Η φετινή χρονιά είναι αλήθεια μετράει πάρα πάρα πολλές αφίξεις, τόσες που δεν τις προλαβαίνουμε, πέρα όμως από την ποσότητα, έχει σημειωθεί σημαντική ποιότητα.
Πολλά από τα μαγαζιά που κάνουν διασκαλεμένα και μελετημένα το ντεμπούτο τους έχουν πιάσει το νόημα της εστίασης, που αλλάζει και γίνεται πιο ζωηρή και παιχνιδιάρα. Πλέον δεν αρκεί μόνο το καλό φαγητό, αλλά απαιτείται ένα πακέτο που περικλείει την ξεκάθαρη ταυτότητα, την γαστρονομική πρόταση, την εμπειρία, την μουσική, το μοίρασμα και τη συνολική διασκέδαση.
Ανάμεσα λοιπόν στα πρωτοεμφανιζόμενα είναι κάποια που ξεχώρισαν, που προκάλεσαν μεγάλο θόρυβο, που γέννησαν ουρές και που έκαναν τους γαστρο-lovers να μιλάνε ασταμάτητα γι αυτά.
Ιδού η λίστα με τα πιο talk of the town εστιατόρια της πόλης αυτή τη στιγμή:
Σύναξις, για ελληνική κουζίνα με θέα θάλασσα
Στη Βουλιαγμένη έχουν στρωθεί τραπέζια με θέα τον Σαρωνικό που γεμίζουν με ελληνικά πιάτα στην καλύτερη τους εκδοχή. Ο λόγος για το Σύναξις της Χριστίνας Παππά και του γιου της, Δημήτρη Παππά. Οι δυο τους έχουν τεσταριστεί αρκετά σε επιτυχημένα γαστρονομικά project και τώρα αφού αφουγκράστηκαν πολύ σωστά το γευστικό ρεύμα επανήλθαν με μια άκρως προσεγμένη ταβέρνα.
Το μαγαζί είναι καλοστημένο, βγάζοντας προς τα έξω ένα όμορφο σύμπλεγμα ξύλου και μάρμαρου και έχοντας στην ουσία του την επιστροφή σε οικείες γεύσεις, οι οποίες περίτεχνα διατηρούν την απλότητα τους αλλά περνάνε από ένα ευρηματικό ρετουσάρισμα.
Αυτή την καλή δουλειά έχει αναλάβει ο βραβευμένος σεφ Γιάννης Μπάμπαλης, γνωστός μας από το beefbar της Μυκόνου. Ο Γιάννης έχει προσεγγίσει πιάτα όπως τα γεμιστά, η γουρουνοπούλα στο φούρνο, ο γύρος και ενώ έχει διαφυλάξει την καθαρόαιμη νοστιμιά τους, τα έχει ανεβάσει level.
Δυνατή κατηγορία είναι το κάρβουνο και οι ανοιχτές φωτιές από εκεί περνάνε πολλά υλικά και προικίζονται με την sexy καπνάδα, όπως η σπανακοτυρόπιτα και τα κεμπάπ από μοσχάρι και πρόβατο.
Highlight: Δεν πρέπει να φύγετε χωρίς να δοκιμάσετε το μπουκατίνι με μοσχαρίσια μάγουλα και απίθανη κρέμα γραβιέρας.
Λεωφόρος Ποσειδώνος 17, Βουλιαγμένη
Lalane, μια μπρασερί στο off Brodway Μαρούσι
Το Lalane έχει καταφέρει το εξής παράδοξο και δύσκολο: μας έχει γυρίσει στο Μαρούσι και μας έχει προκαλέσει να αγκαλιάσουμε το εστιατόριο ενός ξενοδοχείου.
Κατόρθωμα; σίγουρα ειδικά αν προσθέσουμε την ακριβή τοποθεσία, που μέχρι πρότινος δεν είχε κανένα γαστρονομικό κίνητρο. Το νέο εστιατόριο βρίσκεται στο ξενοδοχείο Fiction που είναι απέναντι από το Golden Hall και έχει βάλει την περιοχή στο γαστρονομικό χάρτη.
