Περπατάς στην πολυπολιτισμική γαστρονομικά πλέον Νίκης μέχρι την γωνία με τη Ναυάρχου Νικοδήμου και έφτασες στο εστιατόριο που κρατάει πόστο από το 2001. Το στιλάτο μαγαζί φλερτάρει με το μάρμαρο, το ξύλο και το ατμοσφαιρικό πράσινο φόντο και γίνεται φωλιά ηρεμίας αλλά και διασκέδασης αφού προσαρμόζεται πολύ εύκολα με την διάθεση της παρέας.
Έχει και άσσο τους τρεις διαφορετικούς χώρους, τα τραπεζάκια έξω γι αυτούς που θέλουν χάζι, τα τραπεζάκια στο ισόγειο δίπλα στο όμορφο μπαρ για τους κοινωνικούς και τον πάνω όροφο που έχει πιο prive ροπή και παραπέμπει περισσότερο σε καλόγουστο σαλόνι σπιτιού.
Το μίνιμαλ και αποσυμπιεστικό σκηνικό είναι λόγος για να πας αλλά υπάρχει ακόμα καλύτερος και αυτός είναι το καλοσχεδιασμένο μενού, το οποίο πατάει στις πρώτες ύλες, δείχνει αγάπη ως προς την μεσογειακή κουζίνα και κάνει μίξεις με σαφής ασιατικές αναφορές και υψηλές τεχνικές.
Πίσω από το ιντριγκαδόρικο κράμα κρύβεται η δημιουργική συνεργασία του βραβευμένου με αστέρι μισελίν Παναγιώτη Γιακαλή και του ταλαντούχου Γιώργου Τσόλκα.
Ο Παναγιώτης, ο καλύτερος Έλληνας σεφ σύμφωνα με πρόσφατη βράβευση, ενορχηστρώνει τα πιάτα από την day one του εστιατορίου. Ο σεφ είναι γνωστός για την μαγειρική ευφυΐα και ευχέρεια με την οποία κινείται σε διαφορετική κόνσεπτ και τα κάνει προορισμό. Έτσι και σε αυτή την περίπτωση σε κάθε πρόταση έχει περάσει την μαγειρική ευστροφία του και έχει κληροδοτήσει τις συνταγές με γευστική προσωπικότητα και βαθιά νοστιμιά.
Ο συντονισμός του με τον Γιώργο Τσόλκα είναι άψογος. Ο Γιώργος είναι επίσης από την πρώτη χρονιά στην κουζίνα και από chef de cuisine, πλέον επάξια είναι ο head chef, εμπλουτίζοντας τα πιάτα με τις δικές του αβαντοδόρικες ιδέες και το δικό του ενδιαφέρον μαγειρικό πρίσμα. Άλλωστε έχει στην παρακαταθήκη του μια αξιοσημείωτη πορεία σε κουζίνες που εκφράζονται από τις κατσαρόλες μέχρι τις πιο απαιτητικές γαλλικές τεχνικές.
Η πολύπλευρη μαγειρική σπουδή του φαίνεται στα πιάτα καθώς καταφέρνουν να παντρεύουν την βαθιά νοστιμιά με το κεντημένο υψηλό επίπεδο, που είναι και το πολυπόθητο ζητούμενο.
Τα πιάτα που δοκιμάσαμε
Η καρτέλα με τα πιάτα είναι πολύ νοικοκυρεμένη και συμπυκνωμένη με μετρημένες επιλογές που δεν κουράζουν, δεν προβληματίζουν αλλά εκφράζουν πρωτοτυπία, τόλμη και γίνονται αφορμή για μοίρασμα πασπαλίζοντας το fine dining με μια πλευρά που την χρειάζεται, της μοιρασιάς, της οικειότητας και της fun έκδοσης
Χωρίς λοιπόν να χάνεται η αίγλη του fine αλλά του εναντίον να ισχυροποιείται και να εκσυγχρονίζεται τα πιάτα είναι απόλυτα λεπτοδουλεμένα, με υλικά που έχουν λόγο και ένταση που αποτυπώνεται.
