Οι στιγμές σε αυτή την συνέντευξη που το πρόσωπο της Ηλιάνας Μαυρομάτη φωτίστηκε, με ένα φως πιο έντονο από αυτό του επίμονου, σχεδόν καλοκαιρινού ήλιου, που φώτιζε το κεντρικό σημείο στο Παγκράτι όπου συναντηθήκαμε, ήταν πολλές και όλες αφορούσαν την τέχνη της. Από μια παράσταση με το σχολείο, μέχρι μια «σχέση» με μια θεατρική σκηνή και ένα απαιτητικό project, που έδωσε ό,τι είχε από μέσα της και πήρε την ανταπόδοση στα χειροκροτήματα του κοινού, μέχρι το «κολύμπι» στα αχαρτογράφητα νερά της ιδιωτικής τηλεόρασης.
Η Ηλιάνα Μαυρομάτη ευτυχώς είναι μια Millenial ηθοποιός, που γελάει ή και νιώθει αμηχανία με τα παρωχημένα στερεότυπα του ελληνικού «σταρ σύστεμ» και το μόνο εργαλείο που χρησιμοποιεί για να εντυπωσιάσει το συνομιλητή της, είναι η πλούσια εργογραφία της, με επίκεντρο κυρίως το θέατρο και την τηλεόραση, αλλά και κάποιες «πινελιές» σινεμά που έγραψαν ανεξίτηλα στη μνήμη μας. Είπαμε πολλά εκείνο το μεσημέρι με την Ηλιάνα, λίγες μέρες πριν από την πρώτη εμφάνιση της στη σειρά «Μια Νύχτα Μόνο», ένα μοντέρνο ρομάντζο που προβάλλεται ήδη από το Mega TV, με τεράστια επιτυχία.
Σας τα παρουσιάζουμε παρακάτω.
«Η πρώτη μου ανάμνηση από το θέατρο ήταν στο νηπιαγωγείο, όταν είχαμε κάνει μια παράσταση στο μέγαρο της Δούκισσας της Πλακεντίας. Είχαμε ανεβάσει τους "Γάμους του Φίγκαρο". Είναι η πρώτη ανάμνηση που έχω από τον εαυτό μου επί σκηνής.
Θυμάμαι ότι μου άρεσε, είχα περάσει πάρα πολύ καλά. Και στη σκηνή και στις πρόβες. Ήμουν πρωταγωνίστρια! Δεν ξέρω αν είχε παίξει ρόλο αυτό το γεγονός. Αλλά μου άρεσε η αίσθηση να βρίσκομαι πάνω στη σκηνή. Πάντα ένιωθα καλά σε αυτό το περιβάλλον».
«Μετά άρχισε να εκλογικεύεται αυτό το πράγμα κι εγώ έλεγα "δεν υπάρχει περίπτωση να γίνω ηθοποιός". Αυτό κράτησε αρκετά χρόνια. Παρά το γεγονός ότι γίνονταν πράγματα στο σχολείο, ανεβάζαμε παραστάσεις, αλλά εγώ έλεγα "εντάξει ωραία είναι, αλλά εγώ θα ασχοληθώ με τις θετικές επιστήμες"».
Εκείνο το ποίημά
«Θυμάμαι όμως μια γιορτή, μια 17 Νοέμβρη στο σχολείου, που είχα εμπλακεί και στην ερμηνεία αλλά και στο στήσιμο της παράστασης λίγο παραπάνω, Λύκειο πήγαινα πια, τη μέρα της παράστασης, ανέβηκα να πω ένα ποίημά. Ελύτης ήτανε, δεν θυμάμαι δυστυχώς ποιο ποίημά. Αλλά θυμάμαι ότι είχα νιώσει μια ζάλη, από το αίσθημα της πλήρωσης και μετά, μέχρι να γυρίσω σπίτι, ήμουν σε μια περίεργη κατάσταση, σαν να είχα «μεθύσει» από αυτή την εμπειρία. Νομίζω εκεί μπήκε ο σπόρος της υποκριτικής, τότε είπα ότι αυτό το αίσθημα, εγώ θέλω να το ξαναζήσω, να το ζω ξανά και ξανά. Έπεφτε το φως στα μάτια μου και δεν έβλεπα το κοινό, το ένιωθα όμως. Ήταν κάτι υπερβατικό».
«Ωραία τα μαθηματικά και η φυσική, πήρα πολλά από αυτή τη διαδρομή, αλλά η ζωή μου άλλαξε ακόμα περισσότερο, όταν αποφάσισα να πάω για δύο χρόνια σε μια δραματική σχολή σαν ακροάτρια. Παρακολούθησα πρώτα το δεύτερο και μετά το τρίτο έτος, πάντα ως ακροάτρια. Τους έβλεπα να παίζουν, παρατηρούσα τη δουλειά τους, την εξέλιξη τους. τις παρατηρήσεις των καθηγητών. Μετά γυρνούσα στο σπίτι και κοιτούσα τα κείμενα που έκαναν τα παιδιά, τα δοκίμαζα μόνη μου, φαντασιωνόμουν πως θα ήμουν στη θέση τους. Έφευγα από το σχολείο το μεσημέρι και έμενα μέχρι τις 10 το βράδυ εκεί. Κάθε μέρα».
