οι δύσκολες στιγμές στην πορεία όλων αυτών των ετών και όλων αυτών των ξενοδοχείων που χτίσατε;
«Η αρχή ήταν η δύσκολη. Πολλές δυσκολίες. Τα χρόνια της μετάβασης από τα κόμματα εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία σε ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε μια δυσκολία, αλλά κι επί ΣΥΡΙΖΑ κάναμε 3-4 ξενοδοχεία, μέσα στην κρίση. Τότε οι τράπεζες χρηματοδοτούσαν δύσκολα τους επιχειρηματίες. Μόνο όσους ήταν συνεπείς. Ο όμιλος μας είναι συνεπής προς κάθε κατεύθυνση, Τράπεζες, συνεργεία, προμηθευτές. Προς τους πάντες. Για τον λόγο αυτό και μέσα στην κρίση οι πόρτες ήταν για μας πάντα ανοιχτές και φτιάξαμε 4 ξενοδοχεία».
-Ως ιδιοκτήτης ενός... στόλου ξενοδοχείων, μέσα σε μια 10ετία βιώσατε και την οικονομική κρίση, αλλά και και τις μεγάλες δυσκολίες της πανδημίας του Covid 19. Όλα αυτά τι άλλαξαν στον χώρο των ξενοδοχείων; Αλλαξε την σκέψη σας, τον τρόπο λειτουργίας;
«Μας έκανε πιο συνετούς στον τρόπο σκέψης και στο πώς κοστολογούμε. Κόψαμε πολλά έξοδα, στηρίξαμε το προσωπικό μας και ακόμη και στην κρίση της πανδημίας δεν είχαμε αρνητικά αποτελέσματα. Κάτι κερδίσαμε, έστω και λίγα. Τα επόμενα χρόνια μετά την πανδημία είχε συσσωρευτεί αρκετό χρήμα στις τσέπες των Ευρωπαίων τουριστών. Οπότε ήρθαν και απογειώθηκε και η Ζάκυνθος και γενικότερα ο ελληνικός τουρισμός».
-Βρισκόμαστε στη μέση του καλοκαιριού. Φέτος πώς πάει η κίνηση; Ποια είναι η άποψη σας;
«Η χρονιά φέτος είναι μέτρια. Τι εννοώ; Η περσινή χρονιά και λίγο πιο κάτω 5-10%, αλλά θα δούμε και τον Αύγουστο».
-Σε τι κόσμο απευθύνονται τα ξενοδοχεία του Ομίλου Ξένος;
«Σε Ευρωπαίους. Σχεδόν καθόλου ή ελάχιστοι Έλληνες. Στόχος μας είναι κάτι διαφορετικό. Όχι πλέον κοινά προϊόντα. Πάμε σε κάτι καλύτερο σε προϊόντα και υπηρεσίες για να απευθυνθούμε πλέον όχι μόνο σε Ευρωπαίους, αλλά σε πελάτες από όλο τον κόσμο».
«Δεν ήξεραν τη Ζάκυνθο και λέγαμε πως είμαστε από το νησί με το Ναυάγιο»
-Από ποιες χώρες είναι οι περισσότεροι πελάτες σας;
«Πρώτη σαν χώρα είναι η Αγγλία. Ακολουθεί η Ολλανδία, μετά οι Σκανδιναβικές χώρες, η Πολωνία και άλλες μετά χώρες και μεμονωμένοι πελάτες. Λόγω του περίφημου Ναυαγίου».
-Κράχτης για όλο το νησί το Ναυάγιο έτσι;
«100%. Το ξέρουν και στην Αμερική και στην Αργεντινή και στις Αραβικές χώρες, στην Κίνα, στην Κορέα, στην Ιαπωνία. Παντού».
-Η φήμη του Ναυαγίου έχει... προηγηθεί της Ζακύνθου;
«Θυμάμαι όταν ήμουν πρόεδρος των ξενοδόχων πήγαινα στο εξωτερικό να διαφημίσω τη Ζάκυνθο. Δεν την ήξερε κανείς. Για να μας δώσουν σημασία τότε με τον συνεργάτη μου που ήμασταν μαζί, τους λέγαμε ότι είμαστε από το νησί που έχει το Ναυάγιο. Τότε μας έδιναν ένα τσάι και ένα κάθισμα και καθίσουμε και μας υποδέχονταν πιο εύκολα. Το Ναυάγιο έχει παίξει μεγάλο ρόλο στην τουριστική ανάπτυξη της Ζακύνθου».
Μια κολοσσιαία επένδυση 100 εκατομμυρίων!
-Από το παρελθόν, πάμε στο μέλλον. Ποιο είναι το επόμενο βήμα του Ομίλου, γιατί φαντάζομαι η ανάπτυξη και οι ιδέες δεν σταματούν ποτέ...
«Τώρα έχουμε τρια μεγάλα οικόπεδα. Ένα 200 στρέμματα κι άλλα δύο από 30 στρέμματα. Στο ένα από αυτά με τα 30 στρέμματα φτιάχνουμε ένα ξενοδοχείο περίπου 30 εκατομμύρια επένδυση στην περιοχή Πλάνος. Το επόμενο σε περίπου 2 χρόνια στην περιοχή Ψαρού άλλα 20-25 εκατομμύρια επένδυση. Όμως η μεγάλη επένδυση θα γίνει στο μεγάλο κτήμα στην περιοχή Ακρωτήρι εκεί που από τα 200.000 τετραγωνικά θα χτιστούν περίπου τα 20.000. Είναι ένα πρώην Αρχοντικό. Το νησί μας παλιά είχε αφέντες και αυτό ήταν των μεγαλύτερων της Ζακύνθου. Το είχαν εξαιρετικά προσεγμένο.
