Μόλις άκουσα ότι κάτι νέο συμβαίνει επιτέλους στην «παρεξηγημένη» εστιατοριακά γειτονιά του Νέου Ηρακλείου έτρεξα να δω από κοντά. Την περιοχή την γνωρίζω πολύ καλά αφού εκεί έχω περάσει τα περισσότερα σχολικά μου χρόνια και έχει ανάγκη από προχωρημένα γευστικά project ικανά να την καθιερώσουν στον πολυπόθητο γαστρονομικό χάρτη της πόλης.
Σε πολύ κεντρικό σημείο, μετά το Ολυμπιακό Στάδιο στην Μαρίνου Αντύπα συνηθίζαμε να πηγαίνουμε με την παρέα μου στα Αγγελάκια για μοντέρνο σουβλάκι. Σε αυτή την θέση πλέον βρίσκεται το Moocasa της Έφης Σίσπα, το οποίο σερβίρει με απόλυτη αυτοπεποίθηση αστακό με κρέας.
Ο χώρος έχει υποστεί εντυπωσιακή ριζική μεταμόρφωση και σου δίνει την αίσθηση ότι είναι βγαλμένος από κάποιον εξωτικό δρόμο της Αμερικής. Η περιφερειακή τζαμαρία αγκαλιάζει μια αυτοσχέδια αυλή με κρεμασμένα φυτά, γλάστρες και ταπετσαρίες που “φωνάζουν” τροπική διάθεση.
Σίγουρα το σκηνικό θα είναι ακόμα πιο εντυπωσιακό όταν ο καιρός το επιτρέψει και ανοίξουν τελείως όλα τα κομμάτια της τζαμαρίας και λουστεί με φως. Η σάλα κάνει δυνατό κοντράστ βγάζοντας μια φινετσάτη δόση πολυτέλειας, με μαγικά άνετες θέσεις. Με μια φράση το σκηνικό είναι χαλαρωτικό, cosy και σικ ό,τι θέλεις για να ξεκινήσει καλά μια βραδινή έξοδος.
Το ίδιο συμβαίνει στο μενού του εστιατορίου, που υπηρετεί ο σεφ Γιάννης Τριφώνης, καθώς τα περισσότερα πιάτα κινούνται ανάμεσα σε ένα αντίστοιχο ρεπερτόριο luxury κομφορτιάς. Ο Συνδυασμός αυτός είναι πρωτόγνωρος, ειδικά μάλιστα όταν πατάει στο τερέν του φρέσκου αστακού και των premium κοπών.
Η Έφη μετέφερε τη γευστική εμπειρία από τα ταξίδια της στο Λονδίνο και στη Νέα Υόρκη -όπου τα Lobster και Steak εστιατόρια βασιλεύουν- στην Αθήνα εγκαινιάζοντας ένα κόνσπεπτ που μέχρι τώρα δεν υπήρχε. Αυτό που κάνει την κίνηση της ακόμα πιο ιντριγκαδόρικη είναι ότι επέλεξε να πλασάρει το εγχείρημα της σε μια γειτονιά γαστρονομικό outsider.
H γεμάτη εικόνα του μαγαζιού Τετάρτη βράδυ την δικαιώνει, όπως και η επιλογή της να επενδύσει σε πρώτης ποιότητας φρέσκους αστακούς, αλλά και σε black angus από την Ουρουγουάη, Wagyu από την Αυστραλία και την Ιαπωνία και premium κοπές από την Φάρμα Ελασσόνας, τιμώντας εξίσου τα ελληνικά κρέατα.
Αυτό επιβεβαιώνεται με το εξαιρετικό beef tataki (από black angus) που μας έρχεται άψογα κομμένο, με καπνιστή μαγιονέζα, ponzu τρούφας και τηγανητά κρεμμύδια. Πολύ καλά βρήκαμε και τα oysters rock feller γεμάτα γεύση και ένταση. Ωστόσο θέλω να μείνουμε στο επόμενο, γιατί εδώ σερβίρεται ένα από τα καλύτερα lobster rolls που έχω δοκιμάσει.
