Ελληνική και ξένη πεζογραφία, μυθιστορήματα που σε κρατάνε ήδη από την περίληψη στο οπισθόφυλλο και ιστορίες που αναβλύζουν μέσα από τις σελίδες και περιμένουν να διαβαστούν.
Σημειώστε τις προτάσεις του BOLD, από τις νέες κυκλοφορίες βιβλίων της πρόσφατης εκδοτικής παραγωγής, που βρίσκονται ήδη στα ράφια των βιβλιοπωλείων.
Διαβάστε ακόμη: Στο ΚΤΕΛ, την παραλία, το πλοίο: 7 συγγραφείς μάς μιλούν για τα βιβλία των καλοκαιριών τους
Καρδιά | Γ. ΕΥΘΥΜΗΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ
Το νέο βιβλίο του συγγραφέα και σεναριογράφου Ευθύμη Φιλίππου κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΔΩΜΑ.
Ο Γιώργος γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου του 1962 στο μαιευτήριο της Αγόριανης, ένα πετρόκτιστο αρχοντικό που σώζεται ώς τις μέρες μας. Ο πατέρας του, Θωμάς, ήταν αγρότης· η μητέρα του, Βασιλική, συμβολαιογράφος. Ήταν ένα υγιέστατο μωρό, μ’ ένα μεγάλο ανδρικό μόριο. Τη στιγμή που βγήκε από τη μήτρα της μητέρας του, ο Γιώργος γέλασε τρανταχτά - ένα γέλιο που θα τον χαρακτήριζε σ’ όλη του τη ζωή. Ο πατέρας του, μόλις έμαθε πως όλα είχαν πάει καλά στη γέννα, χαρούμενος και περήφανος, ήπιε μια μπίρα κι ύστερα, με το κλαδευτήρι που κλάδευε τις φράουλες, έκοψε μια τούφα απ’ τα μαλλιά της γυναίκας του και την έβαλε κάτω από το μαξιλάρι του, όπως επέτασσε το έθιμο. Σαράντα μέρες μετά τη γέννηση ο παπάς του χωριού σταύρωσε τον αφαλό του βρέφους με λίγη μαρμελάδα από φράουλες.
«Για να γίνει γλυκός άνθρωπος όταν μεγαλώσει» είπε. «Αυτός θα γίνει σπουδαίος άντρας» είπε η Βασιλική στον Θωμά, κοιτάζοντας τον Γιώργο. «Μακάρι» απάντησε ο Θωμάς. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Το Τραγούδι των Κληρονόμων | ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΑΛΑΜΠΑΝΙΔΗΣ
Κόσμοι που καμιά φορά διασταυρώνονται αλλά την απόσταση που τους χωρίζει δεν μπορεί ποτέ κανείς να τη διανύσει. Ένας εταιρικός πύργος που υψώνεται στη μεγάλη λεωφόρο της Αθήνας και οι δίδυμες εργατικές πολυκατοικίες στα δυτικά της Θεσσαλονίκης. Ζωές που κινούνται στη σκιά τους. Οικογένειες στις οποίες έχεις την τύχη ή την ατυχία να γεννηθείς. Μια αλυσίδα από λέσχες ευεξίας και η αναζήτηση της ευτυχίας. Το παιχνίδι της εξουσίας και της διαδοχής στον μικρόκοσμο μιας οικογενειακής αυτοκρατορίας. Α, και το λαμπρό μέλλον που μας περιμένει.
