Simo Hayha: O πιο θανατηφόρος sniper της ιστορίας - Ο «Λευκός Θάνατος» περνούσε απαρατήρητος

O Simo Hayha θεωρείται ο πλέον φονικός sniper όλων των εποχών. Κατά τη διάρκεια του Σοβιετοφινλανδικού πόλεμου του 1939 είχε λάβει το προσωνύμιο «Λευκός Θάνατος» (White Death) καθώς είχε προχωρήσει σε τουλάχιστον 505 εκτελέσεις. 

Ποιος ήταν ο Simo Hayha

Στις 17 Δεκεμβρίου του 1905 ακούστηκε το πρώτο κλάμα του Simo, γιου των Juho και Katriina Hayha, στο οικισμό Kiiskinen του δήμου Rautjarvi. Επρόκειτο για την παλιά περιοχή Karelia στη Φιλανδία, η οποία πλέον ανήκει στη ρωσική επικράτεια. 

Ήταν χωρικός και απολάμβανε χόμπι όπως το σκι, το κυνήγι και η σκοποβολή. Είχε πολεμήσει κατά της Σοβιετικής Ένωσης τη διετία 1939 - 1940 σε μία σύρραξη που έχει χαρακτηριστεί «Χειμερινός Πόλεμος». 

Ήταν ακριβώς 34 ετών όταν ξέσπασε, στις 17 Δεκεμβρίου του 1939, και γιόρτασε τα γενέθλιά του στο πεδίο της μάχης. Υπηρέτησε 98 από τις 105 ημέρες διάρκειας του πολέμου, αλλά δεν πρόλαβε να δει το τέλος του καθώς τραυματίστηκε και νοσηλεύτηκε για μία βδομάδα. 

Είχε καταφέρει να περνάει σχεδόν απαρατήρητος στο πεδίο, παρότι η δράση του ήταν αδιαμφισβήτητη. Είναι χαρακτηριστικό πως σε μία μέρα είχε σκοτώσει 25 Ρώσους. Οι ελεύθεροι σκοπευτές αποτελούσαν ένας από τους βασικούς στόχους των αντιπάλων και έτσι η φήμη του δεν μπόρεσε παρά να φτάσει και στους Σοβιετικούς, που του έδωσαν το ψευδώνυμο «Λευκός Θάνατος». 

Ο 34χρονος φορούσε ολόλευκη στολή παραλλαγής, που τον βοηθούσε να κρύβεται αποτελεσματικά στο χιόνι.

Σώθηκε και από βομβαρδισμούς

Σε μία περίπτωση, αφότου ο Hayha δολοφόνησε έναν Ρώσο sniper με μία μόνο βολή, οι συμπολεμιστές του επιχείρησαν να τον εξολοθρεύσουν με πυρ ομαδόν, αλλά και βομβαρδισμούς στο σημείο όπου επιχειρούσε. Αλλά, ο Φινλανδός σώθηκε χωρίς ούτε μία γρατζουνιά. 

Άλλη φορά, μια οβίδα έπεσε κοντά στη θέση βολής του και έσκισε το πίσω μέρος του χιτώνα του. Επέζησε με μια μόνο μικρή γρατσουνιά στην πλάτη.

Χρησιμοποιούσε το προσωπικό του όπλο, ένα M/28-30, για τις αποστολές του. Ήταν βασικό, χωρίς τηλεσκοπικό σκόπευτρο, αλλά γνώριζε κάθε του λεπτομέρεια από τα χρόνια χρήσης του. 

Παρότι πέρασε μεγάλο διάστημα στην πρώτη γραμμή, δεν δήλωσε ποτέ φοβισμένος. Πήγαινε στις αποστολές του σαν να ήταν άλλη μία μέρα κυνηγιού και πάντα έβρισκε νέους τρόπους για να κρύβεται από το μάτι του εχθρού. Ανάπτυξε έξυπνες τεχνικές για να μην φαίνεται μέσα στο χιόνι, αλλά και έγινε δεξιοτέχνης στη χρήση ήχων, καπνού και πυρών πυροβολικού για να μετακινείται από σημείο σε σημείο.  

