Σαράντα μόνιμοι κάτοικοι, θάλασσα, δρόμοι χωρίς αμάξια και γύρω γύρω πράσινο. Ίσως για κάποιους έτσι μοιάζει ο παράδεισος. Στα Τριζόνια Φωκίδας, το μοναδικό κατοικημένο νησί του Κορινθιακού, υπάρχουν ακριβώς όλα αυτά.
Το Reader μίλησε με τον Αλέξανδρο Νικολακόπουλο, πρόεδρο των Τριζονίων και καπετάνιο. Κάθε μέρα εκτελεί το δρομολόγιο Χανιά Φωκίδας - Τριζόνια. Αυτός είναι και ο μόνος τρόπος να φτάσουν όσα χρειάζονται οι κάτοικοι του μικρού νησιού στα σπίτια τους. «Το δρομολόγιο γίνεται 365 ημέρες τον χρόνο, δεν σταματά ποτέ. Ξεκίνησα περίπου πριν 15-16 χρόνια. Πριν από μένα το έκανε ο πατέρας μου και συνεχίσαμε την οικογενειακή παράδοση», αναφέρει.
Ο κ. Νικολακόπουλος ουσιαστικά είναι ο συνδετικός κρίκος του νησιού με την Φωκίδα. «Ό,τι χρησιμοποιεί κάποιος στο σπίτι του περνάει με τα καραβάκια. Τρόφιμα, ψώνια, φάρμακα, διάφορα είδη καθημερινής ανάγκης» είναι αυτά που «κουβαλάει» σχεδόν καθημερινά. Επίσης εάν υπάρξει θέμα υγείας ή κάποια έκτακτη ανάγκη επίσης βοηθάνε οι άνθρωποι που εκτελούν το δρομολόγιο του πλοίου.
Αυτό που μεταφέρει κυρίως είναι τα ψώνια της καθημερινότητας. Η απόσταση είναι μόλις πέντε λεπτά και γι΄ αυτό δεν έχει αποκλειστεί ποτέ το νησί λόγω ακραίων καιρικών φαινομένων.
Τριζόνια Φωκίδας: Γιατί δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα
Ένα άλλο θέμα που συζητήσαμε με τον πρόεδρο του νησιού είναι αυτό της απουσίας αυτοκινήτων. «Δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα, πέρα από οχήματα ανάγκης, όπως το πυροσβεστικό και το απορριμματοφόρο. Υπάρχουν επίσης κάποια οχήματα για οικοδομικές εργασίες και λίγα μικρά ηλεκτρικά αμαξίδια τύπου golf cart που χρησιμοποιούν ορισμένα ξενοδοχεία».
Τον ρώτησα εάν αυτό ισχύει εδώ και πολλά χρόνια αλλά και γιατί επέλεξαν να ζουν χωρίς αυτοκίνητα. «Ναι, ισχύει εδώ και χρόνια. Προσπαθούμε να διατηρήσουμε όσο γίνεται τον παραδοσιακό χαρακτήρα του νησιού, παρά τις ανάγκες και τις δυσκολίες. Οι μετακινήσεις γίνονται κυρίως με τα πόδια, με καροτσάκια και με απλά μέσα. Μόνο όταν υπάρχουν οικοδομικές εργασίες χρησιμοποιούνται κάποια μηχανήματα» εξηγεί.
Ο τουρισμός και η «ερήμωση»
Το ήρεμο τοπίο με τους χαλαρούς ρυθμούς αλλάζει όμως το καλοκαίρι. «Πλέον έχει αρκετό κόσμο και αυξάνεται η δραστηριότητα. Αλλά και τότε τα αυτοκίνητα δεν κυκλοφορούν. Μόνο τα απαραίτητα οχήματα και κάποια μικρά ηλεκτρικά για αποσκευές και εμπορεύματα» δηλώνει ο καπετάνιος και πρόεδρος του νησιού.
Πέρα από τα καλά και την ομορφιά που υπάρχει σε αυτό το μέρος, δεν παύει να έχει και δυσκολίες για τους κατοίκους. «Είναι ένα πανέμορφο μέρος. Βέβαια υπάρχει μια απόσταση από νοσοκομεία και υπηρεσίες, αλλά γενικά σε αποζημιώνει η ποιότητα ζωής» υποστηρίζει ο κ Νικολακόπουλος.