Το "Τραγούδι των κληρονόμων" είναι ένα μυθιστόρημα νοοτροπιών και ιδεών, στο οποίο η μουσική ακούγεται διαρκώς και η μεγάλη ιστορία των τελευταίων δεκαετιών μπαίνει σαν θραύσμα στις μικρές ζωές των ανθρώπων. «...έπεφταν χορεύοντας στον δυνατό αέρα εκατοντάδες, χιλιάδες, όχι: εκατοντάδες χιλιάδες χαρτιά, σε κάθε μέγεθος και χρώμα, σαν κάποιος να είχε ανατινάξει με δυναμίτη ένα τεράστιο βιβλίο με αμέτρητες σελίδες που περιείχε όλα τα βιβλία που γράφτηκαν ποτέ, και καθώς έπεφτε πάνω της αυτό το απόκοσμο κομφετί άνοιξε τα χέρια, έκλεισε τα μάτια, άφησε να την κατακλύσει μια αίσθηση εκπλήρωσης, μία απέραντη γαλήνη που ποτέ δεν είχε ξανανιώσει, μια μακάρια αδιαφορία, κι ευχήθηκε να κρατούσε για πάντα αυτός ο χάρτινος παράδεισος, να χαθεί μέσα του λες και τίποτα πια δεν θα την ένοιαζε, ξανά, ποτέ. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Δωσίλογοι και ονειροπόλοι - Μια αληθινή ιστορία | ΞΕΝΟΦΩΝ ΚΟΝΤΙΑΔΗΣ
Πόλεμος, Κατοχή, Αντίσταση, Εμφύλιος. Τη δεκαετία του ’40, την πιο αντιφατική και τραυματική στη σύγχρονη ελληνική ιστορία, δυο άντρες της «καλής αθηναϊκής κοινωνίας» ξεκινάνε μαζί, από την ίδια αφετηρία, για να καταλήξουν σε δυο διαφορετικούς κόσμους: Ο πρώτος θα γίνει στυγνός δωσίλογος, στενός συνεργάτης των Ναζί, θα τους ακολουθήσει όταν αποχωρήσουν από την Ελλάδα, θα συλληφθεί, θα δικαστεί και θα φυλακιστεί ατιμασμένος. Ο δεύτερος θα ενταχθεί στις γραμμές της Αντίστασης, θα αναλάβει ηγετικό ρόλο στο ΕΑΜ, θα γίνει κομμουνιστής και θα πολεμήσει στον Εμφύλιο με την πλευρά των ηττημένων, ακολουθώντας μετά τον δρόμο της προσφυγιάς. Ποια κίνητρα οδήγησαν στις διαφορετικές επιλογές τους; Τι κρύβεται πίσω από την προσωπική τους σύγκρουση; Πώς εμφανίζονται μέσα από τα μάτια των γυναικών που τους συντροφεύουν; Πώς αντιμετώπισαν τα μεγάλα διλήμματα και τη βίαιη αποκοπή από την προπολεμική ζωή τους; Πόσο ευδιάκριτο είναι το Καλό από το Κακό;
Μια συναρπαστική ιστορία με αληθινά πρόσωπα και γεγονότα για τη ματαιοδοξία και την ουτοπία, την επιδίωξη για ισχύ, έρωτα και δικαιοσύνη, με την οποία ολοκληρώνεται η «Τριλογία για τη μνήμη», που περιλαμβάνει επίσης τα βιβλία Η τρέλα ν’ αλλάξουν τον κόσμο (2022) και Η νύχτα που έφυγε ο Παύλος (2023). Μέσα από τις προσωπικές περιπέτειες των πρωταγωνιστών αποτυπώνεται ανάγλυφα η σύγχρονη ιστορία της χώρας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Ρίζες | ΜΑΤΙΝΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
Με αφορμή το θάνατο του πατέρα, οι τέσσερις γυναίκες της οικογένειας συναντιούνται για να προετοιμάσουν την κηδεία του. Μάνα, κόρη, θεία, αδερφή. Καθεμιά κουβαλάει το δικό της μερίδιο αυτής της απώλειας, τη δική της εκδοχή της ιστορίας.
Μέσα στα φορτισμένα δωμάτια του πατρικού σπιτιού οι αναμνήσεις τους θα ζωντανέψουν, θα μπλεχτούν μα και θα συγκρουστούν αναδεικνύοντας το χάσμα μεταξύ μνήμης και αλήθειας. Η επώδυνη ενηλικίωση που φέρνει ο γονεϊκός θάνατος, ο χρόνος που χαράζει σώματα και σχέσεις και οι αθέατες ρίζες που μας καθορίζουν γίνονται το κέντρο μιας πολύπτυχης αφήγησης για όσα κληρονομούμε και όσα επιλέγουμε ν’ αφήσουμε πίσω.
Ένα τρυφερό μα και σκληρό μυθιστόρημα που διερευνά την έννοια της επιστροφής, τη δυσκολία του αποχαιρετισμού, το πένθος και τη συγχώρεση αλλά και τη στερεότητα της μνήμης ως δομικό υλικό της ζωής.
Γελάει Καλύτερα Όποιος Έχει Δόντια | ΖΙΤΑ ΡΟΥΤΖΚΑ
«Ήταν όπως ήταν. Ακόμη και για πεθαμένο δεν είχε καλή όψη. Αλλά τον αναγνώριζες. Έστριψα τσιγάρο, μου έδωσα φωτιά, τράβηξα μια τζούρα. Το πρώτο το φούμαρα στα όρθια, για να κοιτάζω από ψηλά. Με τον καπνό σκέπασα τις κακές σκέψεις. Τώρα δεν υπάρχει τίποτα απ' αυτόν. Τότε μου είχε γυαλίσει αμέσως. Για την ομορφιά τον πήρα. Ο ωραίος σύζυγος είναι ωραίος σύζυγος. Αυτός ήταν και αθλητής. Επάγγελμα: τζόκεϊ. Βάρος χωρίς τη σέλα: πενήντα ένα κιλά με τα ρούχα. Στενές πλάτες, στενός λαιμός, στενός πισινός. Παντού στενός, εύκολα τον αρπάζεις με το ένα χέρι και τον κουβαλάς μισό μέτρο. Μου άρεσε αυτό το πουλάκι στη χούφτα μου.»