Ορισμένα βράδια, επισκεπτόταν τα αγαπημένα του σημεία βολής για να κάνει τις απαραίτητες προετοιμασίες για την επόμενη μέρα. Η συμπεριφορά του μπορεί να περιγραφεί και σαν εμονική, αφού ήταν πλήρως αφοσιωμένος στον σκοπό του: καθάριζε τακτικά το όπλο του και φρόντιζε να είναι έτοιμος για κάθε λεπτομέρεια. 

Η τακτική του αυτή ήταν απαραίτητη, αν σκεφτεί κανείς ότι επιχειρούσε στους -20 βαθμούς Κελσίου. 

Η εμπειρία από τα παιδικά του χρόνια και το κυνήγι ζώων και πουλιών σε δάση, αποτέλεσε, επίσης, μεγάλο πλεονέκτημα του στρατιώτη. Γιατί στο κυνήγι δεν υπάρχουν σταθερές, ήταν αναγκαία η προσαρμογή στο πεδίο. 

Ο στόχος του, επίσης, αποτελούσε δεξιότητα κατεκτημένη και όχι έμφυτη. Στα δάση έμαθε πώς να υπολογίζει την απόσταση των θηραμάτων και στον πόλεμο οι εκτιμήσεις του ήταν σχεδόν τέλειες. 

Ο τραυματισμός και η παραμόρφωση 

Ο μοναδικός χαρακτήρας και η προετοιμασία ετών, ανέδειξαν τον Simo σε εφιάλτη για τους Σοβιετικούς στα χειμερινά δάση της Φινλανδίας.

Μέχρι που τραυματίστηκε στις 6 Μαΐου του 1940.

Δέχθηκε μία σφαίρα, έπεσε σε κώμα και ξύπνησε μία εβδομάδα αργότερα, όταν πλέον είχε υπογραφεί το τέλος του πολέμου.

Λόγω του τραυματισμού του, υπέστη μόνιμη βλάβη στο πρόσωπο και βίωνε πόνους καθ΄όλη τη ζωή του. 

Μετά το τέλος της αποθεραπείας, επέστρεψε στη φάρμα του. Οι πολεμικές του ιστορίες τον έκαναν θρύλο στη χώρα και ο ίδιος αναδείχθηκε σε celebrity της εποχής, αλλά ήταν ένας καθόλα μοναχικός άνθρωπος. 

«Ο Simo μιλούσε περισσότερο με ζώα και το δάσος, παρά με ανθρώπους» είχε αναφέρει, χαρακτηριστικά, ένας από τους ελάχιστους φίλους του. 

Δεδομένου, ωστόσο, πως είχε υποβληθεί σε συνολικά 26 επεμβάσεις στο σαγόνι και η ομιλία του δεν αποκαταστάθηκε ποτέ ολοκληρωτικά, μπορεί κανείς να φανταστεί γιατί δεν του άρεσαν οι περίσσιες συναναστροφές. 

Μέχρι να μετακομίσει σε κέντρο αποκατάστασης βετεράνων πολέμου το 2001, έμενε μόνος. Και ήταν ήδη 95 ετών. Πέθανε την επόμενη χρονιά. 

Ο Simo Hayha αποτέλεσε τον πλέον πετυχημένο ελεύθερο σκοπευτή καθώς αντιλαμβανόταν το περιβάλλον του καλύτερα από κάθε άλλο. Μεγάλωσε μέσα στο δάσος, γνώριζε πού και πώς να κρυφτεί. Χρησιμοποιούσε το έμπιστό του όπλο, γνωρίζοντας κάθε του αντίδραση ανάλογα με τον καιρό. Είχε το παρουσιαστικό και την ιδιοσυγκρασία ενός sniper. 

«Ο πόλεμος δεν είναι μία ευχάριστη εμπειρία αλλά ποιος άλλος μπορεί να προστατεύσει αυτή τη γη;» είχε διερωτηθεί ο ίδιος. 

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.