Εσείς μπορείτε να διαλέξετε όσα σας κάνουν κλικ από το αλα καρτ μενού ή να ζήσετε την εμπειρία μέσα από τις δυο degustation προτάσεις, που στην ουσία διαφέρουν σε ένα πιάτο, γιατί η μια έχει ένα παραπάνω.
Εμείς προτιμήσαμε το δεύτερο αυτό που έχει το έξτρα flap blanc angus. Πρώτα στο τραπέζι μας ήρθε το προζυμένιο ψωμί συνοδευόμενο από σπιτικό βούτυρο και ελαιόλαδο επιβεβαιώνοντας ότι η καλή μέρα από νωρίς φαίνεται. Το ψωμί έχει πολύ ωραία κρούστα από έξω και μέσα είναι αφράτο, ζεστό και ιδανικό για το βούτυρο και το εξαιρετικό λάδι.
Το μαγιάτικο με αμύγδαλα, νεροκάρδαμο, σφένδαμο και γλυκιά τσίλι σάλτσα είναι πλουτισμένο με αρώματα και υφές που σου μένουν μέχρι την επίγευση. Συγκεκριμένα το ψάρι πάει χάρμα με τον σφένδαμο και τα υπόλοιπα υλικά τα οποία το αγκαλιάζουν και το φέρνουν φρέσκο και ζουμερό στο στόμα.
Το καλαμάρι από την άλλη μοσχομυρίζει από την στιγμή που προσγειώνεται στο τραπέζι και κοντρολάρει τα ωραία κοντράστ που γεννούν η αέρινη κρέμα μάνγκο με την τραγανή τεμπούρα κολοκυθιού και την δροσερή pico de gallo.
Ο Μπακαλιάρος έρχεται σε αναβαθμισμένη εκδοχή παντρεμένος πρωτότυπα με φύκι nori, σάλτσα σαμπάνιας, κολοκύθι και αυγά ρέγγας. Αξίζει να αναφέρω ότι έχει μεγάλη μαστοριά στο ψήσιμο, με μια λεπτότατη κρούστα και χυμώδες εσωτερικό και ισορροπεί διαβολεμένα με την αλμύρα της ρέγγας, την γλυκύτητα του κολοκυθιού και την οξύτητα της άρτιας σάλτσας.
Το αρνί θέλει το τρόπο του πρέπει πρώτα να ανακατέψετε την κρέμα από καλαθάκι Λήμνου με την πιπεριά Φλωρίνης και μετά να πάρετε την μαγική μπουκιά η οποία εξελίσσεται μέσα στο στόμα και στο τέλος κορυφώνεται.
Το τελευταίο πιάτο το flap με blanc angus, τερίνα πατάτας, μελιτζάνα, miso και τρούφα, δυναμώνει και άλλο τις εντάσεις χωρίς να τις τσιγκουνεύεται και γίνεται πραγματικά εθιστικό.
Στο γλυκό τερέν συνεχίζεται το ίδιο μοτίβο με υλικά που χρησιμοποιούνται σχολαστικά και καταλυτικά όπως για παράδειγμα στη ναμελάκα με σοκολάτα dulcay, macarons πραλίνας φουντουκιού, βουτυρόγαλα και miso.
Στο Okio σκοπός είναι τα υλικά να αλληλοσυμπληρώνονται, να συμβαδίζουν με την εποχικότητα, να εναρμονίζονται και να προκαλούν σταδιακά από πιάτο σε πιάτο ανοδικές γευστικές εκρήξεις γενναιόδωρης νοστιμιάς και αυτός ο σκοπός έχει επιτευχθεί στο έπακρον.
Μάλιστα έχει σημαντική αναβάθμιση από το ντεμπούτο του μαγαζιού. Το μενού τώρα είναι πιο εντυπωσιακό, πιο φορμαρισμένο ιδανικό για βραβείο.
Οι έξτρα λεπτομέρειες περιλαμβάνουν τα πολύ ωραία λευκά σκεύη, τις μείξεις στο μπαρ που είναι ανάλογης φιλοσοφίας με την κουζίνα, την λίστα κρασιών που ανανεώνεται και κάνει κλικ στο μενού και το προσωπικό που είναι ιδιαίτερα φιλόξενο και φιλικό.
Νίκης 33, Αθήνα
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