Νεκροπάπουτσα, κοστούμι, λεφτά για κηδεία και φέρετρο, για βότκα και νεκρόδειπνο. Ο άντρας της Βέρας πεθαίνει κι εκείνη πρέπει να τα κανονίσει όλα γρήγορα. Δεν έχει τα μέσα για να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Πηγαίνει σε πρώην εραστές και ερωμένες για να ζητήσει λεφτά, να πουλήσει, να ανταλλάξει, να βρει ό,τι χρειάζεται. Η Βέρα είναι μια γυναίκα δυνατή με ισχυρό ένστικτο αυτοσυντήρησης και ροπή προς τον αυτοσαρκασμό. Η αφήγησή της, άμεση, θεατρική, με πικρό χιούμορ και χωρίς ίχνος καθωσπρεπισμού, αναδεικνύει την υλικότητα του σώματος ως αντίβαρο στο πένθος. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Δεν υπήρχε πιο πιστό επιχείρημα ότι ήταν ζευγάρι από τον τρόπο που κοιτάξανε τον ουρανό | ΦΩΤΗΣ ΜΑΝΙΚΑΣ
Δυο άνθρωποι είναι µαζί και µετά δεν είναι πια. Ένας χωρισµός στην Αθήνα γίνεται η αιτία για δύο ξεχωριστές πορείες µέσα στον κόσµο. Ό,τι και να κάνουν όµως παραµένουν φαντασιακά συνδεδεµένοι. Κατοικούν ο ένας στον άλλον και είναι ο ένας του άλλου. Ακόµη ερµηνεύουν τα πάντα µέσα από το πρίσµα της σχέσης, χωρίς να το θέλουν, ζουν και αναπνέουν σε ένα εδώ και τώρα που δεν έχει καµία σχέση µε το πριν. Όλα όµως τους µοιάζουν τόσο ίδια. Μέσα από µια εναλλαγή τόπων οι ήρωες έρχονται αντιµέτωποι µε την απώλεια και χωρίς να το αντιλαµβάνονται αλλάζουν κάθε στιγµή.
Ο Φώτης Μανίκας γράφει πάνω στα αισθητήρια όργανα των πρωταγωνιστών του. Με µια προσεκτική και αρκετές στιγµές ιλιγγιώδη τριτοπρόσωπη αφήγηση φτάνει κοντά στα όρια για να εξερευνήσει πώς συµβαίνει το «δύο» όταν είναι «ένα» και πώς από «ένα» γίνεται «δύο».
Millennials - Χρονικό βιωμάτων μιας γενιάς σε κρίση | ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΑΛΕΞΙΟΥ
Mια ποιητική συλλογή που αποτυπώνει τις εμπειρίες, την οικονομική κρίση και τις κοινωνικές συνθήκες που διαμόρφωσαν τη γενιά των millennials στην Ελλάδα.
«Γεννήθηκα millennial. Έρευνες δείχνουν πως στο μεταίχμιο μιας εποχής, που βρέθηκα τυχαία, λίγο προτού προκύψει η επόμενη γενιά των gen z, η ταξινόμηση που μου ταιριάζει είναι εκείνη των zillennials. Επειδή πρόλαβα τις βιντεοκασέτες αλλά ήμουν πολύ παιδί για να κατανοήσω την 11η Σεπτέμβρη επειδή πρόλαβα τη ζωή δίχως κινητά αλλά ήμουν πολύ παιδί για να κατανοήσω το πέρασμα απ’ τη δραχμή στο ευρώ επειδή πρόλαβα το παιχνίδι στην αυλή και τα σκισμένα γόνατα αλλά ήμουν πολύ παιδί για να κατανοήσω την εποχή της μεταπολίτευσης... (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)».
