Η Πανόρμου στους Αμπελόκηπους, για εμένα είναι σαν μια drama queen που δεν έχει πει τα τελευταία της λόγια, σαν μια ξεθωριασμένη σταρ άλλης εποχής, που κατάφερε να επανεφεύρει τον εαυτό της για να κάνει τον ρόλο της ζωής της.
Τώρα που το σκέφτομαι κάτι σαν την Γουινόνα Ράιντερ στο Stranger Things. Εκεί που όλοι την είχαν ξεγραμμένη εκείνη έκανε την αντεπίθεση της με το μεγαλύτερο hit.
Στο τρενάκι ταχύτητας της Πανόρμου
Σε απόλυτη συσχέτιση η Πανόρμου από προσφυγική περιοχή με λιγοστά καφενεία, το 2000 έγινε το απόλυτο jet set της εξόδου βάζοντας κάτω πολλές περιοχές από το Ψυρρή μέχρι το Κολωνάκι. Καπετάνιος στην ανοδική φουρτούνα τότε ήταν η Santa Botella.
Το χαρακτηριστικό γωνιακό bar με την εναλλακτική ταράτσα κατάφερε να φέρει στην outsider γειτονιά των Αμπελοκήπων κόσμο από όλη την Αθήνα και να γίνει ο ορισμός της νέας διασκέδασης της πόλης. Με σημαία τα πολύ καλά cocktails και τις ψαγμένες μουσικές πήγαινες και δεν έβρισκες κενή γωνιά... γινόταν χαμός.
Ακολούθησαν τότε και άλλα μαγαζιά όπως το ποτοπωλείο και το Le Roi που επίσης έγιναν σημείο αναφοράς και γέμιζαν ασφυκτικά κάθε μέρα.
Εγώ εκεί πέρασα τα φοιτητικά μου χρόνια, μαζί με εκατοντάδες φοιτητές που βρίσκαμε την περιοχή το viral εκείνης της εποχής. Κάτι πρωτόγνωρο, πρωτοποριακό και καθόλου βαρετό και δήθεν. Εκεί μάλιστα θυμάμαι στο αδελφάκι της Santa Botella, στο μεζεδοπωλείο Αγία Φιάλη έκανα τις πρώτες μου παρουσιάσεις ως οινολόγος και δημοσιογράφος και τα πρώτα μου επαγγελματικά food pairing με sold-out βραδιές.
Η λάμψη, η αποδοχή και η τρέλα κράτησε πάνω από μια δεκαετία, με τους θαμώνες να έχουμε μεγαλώσει να έχουμε αποφοιτήσει, να έχουμε προχωρήσει αλλά η γειτονιά που κάποτε ήταν πολύ μπροστά είχε μείνει στάσιμη, προβλέψιμη, αναχρονιστική και τελείως mainstream.
Κάπως έτσι έχασε το κοινό της που μεταφέρθηκε στο Κουκάκι και ξεκίνησε πριν το 2019 η απότομη κατηφόρα. Η περιοχή έχασε τον χαρακτήρα της, έγινε πρόχειρη, μαζική, αδιάφορη, με αποκορύφωμα της πτώσης την περίοδο 2020 με 2023... και μετά έγινε κάτι. Κάποιοι τολμηροί επέστρεψαν στην περιοχή και της έδωσαν πάλι ταυτότητα, μια νέα όμως περισσότερο γαστρονομική και για μια ακόμα φορά περισσότερο φρέσκια, μελετημένη και ποιοτική.
Πανόρμου: Το rebranding και η επόμενη μέρα
Σήμερα η Πανόρμου δεν είναι μόνο πέρασμα και δεν έχει μόνο απρόσωπες και τυποποιημένες food αλυσίδες, έχει αρχίσει να δημιουργεί ένα σύγχρονο hub με wine bars, με αναβαθμισμένο food corner και με κονσεπτικές μπάρες μαγνηντίζοντας το foodie και ψαγμένο κοινό.
Γνωστοί και καταξιωμένοι άνθρωποι από τις κουζίνες και τα μπαρ τόλμησαν να γυρίσουν στην καμένη περιοχή και να την αναγεννήσουν δημιουργώντας στην ουσία πάλι μια γειτονιά που δεν απέχει πολύ από το κέντρο αλλά έχει τον δικό της αβανταδόρικο γαστρονομικό κόσμο.
Εμείς κάνουμε μια επέλαση στα νέα στέκια που αποτέλεσαν και αποτελούν τα πιο συζητημένα opennings.
