MAD VMAs 2004: Τα μουσικά βραβεία μιας ντελούλου εποχής

Στις 26 Ιουνίου 2004, στο Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη, το MAD TV επιχείρησε να αναστήσει τον θεσμό των μουσικών βραβείων στην Ελλάδα, που ως τότε προκαλούσε μια μικρή πλήξη, με διοργανώσεις όπως τα αλησμόνητα, εξάωρης διάρκειας(!) βραβεία Αρίων στο ξεκίνημα της δεκαετίας.

Κεντρικός παρουσιαστής ήταν ο Θέμης Γεωργαντάς, ενώ και άλλες γνωστές φυσιογνωμίες του μουσικού καναλιού (Λυδία Παπαϊωάννου) έκαναν περάσματα για να απονείμουν βραβεία.

Πιστεύω μικρή σημασία έχουν τα βραβεία καθεαυτά, όσο τα παραλειπόμενα, οι συναντήσεις σελέμπριτι, οι live παρουσιάσεις τραγουδιών, το αβίαστο κιτς, και τόσα αλλά μικρά και γλυκά πραγματάκια που αν είστε άνω των 30 ετών, αποκλείεται να έχετε ξεχάσει.

Βαφτίσαμε «ντελούλου» εκείνη την εποχή, προς τιμήν εκείνου του μικρού σύννεφου στο οποίο ζούσαμε όλοι, παραμονές Ολυμπιακών Αγώνων και ενώ είχαμε μόλις κατακτήσει το Euro στο ποδόσφαιρο. 

Ένα ντροπαλό κορίτσι ανεβαίνει στη σκηνή. Ποια είναι;

Είναι η Τάτμτα, νικήτρια του ριάλιτι μουσικής Super Idol, που ανέβηκε στη σκηνή των βραβείων για να τραγουδήσει το πρώτο της μεγάλο χιτ «Είσαι το άλλο μου μισό», μαζί με τον έτερο νικητή, Σταύρο Κωνσταντίνου.

Σήμερα η Τάμτα έχει κάνει στροφή στην techno(!), συνεργαζόμενη με τους Die Architekt. Τα βήματα του Σταύρου Κωνσταντίνου αγνοούνται.

Placebo, αλλά μιλάνε ελληνικά

Βαμμένα νύχια, παντελόνα-φούστα και έντονο μέικαπ στα μάτια για τον Δημήτρη Κοργιαλά, και tattoo henna στην πλάτη και στα μπράτσα για την Κατερίνα Μουτσάτσου, τους ερμηνευτές ενός ακόμα ντουέτου με τεράστια επιτυχία, του «Μια φορά».

Μας έχει λείψει η παρουσία του Κοργιαλά από τη μουσική, με τις ποπ/electro ανησυχίες και τις επιρροές από Depeche Mode και Cure.

Η Κατερίνα Μουτσάτσου, μετά από εκείνο το ανεκδιήγητο βίντεο «Helene!», που φώναζε διάφορες μπερδεμένες εθνικοπατριωτικές σοφίες, εξαφανίστηκε από τη δημοσιότητα.

Ποδόσφαιρο και μπουζούκια; Γιατί όχι!

Το 2004 ζήσαμε ένα Kokkinoussance (Κοκκίνου + rennaissance), δηλαδή την αναγέννηση της Έλλης Κοκκίνου ως λαϊκοπόπ σταρ, που απειλούσε να φύγει στην Αφρική με τους Μασάι (που ελληνικά κανείς τους δεν μιλάει, έλεγε η απαραίτητη διευκρίνιση του άσματος προς όλους εμάς).

Δεν υπήρχε κανένας ενδοιασμός, κανένας φραγμός από τους εμπλεκόμενους «δημιουργικούς» επαγγελματίες της εποχής, ώστε να συσκεφθούν και να βάλουν μπρος μια φοβερή ιδέα: τέσσερις χορευτές με φανέλες της Εθνικής Ελλάδος, να χορεύουν με μπάλες ποδοσφαίρου γύρω από την Έλλη, σαν φιγούρες από το «Ρένα, είσαι οφσάιντ» με τη Ρένα Βλαχοπούλου.

