Για την επιδημία των «αποτυχημένων» ή τελοσπάντων «μοναχικών ανδρών», εκείνων που παραιτούνται από το concept σχέσεις, τις ευθύνες και ακόμα και τη βασική υγιεινή, κατηγορώντας την κοινωνία για τις αποτυχίες τους, ξέρετε ήδη. Λίγο παλιά νέα αν σκεφτείτε πως υπάρχει νέος παίκτης στην πόλη και όχι δεν φοράει φόρμα και δεν ζει στον κόσμο των incels ή σε κάποιο forum για gamers. Να σας γνωρίσουμε τον performative male: κομψός με έναν φασέικο τρόπο, με αισθητική, συναισθηματικά ευφράδης -επιφανειακά μόνο. Ναι, αν τον κοιτάξεις λίγο πιο προσεκτικά, τα πράγματα περιπλέκονται.
Γενικώς, ζούμε στην εποχή του performative male, μιας ανανεωμένης εκδοχής του συναισθηματικά μη διαθέσιμου alpha male. Μόνο που σε αυτή την ανθρωπολογική σεζόν είναι εξοπλισμένος με μπλεγμένα, ενσύρματα ακουστικά, tote bags, vintage ρούχα, playlists στο Spotify με εξεζητημένες επιλογές και βιβλία της Sally Rooney. Ξέρει το Normal People απ’έξω. Nιώθει Connell στην τοποθεσία Ασκληπιού.
Ξέρει τι ζώδιο είναι, τσεκάρει το Co-Star καθημερινά, δεν χρειάζεται να ρωτήσει τη μαμά του τι ώρα γεννήθηκε, ξέρει ήδη τον ωροσκόπο του, ανεβάζει photo dumbs που αποδομούν γλυκά την καλοσυντονισμένη περσόνα του, μιλάει για ψυχοθεραπεία και self-love. Δεν έχει καταπιεί κάποιο cringe βιβλίο αυτογνωσίας, απλώς ξέρει τι πρέπει να πει. Βασικά ξέρει τι θέλει να πιστεύουμε για εκείνον.
Τι Είναι η Επιδημία των Performative Males;
Με μια πρώτη ματιά είναι το αντίθετο της τοξικής αρρενωπότητας. Δεν θεωρεί πως οι ψυχολόγοι είναι τσαρλατάνοι, φλερτάρει με μια γερή δόση θετικής ενέργειας, δεν θεωρεί σέξι τη ματσίλα, θα προτιμούσε να πεθάνει από το να κάτσει να αναλύσει νέες επενδυτικές προοπτικές και bitcoins. Ωστόσο, κάτω από το επιμελημένο façade κρύβεται η κλασική επιθυμία: έλεγχος, επιβεβαίωση, κύρος. Απλώς σε καλύτερη συσκευασία. Ο performative male είναι εδώ για να θεωρείται ο κ-α-λ-ύ-τ-ε-ρ-ο-ς στο dating -και όχι μόνο- market.
Είναι εκείνος που σε ρωτάει τι ζώδιο είσαι, όχι επειδή πιστεύει στην αστρολογία, αλλά γιατί θεωρεί πως αυτός είναι ένας τρόπος να κάνει μια γυναίκα να του μιλήσει. Δεν τον ενδιαφέρουν στα αλήθεια τα φεμινιστικά βιβλία, απλώς θέλει να ξέρουν οι γυναίκες ότι διαβάζει. Έχει αισθητική γιατί στην εποχή μας αυτό είναι το «κοινωνικό νόμισμα». Η ανάπτυξή του εχει στόχο την προσοχή των γυναικών. Και αυτό πιάνει. Μέχρι να μην πιάνει πια.
Όταν η Όλη Παράσταση Γίνεται Χειριστικότητα
Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να νοιάζεσαι για την εμφάνισή σου, να πίνεις matcha ή να θες να βελτιώσεις τον εαυτό σου. Αλλά όταν αυτά τα πράγματα γίνονται εργαλεία χειραγώγησης, όταν η αυτογνωσία χρησιμοποιείται όχι για σύνδεση, αλλά για έλεγχο, τότε το όλο performance αρχίζει να κλονίζεται.
Ο performative male δεν είναι επικίνδυνος επειδή του αρέσει η indie μουσική ή το να βάζει serum και ενυδατική κρέμα το βράδυ. Μην τρελαθούμε. Όμως γίνεται κάπως επικίνδυνος όταν χρησιμοποιεί την ευαισθησία ως όπλο. Η όλη soft boy συμπεριφορά του δεν τον κάνει συναισθηματικά διαθέσιμο, αλλά απεγνωσμένο για συναισθηματική αποδοχή.
Θα ανοιχτεί αρκετά για να προσελκύσει, αλλά σπάνια αρκετά βαθιά ώστε να είναι αληθινός και 100% ο εαυτός του. Μόλις τον πλησιάσει κανείς αρκετά, η χειραγώγηση γίνεται ξεκάθαρη. Το gaslighting βαφτίζεται «ειλικρίνεια» και ο ίδιος μεταμορφώνεται σε θύμα κάθε φορά που έρχεται αντιμέτωπος με ουσιαστικά παράπονα και παρατηρήσεις.
