Καλά είναι τα εστιατόρια, αλλά αν θέλεις να γευτείς το καλοκαίρι λίγο περισσότερο την ανεπιτήδευτη κουζίνα των νησιών τότε πρέπει να ανακαλύψεις τι γίνεται στις καντίνες που παίζουν σε διάφορες παραλίες και περιοχές.
Εκεί θα φας ντόπια υλικά και τοπικά καλούδια, όπως είναι χωρίς παραλλαγές και γευστικές ή στιλιστικές παρεμβάσεις, θα πληρώσεις τελείως value for money, θα πας με το μαγιό σου, δεν θα χρειαστεί να κλείσεις τραπέζι, θα έχεις την καλύτερη θέα και βρε αδελφέ θα το ευχαριστηθείς. Θα νιώσεις ότι κάνεις πραγματικό διάλειμμα και θα φας χωρίς τύψεις με το χέρι ότι ώρα θέλεις, το πρωί ή μετά το ξενύχτι.
Οι νησιώτικες καντίνες για εμένα είναι το νέο must, ενώ αυτές δεν είναι καθόλου καινούργιες. Ειδικά αυτές που έχουμε συγκεντρώσει, μια λίστα με τις πιο cult και θρυλικές περιπτώσεις που παραμένουν αναλλοίωτες στο χρόνο και κάθε μέρα μας φιλεύουν το street food που μας αρέσει ντυμένο με local πινελιές.
Καντίνα Στενό Αστυπάλαια, για τους καλύτερους κεφτέδες
Αυτή η καντίνα ντυμένη με τις παραδοσιακές κουρελούδες και τα καλάμια από μυστικό των ντόπιων έχει γίνει το αγαπημένο food hopping των επισκεπτών. Μπορεί δηλαδή να φαίνεται απλή, ανεπιτήδευτη και χαλαρή δίπλα στην αλμύρα και στα γαλαζοπράσινα νερά της παραλίας του Σχοινώντα έχει όμως ένα φαγητάκι, που κάνει αμέσως γκελ στην καρδιά.
Γι αυτό μάλλον και όλοι οι πιστοί της την ακολούθησαν κατά την μεταφορά της από το Στενό στον Σχοίνο. Στο νέο της πόστο παραμένει το ίδιο εναλλακτική αποδεικνύοντας ότι το νόστιμο φαγητό δεν χρειάζεται τυπικότητες, δεν έχει ανάγκη από luxury καταστάσεις, αρκεί μια καλοστημένη καντίνα με ξύλινα τραπέζια και καρέκλες πάνω στο κύμα και μεράκι για ντόπια υλικά.
Έτσι όλο το μενού κάθε μέρα στήνεται υπό την επίβλεψη του κύριου Θωμά, με προιόντα που έρχονται από την δική του φάρμα αλλά και από άλλες φάρμες και παραγωγούς του νησιού και καθώς μπαίνουν στις κατσαρόλες και στα τηγάνια μοσχοβολάνε. Όλα από τα μπαξεβανικά μέχρι τα κρέατα είναι ντόπια και μαγειρεύονται σαν ιεροτελεστία από την οικογένεια του κύριου Θωμά.
Σίγουρα θα πρέπει να δοκιμάσετε την χωριάτικη σαλάτα, βγάζει μια φανταστική φρεσκάδα, επίσης τα τηγανητά τυροπιτάκια και τα ραβιόλα με χλωρή. Ένα χειροποίητο ζυμαρικό που γεμίζεται με το τοπικό παραδοσιακό τυρί και είναι εμπειρία. Τα ντολμαδάκια τυλίγονται αριστοτεχνικά, με υπομονή λεπτά λεπτά και είναι πεντανόστιμα. Για το τέλος σας άφησα το πιάτο κατατεθέν, τα διάσημα ντολμαδάκια, ίσως τα καλύτερα των κυκλάδων που συνοδεύονται από πατάτες και τηγανητά αυγά. Είναι τόσο τραγανά που θα σας εκπλήσσουν.
