Το πάμε θάλασσα στο Κολωνάκι δεν είναι μεταφορά είναι κυριολεξία και το κάνει άκρως ρεαλιστικό ο έμπειρος σεφ και fish master Δημήτρης Νίκολης λειτουργώντας ως βασικός καπετάνιος της κουζίνας του νεοφερμένου εστιατορίου.
Το Sea You έριξε άγκυρα στην οδό Καρνεάδου πριν από λίγο καιρό και έχει καταφέρει να ταράξει τα νερά για όλους τους λάτρεις των θαλασσινών πιάτων, αποδεικνύοντας ότι δεν χρειάζεται να διανύσουμε αποστάσεις ή να πάρουμε τα καράβια για να απολαύσουμε φρέσκο ψάρι, όστρακα της μέρας και μαλάκια της τωρινής ψαριάς σε ένα περιβάλλον που παντρεύει το νησί με την Αθήνα, τις διακοπές με το κλείνον άστυ, τον φινετσάτο χώρο με την οικειότητα και την ύψιστη ψαροφαγεία με τις μουσικές που φτιάχνουν ανεβασμένο mood .
Πάμε μέχρι το Κολωνάκι και μπαίνοντας στο μαγαζί μας καλοϋποδέχεται σε πρώτο φόντο μια περήφανη και γεμάτη καλούδια ψαριέρα αλλά και ένα σκηνικό που καταφέρνει εξίσου να μεταφέρει το νησί και το πολυπόθητο υγρό στοιχείο, μέσα στην αστική πόλη.
Λινά λευκά τραπεζομάντηλα στέκονται καθαρά και φρεσκοσιδερωμένα, μαζί με κρυστάλλινα ποτήρια, μεταλλικές σαμπανιέρες και ψάθινες καρέκλες, στην Gen z εκδοχή τους και όλα μαζί αγκαλιάζονται από το navy backround και τα τα κύματα που σχηματίζονται στο ταβάνι ζωντανεύοντας την ψευδαίσθηση της παραλίας.
Στο πηδάλιο ο Χαλκιδιώτης σεφ επιλέγει κάθε μέρα τις καλύτερες ψαριές από Χαλκίδα και από τον γύρω Ευβοϊκό και γεμίζει την ψαριέρα του με ότι τραβάει η όρεξη μας.
Αν και έχει στήσει ένα μενού απόλυτα θελκτικό και παρεϊστικο δεν μπορεί να αντισταθεί στις τσαχπίνικες και στις αυθόρμητες δημιουργίες, αξιοποιώντας κάθε φορά την φρέσκια πρώτη ύλη, με σεβασμό αλλά και με παιχνιδιάρικη διάθεση. Μπορεί λοιπόν να εμπνευστεί από τα δίχτυα της ημέρας και να επιδοθεί σε ευχάριστες εκπλήξεις για τον ουρανίσκο μας. Άλλωστε όπως μας είπε η θάλασσα δεν θέλει φίλτρα, θέλει μόνο σεβασμό, θέλει προδιάθεση για αταξίες και όρεξη να πας εκεί που σε οδηγεί το κύμα.
Για παράδειγμα την ημέρα που πήγαμε εμείς είχε μεγάλες φρέσκιες καραβίδες τις έριξε απλά στη φωτιά και μας τις έφερε. Εγώ ακόμα τις αναπολώ. Ήταν τόσο ζουμερές μέσα, είχαν τόσο βαθιά γεύση θάλασσας και Ιωδίου, μια σκέτη λιχουδιά που δεν χρειαζόταν παρεμβολές μόνο αυτόν που ξέρει να τις αναδείξει.
Τα υπόλοιπα πιάτα που δοκιμάσαμε
Έχοντας το παραπάνω ως πρώτο δείγμα είμαστε πανέτοιμοι για μακροβούτια στα πιάτα, που φλερτάρουν ανάμεσα στις σταθερές αξίες του καταλόγου, στα πειράγματα του σεφ και στις άρτιες τεχνικές διαχείρισης, που προβάλλουν από την μια την παράδοση, χωρίς να είναι παλιομοδίτικες και από την άλλη εκφράζουν τις σύγχρονες τάσεις, χωρίς να είναι παρεμβατικές στην αξία της πρώτης ύλης.