Waste Side Stories | ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
Τι κοινό έχουν η φαλαινοθηρία του 19ου αιώνα με τον πόλεμο στο Βιετνάμ και τη γενοκτονία στη Γάζα; Γιατί αυξάνεται διαρκώς ο πληθυσμός που ζει σε φαβέλες; Πώς τα στρατόπεδα εγκλεισμού προσφύγων συνδέονται με τις χωματερές; Ποια είναι η κόκκινη γραμμή που οδηγεί από την παραγωγή λιπασμάτων σε εκατομμύρια θανάτους; Γιατί σπαταλάμε το ένα τρίτο των τροφίμων που παράγουμε ενώ αυξάνονται οι πεινασμένοι; Τι σημαίνει ότι πολιτική είναι η διαχείριση του ενεργειακού πλεονάσματος; Άραγε είχε δίκιο ο Βάλτερ Μπένγιαμιν που υποστήριζε ότι η επανάσταση θα είναι το φρένο και όχι η ατμομηχανή της ιστορίας;
Μέσα από δώδεκα Κεφάλαια που πλέκουν προσωπικές ιστορίες, από ταξίδια σε όλο τον κόσμο, με σημειώσεις από δεκαπέντε ταξιδιωτικά σημειωματάρια, επιστημονική σκέψη και πολιτική-οικονομική ανάλυση, ο συγγραφέας βάζει πολλά και φαινομενικά ασύνδετα κομμάτια του παζλ στη θέση τους. Και έτσι ανασυνθέτει τον τρόπο που ο σύγχρονος καπιταλισμός και η δικτατορία του "business as usual" διαμορφώνουν έναν κόσμο που συστηματικά παράγει απόβλητους λαούς και ανθρώπους, αλλά και βουνά αποβλήτων.
Από τους επαγγελματίες συλλέκτες οστών στον «καπιταλισμό Mad Max», από τις χωματερές στα ομόλογα θανάτου, από τους Μοντέρνους Καιρούς του Τσάπλιν στο ναυάγιο του Τιτανικού, από τον Κωνσταντίνο Κονοφάγο στον Φριτς Χάμπερ, το βιβλίο χαρτογραφεί τις κοινωνικές και πολιτικές ρίζες της γενικευμένης κρίσης που ζούμε και σκιαγραφεί ένα πιθανό μονοπάτι εξόδου.
Πρόκειται για ένα βιβλίο-κολλάζ που διαβάζεται σαν ταξιδιωτική αφήγηση και αφήνει στο τέλος μια γλυκόπικρη, αλλά επίμονα αισιόδοξη επίγευση. Και είναι γραμμένο για όσους πιστεύουν ότι το να καταλαβαίνεις τον κόσμο είναι η πρώτη προϋπόθεση για να τον αλλάξεις. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Γράμματα του Ομάρ στη μελλοντική του σύζυγο | RENE KARABASH
Να αγαπάς τον άλλον τόσο πολύ σημαίνει να χάνεις ή να βρίσκεις τον εαυτό σου; Ένας άντρας που ονομάζεται Ομάρ γράφει και στέλνει γράμματα στη μελλοντική του σύζυγο, την οποία δεν έχει γνωρίσει ακόμη και την οποία δεν ξέρει. Δεν ξέρει πότε και πού θα εμφανιστεί στη ζωή του, δεν ξέρει πώς μοιάζει και αν έχει γεννηθεί. Τότε πού ακριβώς στέλνει αυτά τα γράμματα; Τα λαμβάνει κανείς; Θα λάβει απάντηση; Αυτά είναι ερωτήματα που χάνουν το νόημά τους μέσα στα βάθη στα οποία μας βυθίζει η Karabash, και αθόρυβα αρχίζουμε να μεταμορφωνόμαστε στον Ομάρ. Αυτά τα οδυνηρά ειλικρινή ερωτικά γράμματα μας κάνουν να αναρωτιόμαστε αν μόλις αγαπήσουμε πραγματικά τον εαυτό μας θα συναντήσουμε τον τόσο πολυπόθητο έρωτα, που αυτή τη φορά θα κρατήσει... Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα κρύβονται στα δέκα γράμματα του βιβλίου. Ποιος όμως γράφει το ενδέκατο; (Από τον εκδότη)
Φανταστική Περιπέτεια | ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΟΤΖΙΑΣ
Η "Φανταστική Περιπέτεια" του Αλέξανδρου Κοτζιά επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη και μας παρουσιάζει, με τρόπο έμμεσο, το παραμύθιασμα ενός ολόκληρου λαού. Αντιπροσωπευτικοί τύποι της Μεταπολίτευσης, χαρακτηριστικά στιγμιότυπα της δεκαετίας του '80, διαπεραστική σάτιρα ενός αποδιοργανωμένου κρατικού μηχανισμού, σπαρακτική αποτύπωση μιας κοινωνίας που παγιδεύτηκε ανεπιστρεπτί σε ψευδαισθήσεις μεγαλείου. Από το 1986, η τιμημένη με Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος Φανταστική Περιπέτεια του Αλέξανδρου Κοτζιά μίλησε προφητικά για την υφέρπουσα νεοελληνική κοινωνική κρίση.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