Καντίνα Καλοταρίτισσα Αμοργός, για θεϊκή πίτα
Όταν πήγα για πρώτη φορά στο νησί πριν από δεκαοχτώ χρόνια περίπου άκουγα τις παρέες να μιλάνε για την πιο συγκλονιστική πίτα που έχουν φάει σε ένα απομακρυσμένο μέρος του νησιού. Έπρεπε να την δοκιμάσω οπωσδήποτε. Η αλήθεια είναι ότι η φήμη της καντίνας στην Καλοταρίτισσα, στο πιο νότιο τμήμα της Αμοργού, το τέλος της κάτω Μεριάς, έχει ξεπεράσει κάθε όριο του νησιού.
Μετά από μια διαδρομή που ακολουθεί το απέραντο γαλάζιο και περνάει, την Αγία Άννα, τον Μούρο και το ναυάγιο του πλοίου Ολυμπία φτάνεις σε ένα σεληνιακό τοπίο, μια ήρεμη και χρυσαφένια αμμουδιά, που βάζει στο κάδρο της τα πολύχρωμα καίκια των ψαράδων και των καπετάνιων, που σε πάνε στην Γραμβούσα, την πιο όμορφη κατά την γνώμη μου παραλία του νησιού.
Αν και το μέρος είναι πραγματικά πανέμορφο ο κόσμος συρρέει εκεί για την χειροποιήτη αμοργιανή πίτα της καντίνας. Ένα μικρούλικο μαγαζί που μετά βίας χωράει την κυρία Μαρία και τις τέσσερις κόρες της, είναι η μεγαλύτερη γαστρονομική συνάντηση του νησιού.
Πολλοί έρχονται από το πρωί που ανοίγει η καντίνα για να προλάβουν ή να κλείσουν τις πίτες που θέλουν πριν γίνουν sold out. Μερικοί μάλιστα για να περιμένουν χάνουν το βαρκάκι που υπολόγιζαν για να περάσουν στη Γραμβούσα.
Ακόμα θυμάμαι την πρώτη φορά που δοκίμασα την τηγανητή τυρόπιτα με το φοβερό ξινότυρο. Οι γυναίκες της καντίνας ανοίγουν κάθε μέρα το φύλλο, το οποίο τσιτσιρίζει και βγαίνει αέρινο και τραγανό, ενώ το τυρί λιώνει και αφήνει μια λατρευτή υπόξινη επίγευση. Η αλήθεια είναι ότι δεν σου φτάνει μια. Εγώ από τότε κάθε χρόνο που πάω στο νησί, πάω για τις τυρόπιτες της κυρίας Μαρίας και εκτός από την δικιά μου παίρνω δεκάδες μαζί μου, που μου έχουν παραγγείλει φίλοι από την χώρα της Αμοργού.
Καντίνα Καραγάτσια Αμμουλιανή, για burger μούρλια
Αυτή τη φορά ο προορισμός μας είναι το μoναδικό κατοικημένο νησάκι της Χαλκιδικής. Ένας κρυμμένος παράδεισος με τιρκουάζ νερά που κλείνονται στην αγκαλιά ενός καταπράσινου φυσικού κoλπίσκου. Πραγματικά η Αμμουλιανή είναι κουκλίστικη και αριθμεί όλους τους λόγους για τους οποίους πρέπει να φτάσεις μέχρι εκεί. Ειδικά αν πέρα από τα κρυστάλλινα νερά αγαπάς και το καλό φαγητό.
Ο γνωστός σεφ και εκπαιδευτής γαστρονομίας Γιάννης Αγγελούδας απαρνήθηκε τις σειρήνες των στιλάτων μαγαζιών της Αθήνας αλλά και της Βόρειας Ελλάδας και έφτιαξε μια μικρή καντίνα στην άκρη της Αμμουλιανής με κλασικό ξύλινο ντεσκ και λίγα τραπεζάκια. Εκεί μας μυεί σε ένα καθημερινό street food που δεν είναι όμως καθόλου διεκπεραιωτικό.