Αυτό θέλει ένα συνδυασμό από τα: ταλέντο, γνώση, εμπειρία, κριτική σκέψη και δημιουργικότητα, κάτι που ο Δημήτρης Νίκολης παίζει στα δάχτυλα και είναι γραμμένο στο πλούσιο βιογραφικό του, το οποίο περιλαμβάνει εκτός των άλλων, την επιτυχία του εστιατορίου Barbarossa, αλλά και για χρόνια την προ υπηρεσία ως προσωπικός σεφ της Γιάννας Αγγελοπούλου Δασκαλάκη.
H αρχή είναι αφιερωμένη στα ωμά και στις αλοιφές- ταραμοσαλάτα και χούμους. Τι ωμά όμως; όταν σου έρχεται ένα carpaccio κόκκινης γαρίδας με ελαιόλαδο, ανθό αλατιού και μπόλικο lime. Τότε γεύεσαι την φρεσκάδα, την λιπαρότητα και την ιδανική ισορροπία. Μάλιστα ο ουρανίσκος ανανεώνεται τόσο καλά που μπορεί πολύ εύκολα να υποδεχτεί το κεντημένο σούσι με το επιτυχημένο ρύζι και την πληθωρική σαλάτα με βασιλικό καβούρι, λάδι τρούφας και πινελιές από yuzu και τσίλι.
Στη βασική ενότητα των οστρακοειδών ότι και να διαλέξετε δεν θα βγείτε χαμένοι. Τα όστρακα της Χαλκίδας έχουν φήμη και χάρη και ο σεφ τα τιμά ιδιαίτερα. Αν υπάρχουν πάντως πετροσωλήνες μην τους χάσετε και δοκιμάστε και τα χτένια σωτέ με εσπούμα πατάτας και king oysters. Είναι τελείως βουτυράτα με βάθος στη γεύση.
Είμαστε ακόμα στα ορεκτικά με τη γαρίδα κανταΐφι να έρχεται τραγανή από έξω και τα ζουμιά της από μέσα και τον γόνο σουπιάς να τρώγεται σαν το τέλειο σνακ, καλοψημένο με δυνατό στοιχείο το έξτρα λαδολέμονο.
Πριν προχωρήσουμε σε επόμενη κατηγορία πολύ δυνατό είναι το καλαμάρι κοντοσούβλι. Το μαλάκιο έχει πάρει την φοβερή καπνάδα από το κάρβουνο, είναι πολύ μαλακό και δεν χάνει στιγμή από τον ιωδιούχο χαρακτήρα του, ούτε όταν λούζεται με το λαδολέμονο και το μελάνι σουπιάς. To καλύτερο για να τα γευτείτε είναι να το βγάλετε από την σούβλα και να αφήσετε να βουτήξει στη σάλτσα του πιάτου.
Προχωρώντας παρακάτω η premier league του καταλόγου είναι σίγουρα τα λιγκουίνι με το ταρταρ γαρίδας. Τα ζυμαρικά είναι υποδειγματικά μαγειρεμένα, δένουν εις σάρκαν μια με την αψεγάδιαστη σάλτσα σαμπάνιας και ενδυναμώνουν το συνολικό βουτυράτο χαρακτήρα με την παιχνιδιάρικη παρουσία της γαρίδας.
Στα κυρίως οι ρυθμοί της γαστρονομικής ευστροφίας ανεβαίνουν και αποτυπώνονται σε πιάτα που καταγράφονται στην γευστική μνήμη σαν τον σολομό τύπου Wellington με την αστεράτη beurre blanc, αλλά και σαν το tbone τόνου που μας παρασύρει σε μια πρωτογενής απόλαυση, που δεν χρειάζεται κινήσεις εντυπωσιασμού μόνο τα baby φασολάκια και το πουρέ σελινόριζας. Πραγματικά κάθε μπουκιά από τον τόνο είναι σαν να γεύεσαι το καλύτερο κρέας.
Από τα γλυκά ξεχωρίζουμε το μιλφέιγ με την βελούδινη κρέμα βανίλιας και την καθηλωτική καραμέλα βουτύρου και το μπακλαβά με το μπόλικο φιστίκι.
Αν πάτε Σάββατο να είστε προετοιμασμένοι για να λερωθείτε γιατί ειδικά για την ημέρα αυτή παίζει το κονσεπτ, Lets get dirty. Tι σημαίνει αυτό; φοράμε ποδιές και τρώμε τα όστρακα και τα ψάρια με τα χέρια μας. Η αίσθηση είναι μοναδική και συμπληρώνεται με τις μουσικάρες του expert του ιδιοκτήτη Ανδρέα Ανδρουλακάκη (βλέπε θρυλικά Doors και 4711).
Καρνεάδου 25-29
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
