Η -αυτοαποκαλούμενη- πρωταγωνίστρια περιφέρει την αίγλη της πρότερης θητείας της σε ριάλιτι, αγανακτώντας «...με τους ασήμαντους εδώ μέσα». Κάποιοι προβάρουν τα λόγια που θα πουν στο live στον Λαγούτη.
Άλλοι τσακώνονται, κι άλλοι σχολιάζουν τον προηγούμενο καβγά, ενώ πάντα κάποιος τρώει, ανεξαρτήτως ώρας, μέρας ή νύχτας, πάνω σε ένα τραπέζι, όπου πάντα κάποιος άλλος θα έχει απλωμένα τα πόδια του και κάποια άλλη θα χορεύει με μπικίνι. Καλώς ορίσατε στον παράλληλο κόσμο αδράνειας και τοξικότητας του live streaming του Big Brother.
Η προσπάθεια του ΣΚΑΪ να αναβαπτίσει το διάσημο ριάλιτι, επαναφέροντας χαρακτηρισμούς όπως «κοινωνικό πείραμα» προφανώς δεν αποδίδει - ή απλώς περιορίστηκε στη θεωρία. Η τελευταία εκδοχή Big Brother, που βλέπουμε αυτή την εποχή, κινείται στο φάσμα του σκληρού κι ακραίου ριάλιτι, με προσχεδιασμένους ρόλους και εκτός ορίων καβγάδες κι ένα live streaming, που όλο και συχνότερα διακόπτεται για ώρες, ενώ τα social media γεμίζουν από φήμες για χειροδικίες και μαλλιοτραβήγματα.
Τα ατέλειωτα βουβά λεπτά
Το live streaming σε ρουφάει σε έναν κόσμο σατανικά εθιστικό -όχι εμένα, κάτι γνωστούς- όπου κάθε τόσο η όποια δράση, δηλαδή οι αραχτές παρέες, που σχολιάζουν ακατάπαυστα πώς θα καταφέρουν να ξεφορτωθούν η μια την άλλη, διακόπτεται απότομα. Εκεί που για παράδειγμα είναι όλοι έξω και τσακώνονται, η εικόνα μεταφέρεται μέσα και για κάποια λεπτά, που δείχνουν αιώνες, βλέπουμε το συναρπαστικό θέαμα παίκτριας, η οποία ξεβάφει τα νύχια των ποδιών της, πριν περάσει στα πετσάκια -διαδικασία, που μεταδίδεται βήμα βήμα.
Το πιο συχνό φαινόμενο, όμως, είναι ότι ενώ έχουμε να κάνουμε με μια θεωρητικά «ζωντανή» μετάδοση, που δεν είναι ουσιαστικά... ζωντανή (υπάρχει μια μικρή χρονοκαθυστέρηση), κάθε τόσο τα μικρόφωνα κλείνουν ή εμφανίζεται κάρτα σύντομα κοντά σας. Ειδικά τις τελευταίες μέρες, το live streaming διακόπτεται όλο και πιο συχνά για ώρες κι όταν ξανανοίγει, οι παίκτες είναι βραχνιασμένοι από τις φωνές κι ο Μεγάλος Αδερφός ρίχνει ποινές για απανωτές παραβιάσεις των κανόνων.
Σκηνικά ακραίας τοξικότητας για ένα γιαούρτι
Ωστόσο, ούτε η χρονοκαθυστέρηση, ούτε το συνεχές κλείσιμο των μικροφώνων και η διακοπή της ζωντανής μετάδοσης, δεν αρκούν για να καλύψουν σκηνικά ακραίας τοξικότητας, υποτίμησης, σεξισμού, ηλικιακού και κοινωνικού ρατσισμού, που θυμίζουν την πιο κακή πλευρά των social media μεταφερμένη στην τηλεόραση.
Οι χαρακτηρισμοί συγκατοίκων για συμπαίκτες τους ξεκινούν από τα πιο αθώα «νυφίτσα», «βλάκας», «άβουλος», «αδύναμος», «ασήμαντος» και φτάνουν μέχρι τα πιο hard «σιχάματα», αλλά και βαριές προσβολές, που δεν αξίζουν αναπαραγωγής.
Η τροφή τους, παρά το ότι παρέχεται σε αφθονία, απασχολεί κάποιους σαν να είναι στο Survivor. Ένα γιαούρτι 5%, μια μερέντα ή το ψωμί του τοστ, μπορούν να σταθούν αιτίες ατελείωτου καβγά μεταξύ παικτών, που επιχειρούν να εξολοθρεύσουν τους συγκατοίκους τους, ακόμα και τρώγοντας τους όλες τις τορτίγιες.
Τα παραπτώματα δίνουν και παίρνουν, χωρίς συγγνώμες η ενοχές. Είναι ίσως η πρώτη φορά στην ιστορία των Big Brother, που οι παίκτες δεν δείχνουν να νοιάζονται καν αν θα πιαστούν να παραβιάζουν τους κανόνες του φουκαριάρη του Μεγάλου Αδερφού, που πασχίζει να κρατήσει τον έλεγχο -κι έχει την αμέριστη συμπόνια μας.
Οι «πρωταγωνιστές» και οι «ασήμαντοι»
Ο μικρόκοσμος του σπιτιού είναι χωρισμένος στους «πρωταγωνιστές» και στους «ασήμαντους». Για να γίνεις πρωταγωνιστής, απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις: α) να τσακώνεσαι όσο το δυνατόν περισσότερο με όσο το δυνατόν περισσότερους, β) η προϋπηρεσία σε ριάλιτι, γ) υψηλός αριθμός followers στα social media. Προσοχή: αν σου λείπει το δεύτερο ή το τρίτο μπορείς να τα αναπληρώσεις, αν επιδείξεις εξαιρετική επίδοση στο πρώτο. Αν σου λείπει το πρώτο, καλύτερα μάθε να μαγειρεύεις και πήγαινε στο Master Chef.