Μέσα έχει Βοτανικό κήπο, θέατρο κι εκεί θα δημιουργηθεί και Μουσείο με τα κειμήλια που μας έχει αφήσει η οικογένεια σαν δωρεά. Θα γίνει ένα έργο προσεγμένο υπό την αιγίδα της Marriott που συνεργάζεται μαζί μας και για την σχεδίαση και για τον τύπο του ξενοδοχείου. Το πελατολόγιο της είναι πάνω από 200 εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο και θα απευθυνθούμε σε αυτούς τους πελάτες. Από την Αμερική, από την Ευρώπη, από παντού. Είναι μια μεγάλη εγγύηση για έναν ξενοδόχο να είναι υπό την σκέπη της. Δυνατό brand».
-Για την τελευταία επένδυση που στα μάτια μου και προφανώς στα μάτια όλων φαντάζει και η μεγαλύτερη, ποιος είναι ο χρονικός ορίζοντας αποπεράτωσης της;
«Το πρώτο πρέπει να λειτουργήσει σε ένα χρόνο, το δεύτερο σε δύο και το τελευταίο που είναι και το μεγαλύτερο σε πέντε χρόνια από σήμερα. Πρόκειται για μια στρατηγική επένδυση του Ομίλου, μια επένδυση ύψους 100 εκατομμυρίων ευρώ που θα περάσει από Συμβούλιο της Επικρατείας. Αργούν αυτές οι διαδικασίες».
-Γραφειοκρατία;
«Γραφειοκρατία μεγάλη. Θα πάρει ακόμη 2-3 χρόνια και έχουμε ξεκινήσει και πριν από 1.5 χρόνο».
«Νερό, αποχετευτικό και δρόμοι, τα προβλήματα της Ζακύνθου»
-Αν θέλατε να στείλετε με την ιδιότητα του ξενοδόχου ένα μήνυμα στην ηγεσία του Υπουργείου Τουρισμού. Ποιο θα ήταν αυτό; Ποια θέματα χρήζουν άμεσης επίλυσης;
«Τα πιο πολλά πιστεύω πρέπει να λυθούν τοπικά. Από τον Δήμαρχο του νησιού και τον Περιφερειάρχη και λιγότερο από την Κυβέρνηση. Τα μεγάλα μας ζητήματα και προβλήματα στη Ζάκυνθο είναι η επάρκεια του νερού, το να υπάρχουν ακόμη περισσότερα και περισσότερα αποχετευτικά δίκτυα και η τρίτο η οδοποιϊα. Αυτά είναι τα μεγάλα προβλήματα που πρέπει να λυθούν και φυσικά να βρεθεί τρόπος να προστατευτεί το περιβάλλον, γιατί το περιβάλλον είναι αυτό που φέρνει τον κόσμο. Γιατί η Ζάκυνθος εκτός από το Ναυάγιο, έχει όμορφο περιβάλλον, ωραίες παραλίες, γεμάτες πράσινο! Όλα αυτά πρέπει να προστατευτούν. Όποιος έρχεται Ζάκυνθο ξανάρχεται».
-Για διακοπές μόνο ή και για δουλειά; Με τόσες επενδύσεις;
«Η Ζάκυνθος είναι τυχερή γιατί έχει αρνητικά ποσοστά ανεργίας. Χρειάζεται το νησί για παράδειγμα 100 ανθρώπους να εργαστούν. Οι προσφερόμενοι είναι 60 και οι άλλοι 40 έρχονται από άλλα μέρη της Ελλάδας για να δουλέψουν. Κατά χιλιάδες υπάρχει εσωτερική μετανάστευση για δουλειά. Ευτυχώς έρχονται εδώ να δουλέψουν και δεν πάνε στο εξωτερικό να τους χάσουμε κι από Έλληνες. Αρα οσοι είναι ή μιλάνε εναντίον του τουρισμού θα πρέπει να σκεφτούν ότι κάτοικοι περιοχών που δεν έχουν τουρισμό, μεταναστεύουν 5-6 μήνες το χρόνο για το μεροκάματο.
Για να ζήσουν οι ίδιοι, αλλά και οι οικογένειές τους. Η Ζάκυνθος είναι πάντα ένας χώρος φιλόξενος και πολλοί που έρχονται και δεν έχουν οικογένεια, μένουν στο νησί μας και κάνουν οικογένειες. Ετσι από μικρή που ήταν κάποτε η Ζάκυνθος με 25.000 κατοίκους, τώρα έχει 47.000 και την βλέπω να φτάνει στους 60.000 κατοίκους. Έχει χώρο. Ο υπερτουρισμός σαφώς βλάπτει, αλλά με τα κατάλληλα έργα δεν θα φαίνεται υπερτουρισμός. Σκεφτείτε ότι η Σιγκαπούρη, που είναι 1.5 Ζάκυνθος έχει 15 εκατομμύρια (!!!) τουρίστες ή η Μάλτα έχει 5 εκατομμύρια και είναι μικρότερη από τη Ζάκυνθο. Αρα και δω με κανόνες και προϋποθέσεις όλα επιτρέπονται».
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