Στην ουσία βάζει όλα τα παραδοσιακά χειράτα στο δικό του μαγειρικό μικροσκόπιο και αξιοποιεί τις fine dining καταβολές του για να τα ραφινάρει και να κάνει την καντίνα όσο απλή και αν φαίνεται γευστική εμπειρία με περιτυλιγμένο "βρόμικο".
Θα δοκιμάσετε λοιπόν ένα περιποιημένο burger με χειροποιήτο μοσχαρίσιο μπιφτέκι, αφράτο ψωμί και highlight σάλσες που φτιάχνει επιτόπου ο σεφ. Έχει τέτοια βαθιά και ζουμερή γεύση που τύφλα να έχουν τα smash burgers της Αθήνας. Για τους μερακλήδες είναι πολύ καλά επίσης το σάντουιτς με καλοψημένη πανσέτα, οι κροκέτες με το λιωμένο τυρί και τέλος το αρωματικό και συμπυκνωμένο χωριάτικο λουκάνικο.
Ότι και αν διαλέξετε μπορείτε να το ντουετάρετε με τις τραγανές και φρέσκες τηγανητές πατάτας και τις φρεσκοκομμένες σαλάτες.
Καντίνα Magda Ζάκυνθος, για τραγανό σάντουιτς με τονοσαλάτα
Πολλοί έχουν την εντύπωση ότι η Ζάκυνθος είναι ένα αδιάφορο τουριστικό νησί, κάνουν μεγάλο λάθος και ένα από τα μέρη που ανατρέπει τη λαθασμένη ετυμηγορία είναι σίγουρα αυτό. Η κρυμμένη παραλία Πελαγάκι δίπλα στα Ξύγκια με την ουρανοκατέβατη καντίνα της κυρίας Μαγδαληνής.
Εγώ αγαπώ πολύ το παρεξηγημένο νησί του Ιονίου και όποτε το επισκέπτομαι πάντα βρίσκω κρυμμένα σημεία διαμαντάκια είτε για βόλτα, είτε για βουτιές είτε και για φαγητό. Η καντίνα Magda τα παντρεύει όλα μαζί με ένα τρόπο πρωτότυπο και σύμφωνα με την εποχή απόλυτα viral.
To σκηνικό για να καταλάβετε έχει ως εξής: Η παραλία με τα ανοιχτόχρωμα γαλάζια νερά βρίσκεται ανάμεσα από κατακόρυφα, ακατέργαστα και απόκρημνα λευκά βράχια δίπλα από τα γνωστά ιαματικά Ξύγκια. Για να φτάσεις μέχρι εκεί θα πρέπει να κατέβεις 65 σκαλοπάτια, κάθε ένα όμως αξίζει για να κάνεις εκεί την βουτιά σου. Πάνω από το Πελαγάκι κρέμεται η cult καντίνα έχοντας πέρα από συγκλονιστική θέα, τις απαραίτητες λιγουδιές για να κακομάθουμε τον ουρανίσκο μας, είτε βρισκόμαστε κάτω στην παραλία είτε περνάμε από εκεί για να συνεχίσουμε για την βόρεια πλευρά του νησιού.
Ποιο είναι το extra trick; Μα ο τρόπος που τα φαγητά και γενικά η παραγγελιά φτάνει στην παραλία. Όπως φαντάζεστε ούτε εμείς χρειάζεται να ανέβουμε τα 65 σκαλιά, αλλά ούτε κάποιος από την καντίνα να τα κατέβει για να μας την φέρει. Ένα καλάθι κατεβαίνει τροχήλατα πιασμένο από την ρόδα ενός ποδηλάτου γεμάτο με αυτά που έχουμε ζητήσει μέσω τηλεφώνου.
