Μενού

Χέλγκα: Η μοντέρνα Μόνα Λίζα που έκρυβε μια διαστροφική συνωμοσία

helga
Ο Άντριου Γουάϊθ με τη Χέλγκα, το δημιούργημα του. | AP IMAGES
  • Α-
  • Α+

Το 1985 ήταν μια φοβερή χρονιά για το Χόλιγουντ. Ο Τζον Ράμπο, οι Goonies, το Mad Max, το Μπαράκι του Σαν Έλμο ήταν μερικές από τις σπουδαίες ταινίες που έκαναν πρεμιέρα εκείνη τη χρονιά, ενώ το «σκανδαλώδες» φιλμ 9 1/2 Εβδομάδες είχε ολοκληρώσει τα γυρίσματα του και η πρεμιέρα του αναμενόταν για το 1986.

Και ξαφνικά, το καλοκαίρι του 1986, μια σειρά από 45 πίνακες και 240 ζωγραφιές με μια -όχι και τόσο, τελικά- μυστηριώδη μορφή, έκαναν περισσότερο επικοινωνιακό θόρυβο από φιλμ, κάθε ιστορία μυθοπλασίας ή σκληρού ρεαλισμού.

Oι Helga Pictures αποκαλύπτονταν στα περιοδικά Newsweek, TIME, αλλά και στους New York Times,  προκαλώντας έντονες συζητήσεις. 

wyeth
Ο Άντριου και η Μπέτσι Γουάϊθ | AP IMAGES

Ποια ήταν η Χέλγκα του Άντριου Γουάιθ και τι ήθελε από τις ζωές μας; Γιατί πόζαρε γυμνή μπροστά από τον ζωγράφο και τι σήμαινε η «αγάπη», η λέξη που είχε χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει τη συνεργασία τους;

Άλλωστε, ο Άντριου ήταν παντρεμένος με την Μπέτσι Τζέιμς από το 1940, και σύμφωνα με όσα ήταν γνωστά στο σύμπαν των Καλών Τεχνών της Νέας Υόρκης, οι δύο τους ήταν ένα ζευγάρι των οποίων η αγάπη, η διαχείριση των οικονομικών τους και η ζωγραφική, είχαν σχηματίσει έναν άρρηκτο δεσμό.

Ποια ήταν αυτή η Χέλγκα όμως και γιατί ήταν άφαντη;

Η Χέλγκα Ίνγκριντ Τέσντορφ ήταν μια γυναίκα γερμανικής καταγωγής, της οποίας τα πορτρέτα φιλοτεχνήθηκαν κατά πάσα πιθανότητα, όταν ήταν 38 ετών, αρχής γενομένης από το 1971, ως τα μέσα της δεκαετίας του '80. Ήταν μια παρουσία με εντυπωσιακά, «ψυχρά» χαρακτηριστικά, η παρουσία της προκαλούσε δέος στους λάτρεις των εικαστικών τεχνών.

Δεν ήταν ούτε ηθοποιός, ούτε μοντέλο, δεν ήταν κάποια σελέμπριτι. Ποια ήταν και πως τη γνώρισε ο Άντριου Γουάιθ;

«Πίστευα πως εκείνη και ο Άντριου είχαν ζήσει μια σχέση με αχαλίνωτο σεξ και η Μπέτσι ήταν μια καλή σύζυγος που τα ανεχόταν όλα. Στην πραγματικότητα, η ιστορία της Χέλγκα αποδείχθηκε απογοητευτική, ένα πραγματικό φιάσκο», δηλώνει η δημοσιογράφος Τζίνι Μακντάουελ, τότε, εργαζόμενη στο περιοδικό TIME, μια εκ των πρώτων που αναζήτησαν τα ίχνη της Χέλγκα. 

Ποιος ήταν ο Άντριου Γουάιθ

Γεννήθηκε το 1917 στην Πενσιλβάνια, και από τη δεκαετία του 1940 έδειξε με πολύ εμφατικό τρόπο πως είχε έρθει για να μείνει στον κόσμο της εικαστικής τέχνης, προκαλώντας συγκίνηση με δημιουργήματα του, όπως ο «Κόσμος της Χριστίνας», που αποκαλύφθηκε το 1948, και βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, ως ένα μνημείο του κινήματος του εικαστικού ρεαλισμού.

