Μία εβδομάδα πριν τη θλιβερή επέτειο των 7 χρόνων από την φονική πυρκαγιά στο Μάτι με τους 104 νεκρούς και τους 58 εγκαυματίες, συναντιέμαι στην περιοχή με την Μαρίνα Καρύδα, συγγραφέα του βιβλίου «ΜΑΤΙ 23 ΙΟΥΛΙΟΥ 2018».
Πώς είναι σήμερα το Μάτι; Τι έχει αλλάξει 7 χρόνια μετά;
Αυτές ήταν οι πρώτες ερωτήσεις, καθώς ξεκινήσαμε να κάνουμε μια περιήγηση στον τόπο της τραγωδίας.
Στη Μαρίνα έχω πει ότι είναι η πρώτη φορά που επισκέπτομαι την περιοχή και φαίνεται ότι θέλει να μου εξηγήσει όσο καλύτερα μπορεί τι έγινε στις 23 Ιουλίου 2018. Άλλωστε μόνο από κοντά μπορείς να καταλάβεις τι είχε συμβεί τότε.

Το Μάτι σήμερα
«Το μεγαλύτερο μέρος των σπιτιών έχει αποκατασταθεί, η φύση επουλώνει τις πληγές. Αυτό που δεν υπάρχει πια είναι τα μεγάλα δέντρα που είχαμε», λέει ενώ είμαστε κοντά στην θάλασσα και βλέπουμε προς τα πίσω τον Νέο Βουτζά.
«Τα σπίτια εκεί πριν την φωτιά δεν μπορούσες να τα δεις, πλέον φαίνονται όλα», σημειώνει και παρόλο που το μέρος είναι καταπράσινο, πλέον η βλάστηση είναι χαμηλή. Αν κάποιος δεν είναι καθόλου παρατηρητικός και δεν γνωρίζει τι έγινε το 2018, δεν θα καταλάβει ότι αυτό το μέρος είχε μετατραπεί σε «κόλαση» 7 χρόνια πριν.
Ακόμα καλύτερα καταλαβαίνω το μέγεθος της φωτιάς, όταν από μια φωτογραφία που είναι τραβηγμένη εκείνη τη μέρα 8 χιλιόμετρα μακριά, φαίνονται οι καπνοί σαν να είναι μόλις ελάχιστα μέτρα μακριά.

Οι παραλίες χωρίς πρόσβαση
«Ορίστε, δες πώς είναι οι παραλίες στο Μάτι», θα μου πει δείχνοντάς μου τον γκρεμό. «Στο Μάτι δεν υπάρχουν οι παραλίες που κάποιος μπορεί να φαντάζεται, σε ελάχιστα σημεία υπάρχει πρόσβαση», εξηγεί ενώ κοιτάμε την θάλασσα που είναι πολλά μέτρα πιο κάτω. Ουσιαστικά είναι γκρεμός. Βέβαια υπάρχουν και μέρη στα οποία είναι προσβάσιμη η θάλασσα. Εκεί είναι και η επόμενη στάση που κάνουμε.
Στο σημείο εκείνο παρατηρώ πως είναι από τα ελάχιστα που δεν υπάρχει γκρεμός. Ωστόσο στις 23 Ιουλίου, το μέρος ήταν γεμάτο μπάζα. Για να φτάσει κανείς στη θάλασσα έπρεπε να ανέβει ένα «βουνό», το οποίο υπήρχε μέχρι και το επόμενο πρωί. Έπειτα ο Δήμος τα εξαφάνισε, πιθανώς έτσι οι ευθύνες θα γίνονταν λιγότερες, όπως αναφέρουν άνθρωποι που γνωρίζουν καλά τα γεγονότα εκείνων των ημερών.



