Ποιος θα περίμενε ότι στην καρδιά της Αθήνας στην πλατεία Αγίων Θεοδώρων θα ψήνονται τα πιο ρεαλιστικά μπινελίκια της ατέρμονης ιδεολογικής ταβέρνας; Το Μανάρι του maitre των κονσεπτικών εστιατορίων Άρη Βεζενέ άνοιξε το κεφάλαιο της updated ταβέρνας, που φέρνει δίπλα μας και αναμεσά μας την ποθητή τσίκνα.

Βλέπετε έχουμε συνηθίσει να γυρνάμε την Αττική ή να φεύγουμε για τα βουνά και τα χωριά για να χορτάσουμε την επιθυμία σας σε καλό παϊδάκι και γενικά σε μαεστρική σούβλα.
Με το Μανάρι που έκανε εντυπωσιακή εισαγωγή και για πολύ καιρό sold out εμφάνιση μπήκαμε σε εντός έδρας ταβερνιακό παιχνίδι. Στην παρτίδα του οι παιδικές ασθένειες της ταβέρνας έχουν θεραπευτεί και έχει γίνει αναβάθμιση στα υλικά, στις συνθέσεις, στις γεύσεις, στα ψησίματα, μέχρι και στα ποτήρια του κρασιού.
Μάλιστα ένα χρόνο και μετά το παιχνίδι αυτό όχι μόνο συνεχίζει ακάθεκτο αλλά αποδεικνύει περίτρανα ότι μερικά instagramika trend και gen z μαγαζιά δεν είναι μόνο αυτό, δεν πουλάνε φούμαρα και σίγουρα δεν ανήκουν σε μόδα αντίστροφης μέτρησης.
Πράγματι αφού καταλάγιασε το πρώτο κύμα viral ενθουσιασμού και οι επαλαμβανόμενες συζητήσεις τη Δευτέρα που μας πέρασε βρεθήκαμε στην ταβέρνα της πόλης και με τύχη βρήκαμε ένα τραπέζι καθώς και η έξω σχηματισμένη αυλή και οι μέσα χωρισμένοι χώροι ήταν γεμάτοι από ενθουσιασμένο και ευχάριστα ποικιλόμορφο κοινό.

Έχει γίνει πολύ καλή δουλειά στην αναδιαμόρφωση του χώρου, δηλαδή το πρώην Μέγαρο Παπαθανασίου έχει υποστεί ιντριγκαδόρικη μεταμόρφωση με kinky δείγματα μοντερνισμού αλλά και σαφή στίγματα παράδοσης και αγαπημένου φοκλορισμού.
Έτσι με ένα πέρασμα στο χώρο δένονται τα κεριά, ο κεντητός πίνακας, το μανουάλι, το λιβανιστήρι, οι vintage φωτογραφίες της Ιωάννας Τζετζούμη, το μεγάλο μπολ με τις ντομάτες, το κάδρο με τον Ζορμπά και τα λευκά τραπεζομάντηλα.
Σε αυτόν τον κοσμοπολίτικο και την ίδια στιγμή βαθιά ριζίτικο καμβά έρχονται και τα στημένα σερβίτσια που μας εύχονται καλή όρεξη Μανάρι μου. Και την έχουμε με το καλησπέρα σας ή αλλιώς με το που βλέπουμε το μενού να ποντάρει σε παιδάκια, σπαλομπριζόλες, συκώτι, φρυγαδέλια και άλλα τέτοια.
Τα πιάτα που δοκιμάσαμε

Αν και ήθελα να κάτσουμε στον ενιαίο πάγκο που είναι μπροστά από την ανοιχτή κουζίνα, δεν ήταν δυνατό. Ο χώρος ήταν γεμάτος μάλλον από νωρίς. Τελικά όμως δεν ήμασταν μακριά αλλά ακριβώς στη διπλανή αίθουσα με τις ατμοσφαιρικές φωτογραφίες και το επίσης προνομιούχο οπτικό χάζι στις ψησταριές.
Ξεκινήσαμε με τη σαλάτα, τίποτα πιο λιτό και την ίδια στιγμή συγκλονιστικά νόστιμο όσο η καλά ξεφλουδισμένη και φιλεταρισμένη σε ροδέλες ντομάτα. Δίπλα της στέκονται επάξια η τυροκαυτερή, που έχει την κλασική και αγαπημένη υφή και το σπιρτόζικο κάψιμο αλλά και τα λεπτοκομμένα τηγανητά κολοκυθάκια που μαρτυρούν ταλέντο στο αέρινο τηγάνι.