Ήταν η Κριστίνα Όλσεν, ένα νεαρό κορίτσι με αναπηρία, που είχε δει, καθώς περπατούσε στη φύση. Η εικόνα της του προκάλεσε μελαγχολία. Τον ενέπνευσε να τη ζωγραφίσει. Η μελαγχολία και η επιθυμία, ο ρομαντισμός ήταν στοιχεία που διαμόρφωσαν την τέχνη του. 

Στα '60s, σε μια εποχή που ο Άντι Γουόρχολ και το «Εργοστάσιο» του υπαγόρευαν πως η κουλ τέχνη, είναι αυτή που δεν έχει συγκεκριμένο, ρεαλιστικό θέμα, και δεν είναι κοντά στο γνωστικό πεδίο του μέσου ατόμου, ο Άντριου δεν νοιαζόταν για όλα αυτά. Του άρεσε να ζωγραφίζει κοντά στα θέματα του, να διατηρεί μια στενότατη επαφή, και να αποτυπώνει αυτήν την εγγύτητα με την ευαισθησία του πινέλου ή της τέμπερας του.

Αγόρασε αγροκτήματα στο Μέιν και στο Τσάντσφορντ, εμπνευσμένος από το φυσικό τοπίο που είχε δει σε αυτά, και φιλοτέχνησε αριστουργήματα. Ζωγράφιζε τοπία έρημα και παγωμένα, αλλά και πορτρέτα απλών ανθρώπων που έδειχναν «κάτι», το οποίο τον μάγευε. Για μια περίοδο φιλοτέχνησε παράθυρα(!), με εξίσου εντυπωσιακά αποτελέσματα.

Το 1965 ζωγράφισε την αδελφή του, την Κάρολιν. Δύο χρόνια πριν, είχε προηγηθεί ο γείτονας του, Άνταμ Τζόνσον. Ανυποψίαστοι άνθρωποι που είχαν «κάτι» που τον μάγευε, από τον τρόπο που κάπνιζαν το τσιγάρο τους, μέχρι το μελαγχολικό χαμόγελο τους καθώς κοιτούσαν από το παράθυρο.

Παρεμπιπτόντως, ο Γουάιθ ήταν και εκτός θέματος, ως προς τη μοντέρνα ζωγραφική. Ήταν ρεαλιστής, σε μια εποχή που «πούλαγε» η αφηρημένη τέχνη. Αυτό δεν τον ένοιαζε ιδιαίτερα. Δεν ήθελε να πάει με το ρεύμα της μόδας, αλλά να γίνει εκείνος, μόδα. 

andrew wyeth
Έργο του Γουάϊθ, σπουδή σε τοπίο της επαρχιακής Αμερικής. | Shutterstock

Και το 1971 γνώρισε τη Χέλγκα. Κρατήστε αυτή την πληροφορία, καθώς κάνουμε ένα μικρό άλμα στο μέλλον.

Το χρυσωρυχείο της τέχνης

Οι εικαστικές τέχνες των '70s τον αντιμετώπιζαν με αμηχανία. Ο κριτικός τέχνης Ρόμπερτ Ρόσεμπλουμ, το 1977, χαρακτήριζε τη δουλειά του «υποτιμημένη και υπερεκτιμημένη ταυτόχρονα», ενώ ο Πίτερ Σίλνταλ, της Village Voice, την περιέγραφε ως «φορμουλαϊκή, χωρίς πολλές δυνατότητες για να αναπαράξει έστω στοιχειωδώς, τον ρεαλισμό που υπόσχεται».

Τα σκληρά λόγια των ανθρώπων της τέχνης ίσως και να αποθάρρυναν τους συλλέκτες να ασχοληθούν με τη δουλειά του Άντριου, αν και ο επικοινωνιακός θόρυβος σπάνια αφήνει ένα έκθεμα τέχνης απαρατήρητο. Στην αυγή της δεκαετίας του '80, η  Αμερική του Ρόναλντ Ρίγκαν, η νέα αυτή μητρόπολη του νεοφιλελευθερισμού, το άντρο των «γιάπις» της Γουόλ Στριτ, είχε αρχίσει πια να αντιμετωπίζει την τέχνη ως ένα πεδίο εκζήτησης και κοινωνικής επιβεβαίωσης.