«Το έλλογο κομμάτι στο κεφάλι μου έλεγε πως εγώ ποτέ δεν θα ασχοληθώ με την υποκριτική, αλλά στην πραγματικότητα είχε ήδη γίνει κομμάτι της ζωής μου. Μεγάλη αντίφαση αυτό».
Μέσα σε οικογένεια ηθοποιών
«Από πάρα πολύ νωρίς, δεν ταυτίστηκε στο μυαλό μου το πώς ήθελα εγώ να καταπιαστώ με την τέχνη, με αυτά που είχαν κάνει οι γονείς μου. Μου είχε γίνει σαφές από πολύ νωρίς, πως η ενασχόληση με την υποκριτική θα έπρεπε να είναι για μένα μια πολύ προσωπική διαδρομή και διαδικασία. Οπότε, όχι, δεν έκανα έρευνα στη δική τους δουλειά».
«Βέβαια όταν αποφάσισα να γραφτώ ως ενήλικη, σε δραματική σχολή, τους ρώτησα πάρα πολλά! (γελάει)»
«Επιπλέον, ήταν και πολύ διαφορετικές οι εποχές που οι γονείς μου μπήκαν στην υποκριτική. Ο πατέρας μου για παράδειγμα, όταν έγινε ηθοποιός, ήταν ακόμα η εποχή των θεατρικών μπουλουκιών. Ως προς την ιστορική διάσταση, το πώς ήταν να είσαι τότε ηθοποιός, ναι τους ρωτούσα γι' αυτό».
Οργισμένη έφηβη
«Έχω ακούσει απίστευτα πράγματα για εκείνες τις εποχές, πχ, τη δεκαετία του 1960, όταν έπαιζε ο πατέρας μου στο θέατρο, αναστήλωναν αρχαία θέατρα με τα χέρια τους, για να παίξουν σε αυτά. Στις περιοδείες έπρεπε να αλλάζουν ρεπερτόριο αν κάτι δεν πήγαινε καλά, οπότε είχαν πέντε έργα στη φαρέτρα τους! Ανάλογα με τη διάθεση του κοινού, έλεγαν ότι θα παίξουμε αυτό. Στην εποχή μας αυτά δείχνουν τρελά».
«Ήμουν πολύ οργισμένη έφηβη, δεν είχα καμία σύμπλευση με τους γονείς. Γι' αυτό και ξεκίνησα την υποκριτική με τους δικούς μου κανόνες».
«Ο πρώτος μου ρόλος ήταν ένα αυτοτελές επεισόδιο στη σειρά "Αληθινοί Έρωτες", ενός σπουδαίου κινηματογραφιστή, του Δημήτρη Κουτζιαμπασάκου. Μετά ήρθε και η σειρά "Λίτσα.com" και μετά, θέατρο, επαγγελματικά. Ξεκίνησα με την ομάδα ΝΑΜΑ με τη σκηνοθέτιδα Ελενη Σκότη στο θέατρο Επί Κολωνώ. Με την ομάδα αυτή έμεινα αρκετά χρόνια και η πρώτη παράσταση στην οποία πήρα ρόλο ήταν το "La Chunga (2010-12) με την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη και τον Δημήτρη Λάλο. Μαθήτευσα πολλά χρόνια στην ομάδα NAMA, ήταν για μένα κάτι σαν δεύτερη δραματική σχολή, πολύ πιο ουσιαστική και βαθιά».
«Ήμουν αρκετά φοβισμένη απέναντι στο κοινό, δεν είχα βρει ακόμα τη σκηνική λειτουργία μου. Αλλά δουλέψαμε αρκετά πάνω στο έργο και μέσα από τη δουλειά βγήκε μια αυτοπεποίθηση και μια βελτίωση ίσως».