Το Ίντερνετ τον Έθρεψε
Το αρχέτυπο δεν γεννήθηκε μόνο του. Ζούμε στην εποχή που η εικόνα μας είναι το βασικό μας κεφάλαιο. Η ζωή μας μετριέται και παρουσιάζεται σε Reels και Instagram Stories. Η ευαλωτότητα μετουσιώνεται σε ωραιότατα κατεβατά στο LinkedIn. Αισθητική και φιλοδοξία με μια δόση ευαισθησίας και γλυκού αυτοσαρκασμού έχουν δημιουργήσει μια τέλεια καταιγίδα: οι άνδρες δεν ξέρουν αν πρέπει να είναι σκληροί, τρυφεροί ή Insta Famous. Έτσι προσπαθούν να είναι και τα τρία - και τελικά δεν καταφέρνουν να μην είναι καλοί σε κανένα από αυτά.
Αλλά εδώ είναι η ανατροπή: η ίδια γενιά που δημιούργησε τον performative male έχει επίσης κουραστεί από την ύπαρξή του. Το ίντερνετ αναπτύσσει αλλεργία σε αυτόν. Φαίνεται να διψάμε (επιτέλους) για λίγη αυθεντικότητα, για ανθρώπους που δεν καμουφλάρουν τα ελαττώματά τους, αλλά εξακολουθούν να είναι αξιόλογοι. Μια αναγκαία παύση στις ρετουσαρισμένες προσωπικότητες που διψάνε για χειροκρότημα και επιβεβαίωση.
Είναι Πραγματική η Επιδημία της Μοναξιάς;
Στην άλλη πλευρά αυτού του επιμελημένου χάους βρίσκεται μια ανθρωπογενής κρίση: η ανδρική μοναξιά. Αλλά και αυτή είναι συχνά αυτοδημιούργητη. Παρά τον ατέρμονο διάλογο για το ότι «κανείς δεν θέλει να μιλάει στου άνδρες», το πρόβλημα συχνά δεν είναι η απόρριψη αλλά η πρόθεση. Πολλοί άνδρες δεν θέλουν σύνδεση, αλλά επιβεβαίωση ή απλώς σεξ. Η κοινωνική τους δέσμευση είναι εξαιρετικά συναλλακτική, όχι σχεσιακή.
Η Συναισθηματική Ευθραυστότητα Για την Οποία δεν Μιλάει Κανείς
Οι άνδρες καλούνται να γίνουν «πιο άνδρες» από άλλους άνδρες, όχι από γυναίκες. Όταν οι γυναίκες εκφράζουν συναισθήματα γίνονται αντικείμενο χλευασμού, αντιμετωπίζονται με παιδικότητα και αγνοούνται. Το συναισθηματικό βάρος δεν έχει σχέση με το φύλο, απλώς κατανέμεται άνισα. Και οι γυναίκες φέρουν τόσο το δικό τους όσο και το βάρος των ανδρών ανά τους αιώνες, επειδή οι άνδρες δείχνουν να προτιμούν να γράφουν σεντόνια σο LinkedIn παρά να μιλάνε για τα θέματά τους.
Το παράδοξο; Οι άνδρες πολύ συχνά δεν θέλουν συναισθηματική υποστήριξη από άλλους άνδρες. Δεν μοιράζονται την ευαισθησία τους με τους φίλους τους. Τη θέλουν από τις γυναίκες, ενώ ταυτόχρονα αρνούνται στις γυναίκες τη δική τους συναισθηματική πολυπλοκότητα. Λαχταρούν το βάθος, αλλά χλευάζουν ο ένας τον άλλο με ομοφοβικές προσβολές αν μια αγκαλιά διαρκέσει ας πούμε λίγο παραπάνω. Ξεπερνούν τον εαυτό τους στο γυμναστήριο, αντί να στείλουν απλώς ένα μήνυμα σε έναν φίλο. Και αν τυχόν τελικά γίνουν ευάλωτοι; Θέλουν χειροκρότημα.
Η Λύση; Σταμάτα να Προσποιείσαι Για Αρχή
Δεν είναι όλα content. Μη φοβάσαι ότι θα απορριφθείς αν δεν είσαι ελεεινά cool και curated. Σταμάτα να παριστάνεις πως ξέρεις πώς νιώθεις όταν χαλάνε φιλίες και καταρρέουν group chats απλώς επειδή έχασε η ομάδα σου.
Και για να μην κάνουμε δίκη προθέσεων εδώ. Σαφώς και δεν είναι όλα performative. Η πρόθεση, όμως, μετράει. Αν ανεβάζεις τα γλυκά μηνύματα που ανταλλάσσεις με τη μαμά σου για να ψαρέψεις κομπλιμέντα, αναρωτήσου γιατί. Αν κάνεις ψυχοθεραπεία και όμως συνεχίζεις να κάνεις ghosting σε γυναίκες και είσαι αφόρητος διαπροσωπικά, διερεύνησέ το λίγο το θέμα.
Με πληροφορίες από Elle USA.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