Τεχνολογία έτσι; Πολύ έξυπνο θα πω εγώ και ινσταγκραμικό γι αυτό η καντίνα γεμίζει από ξένους που ενθουσιάζονται όταν παρακολουθούν το καλαθάκι. Υπάρχει βέβαια και ουσία γιατί τα τεράστια σάντουιτς με ντόπια υλικά είναι άχαστα το ίδιο και οι δροσερές φρουτοσαλάτες.
Καντίνα Μηνάς Σαντορίνη, για το καλύτερο κάρβουνο
Ποιος θα περίμενε να μπει στη λίστα με τις καντίνες η Σαντορίνη; Το νησί που παίζει με την υψηλή γαστρονομία, μετράει σκούφους, αστέρια και πρόσφατα έχει προστεθεί στα σημεία εξέτασης των Michelin, έχει τον καλύτερο αντιπερισπασμό, μια από τις πιο θρυλικές καντίνες των Κυκλάδων. Η ονομαστή καντίνα του Μηνά βαμμένη στα μπλε και προικισμένη με πολύχρωμες ξύλινες καρέκλες δεν κοιτάζει στην καλντέρα αλλά στο γήπεδο στο Καμάρι.
Κάποτε ήταν το μυστικό των ντόπιων, αλλά πλέον την έχουν ανακαλύψει οι ψαγμένοι foodies και γίνεται χαμός. Στο μενού θα βρείτε μια πληθωρική κρεατοφαγία με όλα να ψήνονται άκρως μαεστρικά στο κάρβουνο.
Εγώ θα ξεχωρίσω και θα σας προτείνω την γουρουνοπούλα, με την φοβερά τραγανή πέτσα και το ζουμερό εσωτερικό. Νομίζω με ένα τέτοια πιάτο κάνετε την επανάσταση σας στο νησί που φιγουράρει πρώτο στη λίστα με τους hot ελληνικούς γαστρονομικούς προορισμούς. Κρατήσετε ψηλά το λάβαρο συνεχίζοντας με ένα περιποιημένο και χειροποιήτο καλαμάκι κοτόπουλου ή με μια xl μερίδα γύρου.
Καντίνα Matilda Μαραθονήσι Ζάκυνθος, για τα summer cocktails που θα θυμάσαι
Εδώ είναι κάτι που δεν έχετε ξαναδεί αλλά σίγουρα θα σας φτιάξει την διάθεση και γιατί όχι θα σας πάει πίσω σε ωραία, νοσταλγικά και ανέμελα καλοκαίρια. Το Matilda boat bar είναι στην κυριολεξία μια πλωτή καντίνα με πολύ αγαπημένο cult γούστο, που σεργιανίζει στον κόλπο του Λαγανά και τελικά αγκυροβολεί σε ένα από τα πιο εντυπωσιακά μέρη για μπάνιο στη Ζάκυνθο, στο Μαραθονήσι.
Σε αυτά τα τιρκουάζ νερά συχνάζουν οι καρέτα-καρέτα και όσοι θέλουν να κολυμπήσουν σε ένα μαγευτικό μέρος. Την πρώτη φορά που βρίσκεσαι εκεί και βλέπεις το λευκό πλεούμενο τύπου περίπτερο με τα σημαιάκια, τις αφίσες του Bod Marlei και το σλόγκαν Τακα Τακα Μαμ δεν μπορείς να το πιστέψεις. Και εγώ δεν το περίμενα πριν από είκοσι χρόνια αλλά μου έφτιαξε την διάθεση όπως και όλης της παρέας.
Το Matilda δεν σε ανεφοδιάζει μόνο με τα απαραίτητα, ενώ είσαι στο απομακρυσμένο νησάκι, την ίδια στιγμή σε κάνει να κουνιέσαι στους ρυθμούς της ρέγγε και να αναβιώνεις καλοκαίρια ανέμελα και αθώα κάπου στα 80ς.
