Αν μου έλεγες πριν μερικά χρόνια ότι θα έφτανε μια μέρα που θα δοκίμαζα σούπα από σκορπιό ή τσάι με έντομα, θα γελούσα. Αν τώρα μου έλεγες ότι θα απολάμβανα και μεζέ από φίδι, ίσως και να σταματούσα να σου μιλάω. Και όμως, να που βρέθηκα να κάθομαι σε ένα τραπέζι κάπου στη Σεντζέν της Κίνας, με chopsticks στο χέρι και βλέμμα αποφασισμένο, έτοιμος να δοκιμάσω πράγματα που στο δικό μας λεξιλόγιο απλά δεν κατατάσσονται για κανέναν λόγο στη λέξη «φαγητό».
Ένα ταξίδι - εμπειρία ζωής
Ένα ταξίδι στην Κίνα αποτελεί από μόνο του μια εμπειρία ζωής. Από τους ιστορικούς και μεγαλοπρεπείς ναούς μέχρι τους σύγχρονους ουρανοξύστες και τις δυναμικές πόλεις, η Κίνα συνδυάζει με μοναδικό τρόπο το παλιό με το καινούργιο. Μπορεί η Ιαπωνία, η Ταϊλάνδη ή το Βιετνάμ να αποτελούν διαχρονικά τους πιο τουριστικούς προορισμούς της Ασίας, ωστόσο τον τελευταίο καιρό φαίνεται πως όλο και περισσότεροι τουρίστες επιλέγουν τη «χώρα των δράκων», προκειμένου να «βυθιστούν» σε ένα ταξίδι γεμάτο συναρπαστικές ανακαλύψεις.
Στην δική μου περίπτωση, το ταξίδι στην Κίνα έγινε στα πλαίσια ενός media trip της HUAWEI, με σκοπό να ξεναγηθούμε στα εντυπωσιακά κτίρια και τα υπερσύγχρονα γραφεία της κινεζικής εταιρείας στην Σεντζέν - τη «Silicon Valley της Κίνας» - αλλά και να ενημερωθούμε από πρώτο χέρι για το «αύριο» της τεχνολογίας.
Όταν μιλάμε για Κίνα, βέβαια, αναφερόμαστε όχι μόνο σε έναν «τεχνολογικό γίγαντα», αλλά και σε μια κουλτούρα που ζει και αναπνέει μέσα από το φαγητό της. Η κινεζική κουζίνα, με τις αμέτρητες γεύσεις και τεχνικές, έχει γίνει γνωστή παγκοσμίως για την ποικιλία και την ένταση των γεύσεών της, με τοπικές διαφοροποιήσεις που συχνά ξεπερνούν τις προσδοκίες του Δυτικού κόσμου.
Από τις πικάντικες σούπες της Σιτσουάν μέχρι τις ιδιαίτερες γεύσεις της κουζίνας της Γκουανγκτζού και της Σεντζέν, η γαστρονομία της Κίνας είναι μια αέναη αναζήτηση νέων και συναρπαστικών γεύσεων, που πολλές φορές περιλαμβάνουν και φαγητά που μπορεί να φανούν εξωτικά ή παράξενα για κάποιον που τα συναντά για πρώτη φορά.
Η φοβερή πατέντα του κινεζικού τραπεζιού
Το απίθανο ταξίδι μας στην Κίνα παρέα με τη HUAWEI ξεκίνησε από την Γκουανγκτζού, μία από τις μεγαλύτερες και παλαιότερες πόλεις της χώρας, με ιστορία που εκτείνεται σε περισσότερα από 2.000 χρόνια. Βρίσκεται στα νότια, κοντά στο δέλτα του Περλ Ρίβερ, και αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους εμπορικούς, βιομηχανικούς και γαστρονομικούς κόμβους της χώρας.
Η πόλη είναι παγκοσμίως γνωστή για τη καντονέζικη κουζίνα της, η οποία εστιάζει σε φρέσκες, λεπτές γεύσεις με ελάχιστη χρήση βαρέων μπαχαρικών. Οι ντόπιοι δεν αγαπούν απλώς το φαγητό, το έχουν αναγάγει σε τέχνη, φιλοσοφία και κοινωνικό θεσμό.
Στην κινεζική κουλτούρα, άλλωστε, το φαγητό είναι τρόπος έκφρασης και μέσο επικοινωνίας. Η γαστρονομία είναι συνδεδεμένη με το γιν και το γιανγκ, τις εποχές, την ιατρική, την αρμονία των υλικών, την ενέργεια και την ισορροπία του σώματος. Επιπλέον, κάθε γεύμα είναι μια ευκαιρία για συνάντηση, διάλογο και κοινωνικοποίηση γύρω από το στρογγυλό τραπέζι με την "Lazy Susan" που διευκολύνει το μοίρασμα.