Όλοι πλήρωναν αδρά, για να αποκτήσουν ένα πίνακα. Ο Άντριου παρατηρούσε τις εξελίξεις με ενδιαφέρον.

Ήταν καλοκαίρι του 1986, όταν ο αρχισυντάκτης του περιοδικού Art and Antiques, Τζεφ Σέαρ, δέχεται ένα παράξενο τηλεφώνημα. Ένας γνωστός του από το Τσάντσφορντ της Πενσιλβάνια, του δίνει μια πληροφορία για έναν κτηματία που εκθέτει συλλεκτικές άμαξες στο κτήμα του, και του τονίζει πως εκεί δίπλα μένει και ο Άντριου Γουάιθ και έχει να του δώσει ένα θέμα, αποκλειστικό.

Δεν έχασε την ευκαιρία ο Τζεφ. Ταξίδεψε στην Πενσιλβάνια, προσπέρασε τις συλλεκτικές άμαξες και χτύπησε την πόρτα της αγροικίας που έμενε ο Άντριου, ο οποίος τον υποδέχτηκε με χαρά. Όταν έκαναν μια βόλτα στο υπόγειο, αντίκρυσε ένα μεγαλειώδες θέαμα.

Ένα πανέμορφο κορίτσι, σε εκατοντάδες εικαστικές παραλλαγές. Μια «παγερή» ομορφιά, που προκαλούσε στον Τζεφ αμηχανία, καθώς ο Άντριου τον ξεναγούσε στα έργα του, και τον ανάγκαζε να καπνίζει το ένα τσιγάρο μετά το άλλο, μήπως καταπραΰνει την ακραία αμηχανία του.

Tους μήνες που ακολούθησαν, ο Άντριου, η Μπέτσι και ο Τζεφ Σέαρ εργάζονταν στενά για την πρώτη αποκάλυψη της συλλογής των έργων της Χέλγκα με ένα δελτίο Τύπου που θα δημοσιευόταν αρχικά στο περιοδικό Art and Antiques, τον Αύγουστο του 1986.

Φρόντισαν όμως να αποκαλύψουν και στον Νταγκ ΜακΓκίλ, δημοσιογράφο των New York Times, την ιστορία, το πώς ο φημισμένος ζωγράφος είχε αποκαλύψει στη γυναίκα του την ύπαρξη των πινάκων της Χέλγκα μόλις το 1985, σε μια χρονική στιγμή που είχε αρρωστήσει βαριά με γρίπη και φοβόταν πως δεν θα ζούσε.

Όταν δημοσιεύτηκε το δελτίο Τύπου, η μίνι συνέντευξη που το συνόδευε, περιελάμβανε μια ερώτηση από τον Τζεφ Σέαρ προς την Μπέτσι, που έβαλε «φωτιά» στο σύμπαν των δημοσιογράφων τέχνης.

«Μπέτσι, τι ώθησε τον άντρα σου να ζωγραφίσει τη Χέλγκα;»

«Η αγάπη!».

Με διαφορά λίγων εβδομάδων, οι New York Times επίσης κυκλοφόρησαν ένα άρθρο για τον «Μυστικό Κόσμο» του Άντριου Γουάιθ, με μερικές ατάκες από τους πρωταγωνιστές τους σκανδάλου, που αξίζει να καταγραφούν.

wyeth
YouTube screenshot

«Ποτέ δεν είχα ένα μοντέλο σαν αυτή. Πάντα ήταν τόσο ήσυχη. Ήταν υπέροχη. Κάποια στιγμή με κοίταξε και μου είπε «με ζωγραφίζεις εδώ και τέσσερις ώρες. Σχεδόν είχα λυποθυμήσει από εξάντληση όσο δούλευα τα πορτρέτα της», Άντριου

«Η Χέλγκα, είναι η Χέλγκα Τέστορφ, μια 54χρονη μητέρα δύο παιδιών που ζει στο Τσαντσφορντ, η οποία ήταν για λίγο καιρό νοσοκόμα του Καρλ Κιούμερ, ενός γεωργού που για πολλά χρόνια υπήρξε μοντέλο για τους πίνακες του Άντριου. Η Χέλγκα Τέστορφ αρνήθηκε να δεχτεί συνέντευξη με αφορμή τους πίνακες της», αρθρογράφος