Στο Raw Bata για την υπέροχη κουζίνα του Χρόνη Δαμαλά
O Χρόνης Δαμαλάς είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση σεφ γιατί είναι φοβερά δημιουργικός, δίνει προσωπικότητα στα πιάτα του και δεν περιστρέφεται γύρω από δοκιμασμένες νόρμες αλλά κάνει την δική του κουζίνα προσαρμόζοντας την Ιαπωνική ροπή του. Οι συνταγές του πάντα έχουν τόλμη, εντάσεις, βάθος, γεύση και δικαιολογούν την τρέλα του να τις στεγάσει στην Πανόρμου.
Δεν είναι τυχαίο ότι το πρώτο του μαγαζί και γενικά η επιστροφή του από Μύκονο και Σαντορίνη, έγινε στην Αθήνα με το Raw bata, σε μια μη αναμενόμενη περιοχή, στην πλατεία Λακωνίας. Δεν του αρέσουν τα εύκολα, ούτε και οι επαναλήψεις, είδε το μαγαζί και είπε εδώ θα γίνει η ανοιχτή κουζίνα μου και εδώ στους Αμπελόκηπους θα μεταφερθεί η Ιαπωνική τεχνική ψησίματος στα κάρβουνα.
Το μενού του παίζει με την φωτιά δίνοντας μια ωραία καπνιστή γεύση, στα κρέατα και στα λαχανικά, κάνει όμως focus και σε περίτεχνα ωμά που αναδεικνύουν την καλή πρώτη ύλη.
Εγώ ωστόσο θα σας παρότρυνα να δοκιμάσετε λόγω και των ημερών το Ιαπωνικό κοκορέτσι. Είναι μαγικό!
Λακωνίας 33, Αθήνα
Στο Lombok red chili, το μοναδικό Ινδονησιακό
Παραμένουμε σε exotic κουζίνες και διάθεση, γιατί κάτι θαυμαστό συμβαίνει κοντά στο Πολύγωνο. Εκεί σε ένα μαγαζί λίγων τετραγωνικών γευόμαστε την αυθεντική κουζίνα των νησιών της Ινδονησίας με πιάτα που δεν μπορούμε να βρούμε πουθενά αλλού σε ολόκληρη την πόλη.
Η Siti Maesaroh η ταλαντούχα σεφ ήρθε στην Ελλάδα ως ερωτικός μετανάστης και μαζί με τον σύζυγο της Δημήτρη δημιούργησαν έναν φιλόξενο χώρο για να μας συστήσουν την κουλτούρα και τις γνήσιες γεύσεις του ξεχωριστού τροπικού προορισμού.
H Siti είναι συνέχεια μέσα στην κουζίνα και χωρίς να ωραιοποιεί ή να δυτικοποιεί τις νοστιμιές της πατρίδας της φτιάχνει πιάτα με τοπικά υλικά, σαν το εθνικό καμάρι το Nasi Goreng. Πρόκειται για το γνωστό τηγανητό ρύζι, με λαχανικά, αυγό και γλυκιά σάλτσα σόγιας.
Πέρα από αυτό πρέπει να γευτείτε οπωσδήποτε το beef rendang. Το μοσχαράκι εδώ σιγομαγειρεύεται με υπομονή βουτηγμένο στο γάλα καρύδας, στο lemon grass, το ginger και το γκαλάνγκαλ και όταν αρχίζει να λιώνει σερβίρεται και είναι απίστευτα αρωματικό.
Λεωφόρο Ιωνίας 132, Αθήνα
Στο Dinas comfort απολαμβάνουμε πραγματικό φαγητό
Η πιο πρόσφατη γαστρονομική άφιξη στην περιοχή έχει την υπογραφή της μιας και μοναδικής, Ντίνας Νικολάου. Η διάσημη και αγαπητή σεφ έφερε στην περιοχή μια τελείως ξεχωριστή κατηγορία, που υμνεί το «Eat Real».
Σε ένα περιβάλλον, που αναβιώνει όλες τις αισθητικές χάρες του γαλλικού μπιστρό, ανάμεσα σε ξύλινες πινελιές και ροζ φονταρίσματα, καταφέρνει να κρατά τον πρωταγωνιστικό ρόλο η ανοιχτή κουζίνα.
Από εκεί κάθε μέρα βγαίνουν συνταγές που παντρεύουν τη healthy φιλοσοφία με την αληθινή γεύση και νοστιμιά. Από σαλάτες που προσφέρουν ενέργεια, κλασικά μαγειρευτά που διεκδικούν την to the point new version τους, σαν τον αέρινο μουσακά με την φοβερά αφράτη μπεσαμέλ και άχαστες πίτες με δική μου αγαπημένη την Quiche Loraine με σπαράγγια.
Το καλό είναι ότι όλα αυτά μπορούμε να τα φάμε on the spot, να τα πάρουμε μαζί μας ή όσοι μένουν δίπλα να τα παραγγείλουν.