Παίκτες προηγούμενων ριάλιτι είχαν αποκαλύψει στο παρελθόν ότι άνθρωποι της παραγωγής τους ενθάρρυναν στις προσωπικές τους συνεντεύξεις να νιώθουν πρωταγωνιστές και να πιστεύουν ότι ο κόσμος επικροτεί τις -εριστικές ή “ψωνισμένες”- συμπεριφορές τους. Γίνεται άραγε κάτι τέτοιο στο αγνό κι αυθεντικό Big Brother του ΣΚΑΪ;
Όχι όχι, αρνούμαι να το πιστέψω ακόμα κι όταν βλέπω την παίκτρια, που περιφέρει ως κορυφαίο παράσημο τη βραχύβια πρότερη θητεία της στο Survivor, να επαναλαμβάνει με σιγουριά «ο κόσμος με υποστηρίζει» και “δεν βαρέθηκαν να βλέπουν ότι εγώ δεν φεύγω από αυτό το σπίτι;” και να θεωρεί κάθε ταπεινή διαφωνία στην αδιαφιλονίκητη ανωτερότητα της ως «επίθεση για να κερδίσουν τηλεθέαση». Όχι όχι, μην επιμένετε, το Big Brother είναι αγνό και αξιόπιστο.
Τα πλούσια ενδιαφέροντα των συγκατοίκων
Το live streaming είναι διαφωτιστικό ως προς τα ενδιαφέροντα των παικτών, που -στην πλειοψηφία των περιπτώσεων- ξεκινούν κι ολοκληρώνονται στον σχολιασμό των συγκατοίκων τους.
Ενδιαμέσως παρεμβάλλονται κάποιες εγκυκλοπαιδικές συζητήσεις με ερωτήσεις και απαντήσεις από τηλεπαιχνίδια και κάποιες ελάχιστες -συναρπαστικές- life style συζητήσεις, όπως: παίκτης ρωτάει συμπαίκτρια ποιον θεωρεί τον πιο σέξι άντρα της ελληνικής σόουμπιζ. Εκείνη το σκέφτεται για ένα πεντάλεπτο κι απαντά: «Θα έλεγα τον Βασάλο, κι ένα παιδί που μου άρεσε από το GNTM. Α ναι! Και τον… πώς τον λένε τον φίλο της Μαριλένας στο Survivor;». Ως καταλαβαίνετε, η ελληνική σόουμπιζ για τους συγκατοίκους, αρχίζει και τελειώνει στους «πώς τους λένε;» από τα ριάλιτι.
Εννοείται πως αν μπεις στον πηγαιμό του live streaming να είσαι προετοιμασμένος για περίσσεια γνώσης, που φτάνει μέχρι και στην αναφορά του ονόματος Φρίντα Κάλο. Αλλά ας μην είμαστε αυστηροί με την παίκτρια: «Εντάξει ρε παιδιά, το Φρίντα το πέτυχα, πού είναι το πρόβλημα;» -σε ένα ρο, που τι ψυχή έχει; Θα μπορούσε να πει κανείς ότι και μόνο το γεγονός πως υπήρξε συζήτηση, στην οποία αναφέρθηκε -κουτσά στραβά- το όνομα της ζωγράφου Φρίντα Κάλο, επιτρέπει μια, έστω ελάχιστη, αχτίδα ποιότητας. Ας την κρατήσουμε, αν και η συζήτηση δεν αφορούσε την τέχνη, αλλά τα φρύδια.
Η σατανική έλξη μιας σκληρής σαπουνόπερας
Με τούτα και με κείνα, το live streaming έχει μια ύπουλη εθιστική ικανότητα, ασχέτως αν το αρχικό concept του ριάλιτι έχει πλέον ριζικά τροποποιηθεί.
Οι παίκτες δεν ξεδιπλώνουν αληθινούς χαρακτήρες, ώστε η αληθινή ζωή να κλέψει την παράσταση, όπως ήταν κάποτε το σλόγκαν του πρώτου Big Brother. Δεν ξεχνούν την κάμερα, της μιλούν, της απευθύνονται, δίνουν οδηγίες στον σκηνοθέτη τι να κρατήσει και τι να κόψει στο μοντάζ. Νιώθουν -ή ενθαρρύνονται να νιώσουν- πρωταγωνιστές κι επαναλαμβάνουν συχνά ότι βρίσκονται σε ένα παιχνίδι, ως επιχείρημα, που δικαιολογεί -έως επιβραβεύει- την ανελέητη στρατηγική και τα αθέμιτα μέσα.
Εδώ, λοιπόν, δεν έχουμε αληθινή ζωή. Έχουμε ένα παιχνίδι «επιβίωσης» με ελαστικούς κανόνες, σε καναπέδες ή σεζ λονγκ γύρω από την πισίνα, που απειλεί να μας ρουφήξει σε μια ανεξέλεγκτης έντασης και τροπής σαπουνόπερα -με πόδια απλωμένα δίπλα σε πιάτα, καβγάδες που διαρκούν μια αιωνιότητα και έρωτες που κρατούν μια μέρα και μοιρασμένους ρόλους, καλύτερα ή χειρότερα παιγμένους.
Αντισταθείτε -δώστε μου μόνο δυο λεπτά, γιατί μόλις άνοιξαν τα μικρόφωνα.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