Τα 28 δρομάκια και η προπαγάνδα
«Η έκταση που καταλαμβάνει το Μάτι από τη μία του άκρη μέχρι την άλλη είναι 1.800 μέτρα» και σε αυτά υπάρχουν 28 δρομάκια που οδηγούν προς τη θάλασσα. Η Μαρίνα παραδέχεται ότι είναι στενά, όμως μου εξηγεί ότι αυτό προέβλεπε η νομοθεσία για το πώς θα δομηθεί η περιοχή. Επίσης διευκρινίζει ότι τα δρομάκια αυτά καταλήγουν σε γκρεμούς, όχι στην θάλασσα.
«Η μεγαλύτερη πλάνη και η μεγαλύτερη προπαγάνδα που παίχτηκε στο Μάτι είναι πως κάνανε τον κόσμο να πιστέψει πως αυτά τα δρομάκια οδηγούν σε αδιέξοδα. Αυτό είναι η μισή αλήθεια. Καταλήγουν σε αδιέξοδα όχι γιατί είναι κλειστά, αλλά λόγω του ανάγλυφου της περιοχής, καταλήγεις σε γκρεμό και για να μπεις στη θάλασσα, πρέπει να πηδήξεις και άρα να σκοτωθείς».
Σε πολλά από αυτά τα δρομάκια περπατήσαμε. Ένα στενό -δεν είναι το μόνο- είχε στην μέση έναν μεγάλο κορμό δέντρου κομμένου. Λίγα εκατοστά περίσσευαν για να το διασχίσουμε. «Για φαντάσου να είσαι εκείνη την μέρα σε αυτό το στενάκι και να θέλεις να περάσεις κάτω από αυτό το πελώριο δέντρο που καίγεται» μου λέει αρκετές φορές, η Μαρίνα.
Διαβάστε ακόμα: Συγγενείς θυμάτων στο Μάτι: «Αναντίστοιχες οι ποινές του εγκλήματος - Στάχτη στα μάτια όλων»
Ρωτώ την κάτοικο του Ματιού και για μια είσοδο παραλίας που είχε κλείσει πρόσφατα ο Δήμος. Μου εξηγεί ότι το πιο πιθανό είναι να πήρε αυτή την απόφαση γιατί υπάρχει μεγάλος κίνδυνος κατολίσθησης σ' εκείνο το σημείο. Επιμένει όμως ότι έτσι δεν δίνει κάποιος λύση στο πρόβλημα. «Το θέμα είναι να βρεις την πραγματική λύση του προβλήματος, όχι να κλείσεις την είσοδο για την παραλία».

«Το Μάτι δεν θα αποσπαστεί ποτέ από πάνω μου»
«Είναι ένα κομμάτι της ζωής μου πια το Μάτι, δεν μπορεί να αποσπαστεί από πάνω μου», λέει στο Reader η Σοφία-Αγγελική Χαμηλοθώρη. «Πάντα θα με βασανίζει το ερώτημα πώς και γιατί έγινε αυτό. Για τον αδερφό μου ήταν μια απλή αναστροφή, που κανένας δεν έδωσε εντολή να γίνει». Ο αδερφός της ήταν ένα από τα 104 θύματα της φονικής πυρκαγιάς. Ενώ ήταν στη Λεωφόρο Μαραθώνος, κανείς δεν του έδωσε-όπως και σε όλους τους οδηγούς- την εντολή να κάνει μια αναστροφή και να γυρίσει Αθήνα με αποτέλεσμα να μπει στο Μάτι και να καεί.
Διαβάστε ακόμα: Μάτι: Η υπόσχεση του Αξιωματικού Πυροσβεστικής που συγκίνησε - «Δεν θα επέτρεπα να θαφτεί η αλήθεια»
Τη ρωτώ αν ο κόσμος έχει καταλάβει τι έγινε εκείνη την μέρα, αν πιστεύει ότι έχει μείνει μια λάθος εντύπωση. «Θεωρώ ότι όποιος ήθελε να μάθει και να καταλάβει το έχει κάνει. Έχει αποσαφηνιστεί, όχι μόνο από τους συγγενείς, αλλά και από την Δικαιοσύνη ότι δεν ήτανε μια φυσική καταστροφή, αλλά ήταν ένα κρατικό έγκλημα. Τα αυθαίρετα και τα στενά δρομάκια τεχνηέντως προβλήθηκαν, για να θολώσουν την ευθύνη και να μπερδέψουν την κοινή γνώμη. Μέχρι ένα σημείο θεωρώ ότι το πέτυχαν. Δεν έφταιγαν όμως τα μποφόρ και τα πεύκα».


Μάτι: Το Εφετείο και η δικαστική απόφαση
«Το Εφετείο κινήθηκε σε καλύτερους δρόμους, σε σχέση με το Πρωτόδικο δικαστήριο, έγινε αντιληπτό ότι δεν ήταν μόνο ευθύνη του Πυροσβεστικού σώματος αλλά είχαμε και πολιτικές ευθύνες. Φυσικά δεν είμαστε ικανοποιημένοι». Στη συνέχεια περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο που θα μπορούσε κανείς, την δίκη στο Εφετείο λέγοντας «Ήτανε η καλύτερη ίσως δυνατή απόφαση που μπορούσε να εκδώσει το Εφετείο, στη χειρότερη δυνατή δίκη έτσι όπως εξελίχθηκε». Επισημαίνει επίσης ότι επιμένουν στο ότι ήταν κακούργημα για κάποιους τουλάχιστον. «Απομονώνοντας και φράσεις από τις καταθέσεις και τις απολογίες τους αναγνωρίζουν ευθαρσώς ότι ήξεραν τι θα γίνει και δεν έκαναν τίποτα.

