Όλο και περισσότερους night out λόγους βρίσκουμε για να κάνουμε αποδράσεις στα Νότια Προάστια με επίκεντρο την Ηλιούπολη που ψήνει τελευταία αρκετούς αναπάντεχους και άκρως ενδιαφέροντες gastro προορισμούς.
Ένας τέτοιος είναι το Son Athens, που δεν γεννήθηκε χθες, αλλά αποτελεί συνέχεια της επιτυχημένης ιστορίας του Geluk. Το all-day μαγαζί των αδελφών Σπύρου και Γιώργου Αργυρίου και των φίλων Πάνου Γιαννακού και Χάρη Δεληγιαννάκη, έζησε μεγάλες στιγμές και τώρα πλέον ωρίμασε και έγινε πιο τολμηρό σε γαστρονομικές ιδέες και γεύσεις.
To μέρος φωνάζει «φρεσκάδα» στημένο με ένα πάντρεμα φυσικών υλικών από ξύλο και μάρμαρο. Οι φωτισμοί χαμηλοί και sexy δίνουν έξτρα πόντους στην ατμόσφαιρα και αφήνουν την ανοιχτή κουζίνα να λάμψει. Εκεί ο executive chef Δημήτρης Αφεντάκης μαζί με τον head chef Μανώλη Σιγέρη εκτελούν μια καλοσυντονισμένη χορογραφία με λατινοαμερικάνικους ρυθμούς γεύσης.
Το δυναμικό τέμπο μεταδίδεται από το πάσο της κουζίνας, στον θρόνο του dj, που παίζει κάθε βράδυ live ζωηρούς ήχους βάζοντας τον Son στη λίστα με τα καλύτερα listening bar της πόλης.
Γενικά το νέο spot είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση που δεν φλερτάρει μόνο με Μεξικό και Νότια Αμερική ούτε παίζει μόνο μουσικάρες. Έχει επίσης και δυο διαφορετικές gastro προσωπικότητες.
Το πρωί από τις 11:00 μέχρι τις 18:00 μπαίνει στο ρόλο ενός πληθωρικού microbakery με κολασμένες λιχουδιές και μετά καθώς πέφτει ο ήλιος ανεβάζει στροφές, ήχους και μεταμορφώνεται σε ένα happy bar place, με παιχνιδιάρικο bar food και πολλές must try επιλογές σε κρασιά και μείξεις.
Η δικιά μας βραδιά στο Son
Μόλις μπεις μέσα στο κέντρο φιγουράρει ένα μεγάλο μακρόστενο τραπέζι με οπτική πρόσβαση στην δραστήρια κουζίνα και προέκταση στον dj. Εκεί καθίσαμε για να τονώσουμε το αίσθημα της παρέας και ξεκινήσαμε με τις προτάσεις της μπάρας.
Στον cocktail κατάλογο βρίσκουμε εφτά signature ποτά με βαρύτητα στο light drinking, καθώς στην πλειοψηφία τους είναι spritz και highballs. Η συμβουλή μου είναι να δοκιμάσετε το beetrout spritz, που συνδυάζει το σπιτικό σιρόπι παντζάρι- μάνγκο με prosecco, martini bitter και γλυκό βερμούτ. Είναι πολύ ντελικάτο, το παντζάρι να βγαίνει διακριτικά και στο τέλος αφήνει μια σπιρτόζα αίσθηση.
Καλά για ξεκίνημα είναι επίσης το yuzu spritz και η spicy margarita. Έχουν και τα δυο τραγανή και refreshing οξύτητα ιδανική για τα πιάτα του Δημήτρη Αφεντάκη.
Ο σεφ, που τον γνωρίζουμε πολύ καλά, από το Μεξικάνικο Atole ;έχει δείξει τα ισχυρά δείγματα του όσον αφορά την κουζίνα της λατινικής Αμερικής. Τα πιάτα του είναι μια ένδειξη πως είναι η γεύση του Μεξικού, εκτός Μεξικού επαναπροσδιορίζοντας ότι ξέραμε μέχρι τώρα για την δημοφιλή κουζίνα.