Ξεκινώντας από την ατμόσφαιρα, ο χώρος σου φτιάχνει την διάθεση καθώς αποπνέει ευδιάκριτη φινέτσα. Εμένα μου άρεσε πολύ το πράσινο μάρμαρο στο bar και τα λευκά στρωμένα τραπέζια. Πηγαίνοντας στα πιο βαθιά η κουζίνα έχει ένα άχαστο χαρτί, έχει στο τιμόνι της επιμέλειας τον πολυβραβευμένο, Αλέξανδρο Τσιοτίνη.
Ο Αλέξανδρος έχει δώσει και εδώ τον καλύτερο εαυτό του πλάθοντας ένα μενού που ισορροπεί ανάμεσα στην brasserie και στις καθαρές μεσογειακές πινελιές, παίζει μεταξύ του comfort και του Fine και ενώνει δημιουργικά την Γαλλία με την Ελλάδα.
Από τα πρώτα ξεχωρίζουμε το εκρηκτικό ταρτάρ μοσχαριού με κρέμα γκοργκοντζόλα, ψητό κρόκο αυγού και λάχανο ψημένο στα κάρβουνα. Μετά η φάση που δημιουργείται είναι ακόμα πιο ενδιαφέρουσα και παιχνιδιάρικη αποδεικνύοντας ότι ο σεφ είναι σε μεγάλα μαγειρικά κέφια. Έτσι έχει φτιάξει ένα ριζότο παρμεζάνας που θυμίζει Caprese αλλά και παπαρδέλες με τσορίθο και μύδια που εύκολα παραπέμπουν σε παέγια.
Highlight: Δοκιμάζετε οπωσδήποτε το rib eye με βούτυρο cafe de paris
Λεωφόρος Κηφισίας 5, Μαρούσι
Koita, τι συμβαίνει στη Γλυφάδα και γίνεται viral
Η Γλυφάδα βρίσκεται σε πολύ καλή φόρμα φέτος μετρώντας αφίξεις που σμιλεύουν επιτέλους το γαστρονομικό της χαρακτήρα. Η πιο πρόσφατη το Koita την έχει βάλει στα μεγαλύτερα σουξέ της πόλης και την έχει προσθέσει στο club με spot που σχηματίζουν ουρές.
Όσες φορές και αν έχω περάσει από την δραστήρια Λαοδίκης το urban μαγαζί είναι πάντα γεμάτο και πάντα έχει παρέες, που περιμένουν μέχρι τον δρόμο υπομονετικά.
Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί έχουν πετύχει το trend της εποχής, το πάντρεμα του microbakery με το dinner spot. Δεν το έχουν κάνει όμως ούτε τσαπατσούλικα ούτε πρόχειρα, το αντίθετο το έχουν δουλέψει και το έχουν περικυκλώσει με την υπογραφή του ταλαντούχου και μισελενάτου Παύλου Κυριάκη.
Το πρωί γίνεται καλή φάση με ζύμες και με φιγουράτες συνθέσεις για πρωινό και brunch που σε προδιαθέτουν να τις κοιτάξεις και να τις απολαύσεις με όλες τις αισθήσεις σου. Το βράδυ το μαγαζί αλλάζει τελείως πρόσωπο ανεβάζει τα ντεσιμπέλ της μουσικής και της γαστρονομίας.
Ο Παύλος έχει δώσει πολύ τσαχπινιά και γεύση σε προτάσεις comfort και street. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι τα υποδειγματικά flatbreads με πρωτότυπους συνδυασμούς φρέσκων υλικών και το νοστιμότατο burger με κοτόπουλο.
highlight: H μακαρονάδα με φασκόμηλο, λεμόνι και παρμεζάνα, όσο απλή ακούγεται τόσο άπαιχτη είναι.
Λαοδίκης 38, Γλυφάδα
Kuchisabishii Sakaba, όταν η Ιαπωνία έρχεται στο πιάτο
Εδώ μιλάμε για το φαινόμενο της χρονιάς, ένα μαγαζί που φύτρωσε στο Κουκάκι σαν να βγήκε από κάποιο στενό της Ιαπωνίας και μας έφερε όχι μόνο αυτούσια την κουλτούρα του φαγητού του δρόμου του Ανατέλλοντος Ηλίου, αλλά μας έβαλε και στην κουλτούρα της ουράς.
