Άνοιξε μόλις ένα χρόνο πριν σε ένα νησί που δεν ακούγεται ως γαστρονομικός σταθμός και κατάφερε με τη γευστική του ειλικρίνεια και το καρτποστολικό ταμπεραμέντο του να αλλάξει την γαστρονομική ροή της Λευκάδας και να μας κάνει να πάμε μέχρι εκεί για να γευτούμε τα signature πιάτα του.
Σε ένα φανταστικό πέτρινο αρχοντικό του 1846, με καταπραϋντική ατμόσφαιρα και χαλαρωτικές γήινες αποχρώσεις, ο σεφ Μενέλαος Χαλκιόπουλος πατρονάρει ένα μενού που συνταιριάζει ελληνικότητα, διαλεκτές πρώτες ύλες, τσαχπίνικες δημιουργικές ενέσεις και πολύ βαθιά νοστιμιά.
Κάθεσαι πάνω στον πλακόστρωτο, στο μαγικό λιμανάκι της Βασιλικής και καθώς αγναντεύεις ασταμάτητα το απέραντο γαλάζιο του Ιονίου μπαίνεις στο καλογραμμένο σενάριο των θαλασσινών και κρεατινών πιάτων που μοσχομυρίζουν καλοκαίρι και μεσόγειο.
Ο σεφ και η ομάδα του ξεκινούν από το φρέσκο υλικό και δίπλα του ξεδιπλώνουν μια συνταγή που πατάει καλά σε παραδοσιακές νόρμες, σε περίτεχνες τεχνικές και σε ντεμπουταρισμένες ιδέες.
Εμείς όταν το επισκεφτήκαμε ακολουθήσαμε ένα κρεσέντο παιγμένο καλά από τα ορεκτικά μέχρι τα κυρίως.
Τα γευστικά πιάτα που διεκδικούν βραβείο
Με το καλωσόρισμα έρχεται ζεστό προζυμωμένιο ψωμί παρέα με αφράτο ταραμά και ελιές που ευωδιάζουν βότανα και εσπεριδοειδή.
Τις περισσότερες φορές που δοκιμάζουμε ένα μενού δεν δίνουμε ιδιαίτερη σημασία στις σαλάτες, εδώ όμως υπάρχουν προτάσεις που κλείνουν το μάτι με πολύ ιντριγκαδόρικο τρόπο.
Για παράδειγμα οι φακές που φλερτάρουν με πουρέ κουνουπίδι, καπνιστό χέλι και αρωματικό λάδι. Δεν πρόκειται για συνηθισμένο ντουέτο ανάμεσα στις φακές και στο κουνουπίδι αλλά όπως φαίνεται στην επίγευση τα βρίσκουν πολύ καλά και ζωντανεύουν πολύ ευχάριστα με τις smoky αποχρώσεις του χελιού.
Για τους κλασικούς η εκδοχή της χωριάτικης είναι πολύ καλή και πλούσια γευστικά με χαρουποπαξίμαδα και μια πολύ καλή ξινομυζήθρα.
Στα ορεκτικά ο Μενέλαος ρίχνει μια νέα ματιά στο σεβίτσε λούζοντας το καλοδιαχειρισμένο λαβράκι εκτός από τα αβοκάντο και κινόα με καθοριστικές σταγόνες ταραμά και κάπως έτσι το βαπτίζει περισσότερο νησιώτικο.
Δυο επίσης πιάτα που ξεχωρίζουν και καταφέρνουν με επιτυχία να εναρμονίσουν το οικείο με το καινοτόμο είναι οι γαρίδες σαγανάκι και η new age σπανακόπιτα. Οι γαρίδες βουτάνε σε κόκκινη σάλτσα που έχει όμως τσιμπημένη προσωπικότητα χάρη στο τσίλι και το μετσοβόνε.
Από την άλλη η σπανακόπιτα έχει γαστρονομική άποψη και εξελίσσει το αγαπημένο iconic φαγητό προσθέτοντας τον αφρό της μπεσαμέλ και το φινόκιο.
Το χταπόδι, γιατί χωρίς αυτό δεν νοείται ελληνικό καλοκαίρι, φέρει επίσης την δικιά του σύγχρονη ερμηνεία και συνοδεύεται με πουρέ καρότο, πίκλα κοκκάρι, τσιπς ρυζιού και λάδι εστραγκόν.
Αλλάζουμε πίστα για να πάμε στα κυρίως πιάτα που επάξια συνεχίζουν την μοντέρνα γευστική μετάφραση ανανεώνοντας τη γαριδομακαρονάδα και το κριθαράτο θαλασσινών.
Ωστόσο εμείς κάνουμε παύση στο παστίτσιο, το οποίο πειράζεται τόσο όσο για να μας ξυπνά αναμνήσεις αλλά και να μας προκαλεί νέες εκπλήξεις ειδικά με την καψαλισμένη παρμεζάνα και την αέρινη μπεσαμέλ.
Τώρα υπάρχουν και άλλα αξιοσημείωτα πιάτα είτε με ψάρι ημέρας είτε με κοπές που σίγουρα ικανοποιούν όλα τα γούστα.
Για το τέλος η αποδομημένη τάρτα λεμόνι, με μύρτιλλα, καραμελωμένα φιστικά και νιφάδες σοκολάτας, φρεσκάρει τον ουρανίσκο και δίνει χώρο γιατί όχι και για κανένα παιχνιδιάρικο cocktail.
Αν δεν θέλετε κάποια μείξη στον κατάλογο φιγουράρουν πολλά αξιόλογα κρασιά, τα οποία είναι και κατάλληλοι παρτενέρ για το φαγητό.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