Τώρα πέρα από το κλου που δημιουργεί έρχεται με όλα τα καλοδεχούμενα σνακ, με νόστιμα σάντουιτς, με κλασικές γρανίτες και cocktails που υπογραμμίζουν την αυθεντικότητα και την καλτιά σαν την pina colada και το sex on the beach.
Καντίνα Δραγωνέρα Αγκίστρι, για το καλύτερο καλαμάκι σουβλάκι
Αυτή η καντίνα είναι από τις πιο πρόσφατες ανακαλύψεις μου. Πριν από λίγες μέρες ήμουν στο Αγκίστρι -για πρώτη φορά- και ομολογώ ότι δεν περίμενα ότι σε τόσο μικρή απόσταση από το λιμάνι του Πειραιά, μπορείς να ζήσεις μια τέτοια απόδραση.
Πιο χαρακτηριστική εμπειρία υψηλών summer προδιαγραφών είναι η καντίνα Dragonera Sunset Coast. Από το Μικροχώρι μέσα σε 2 χιλιόμετρα γεμάτα πεύκα καταλήγεις στην κρυφή παραλία. Η Δραγωνέρα ξεπροβάλει μέσα από τα δέντρα, με καταπράσινα νερά, λευκό βότσαλο και μια καντίνα φτιαγμένη με το χέρι, με όλα τα ζωηρά χρώματα που μπορεις να φανταστείς.
Αν και το μέρος βγάζει μια γαλήνη οι lounge μουσικές από το αυτοσχέδιο ξύλινο μαγαζί σε κάνουν να περνάς ακόμα πιο καλά και να γίνεσαι μια παρέα γύρω από τα ξύλινα stools και τις αιώρες. Στο παιχνίδι μόλις πεινάσεις μπαίνουν τα σουβλάκια που ψήνονται στα κάρβουνα και είναι πολύ καλά, μάλλον τα καλύτερα του νησιού. Αν ξεμείνεις και πιο αργά αρχίζουν να χτυπιούνται κλασικές summer μείξεις με hit το mojito και το daiquiri.
Τέλος αν είστε εκεί το Σάββατο να έχετε το νου σας γιατί διοργανώνουν θρυλικά beach parties.
Bloom Brothers Αιγιάλη, για τυλιχτο σουβλάκι στη θάλασσα
Δεν γίνεται να είσαι στην Αιγιάλη και να μην προσέξεις το ιδιόμορφο ξύλινο καράβι που φέρνει σε καντίνα, με λίγο κυκλαδίτικη και λίγο χαβανέζικη αισθητική. Το Bloom Brothers- μια πολύ έξυπνη γαστρονομική ατραξιόν- είναι αδιαφισβήτητα το μοναδικό πλωτό σουβλατζίδικο, που για εμένα έχει πιάσει το νόημα για το αυθεντικό ελληνικό καλοκαίρι.
Είσαι ξυπόλητος, στο δημοφιλές λιμάνι της Αμοργού και απολαμβάνεις μια ζεστή αλάδωτη πίτα, με πολύ καλό χειροποίητο καλαμάκι χοιρινό, κοτόπουλο ή ακόμα καλύτερα σουτζουκάκι, με φρέσκια ντομάτα, μπόλικο κρεμμυδάκι και σπιτική δική τους σάλτσα. Αν μάλιστα δεν θες να το φας σε πίτα - αν και εγώ δεν μπορώ να καταλάβω γιατί να μη θες- μπορείς να πάρεις την παραλλαγή σε αφράτο ψωμί του σάντουιτς.
Για να το συνοδεύσεις υπάρχουν τα κατάλληλα ροφήματα, αλλά είναι η ευκαιρία να κάνεις ένα αναπάντεχο pairing ανάμεσα στο σουβλάκι και σε ένα gin tonic ή μια paloma.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