Πράγματι στην Ελλάδα δεν είμαστε συνηθισμένοι να περιμένουμε σε μια μεγάλη σειρά για να μπούμε σε ένα μαγαζί, το kuchisabishii Sakaba ή αλλιώς το μοναχικό στόμα, κατάφερε με την αξία του να μας βάλει σε υπομονετικό mood και να μας αποζημιώσει με την πρωτόγνωρη εμπειρία.
Μπαίνεις μέσα και δεν ξέρεις που βρίσκεται, αν παραμένεις στην καρδιά της Αθήνας ή έχεις πεταχτεί σε κάποια sakaba (ταβέρνα της Ιαπωνίας) και κάθεσαι ανάμεσα σε pop japan αφίσες, φωτιστικά και δεκάδες μπιχλιμπίδια κατευθείαν από τις αγορές του Τόκιο και τρως ένα φαγητό που δεν έχεις ξαναβρεί στην πόλη παρά τα δεκάδες ιαπωνικά και sushi εστιατόρια που παίζουν σε κάθε περιοχή.
Γι αυτή την διαφορετική εμπειρία σίγουρα ευθύνεται από την μια ο Μπάμπης Ασκερίδης (ο δημιουργός και του επιτυχημένου Tuk Tuk), που πρώτα ξεκοκαλίζει ο ίδιος γευστικά έναν τόπο, μια χώρα, ενώ συγχρόνως πάει στα πιο απίθανα μέρη για να μαθητεύσει και από την άλλη ο έτερος συνεργάτης του ο λάτρη της Ιαπωνίας, ο Γιάννης Πέτρος Πετρής (γνωστός μας από το Tiki Bar και όχι μόνο) με δάφνες στο χώρο των spirits. Οι δυο τους ένωσαν τα ταξίδια τους, έδεσαν την αγάπη τους γι αυτή την κουλτούρα και γέννησαν κάτι εθιστικό.
Το μενού είναι όλο μια ωδή στο αληθινό street και comfort food που βρίσκεις στην Ιαπωνία, στους δρόμους, στις izakayas, στις sakaba, μέχρι και στα 7 elevens. Σαν το άρτιο kare pan ένα παναρισμένο ψωμί γεμιστό με κάρι και κοτόπουλο. Έχει τόση πλούσια γεύση και τόσες υφές που δεν το περιμένεις.
Eξίσου πολυεπίπεδη γεύση έχει το Βutaniku Κakuni, το σιγομαγειρεμένο κότσι που έχει καραμελώσει κολαστικά και σε βάζει σε εγρήγορση να συμμετέχεις και εσείς στο τελικό του construction. Δηλαδή να το ξεψαχνίσεις και να το συναρμολογήσεις με τα bao, τις πίκλες και τις σάλτσες hoisin και kimchi.
Πολύ ζουμερή είναι η miso udon καρμπονάρα, πολύ τραγανό το Tebasaki Gyoza με γεμιστές φτερούγες, κοτόπουλου με κιμά κοτόπουλου και επικάλυψη panko και real thing είναι τα yakitori με best of αυτό με την πέτσα κοτόπουλου. Και η λίστα δεν έχει τελειωμό γιατί πρέπει να τα δοκιμάσεις όλα, δεν είναι τα συνηθισμένα ωμά είναι η πραγματική κουζίνα της χώρας τα μαγειρευτά που τρώνε καθημερινά με ότι και να ξεκινήσεις πάντως κάνε το pairing με sake ή με κάποιο hightball.
highlight: δεν το συζητώ είσαι στην φωλιά του ramen με τον master του ramen, δεν φεύγεις χωρίς να δοκιμάσεις κάποιο. Δικό μου αγαπημένο είναι το Hokkaido miso, με χοιρινό chashu, μαριναρισμένο αυγό, φρέσκο κρεμμυδάκι, καλαμπόκι, ζωμό κοτόπουλου και εννοείται βούτυρο.
Flying horses, για στρείδια soul και γαλλικά κρασιά
Στη Καλαμιώτου ο Βασίλης Στεφανάκης άκα Lost Athens, Osteria Mamma, Armando, επιστρέφει πάλι με ένα project που δεν θα το δεις πουθενά αλλού.