Παρατηρώντας το μενού του στο Son, μου αρέσει γιατί είναι ξεκάθαρο, με μετρημένες επιλογές όλες σε τροχιά γύρω από το Μεξικό και την Λατινική Αμερική με αυθεντικές συνταγές και homemade παρασκευές σε όλες τις σάλτσες και τα dip.
Η καλή αρχή γίνεται με την σπιτική γουακαμόλε, που συνοδεύεται από χειροποίητα totopos καλαμποκιού, που θυμίζουν πολύ τα νάτσος. Το διάσημο Μεξικάνικο dip είναι πεντανόστιμο, έχει πολύ καλή υφή και πολύ καλή ισορροπία σε οξύτητα και γλυκύτητα. Τα totopos δε είναι εξαιρετικά crispy, προδίνοντας το καλό τηγάνισμα.
Εγώ θα αποκαλύψω την αμαρτία μου, δεν μπόρεσα να σταματήσω στο πρώτο μπολάκι ούτε της γουακαμόλε ούτε των totopos και πήρα επανάληψη. Μάλιστα συνόδευσα την σάλτσα με το επόμενο πιάτο τις τραγανές κροκέτες με chorizo. Μια ακόμα καλή εκτέλεση με ωραία πικάντικη επίγευση.
Στη συνέχεια μας ήρθε η αδυναμία μου το Chili con carne. Μου αρέσουν τόσο πολύ αυτά τα φασόλια και ο Δημήτρης εδώ τα έχει παντρέψει πολύ καλά με chips γλυκοπατάτας και sour cream δίνοντας τους μια έξτρα γλυκιά και φρέσκια διάσταση.
Ωστόσο το highlight είναι η torta de milanesa, ένα διαφορετικό mexican burger που θα ζήλευαν αυτή τη στιγμή όλα τα smashed burger houses. Το ψωμί είναι αφράτο, μπριοσένιο, νόστιμο και φιλοξενεί ένα πολύ καλά διαχειρισμένο και παναρισμένο φιλέτο χοιρινού. Η ένταση που με κέρδισε έρχεται από την lime μαγιονέζα και τις homemade πίκλες.
Φυσικά δεν θα μπορούσαν να λείψουν τα tacos που δηλώνουν έντονη παρουσία με τρεις ελκυστικές παραλλαγές, με τηγανητό μανιτάρι, με ψητό μπούτι κοτόπουλο και με αργομαγηρεμένα μοσχαρίσια μάγουλα. Εγώ διάλεξα με τα μανιτάρια και μου έκανε αμέσως γκελ η ένωση των γήινων αρωμάτων με τις νύξεις της φυτικότητας. Δηλαδή το ντουέτο του king oyster με την πίκλα φινόκιου, την ρόκα και την βοτανική μαγιονεζα.
Όλα τα παραπάνω πιάτα είναι ιδανικά να τα μοιραστείς με την παρέα και είναι φοβερά wine και spirit friendly. Θα έλεγα ότι είναι ένα bar food που έχει κάνει βήματα παρακάτω με γεύσεις που μας μυούν σε ένα πιο αληθοφανές γευστικό Μεξικό.
Το υπόλοιπο μέρος του μενού είναι αφιερωμένο στις κοπές και την πρωτείνη. Κάθε μέρα υπάρχει μια κοπή έκπληξη που έχει παρέα μια ενδιαφέρουσα σάλτσα από πράσινη πιπεριά.
Στα σταθερά top είναι το χοιρινό iberico, που κάνει γλυκιά γέφυρα με την κρέμα κολοκύθας και σπάει λίγο την λιπαρότητα με τη σάλτσα από ξύδι cherry kκαι το μοσχαρίσιο rib eye, που ανεβάζει ένταση με την κοκκινιστή σάλτσα chimichurri.
Στο φινάλε αν και είμαι φανατική της σοκολάτας και υπάρχει ένα αξιόλογο σουφλέ σοκολάτας με κέρδισε το καμένο cheesecake με dulce de leche από κατσικίσιο τυρί. Πολλά επίπεδα γεύσης και ωραία μεγάλη επίγευση.
Λεωφόρος Ελευθερίου Βενιζέλου 197, Ηλιούπολη
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