«Η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν ξέρει τι έγινε στο Μάτι», τονίζει από την πλευρά του ο Άρης Χερουβείμ, που έχασε την μητέρα του, την αδερφή του και τις δύο ανιψιές του στην φονική φωτιά. Στη δίκη δεν μπορούσε να εκπροσωπήσει τις ανιψιές του. Ο νόμος προβλέπει αυτό να γίνεται από συγγενείς πρώτου βαθμού. Ένας πρώην υπουργός της κυβέρνησης τον κατηγόρησε ότι το ζητάει για τα χρήματα. Δεν άλλαξε κάτι ούτε στο ποινικό κομμάτι αργότερα. Η επιστολή που έστειλε στον πρωθυπουργό έμεινε αναπάντητη.

«Το Μάτι με τις τεράστιες αμμουδιές»
Τον ρωτώ «τι δεν ξέρει ο κόσμος». «Θα είδατε όταν πήγατε στο Μάτι αυτές τις τεράστιες αμμουδιές, που έχουν πρόσβαση όλοι, με τους φοίνικες», απαντά αστειευόμενος. Αυτό είναι το ένα βασικό πράγμα που δεν έχουν καταλάβει όλοι.
«Πέρασαν στον κόσμο ότι τα σπίτια είναι αυθαίρετα. Όταν λοιπόν κάτι είναι αυθαίρετο το αφήνεις να καεί;» αναρωτιέται.


Άρης Χερουβείμ: Τελικά το 2024 πώς χώρεσαν τα πυροσβεστικά;
Επίσης θυμάται όταν όλοι μιλούσαν για στενά δρομάκια, στα οποία υποτίθεται πως δεν χωρούσαν τα πυροσβεστικά. «Όλοι ακούγαμε ότι είναι στενά τα δρομάκια, δεν χωράνε τα πυροσβεστικά, δεν μπορούνε τα ελικόπτερα να ρίξουν ανάμεσα στα σπίτια. Έλα όμως που έσπασε ο διάολος το ποδάρι του και τον Ιούνιο του 2024, έπιασε φωτιά ένα οικόπεδο μέσα στην καρδιά του Ματιού. Μπήκανε τα πυροσβεστικά. Ελικόπτερο έκανε ρίψεις. Όλα αυτά πριν αρχίσει το Εφετείο». Έτσι, όπως θα μου πει στη συνέχεια, μετά το περιστατικό αναρωτήθηκαν και εν τέλει συνειδητοποίησαν, ότι όλα αυτά που έλεγαν είναι ψέματα. Κατέθεσαν στο δικαστήριο φωτογραφίες και βίντεο, που έδειχναν ακριβώς αυτό, ότι δηλαδή εκείνη τη μέρα χώρεσαν τα Πυροσβεστικά.

Άρης Χερουβείμ: Πώς είναι σήμερα το Μάτι
Το Μάτι σήμερα δεν είναι καθαρό, τονίζει ο Άρης Χερουβείμ. «Το ερώτημα είναι ''ξανακαίγεται σήμερα το Μάτι;''» αναρωτιέται. Μου λέει ότι και το Ζούμπερι που είναι δίπλα και υπάρχουν χιλιάδες παιδάκια σε κατασκηνώσεις είναι σε κακή κατάσταση. Μου λέει ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα και δίνει μόνος του την απάντηση «μια χαρά καίγεται».

Το ρυμοτομικό σχέδιο
Ο Άρης και η Μαρίνα έχουν πολλές απορίες για το νέο ρυμοτομικό σχέδιο για το Μάτι. Ο κήπος της Μαρίνας θα πρέπει να μικρύνει και θα πάρει και χώρο από τον κήπο του διπλανού της. Αυτό προβλέπεται ώστε να δημιουργηθεί μπροστά από το σπίτι της ένας χώρος πρασίνου. Ο Άρης Χερουβείμ-στο οικόπεδό του θα γίνει κάτι παρόμοιο- αναρωτιέται για την χρησιμότητα που θα έχει κάτι τέτοιο. «Θα πρέπει να κόψω τα δέντρα που είχε φυτέψει ο πατέρας μου το 1970, για να κάνω απ' έξω μια ζώνη πρασίνου, ένα παρτεράκι που θα φυτέψουν 5 θάμνους», μου εξηγεί.
Επίσης πιστεύει ότι κάτι τέτοιο είναι κοροϊδία. Το αιτιολογεί περαιτέρω λέγοντας μου ότι είχανε φέρει ελιές 600 ετών και τις φύτεψαν στη Μαραθώνος. Σε λίγο καιρό ξεράθηκαν γιατί δεν τις πότιζε κανείς. «Όλα αυτά τα παρτέρια ποιος θα τα φροντίζει», αναρωτιέται.


Μάτι: Εικόνες από τη φωτιά στις 23 Ιουλίου 2018



Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.