«Στην πορεία των ετών ήρθαν και άλλες απαιτητικές δουλειές στο θέατρο όπως ο μονόλογος "Αθηνά Χατζηεσμέρ, ετών 17" κι αυτός στο Θέατρο Επί Κολωνώ. Ξεκίνησε για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων όπως λέμε στο θέατρο. Κράτησε λίγο παραπάνω από δύο χρόνια, με παραστάσεις σε όλη την Ελλάδα»
Οικονομική κρίση
«Ναι μπήκα στην υποκριτική την εποχή της οικονομικής κρίσης, αλλά ποτέ δεν έκανα δεύτερες σκέψεις για να τα παρατήσω, γιατί πολύ απλά δεν ήξερα πως ήταν πριν! (γελάει). Θεώρησα δεδομένο πως αυτό που συμβαίνει εκεί έξω, αυτό είναι, αυτό πρέπει να αντιμετωπίσω. Βέβαια, στην πορεία τα πράγματα επιδεινώθηκαν, μειώθηκε ο διαθέσιμος χρόνος για πρόβες, καταργήθηκαν οι συλλογικές συμβάσεις, όλα άρχισαν να καταρρέουν. Όντως κλονίστηκα, αλλά επειδή ήμουν πολύ νέα, δεν ένιωθα (γελάει). Η επιθυμία μου ήταν μεγαλύτερη από τις αντικειμενικές δυσκολίες της εποχής. Μάλλον είχα άγνοια κινδύνου».
«Στόχος μου έγινε να δουλέψω με ανθρώπους που εκτιμώ, που έχουν να μου μάθουν κάτι και βέβαια, έβαλα σε μεγάλη προτεραιότητα τα κείμενα, τα καλά κείμενα»
Αισθηματίες
«Αξέχαστη εμπειρία η συνεργασία μου με τον Νικόλα Τριανταφυλλίδη στους "Αισθηματίες". Ο Τριανταφυλλίδης ήταν σε απίστευτη στιγμή προσωπικής έμπνευσης και φοβερά γενναιόδωρος με όλους μας. Δεν είχαμε διανοηθεί νομίζω πως συμμετείχαμε σε μια ταινία που θα γινόταν ορόσημο μιας εποχής. Εγώ τουλάχιστον δεν το είχα πάρει χαμπάρι. Όταν την είδα μετά στο σινεμά είπα "οκ...ωραία ταινία!" (γελάει)»
«Μετά το "Litsa.com" έκανα μια μακρά, συνειδητή αποχή από την τηλεόραση και επέστρεψα σε παραγωγές του Πάνου Κοκκινόπουλου. Για 'μένα ο Πάνος είναι ένα σχολείο μέσα στην τηλεόραση, ένας άνθρωπος που δουλεύει για την μικρή οθόνη, αλλά με εντελώς κινηματογραφική προσέγγιση. Θυμάμαι κάναμε ένα αυτοτελές επεισόδιο με όρους ταινίας μικρού μήκους»
Απανωτά sold out
«Νιώθω πάρα πολύ χαρούμενη με την άνθηση του θεάτρου, με το κοινό που συρρέει στις παραστάσεις τα τελευταία χρόνια, ιδίως μετά την εποχή του Covid. Είναι μια δικαίωση για όλους τους ανθρώπους του θεάτρου που εργάζονται ακόμα και σε άθλιες συνθήκες. Είναι σαν να δημιουργείται μια νέα παράδοση στο θέατρο, στην οποία σημείο αναφοράς είναι οι νέοι θεατές. Είναι πάρα πολύ ελπιδοφόρο όλο αυτό. Ο κόσμος έχει φοβερή ανάγκη να μπει σε ένα χώρο και να δει κάτι ζωντανό να συμβαίνει μπροστά του»
Μία Νύχτα Μόνο
«Το «Μια Νύχτα Μόνο» προέκυψε από πρόταση της εταιρείας παραγωγής μαζί με το σκηνοθέτη Στάμο Τσάμη Το βούτηξα χωρίς να το πολυσκεφτώ. Οι ταλαντούχοι συνεργάτες έπαιξαν σημαντικό ρόλο στο να βρεθώ σε αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα τηλεοπτική σειρά».
«Χαίρομαι για τη σύγχρονη τηλεόραση που βάζει σε πρώτο πλάνο αξιόλογες παραγωγές με γυναικείους χαρακτήρες που έχουν κάτι ξεχωριστό. Νομίζω ότι έχουμε κάνει μια πρόοδο σε αυτό. Και στη δική μας σειρά δηλαδή, κεντρικός ήρωας είναι μια γυναίκα, η Αρετή, μια εργαζόμενη μητέρα που μεγαλώνει μόνη το παιδί της και μπλέκει σε μια ιστορία που νομίζω πως ήδη έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον των τηλεθεατών»
«Μαζί με το «Μια Νύχτα Μόνο» θα παίξω και στο θέατρο, στην παράσταση "Barcelona" (Θέατρο Πτι Παλαί, από 24 Νοεμβρίου) μαζί με τον Μιχάλη Λεβεντογιάννη σε σκηνοθεσία Πάρις Ερωτοκρίτου. Είναι μια ρεαλιστική ιστορία (από τη συγγραφέα Bess Wohl) και αυτό με χαροποιεί πολύ, το στοιχείο του ρεαλισμού, είναι σαν επιστροφή στο ξεκίνημα μου, σε αυτό έστω, που ήταν η βάση μου όταν ξεκινούσα»
Your Premium trial has endedYour Premium trial has endedYour Premium trial has ended
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
