Μετά από τέσσερα θριαμβευτικά χρόνια στην πλατεία Αγίων Θεοδώρων στην Αθήνα το εστιατόριο σταθμός στα Ελληνικά μεζεκλίκια έχει δίδυμο αδελφάκι στον ζωηρό δρόμο Λαοδίκης στην Γλυφάδα.
Ο υπέρμαχος της παιχνιδιάρικης γεύσης Χριστόφορος Πέσκιας σκηνοθετεί ομοειδές μενού, που αντλεί το καλύτερο γευστικό locality και το αναπροσδιορίζει με περίσσιο μπρίο. Το αποτέλεσμα είναι ζουμπουρλίδικα πιάτα, για την μέση, που προσαρμόζουν την παράδοση στην μοντέρνα εκδοχή, χωρίς να παραμορφώνεται η αρχική ρίζα και η γευστική μνήμη.
Όσοι τα έχουν έχουν τσεκάρει στην καρδιά της πόλης τώρα έχουν την επιλογή να επαναλάβουν την δοκιμή στο κεντρικό δρόμο της Γλυφάδας σε ένα μέρος που προσομοιάζει με καλαίσθητο μπιστρό και αναγεννησιακό μεζεδοπωλείο.
Εγώ βέβαια βλέπω ένα uptaded στο χώρο με χαλαρά γήινα τραπεζοκαθίσματα και πολλές στιλιστικές πινελιές σε επιλεγμένα αντικείμενα και τοιχογραφίες που καλωσορίζουν ένα ενδιαφέρον μιξ πελατών ντόπιων αλλά και αγγλόφωνων ή γαλλόφωνων. Πράγματι το βράδυ που πήγαμε με την παρέα μας οι κοντινοί σε εμάς επισκέπτες μίλαγαν διάφορες γλώσσες και χαιρόντουσαν το ελληνικό μοίρασμα στο τραπέζι.
Ο νεοφερμένος νότιος Dopios κοπιάρει στο απόλυτο τον δοκιμασμένο Αθηναίο αδερφό και πολύ καλά κάνει αφού μιλάμε για πιάτα που έχουν αποδεδειγμένα περάσει το πάσο και ήδη γράφουν την δική τους ιστορία στον άγραφο κατάλογο των δημιουργικών νεομεζέδων.
Στο ζουμί τώρα η ταραμοσαλάτα για τον Πέσκια είναι αιχμή του δόρατος και πρέπει να την γευτείτε είναι από τις best που κυκλοφορούν. Αέρινη, βελούδινη και με ταπεραμέντο έχει τις σωστές αναλογίες σε οξύτητα και θάλασσα.
Αν και σερβίρεται με τα τραγανά τσιπς γαρίδας σας παρακινούμε να βουτήξετε και τα ψωμιά που έρχονται σε καλαθάκι. Είναι χωρίς γλουτένη από τον επαγγελματία στο είδος φούρνο asterisque και είναι η καλύτερη βάση και για τις υπόλοιπες αλοιφές όπως η πολύ τολμηρή και πολύ spicy τυροκαυτερή.
Αν και δεν είμαι fun της σαλάτας, η σαλάτα με φασολάκια κατέρριψε τις αντιστάσεις μου. Τα σπάει και σε γεύση και σε υφή. Τα φασολάκια κρατάνε πολύ καλά και καλοκουρδίζονται γευστικά με τον δυόσμο, τα χόρτα, το σουμάκ την φέτα και το ελαιόλαδο.
Οι σαρδέλες, όχι απλές αλλά παντρεμένες, ταιριάζουν σαν combo με την σαλάτα τόσο που μπορείτε να ενώσετε μπουκιές.
Παραμένοντας στο πεδίο των θαλασσινών ειδική μνεία αξίζει το καλαμαράκι στη σχάρα. Δεν ξέρω τι μαγικά κάνουν, ή μάλλον ξέρω το ψήνουν μαεστρικά, είναι από τα top που έχω δοκιμάσει τελευταία. Είναι πολύ πολύ μαλακό και η γεύση του δεν έχει αλλοιωθεί καθόλου. Είτε σκέτο είτε με την πειραγμένη σάτσα μπουρδέτο είναι φωτεινό παράδειγμα στα θαλασσινά που βλέπουμε σε μενού και έχουν χάσει τον αρωματικό χαρακτήρα τους.
Το φιλεταρισμένο μπαρπούνι υποστηρίζει έμπρακτα το νεοτερίστικο κονσπετ του Dopios και του Πέσκια. Σου φέρνει στο μυαλό κάτι από fusion είναι όμως άκρως ντόπιο. Το πάνω μέρος είναι αιφνιδιαστικά τραγανό, αν υπολογίσουμε ότι η κρούστα είναι μόνο από ψωμί και το κάνω είναι όσο ζουμερό πρέπει. Εμένα μου άρεσε πολύ και το αλατάκι του χάριζε σε νοστιμιά.
Ένα από τα πιάτα που θυμάμαι από το oppening του πρώτου μαγαζιού τα γαριδάκια pop corn διατηρούν την θέση τους στην λίστα και θεωρώ επάξια. Δεν βγάζουν καθόλου λάδι, είναι αφράτα και καταφέρνουν να κρατήσουν την γαρίδα στο προσκήνιο. Μπορώ να σας εκμυστηρευτώ ότι αυτό το πιάτο κάνει γκελ στα παιδιά, στην κόρη μου τουλάχιστον έκανε πάταγο.
Αλλάζουμε πίστα και πάμε στα κρεατικά ανοίγοντας την αυλαία με το σουβλάκι κοτόπουλο. Και εδώ η εικόνα είναι πολύ Japanese αφού εύκολα μας παραπέμπει στα Yakitori. Καλό μαρινάρισμα και εξαίσιο ψήσιμο με ένα κοτόπουλο που κρατάει στο max τα ζουμιά του.
Και ήρθε η στιγμή για το σήμα κατατεθέν του Χριστόφορου Πέσκια, τους κεφτέδες, ένα πιάτο που τον ακολουθεί και αποτελεί πλέον σήμα κατατεθέν του. Η διαφορά είναι ότι δεν έχετε ξαναφάει τέτοιους κεφτέδες είναι τοπ αφράτοι και έχουν μια πρωτότυπη συμπυκνωμένη γεύση. Αν και διαλύονται μόλις τους κόψεις ή πας να τους πάρεις δεν θα σας νοιάξει καθόλου γιατί επιβραβεύει η νοστιμιά.
Αν έχετε ακόμα αντοχές προσθέστε στην παραγγελία σας το κατσικάκι γάλακτος στη γάστρα μπορεί να είναι χιλιο ειπωμένο αλλά λιώνει στο στόμα.
Για τα drink pairing εγώ ψηφίζω τσίπουρο και μάλιστα Αγιονέρι αλλά υπάρχουν καλές επιλογές και σε ελληνικά κρασιά.
Στον γλυκό επίλογο κλικάρετε τον χαλβά και δεν θα χάσετε.
Λαοδίκης 31, Γλυφάδα
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