Τι είναι η "Lazy Susan"; Αυτή την απορία είχα κι εγώ όταν έκατσα για πρώτη φορά σε ένα κινεζικό τραπέζι. Ουσιαστικά, έτσι λέγεται ο περιστρεφόμενος δίσκος που τοποθετείται στο κέντρο του στρογγυλού τραπεζιού – που βρίσκεις σχεδόν σε κάθε κινεζικό εστιατόριο – ώστε οι καλεσμένοι να μπορούν να μοιράζονται εύκολα τα πιάτα. Μιλάμε για μια φοβερή πατέντα, η οποία σίγουρα θα βόλευε αρκετά και στα μεγάλα ελληνικά οικογενειακά τραπέζια. Όχι;
Το φαγητό στην Κίνα είναι για θαρραλέους
Πάμε, όμως, στο κυρίως θέμα του κειμένου και στα πιο ακραία φαγητά που έφτασαν σε αυτά τα στρογγυλά κινεζικά τραπέζια κατά τη διάρκεια της παραμονής μας στην ασιατική χώρα. Η γευστική περιπέτεια ξεκίνησε στη Γκουανγκτζού, όταν αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε κάτι αρκετά εξωτικό, αλλά και «νόστιμο», όπως μας έλεγαν οι ντόπιοι. Τηγανητό φίδι!
Από τα πρώτα δευτερόλεπτα που το έβαλα στο στόμα μου, δεν μπορούσα να αποφασίσω αν μου άρεσε ή όχι. Η υφή του ήταν τραγανή, έμοιαζε αρκετά με τηγανητό κοτόπουλο, αλλά η γεύση του είχε κάτι διαφορετικό, ήταν πιο έντονη. Άφηνε μια ελαφριά πικράδα στο τέλος, αλλά τίποτα το δυσάρεστο. Ομολογώ ότι το απόλαυσα περισσότερο απ' όσο περίμενα. Αν μάλιστα δεν μου έλεγαν τι είναι, ίσως να ζητούσα και δεύτερο πιάτο.
Η επόμενη και ίσως πιο δύσκολη αποστολή μας στην Κίνα είχε να κάνει με το κεφάλαιο «έντομα». Θυμάσαι το Fear Factor, εκείνο το παλιό reality όπου στη δεύτερη δοκιμασία κάθε επεισοδίου οι συμμετέχοντες έπρεπε φάνε κάτι αηδιαστικό και κυρίως έντομα; Ε, λοιπόν, κάπως έτσι ένιωσα σε εκείνο το τραπέζι του εστιατορίου στη Σεντζέν. Μόνο που εκεί δεν υπήρχε χρηματικό έπαθλο στο τέλος, ούτε κάμερες να με περιμένουν για συνεντεύξεις.
Δεν γινόταν, όμως, να φύγουμε από την Κίνα, χωρίς να επισκεφτούμε ένα εστιατόριο που δεν έμοιαζε με κανένα από όσα είχαμε δει στη ζωή μας. Το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να τσεκάρω τον κατάλογο. Και τι να δω! Στο μενού μπορούσες να βρεις γρύλους, ταραντούλες, σκουλίκια, ακρίδες, σκορπιούς, μέχρι και σαύρες και χελώνες.
Τελικά σε εμάς μας έφεραν τα πιο «light» επιλογές του εστιατορίου, όπως το ρύζι με μυρμήγκια, τις τηγανητές ακρίδες, τα τάκος με σκουλίκια, την ομελέτα με σαραντοποδαρούσες και τη σούπα σκορπιού. Νομίζω από όλα τα παραπάνω είναι σχετικά εύκολο να μαντέψεις τι τελικά αποφάσισα να δοκιμάσω.
Βλέποντας τις αντιδράσεις των τολμηρών συναδέλφων μου που επέλεξαν να φάνε κάποια από τα παραπάνω πιάτα (ή και όλα ορισμένοι), ομολογώ ότι δεν πείστηκα να βάλω κάποιο έντομο στο στόμα μου. Από την άλλη, η σούπα σκορπιού, που δοκίμασα ήταν μια χαρά. Αρκετά γευστική, ελαφρώς πικάντικη (όπως και τα περισσότερα πιάτα της κινεζικής κουζίνας), ενώ δύσκολα μπορείς να καταλάβεις από τι έχει φτιαχτεί.
Αν κάτι πήρα πίσω μαζί μου απ’ αυτό το ταξίδι στην Κίνα, δεν ήταν οι φωτογραφίες από ουρανοξύστες και τα παράξενα πιάτα ή τα -πολλά- σουβενίρ. Ήταν η υπενθύμιση πως ο κόσμος είναι πολύ μεγαλύτερος απ’ ό,τι νομίζουμε και πολύ πιο ιδιαίτερος γευστικά απ’ όσο φανταζόμαστε.
Ήταν πολιτισμικό «μάθημα»; Ήταν «δοκιμασία»; Ίσως και τα δύο μαζί. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ήταν μια εμπειρία που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Αλλά αν με ρωτάς, όχι, δεν θα ξαναπήγαινα σε εστιατόριο με έντομα. Μια φορά αρκεί!
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