«Περπάτησα στο υπόγειο του ανεμόμυλου, και εκεί βρήκα μια πόρτα, που οδηγούσε ακόμα πιο κάτω. Μου λέει ο Άντριου «γιατί δεν την ανοίγεις;». Την άνοιξα και αμέσως τα μάτια μου θαμπώθηκαν από τη μαγεία. Τα πορτρέτα της Χέλγκα ήταν σαν να βλέπω μπαλέτο, ερωτικά, όμορφα. σαν να χορεύουν. Υπάρχει μια ερωτική σιωπή στους πίνακες που είναι μαγική. Κοιμάται ή είναι τα μάτια της κλειστά και ονειρεύεται; Και ποιόν έχει ερωτευτεί;», Μπέτσι

Βάζουμε μια άνω τελεία εδώ. Κάμερα και φωνή στην Μπέτσι Τζέιμς.

Η Μπέτσι, όχι άλλη μια κομπάρσος στη ζωή ενός καλλιτέχνη 

«Είμαι μια σκηνοθέτης, είναι ο καλύτερος ηθοποιός στον κόσμο», δήλωνε κάποτε η Μπέτσι για τον σύντροφο της. Παντρεύτηκαν τον Μάιο του 1940 ύστερα από μια ρομαντική σχέση ενός έτους. Σύμφωνα με μαρτυρίες κοντινών ανθρώπων, η Μπέτσι επηρέαζε τον Άντριου σχεδόν όσο ένας πατέρας, γι' αυτό και ο πραγματικός πατέρας του Γουάιθ την απεχθανόταν.

Έγινε η μνηστή του, ο άνθρωπος που αγαπούσε και δεχόταν κάθε συμβουλή της, χωρίς δεύτερη κουβέντα. Μαζί έκαναν δύο παιδιά, τον Νίκολας (1943) και τον Τζέιμι (1946), που έγινε επίσης σπουδαίος ζωγράφος όπως ο πατέρας του.

Η Μπέτσι ήταν ο άνθρωπος που κοστολογούσε κάθε πίνακα του Άντριου, έκανε τις διαπραγματεύσεις με εκθεσιακούς χώρους, είχε τον πρώτο λόγο σε συζητήσεις για δικαιώματα αναπαραγωγής και τόσα άλλα. Ήταν μια πραγματική μάνατζερ και σκηνοθέτης, του μικρόκοσμου ενός θαυμαστού καλλιτέχνη.

Την ίδια στιγμή, η Μπέτσι έμπαινε μέσα στο κεφάλι, στις σκέψεις, στις συναισθηματικές ταλαντώσεις που ενεργοποιούσαν τα πινέλα και τις τέμπερες του Γουάιθ σε τέτοιο βαθμό που ο ίδιος σχεδόν τη φοβόταν. Ο Ρίτσαρντ Μέριμαν, βιογράφος του Άντριου, λέει πως «με το που στέγνωναν τα χρώματα σε κάθε νέο πίνακα, η Μπέτσι ξεκινούσε συζητήσεις για τα δικαιώματα αναπαραγωγής του έργου».

Σε έναν κόσμο διψασμένο για αίμα, σεξ, και φήμες που δίνουν το περίγραμμα για κάτι μαγικό ή νοσηρό (ή και τα δύο μαζί), η Μπέτσι Τζέιμς ήταν η ασπίδα ενός ντροπαλού καλλιτέχνη και ταυτόχρονα η προαγωγός του.

Επιστρέφουμε στο κυρίως θέμα. Ένας ζωγράφος αποκαλύπτει το θέμα του, μια πανέμορφη γυναίκα γερμανικής καταγωγής, και η σύντροφος/μάνατζερ του έχει ψελλίσει τη λέξη «αγάπη» για τη μεταξύ τους δημιουργική σχέση.

Ήταν Αύγουστος άλλωστε, ο μήνας που οι μέρες κυλάνε βαριά για τη δημοσιογραφία, με φτωχή επικαιρότητα. Και ξαφνικά, ένας γνωστός ζωγράφος αποκάλυπτε την προσωπική του Μόνα Λίζα, που ήταν κρυμμένη στο πατάρι του, μακριά από τα μάτια της γυναίκας του, που τώρα μιλούσε για «αγάπη» μεταξύ τους. Τι υπέροχο λαβράκι!