Το Flying Horses, που προκύπτει από δυο εντυπωσιακά γλυπτά αλόγων (που στέκονταν καμαρωτά στην Πίζα όταν την επισκέφτηκε ο Βασίλης) είναι με μια πρώτη λέξη εντυπωσιακό. Μόλις περάσεις την μεγάλη ξύλινη πόρτα, είναι σαν να βυθίζεσαι σε έναν άλλο κόσμο σε κάποιο αναπαλαιωμένο αρχοντικό της Γαλλικής εξοχής.
Καθώς περιεργάζομαι το χώρο στο backround o dj παίζει ψαγμένες μουσικές. Τα ταβάνια είναι ψηλά και σχηματίζουν καμάρες, από κάπου εκεί κρέμεται ένας πανέμορφος πολυέλαιος και μετά αραδιάζονται ως κομψοτέχνημα η μαρμάρινη μπάρα, τα περικυκλικά σεπαρέ, οι χτιστοί καναπέδες, το επιβλητικό τζάκι και τα στιλάτα τραπέζια.
Η ίδια προσοχή που έχει δοθεί στην ατμόσφαιρά μεταδίδεται σθενερά στην κουζίνα με την καθοδήγηση της Έλενας Σαράντη και την άψογη συνεργασία του residence chef Φώτη Καφτάνη. Το μενού μου αρέσει πολύ, καθώς δεν ξεχειλώνει καθόλου αλλά έχει μετρημένες επιλογές με καταγωγή την Γαλλική κουζίνα.
Αν και θέλεις να τα δοκιμάσεις όλα μπορείς να κάνεις focus στα αχνιστά μύδια με την nduja και το φινόκιο και στα στρείδια κατατεθέν με σάλτσα από πιπεριά και μήλο. Στα συν του bar restaurant είναι η λίστα κρασιών με περίπου 150 διαφορετικές ετικέτες επιλεγμένες από την Γαλλία, την Ελλάδα και μετά την μεσόγειο και τον Νέο Κόσμο.
highlight: Όταν υπάρχουν τέτοιες crepes suzettes δεν φεύγεις χωρίς να τις γευτείς
Καλαμιώτου 2, Αθήνα
Θύμιος, για πολύ σοβαρό σουβλάκι
Στον Υμηττό διαδραματίζεται μια οσκαρική επαναφορά του κλασικού και καλού σουβλακιού. Ο Θύμιος του Γιώργου και Θύμιου Καβακλή με το που άνοιξε έκανε πάταγο και αν με ρωτάτε πολύ δικαιολογημένα.
Το σουβλάκι του έχει την κοψιά μιας άλλης εποχής με ποιοτικές πινελιές που το φέρνουν στο σήμερα και το κάνουν να ξεχωρίζει. Συγκεκριμένα μιλάμε μόνο για καλαμάκι χοιρινό, καλαμάκι κοτόπουλο και χειροποίητο μπιφτέκι από 90% μοσχάρι και 10% πρόβατο, επίσης μιλάμε για μια αφράτη και πολύ νόστιμη πίτα από το εργαστήριο στο Σταμάτη στο Περιστέρι, ένα πανάλαφρο τζατζίκι και δυο homemade σάλτσες, μια κόκκινη και μια πράσινη που είναι όλα τα λεφτά.
Το χοιρινό, που προέρχεται από το λαιμό και έχει τόσο όσο λιπάκι ψήνεται στο κάρβουνο χωρίς περιττά μαριναρίσματα και μπαίνει στην πίτα, μαζί με μαιντανό, ψιλοκομμένο κρεμμύδι, τζατζίκι και την κόκκινη σάλτσα έκπληξη, που κάνει την διαφορά.
Υπεύθυνος για την συνταγή της είναι ο βραβευμένος σεφ Χάρης Νικολούζος, συνεργάτης του Γιώργου Καβακλή στο επίσης βραβευμένο εστιατόριο Jerar στη Δάφνη και το μυστικό της είναι το σπετσιάρικο ένα φοβερό μείγμα μπαχαρικών.
Η ίδια σάλτσα προστίθεται στο τυλιχτό με το μπιφτέκι, το οποίο όμως πλάθεται καθημερινά μόνο με τα υλικά που χρησιμοποιούμε και στο σπίτι μας δηλαδή αυγό, φρυγανιά, μαιντανό και κρεμμύδι.
highlight: Αν δεν είστε του σουβλακιού κοτόπουλου να γίνεται τώρα και να το δοκιμάσετε πέρα από το ζουμερό κοτόπουλο μπούτι έχει την μοναδική δροσερή και μυρωδάτη σάλτσα τύπου τσιμιτσούρι.