Ένας άλλος παράγοντας που οδηγεί στην ερήμωση του τόπου είναι ότι έχουν μειωθεί οι αγροτικές ασχολίες και η επαγγελματική αλιεία. Βέβαια το μοντέλο έχει αλλάξει και πολλοί πλέον ασχολούνται με τον τουρισμό, διατηρώντας δωμάτια ή τουριστικά σκάφη. Η σεζόν πλέον ξεκινά από το Πάσχα και φτάνει μέχρι τον Οκτώβριο.
Στους τουρίστες που έρχονται το καλοκαίρι, αρέσει το γεγονός ότι δεν κυκλοφορούν αμάξια. «Τα παιδιά μπορούν να κινούνται ελεύθερα και οι γονείς δεν ανησυχούν για την κίνηση των οχημάτων».
Η ιστορία με τον Αριστοτέλη Ωνάση
Φυσικά μιλήσαμε και για μια ιστορία που μένει αξέχαστη στους περισσότερους κατοίκους των Τριζονίων, κάποιοι ίσως την έμαθαν από τους γονείς τους. Ο Αριστοτέλης Ωνάσης είχε ενδιαφερθεί να αγοράσει το νησί, πριν αγοράσει τελικά τον Σκορπιό. «It's not for sale» του είπαν τότε οι κάτοικοι.
«Είχε έρθει δύο-τρεις φορές, αλλά τότε το νησί είχε ζωή, πολλές οικογένειες και δεν μπορούσε να πουληθεί» μου λέει ο Αλέξανδρος Νικολακόπουλος και μου εξηγεί ότι τελικά δεν προχώρησε γιατί «υπήρχε κόσμος που ζούσε εδώ. Θα έπρεπε ουσιαστικά να φύγουν οικογένειες από το νησί. Τους είχε προτείνει να τους φτιάξει σπίτια απέναντι, αλλά τότε τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Υπήρχε σχολείο, κίνηση, ζωή».
Οι δυσκολίες
Πλέον από εκείνα τα χρόνια (σ.σ. δεκαετία του 60) έχουν αλλάξει πολλά και το νησί, που κάποτε είχε 200 κατοίκους και περισσότερη ζωή, έφτασε να μείνει με 40. «Οι σχέσεις είναι πολύ καλές και οι άνθρωποι παραμένουν δεμένοι» παραδέχεται ο κ. Γεωργακόπουλος αλλά τονίζει ότι για μια οικογένεια που θα ήθελε να μείνει εκεί θα υπήρχαν δυσκολίες «ειδικά όταν υπάρχουν μικρά παιδιά. Εγώ μεγάλωσα εδώ και θυμάμαι πόσο δύσκολο ήταν να πηγαινοερχόμαστε καθημερινά για σχολείο και δραστηριότητες. Σήμερα η κόρη μου μένει στη Φωκίδα για το σχολείο και επιστρέφει στο νησί τους καλοκαιρινούς μήνες».
Αυτό που «κρατά» κάποιους λίγους νέους ανθρώπους στο νησί είναι ο τουρισμός, καθώς οι αγροτικές ασχολίες που είχαν παλιά πλέον δεν μπορούν να συντηρήσουν έναν νέο.
Τι μπορεί να κάνει κάποιος στα Τριζόνια
Πέρα από το να απολαύσει την απόλυτη ηρεμία χωρίς αυτοκίνητα και πολύ κόσμο, ένας επισκέπτης που θα επισκεφθεί τα Τριζόνια μπορεί να βρει όμορφες παραλίες όπως τα Άσπρα Χαλίκια και την Κόκκινη Παραλία με τα χαρακτηριστικά κόκκινα βότσαλα.
Οι λάτρεις της φύσης και της πεζοπορίας μπορούν να φτάσουν έως το ακρωτήρι της Κοχύλας ή να ανακαλύψουν σημεία ιδανικά για κατάδυση με αναπνευστήρα (snorkeling) στα κρυστάλλινα νερά.
Κάτι που μοιάζει απλό αλλά μπορεί να «γεμίσει τις μπαταρίες» είναι οι βόλτες στους ήρεμους δρόμους με τα μικρά σπιτάκια που πλαισιώνονται από ατελείωτο πράσινο.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