Η Κάθι Μπουθ Τόμας, δημοσιογράφος του περιοδικού TIME, γινόταν η επίλεκτη του ζευγαριού Γουάιθ, ώστε να προσπαθήσουν να εξηγήσουν τα πράγματα, ή και να προσθέσουν κι άλλη δημοσιότητα στους πίνακες τους. Τι θα επέλεγαν;

«Η γυναίκα μου είπε γι' αγάπη ναι, αλλά δεν εννοούσε την ερωτική αγάπη. Μιλούσε για την αγάπη που νιώθουμε για κάτι όμορφο που υπάρχει γύρω μας, στη ζωή μας, όπως ένα δέντρο, ή μια όμορφη θέα από ένα μπαλκόνι», έλεγε ο Άντριου και έπειτα άλλαζε κάπως τον «μύθο» για τους πίνακες της Χέλγκα, αποκαλύπτοντας πως είχε πουλήσει μερικούς από τη συλλογή του σε Ιάπωνα συλλέκτη, έναντι τεράστιου αντιτίμου.

Η Μπέτσι ρωτήθηκε πολλές φορές πως γινόταν, να είναι η Χέλγκα τόσο κοντά στην καθημερινότητα τους και να μην έχει ιδέα πως παράλληλα, ήταν μοντέλο του συζύγου της, ρωτήθηκε ακόμα και για την κατάσταση της σχέσης τους, αν είναι αγαπημένοι ή αν έχουν ψυχραθεί. Απάντησε μάλλον μπερδεμένα πως, «πέρασαν μια κρίση κάποτε, αλλά δεν ήταν σοβαρή».

Το δίμηνο Αύγουστος-Σεπτέμβριος 1986, τα αμερικάνικα media βοούσαν για μια «τοξική τριάδα» των εικαστικών τεχνών, με τη μυστηριώδη Χέλγκα στη μέση.

Τελικά;

wyeth4
YouTube screenshot

To περιοδικό TIME μέσω του δημοσιογράφου (κριτικού κινηματογράφου) εξέφραζε μια απορία, που έμοιαζε με θεωρία συνωμοσίας. Μήπως όλη αυτή η ιστορία είναι μια καλά στημένη πλεκτάνη, ώστε οι αξίες των έργων του Γουάιθ να εκτοξευτούν;».

Στο ρεπορτάζ του επικαλείται και μια ανώνυμη μαρτυρία στελέχους στο μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Νέας Υόρκης, που περιγράφει το γεγονός ως «το καλύτερο PR τέχνασμα που έχω δει». Έλειπε ένα άτομο, που θα συμπλήρωνε το παζλ μιας πανέξυπνης και εντυπωσιακά υπολογισμένης «συνωμοσίας». Ο άνθρωπος που είχε αγοράσει τους πίνακες του Άντριου Γουάιθ. Όλους.

Ο Λέοναρντ Ε. Μπ. Άντριους είχε γίνει γνωστός για τις επενδύσεις του σε εφημερίδες, περιοδικά, αλλά και σε έργα καλλιτεχνών από τον χώρο των εικαστικών τεχνών. Όταν συναντήθηκε με τον Γουάιθ τον Μάρτιο του 1986, και είδε τους πίνακες της Χέλγκα, εντυπωσιάστηκε. Τους αγόρασε όλους, προσφέροντας ένα αντίτιμο που εικάζεται πως ξεπερνούσε το 1 εκατομμύριο δολάρια και δεσμεύτηκε, ώστε να στηρίξει την έκθεση τους σε μουσείο (National Gallery of Art- Ουάσινγκτον), αλλά και την κυκλοφορία ενός βιβλίου με τίτλο «Οι εικόνες της Χέλγκα».

Σε μια από τις συναντήσεις του Λέοναρντ με τον Άντριου, το παρών είχε δώσει και ο φωτογράφος Πίτερ Ράλστον, που είχε διασυνδέσεις σε περιοδικά όπως το Arts and Antiques. Τους πρότεινε να «πουλήσουν» στο περιοδικό αυτό μια ιστορία για τους πίνακες, ώστε να δημιουργηθεί «σούσουρο» (ήταν η «φωνή» που ειδοποίησε τον Τζεφ Σέαρ για μια συλλογή με άμαξες, αλλά και για τον Άντριου Γουάιθ, που βρισκόταν εκεί κοντά).