Κωνσταντινουπόλεως 2, Υμηττός
Kissa, ένα Ιαπωνικό καφενείο στο Κολωνάκι
Στο κατακόκκινο εστιατόριο του Κολωνακίου δεν είναι μόνο το χρώμα στο φουλ είναι και η γεύση κάτι πολύ αναμενόμενο αν αναλογιστούμε ότι την κουζίνα έχει αναλάβει ο έμπειρος και μοναδικός στο είδος του Θάνος Στασινός.
Ο Θάνος είναι γνωστός για την μαεστρία και τις γνώσεις του γύρω από την κουζίνα της Ιαπωνίας, του Περού και γενικά της Λατινικής Αμερικής. Στη Kissa που πηγάζει από το kissaten, δηλαδή το Ιαπωνικό καφενείο, χτίζει μια γαστρονομική ιστορία ασιατικής comfort pub και εξιστορεί δυνατές γεύσεις, που ξεκινούν από την Ιαπωνία αλλά δεν περιορίζονται.
Έτσι βρίσκουμε ένα κομβόι πιάτων με ανεβασμένες εντάσεις, όπως περίτεχνες gyozes, τραγανές τεμπούρες, αξιοθαύμαστο ramen με iberico, γευστικότατα τάκος με τσιπούρα ταρτάρ και πολλά ακόμα, που απλά επισφραγίζουν ότι κάποιοι άνθρωποι δεν είναι τυχαίο όταν ξεχωρίζουν.
Πέρα όμως από τις παιχνιδιάρικες και sexy γεύσεις η kissa προετοιμάζει όλο το έδαφος για να περάσουμε καλά. Σαν μαγαζί που δίνει βαρύτητα στην μουσική έχει dj, έχει πολύ καλό ήχο και κάνει ότι πρέπει για να προμωτάρει το παρείστικο κλίμα.
highlight: το Ιαπωνικό hot dog τα σπάει
flaros, για πιάτα στη φωτιά
Κάτι γίνεται τελευταία και με τα updated καφενεία. Ο Flaros πάντως έχει τον τίτλο έχει και την χάρη ενός μοντέρνου καφενείου με κλασικό διάκοσμο και εξελιγμένα πιάτα.
Ο Στράτος Βλασσόπουλος έχει γεννήσει στο Παγκράτι ένα χώρο που κάνει flash back στο χρόνο με τις τζαμαρίες, τα τετράγωνα καφέ τραπεζοκαθίσματα και την ανοιχτή κουζίνα και επιστρέφει στο παρόν αξιοποιώντας τις δυνατότητες της φλόγας.
Όλα τα πιάτα του μαγαζιού περνάνε από την φωτιά και αποκτούν μεγαλύτερο βάθος και ένταση και όταν λέμε όλα εννοούμε τα διαλεκτά υλικά που συγκεντρώνονται μόνο από μικρούς παραγωγούς. Σε αυτά αξιοσημείωτη είναι η συλλογή με τυριά από όλη την Ελλάδα σαν την γραβιέρα από την Ξάνθη, την φέτα από τα Καλάβρυτα, το αγελαδινό από την Τήνο και το καπνιστό από το Μέτσοβο.
Από τα πρώτα πιάτα αυτό που φτερουγίζει στον ουρανίσκο είναι η μπρουσκέτα του feelings με τα καπνιστά χόρτα, την τριμμένη φέτα και τον αρωματικό σπιτικό πελτέ ντομάτας. Μετά υπάρχουν οι πίτες που αλλάζουν με την μέρα και τα υλικά που έρχονται από τους μανάβηδες και τα γλυκά που του Κονιάρη που σκοράρουν κατευθείαν στο κέντρο της απόλαυσης.
highlight: είναι μαγικό το κριθαράκι με μοσχάρι, ένα γιουβέτσι που γίνεται στην κατσαρόλα και σερβίρεται σε μια νόστιμη μορφή σούπας.
Δαμάρεως 25, Παγκράτι
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
