Θυμάμαι από μικρό παιδί να πηγαίνουμε στον Βλάσση όποτε η οικογένεια ήθελε να απολαύσει μαγειρευτό φαγητό σαν να έχει βγει από την κουζίνα της γιαγιάς.
Πριν από λίγες μέρες πήγα ξανά, αυτή τη φορά με την δική μου οικογένεια. Αν και το εστιατόριο έχει αλλάξει τοποθεσία και πλέον το κουμαντάρει η επόμενη γενιά, στην ουσία, στο μενού και στην νοστιμιά παραμένει αλώβητο.
Ο Βλάσσης Παπαγιανόπουλος άνοιξε το πρώτο εστιατόριο το 1983, κάτω από τον Λυκαβηττό και έβαλε μέσα στην κουζίνα τις αδελφές του. Η Μαρίκα και η Φρόσω ήταν μαστόρισσες στα φαγητά της κατσαρόλας δίνοντας σε κάθε συνταγή βάθος και ο Βλάσσης σιγοντάριζε στα ψητά με μεγάλο φόρτε το αρνί.
Σήμερα το μαγαζί μαζί με την έμφυτη αύρα του βρίσκεται στην Μαιάνδρου στα Ιλίσια φωλιασμένο σε ένα μικρό παρκάκι και κουλαντρίζεται επάξια από τα παιδιά του Βλάσση, την Νέλλη και τον Βασίλη.
Τα παιδιά έχουν καταφέρει να διατηρήσουν παρθένο το μενού που υμνεί την απλότητα της Ελληνικής κουζίνας και να το διανθίσουν με καλές πρώτες ύλες, προσκαλώντας μας καθημερινά σε ένα αψεγάδιαστο εορταστικό οικογενειακό τραπέζι, γεμάτο γεύσεις μητρικές και οικείες.
Το νέο πόστο στα Ιλίσια
Ο μέσα χώρος είναι φωτεινός, τετράγωνος, με φινετσάτο διάκοσμο που εκμαιεύει κάτι νοσταλγικό, σοφιστικέ και αστικό. Τα τραπέζια ντύνονται με λευκά ατσαλάκωτα τραπεζομάντηλα και ο κεντρικός τοίχος φιλοξενεί πίνακες γνωστών ζωγράφων, όπως του Χρηστίδη.
Όταν ο καιρός το επιτρέπει -σαν τώρα- μερικά τραπέζια απλώνονται έξω κυριολεκτικά σε έναν παράδρομο της Μιχαλακοπούλου. Αν και ο δρόμος είναι από τους πιο πολυσύχναστους, στο παρκάκι η βουή κρατιέται μακριά και αφήνει τους ήχους από τα πιρούνια και από τους θαμώνες, να έχουν τον πρώτο λόγο.
Όλοι περνάνε από αυτό το εστιατόριο, από εργάτες μέχρι διανοούμενοι, πολιτικοί και καλλιτέχνες, με διακαή πόθο να προλάβουν πριν εξαντληθούν τα λαδερά ή το αρνάκι.
Αυτό ευχόμουν και εγώ κατά την επίσκεψη μας και ήμασταν τυχεροί, τα best seller υπήρχαν ακόμα. Βλέπετε στο εστιατόριο μαγειρεύουν κάθε μέρα, μια φοβερή ποικιλία, όμως σε μικρές ποσότητες που γίνονται ανάρπαστες.
Το service που είναι απόλυτα συνυφασμένο με την ατμόσφαιρα καθώς ξεχειλίζει από φιλικότητα ενημερώνει συνέχεια για την διαθεσιμότητα των πιάτων.
Τα πιάτα που γευτήκαμε στον Βλάση
Πολλά από τα ορεκτικά και τα κυρίως ακολουθούν την ιστορία του μαγαζιού και σερβίρονται χρόνια, πλέκοντας τον μύθο τους. Ανάμεσα τους ξεχωρίζουμε την αθηναϊκή, τους λαχανοντολμάδες, τα φρυγαδέλια, το αρνί με πατάτες στο φούρνο και πάνω από όλα τα λαδερά, τα καλύτερα λαδερά της πόλης.
Εμείς κάτσαμε σε ένα από τα τραπεζάκια στο πάρκο κάτω από τις καμαρωτές μουριές και ξεκινήσαμε με την αθηναϊκή. Το εμβληματικό πιάτο της αστικής κουζίνας στον Βλάσση συναντά τις πραγματικές ρίζες του και την αυθεντική του γεύση χωρίς παραμορφώσεις.
Διαβάστε Επίσης: H αδικημένη επαρχιακή πόλη με την υπέροχη τοπική κουζίνα
Έχει αρκετή σφυρίδα, πλούσια μαγιονέζα και τσαχπίνικη κάπαρη, έτσι τα τρως όλα μαζί σε μια μπουκιά και είναι απόλυτα ισορροπημένα.
Μετά ακολούθησαν τα δυνατά χαρτιά, τα διάσημα λαδερά και τα πήραμε όλα, τα φασολάκια, το ιμάμ, το μπριάμ, τον αρακά και την πολύ ενδιαφέρουσα σελινόριζα α λα πολίτα. Το τραπέζι ξαφνικά μύρισε ελληνικό καλοκαίρι και σπίτι.
Τόσα χρόνια και τα λαδερά συνεχίζουν να είναι αέρινα και πεντανόστιμα. Δεν ξέρω πως τα καταφέρνουν αλλά το λάδι είναι τόσο όσο, τα λαχανικά βγάζουν την γεύση τους και η σάλτσα είναι πανάλαφρη και τόσο γευστική, που δεν μπορείς να αντισταθείς στις βουτιές με το ζυμωτό ψωμί.
Τα φασολάκια είναι φρέσκα, καθαρισμένα στο χέρι και λούζονται από την ιδανική σάλτσα, ενώ στο ιμάμ και στο μπριάμ μοσχομυρίζουν τα καλοκυθάκια και οι μελιτζάνες.
Το μυστικό είναι να πάρετε όλα και μπορείτε γιατί υπάρχει η δυνατότητα να σας φέρουν μισές μερίδες. Εγώ άλλωστε είναι δύσκολα να τα διαχωρίσω όλα κρύβουν την εμπειρία της παλιάς μαγείρισσας, που ξέρει τις ιδανικές δόσεις των μπαχαρικών, της ντομάτας και του λαδιού.
Εξίσου καλά πιάτα είναι οι signature λαχανοντολμάδες και τα γεμιστά. Στους λαχανοντολμάδες, η κρεατένια γέμιση έχει γεύση και μπλέκεται ιδανικά με την βελούδινη σάλτσα αυγολέμονο, ενώ στα γεμιστά το ρύζι είναι πολύ ωραία μελωμένο και μυρωδάτο.
Προχωρώντας στο μενού, στα κυρίως στεκόμαστε στα φρυγαδέλια και στο αρνί. Το συκώτι φρυγαδέλι έρχεται τυλιγμένο σε αρνίσια μπόλια, πασπαλισμένο με μπαχαρικά και είναι μαγικά ζουμερό, ενώ το αρνί λιώνει στο στόμα, φέρνοντας τις σωστές γευστικές μνήμες από τα Κυριακάτικα τραπέζια.
Γλυκό φινάλε είναι σίγουρα το ψητό μήλο με γιαούρτι. Το επιδόρπιο αγκαλιάζει την φιλοσοφία την ατόφιας ελληνικής κουζίνας και μας αφήνει την πιο ωραία επίγευση τους κρεμώδους και δροσερού γιαουρτιού.
Μαιάνδρου 15, Ιλίσια
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
