Είναι σκληρό η ζωή να ανατρέπει τη συνηθισμένη σειρά και πορεία των πραγμάτων. Οι μέρες κυλούν, τα εικοσιτετράωρα είναι αδύνατο να αλλάξουν και οι εποχές διαδέχονται η μία την άλλη. Τι είναι αυτό όμως που μπορεί να συμβεί και να αλλάξει τον ρου της εξέλιξης των γεγονότων;
Για παράδειγμα, ήμασταν πάντα σίγουροι ότι το καλοκαίρι έχει τρεις μήνες: Ιούνιος, Ιούλιος και Αύγουστος. Σήμερα, στο καλοκαίρι έχουν προστεθεί ο Μάιος και ο Σεπτέμβρης, αφού η κλιματική αλλαγή και η μεταβολή του παγκόσμιου κλίματος έχει φέρει τα πάνω κάτω και ο παρατεταμένος καύσωνας ξεκινά πολύ νωρίτερα.
Οι μεταβολές αυτές των μετεωρολογικών συνθηκών είναι πολύ πιο έντονες τα τελευταία χρόνια, όμως αντίστοιχες σαρωτικές για τον νου αλλαγές και διαπιστώσεις, έχουν σημειωθεί και παλαιότερα. Συγκεκριμένα, υπήρξε μια συγκεκριμένη χρονιά, κατά την οποία η ισορροπία της φύσης διαταράχθηκε και άλλαξε τον κύκλο της φυσικής πορείας των πραγμάτων.
Μια χρονιά ή εποχή καταγράφεται στην ιστορία με βάση κάποια κύρια χαρακτηριστικά ή συνέπειες που γέννησε, ή με κάποιον γενικότερο όρο με τον οποίο αντικατοπτρίζει τη χρονική εκείνη περίοδο. Το 1816 ήταν για την Ευρώπη η χρονιά με το πιο ψυχρό καλοκαίρι που έχει σημειωθεί μέχρι σήμερα και έμεινε στην ιστορία ως «το έτος χωρίς καλοκαίρι».
Ο ιστορικός John D. Post περιέγραψε το 1816 ως «την τελευταία μεγάλη κρίση επιβίωσης στον Δυτικό κόσμο». Στην πραγματικότητα, «το έτος χωρίς καλοκαίρι», ήταν μια καταστροφή για τον πλανήτη. Η ανωμαλία αυτή ήταν αποτέλεσμα της έκρηξης του ηφαιστείου Ταμπόρα, στις 10 Απριλίου 1816 και ονομάστηκε έτσι, λόγω των σοβαρών κλιματικών ανωμαλιών που προκάλεσαν μείωση της μέσης παγκόσμιας θερμοκρασίας κατά 0,4–0,7 °C (0,7–1 °F).
Η ξαφνική αυτή έκρηξη έκανε την εποχή ασυνήθιστα ψυχρή. Η μεγάλη ποσότητα ηφαιστειακής τέφρας και αερίων που απελευθερώθηκαν στην ατμόσφαιρα μπλόκαρε το ηλιακό φως, οδηγώντας σε παγκόσμια ψύξη. Οι θερμοκρασίες κατά τους θερινούς μήνες στην Ευρώπη ήταν οι χαμηλότερες από όλες τις καταγεγραμμένες θερμοκρασίες από το 1766, με αποτέλεσμα την καταστροφή των καλλιεργειών και τις σημαντικές ελλείψεις τροφίμων σε όλο το Βόρειο Ημισφαίριο.
Οι περιοχές που επλήγησαν περισσότερο ήταν αυτές της Ευρώπης αλλά και της Βόρειας Αμερικής, όπου λόγω των χιονοπτώσεων και του ολικού παγετού ακόμα και τον Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο, οι καλλιέργειες καταστράφηκαν. Προκλήθηκαν λιμοί και επιδημίες χολέρας. Μάλιστα, οι Άγγλοι χαρακτηρίζουν το 1816 και ως «το έτος της φτώχειας».
Το 1816, η Αγγλίδα συγγραφέας Μαίρυ Ουόλλστονκραφτ Σέλλεϋ εμπνεύστηκε το σημαντικότερο έργο της, τον Φρανκενστάιν, επειδή όπως λέγεται ήταν επηρεασμένη από τα μελαγχολικά τοπία έξω από το παράθυρό της, στη λίμνη Ντιοντάτι στη Γενεύη, ενώ ο Λόρδος Μπάιρον οραματίστηκε το τέλος του σύμπαντος στο ποίημά του «Σκοτάδι».
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