Στα ορεκτικά είναι το ονειρεμένο φρυγαδέλι από συκώτι και είναι αλήθεια ότι είχα πολύ καιρό να φάω τόσο καλό και κολαστικά νόστιμο. Πολύ ζουμερό και με γεύση που χτυπάει αμέσως στον ουρανίσκο παντρεύεται ιδανικά με την πιπεριά Φλωρίνης.
Στα πιάτα ημέρας ήμασταν υπερβολικά τυχεροί γιατί πετύχαμε το κοκορέτσι. Ο head σεφ Σταύρος Αβγός έχει κάνει και εδώ θαύματα. Το μαγικό έδεσμα έχει κάνει μια πολύ ωραία κρούστα από έξω και από μέσα τα συκωτάκια, τα εντεράκια και όλα είναι αφράτα. Εννοείται ότι το παντρεύεις με τις γνήσιες τηγανητές πατάτες που είναι τραγανές και γευστικότατες.

Στα μαγειρευτά το βαρύ πυροβολικό του μαγαζιού και χιλιοφωτογραφημένη είναι η ορφανή μακαρονάδα. Σε ένα μεγάλο πιάτο έρχεται μια πολύ γενναιόδωρη μερίδα από βουτυράτα spaggeti βουτηγμένα και μαγειρεμένα με το ζωμό του κρέατος. Η γεύση είναι μεστή, βαθιά, ρουστίκ και πληθωρική ικανή να σε φέρει πολλές φορές πίσω στο Μανάρι.
Το πιάτο αυτό έχει φανατικούς οπαδούς και σίγουρα αντιπροσωπεύει με τον καλύτερο τρόπο την φιλοσοφία του Άρη Βεζενέ για μια ολιστική αξιοποίηση των ντόπιων κρεάτων. Αρνιά, μοσχάρια, πρόβατο και όλα επιλέγονται από εγχώριους παραγωγούς ακόμα και από βοσκούς και χρησιμοποιούνται nose to tail στα πιάτα για βιωσιμότητα και μείωση της σπατάλης.
Μεγάλη κατηγορία και αιτιολογία θα πούμε της χρήσης ταβέρνα είναι τα παιδάκια. Κάποτε για να βρούμε λιμπιστικό παιδάκι θα έπρεπε να ξενιτευτούμε τώρα έχουμε στα πόδια μας παιδάκια κοτόπουλου, αρνιού και πρόβατου άλλης διάστασης. Αν και είναι όλα πολύ καλά εγώ θα εξυμνήσω του προβάτου γιατί απλά είναι αποκάλυψη. Δεν μοιρίζουν καθάλου, είναι τρυφερά, μαλακά, με ωραίο λιπάκι και πολύ νόστιμα.

Μια μικρή συμβουλή είναι να τα παντρέψετε με τα χόρτα αυγολέμονο ή με το σταμναγκάθι ή με το στραγγιστό τζατζίκι ή γιατί όχι και με όλα μαζί.
Γι αυτούς που θέλουν μπιφτέκι, υπάρχει το πρόβατο, το μοσχάρι και το κεμπάπ. Εδώ θα σας κατευθύνω στο κεμπάπ που έρχεται με χειροποίητο πιτάκι και σουμάκ.
Μετά από όλα αυτά θα χρειαστείτε κάτι γλυκό γι αυτό μην διανοηθείτε να μην δοκιμάσετε το τσουρέκι με πραλίνα φιστικιού και παγωτό γάλα. Αν είστε μάλιστα μεγάλη παρέα πάρτε αρκετά δεν θα φτάσουν είναι η αποθέωση του καραμελωμένου τσουρεκιού.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.