Mόδα, κι άλλη μόδα

Αφήνουμε στην άκρη τον κυριούλη που έχει ντυθεί Ghostface και πάμε στις άλλες τρεις φιγούρες της εικόνας: Θέμης Γεωργαντάς, Άννα Βίσση, Ναταλία Γερμανού. Μια εικόνα που φωνάζει «ΜΟΔΑ 2004» και στιλιστικές επιλογές που προκαλούν σήμερα νευρικό γέλιο. Δεν πειράζει, αγαπάμε τα λάθη μας.

Το 'We are The World', αλλά στα ελληνικά

Eίχε μέχρι και τραγούδι από all-star ομάδα τραγουδιστών (Φίλοι Για Πάντα, Ειρήνη από C-Real, NiVo) η βραδιά, το «Θα σκίσει η ομάδα», που ήθελε να «ντοπάρει» (μεταφορικά ε;) το πνεύμα των αθλητών λίγο πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Πού να δούμε τώρα τέτοιες «χλιδάτες» καταστάσεις!

Φοβερές ποπ μουσικές «για τα ελληνικά δεδομένα»

Το «Ξέρω τι ζητάω» των φρέσκων τότε, Hi-5, ακόμα και σήμερα μπορεί να εκτοξεύσει το κέφι σε ένα οποιοδήποτε πάρτι. Το «Βάλε φαντασία» της Μαριάντας Πιερίδη μαζί με το «Γυναίκες» των Goin' Through, είναι επίσης ένα μικρό έπος, το 'Shake It' του Σάκη Ρουβά δεν ήταν 'My Number One', αλλά είχε τον τρόπο του να σε σηκώσει από τη θέση σου, και το «Αναπάντητες Κλήσεις Παντού» με Έλενα Παπαρίζου-Χρήστο Δάντη είναι ένα ντοκουμέντο της αλαζονικής φράντζας που «φλέξαρε» τότε ο συνθέτης.

Όσο για το «Μια φορά», τα έχουμε πει παραπάνω. ΟΚ, δεν υπήρχαν τόσες άμεσες επιρροές από την ξένη ποπ όπως σήμερα, αλλά ταυτόχρονα, είχαμε κάααπως ξεπεράσει την ψύχωση με το λαϊκοπόπ και άλλα βαλκάνια δεινά. Υπήρξε μια καλή ποπ «σοδειά» το 2004, τουλάχιστον εντός συνόρων. 

Αποτίμηση

Ο σύγχρονος κόσμος ζούσε ακόμα υπό την απειλή της τρομοκρατίας του Οσάμα Μπιν Λάντεν, ενώ στο Ιράκ, το αίμα από την αμερικανοβρετανική εισβολή, ήταν ακόμα νωπό.

Εμείς εδώ, ζούσαμε σε μια γλυκιά, πολύχρωμη τσιχλόφουσκα και παραγγέλναμε τα τζιν μας δύο νούμερα μεγαλύτερα και ακούγαμε δυνατά στο Discman πότε το 'In Da Club', πότε, το 'Take me out' των Franz Ferdinand και πότε το «Μια Φορά», των Κοργιαλά-Μουτσάτσου, που το είχαμε μόλις δει live στα Mad VMA 2004.

Πόσο στην κοσμάρα μας, χωρίς καμία απολογία γι' αυτό, ζούσαμε το 2004! 

Για την ιστορία, οι βασικοί νικητές των MAD VMAs 2004

Καλύτερο Video Clip Σύγχρονο Λαϊκό - "Τρένο" (Άννα Βίσση)
Καλύτερο Video Clip Pop - "Μόνος Μου" (Μιχάλης Χατζηγιάννης)
Καλύτερο Video Clip Έντεχνο - "Πάρτυ (Unplugged)" (Μιχάλης Χατζηγιάννης)
Καλύτερο Video Clip Σαρκαστικό - "Σύμπαν Τρελό" (4 Billy)
Καλύτερο Video Clip Rock - "Μια Φορά" (Δημήτρης Κοργιαλάς & Κατερίνα Μουτσάτσου)
Καλύτερο Video Clip Hip Hop - "Πόσο Μ***ς Είσαι" (Goin' Through & Ισορροπιστής)
Καλύτερο Video Clip Dance - "Αναπάντητες Κλήσεις" (Έλενα Παπαρίζου)

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.