Στο Philip Glass για φυσικά κρασιά και vibes
Μένουμε στην ενότητα με τις πιο νέες προσθήκες αλλά παίζουμε σε διαφορετικό ταμπλό βάζοντας στο προσκήνιο το κρασί. Το Philip Glass, είναι το σοφιστικέ wine bar της Πανόρμου του Φίλιππου Κουρούδη, που έγινε hot με το που άνοιξε.
Αν και βρίσκεται κρυμμένο σε ένα δρόμο κοντά στο μετρό κατάφερε να τραβήξει τα φώτα και να ζωντανέψει το παλιό μεσοπολεμικό σπίτι με την ωραία αυλή.
Ο χώρος, που είναι εμπνευσμένος από τον μινιμαλιστή συνθέτη Philip glass, είναι απλός με καθαρές γραμμές και ντεκόρ που τονίζει χωρίς περιττά την παρουσία των κρασιών. Και τι κρασιών; θα τονίσω, καθώς η λίστα δεν παίζει σε ασφαλείς επιλογές, αλλά έχει ανοιχτεί σε κρασιά μικρών παραγωγών, που ψηφίζουν την οινοποίηση με μικρές ή καθόλου παρεμβάσεις.
Από αυτά δοκιμάστε κάποιο pet net ( τα αφρώδη σε φιάλη όπως η μπίρα) ή κάποιο από σπάνιες ποικιλίες σαν το βιδιανό. Τα εναλλακτικά κρασιά συνοδεύονται και από αντίστοιχο bar food με highliht το ταρτάρ μοσχάρι και την σπιτική φοκάτσια με πέστο βασιλικού και σύκο.
Λουκά Μπέλλου 3, Αθήνα
Στο Maggie Cassidy ερωτευόμαστε ξανά σα έφηβοι
Δεν μπορεί μια ομάδα που αποτελείται από τον Σπύρο Αναγνώστου, την Αρμελίνα Αντωναροπούλου και την Μικαέλα Τσικουδάκη να ασχοληθεί με κάτι καινούργιο και να μην κάνει επιτυχία και όχι μια κενή επιτυχία, αλλά με ουσιαστικό κόνσπετ και χαρακτήρα.
Αυτό είναι το δεδομένο, αυτό που δεν ήταν σε εμάς τουλάχιστον είναι ότι θα το έκαναν στην Πανόρμου και όχι στην κλασική πιάτσα του κέντρου. Το Maggie Cassidy με το που σέρβιρε τα πρώτα cocktails ξεσήκωσε κύμα και έδωσε σε μια λησμονημένη γειτονιά την μπάρα, τις γεύσεις και τις μείξεις επιπέδου που της έλειπαν.
Τα signature cocktails δεν τουιστάρουν απλά τις κλασικές συνταγές αλλά τις ανεβάζουν σε ευστροφία, δημιουργικότητα και γεύση. Για παράδειγμα το Maggie C ενορχηστρώνει το negroni με κακάο και orange gel, ενώ το Emil Pop επαναφέρει στο προσκήνιο το Garibaldi και το απογειώνει με coconut campari, χυμό πορτοκαλιού και ανανά.
Στη περίπτωση του bar food η δαιμόνια παρέα μας ανοίγει έναν νέο κόσμο με γεύσεις που μας ταξιδεύουν σε Αγγλία, Ταιλάνδη, Ιαπωνία και Μεξικό και απολαμβάνονται όπως πρέπει με τα χέρια. Εγώ δηλώνω φανατική στα corn ribs, στα yakitori και το fish n chips, που έρχεται σε μπουκίτσες.
Λασκαρίδου 7, Αμπελόκηποι
Στο Argentina επιστροφή στο classic bar
Tα παιδιά της Maggie, έδωσαν το σύνθημα και μια εξίσου τσεκαρισμένη και πολυτάλαντη ομάδα χάρισε στην γειτονιά των Αμπελοκήπων το δεύτερο μπαρ διαμάντι και το επόμενο talk of the town.
To Αrgentina the social club, των Γιάννη Σαμαρά και Γιάννη Αλεξόπουλου, στήθηκε σε μια άγνωστη πλατεία, της Αργεντινής Δημοκρατίας και έκανε το καλύτερο reveal των στιβαρών, κλασικών και ωραίων μπαρ.
Σε ένα μικρό χώρο με vintage ατμόσφαιρα πίνουμε το καλύτερο dry martini της πόλης, σερβιρισμένο μερακλίδικα με δυο πράσινες ελιές, τρώμε πατατάκια με τρούφα και γινόμαστε πιο social και πιο free να χορέψουμε και γιατί όχι ακόμα και να φλερτάρουμε όπως παλιά.
Αργεντινής Δημοκρατίας 16, Αθήνα
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