Το ψωμί brioch είναι πεντανόστιμο και είναι τόσο όσο όπως και η σος tartare, ώστε να μην καλύπτουν τον υπέροχο αστακό. Κάθε μπουκιά είναι υποδειγματική σε ισορροπία και κόλαση σε γεύση.
Μια ωδή στην καλή πρώτη είναι τα beef Nigiri, το wagyu με το τσάτνει μάνγκου, η πικάνια black angus με την σος τεριγιάκι, το tenderloin με την μαγιονέζα τρούφας, και το flap black angus με την λευκή miso. Ουσιαστικά όλα τους είναι υπέροχα, αφού οι συνοδευτικές πινελιές απογειώνουν ακόμα περισσότερο το κρέας.
Πάρτε τα μαζί με τις πατάτες του ονείρου, της paillason που έρχονται αφού λουστούν με λίπος πάπιας και τηγανιστούν. Μην σας τρομάξει το αποτέλεσμα δεν είναι καθόλου λιπαρό. Είναι πολύ γευστικές και δεν έχουν καθόλου λάδι.
Αν έχετε διάθεση για σαλάτα, εμένα μου άρεσε πάρα πολύ αυτή με το μπλε καβούρι, την κρέμα αβοκάντου, το μάνγκο και τα τραγανά τσιπς πατάτας. Είναι πολύ δροσερή και ίσως αποτελεί και την καλύτερη εισαγωγή για το πιάτο υπογραφής του Moocasa, το πλατό με τον Τζαμαικανό αστακό και το μοσχαρίσιο κρέας. Στη πράξη έρχεται ένας μεγάλος ινσταγκραμικός μεταλλικός δίσκος που πέρα από τους βασικούς πρωταγωνιστές, από στεριά και θάλασσα, έχει πεντανόστιμες φιοριτούρες, όπως το αρωματικό βούτυρο, και την σπιτικό σος moocasa.
Η εικόνα είναι πανέμορφη, πάμε στην γεύσης. Εγώ σας προτείνω να δοκιμάσετε πρώτα σκέτο τον αστακό είναι απίστευτα βουτυράτος από μόνος του και κρατάει όπως πρέπει τα ζουμιά του. Για εμένα δεν χρειάζεται τίποτα άλλο, δεν θέλει καν αλάτι έχει την ιδανική αλμύρα.
Το κρέας από την άλλη έχει και αυτό το κατάλληλο αριστοτεχνικό ψήσιμο θέλει μόνο λίγο αλατάκι γι αυτούς που αγαπάνε τα αλμυρά. Πάρα πολύ ωραία σύνθεση που σε κάνει να επιστρέψεις στο εστιατόριο ειδικά, όταν η τιμή της είναι τόσο δελεαστική για δυο άτομα( δεν ξεπερνάει τα 70 ευρώ) και όπως τονίζει και η ίδια η Έφη βγάζει την γραβάτα από τον αστακό και τον κάνει μια πιο καθημερινή απόλαυση.
Σε υψηλό επίπεδο στέκονται και τα γλυκά. Μια προσωπική αδυναμία είναι ο πύργος σοκολάτας με παγωτό, είναι όμως πολύ καλά εξίσου η πάβλοβα, το τιραμισού και το cheescake.
Μην ξεχάσω γιατί τους αξίζει η αναφορά στο πολύ ευγενικό, συντονισμένο και ενημερωμένο service, αλλά και τον Γιάννη Βλάχο, τον πολυβραβευμένο bartender και πρόσφατα νικητή του πανελλήνιου διαγωνισμού, που επιμελείται τα δημιουργικά cocktails. O Γιάννης έχει εξελιχθεί πάρα πολύ και φτιάχνει ΄στο Moocasa μεταξύ άλλων το bacon Mary που δεν πρέπει να χάσετε!
Μαρίνου Αντύπα 66, Ηράκλειο
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