Δέχτηκαν αμφότεροι, και ο Άντριου είχε ενθουσιασμό. Επιτέλους θα προκαλούσε έντονες συζητήσεις στον κόσμο των εικαστικών τεχνών. Η Μπέτσι έμαθε στο τέλος για τη μεταξύ τους συμφωνία. Προσπάθησε να εγείρει αντιδράσεις, αλλά δεν βρήκε συμμάχους. 

Το πιο εντυπωσιακό, είναι πως αυτό το επικοινωνιακό τρικ δούλεψε. Οι εκθέσεις του Γουάιθ έγιναν ανάρπαστες, το βιβλίο best seller, μέχρι και ένα βίντεο κυκλοφόρησε, με σχολιασμό των πινάκων από τον ηθοποιό Τσάρλτον Έστον. Όλο το 1987, ο κόσμος των εικαστικών τεχνών συζητούσε για τις εικόνες της Χέλγκα, με ένα σωρό αντικρουόμενες απόψεις για την ποιότητα της συνολικής δουλειάς του Γουάιθ, όπως αυτή φαινόταν στην έκθεση της National Gallery of Art.

Και το 1989, φτάναμε στο τελευτάιο επεισόδιο της περιπέτειας των Helga Pictures, όταν ο Άντριους αποφάσισε πως δεν χρειαζόταν πια τα 240 έργα του Γουάιθ, και τα πούλησε σε Ιάπωνα επιχειρηματία, με ένα αντίτιμο που εικάζεται πως ήταν στο πενταπλάσιο της αρχικής αποτίμησης της αξίας τους. Πανέξυπνο το κόλπο του Λέοναρντ, δεν συμφωνείτε;

Μια γυναίκα που δεν έγινε γνωστή - Η σκληρή αλήθεια

Η Σίρι Έρικσον ήταν 14 ετών όταν ο Άντριου ξεκίνησε να φιλοτεχνεί πορτρέτα της, στις τέλη της δεκαετίας του '60. Το 1972, η Μπέτσι την προσέλαβε ως οικότροφη υπηρέτρια, και τότε έμαθε την αλήθεια. Ο Άντριου την είχε ζωγραφίσει γυμνή. Τρόμαξε, του ζήτησε να σταματήσει κάθε επαφή μαζί της. Εκείνος αντέδρασε το ίδιο έντονα, υπάκουσε στις προσταγές της, όμως σύντομα πήρε εκδίκηση.

Το όνομα της, ήταν Χέλγκα. Και την κράτησε μυστική από τη γυναίκα του. Το μεγαλύτερο του αριστούργημα, το έβλεπε να ξεδιπλώνεται στα μάτια του μόνο εκείνος. Η γυναίκα του είχε δει ορισμένους, όχι περισσότερους από δύο τρεις πίνακες, και είχε δείξει ενδιαφέρον. Δεν γνώριζε όμως την πλήρη έκταση αυτού του ζωγραφικού έπους. Και όταν το ανακάλυψε, το 1985, τρόμαξε.

Σε μια κίνηση απελπισίας, για να δείξει ότι αποκτά ξανά τον έλεγχο, πως ήταν και πάλι η μάνατζερ της δουλειάς του συντρόφου της, επινόησε την απάντηση με την «αγάπη», που προκάλεσε μιντιακό πανικό, χωρίς να έχει προετοιμάσει τον άντρα της γι' αυτό. Έγινε «θύμα» των εντυπώσεων, ως η παρείσακτη γυναίκα σε μια σχέση καλλιτεχνικής δημιουργιάς και «αγάπης», τουλάχιστον όμως, είχε δημιουργήσει εκείνη το αφήγημα. 

Τελικά ήταν ερωτευμένοι ο Άντριου και η Χέλγκα;

Δύο σκόρπιες δηλώσεις, από ξεχωριστές συνεντεύξεις τους, χρόνια μετά το «σκάνδαλο».

«Πώς να κάνω έρωτα μαζί της; Ήμουν αφοσιωμένος στο να τη ζωγραφίσω», Άντριου 

«Μπορείς να κάνεις έρωτα με έναν άνθρωπο με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους», Χέλγκα

Google News

Ακολουθήστε το Reader.gr στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον κόσμο.