Από τους νέους καλλιτέχνες και ονόματα που έχουμε ακούσει τα τελευταία χρόνια να φωτίζουν την ελληνική μουσική, το όνομα της Μυρτώς Βασιλείου είναι από εκείνα που όχι απλώς ήρθαν, αλλά έχουν κερδίσει τη θέση τους στο ελληνικό μουσικό τοπίο. Έγινε γνωστή μέσα από τις συνεργασίες της πλάι σε σπουδαίες φωνές, έχει τραγουδήσει μαζί με τον Μάριο Φραγκούλη, τον Γιάννη Κότσιρα, τον Νίκο Πορτοκάλογλου και τη Νατάσσα Μποφίλου. Κι όμως, δεν έχει μείνει μόνο σε αυτό, η ίδια έχει ήδη τρία δικά της άλμπουμ και ένα πιστό κοινό να την ακολουθεί.
Η ταλαντούχα ερμηνεύτρια Μυρτώ Βασιλείου μιλά στο Reader, λίγο πριν ανέβει στη σκηνή του Κυττάρου για να παρουσιάσει μεταξύ άλλων τα «30» της για μια τελευταία φορά, αλλά και άλλα αγαπημένα τραγούδια απ' την προσωπική της δισκογραφία.
Πώς ξεκίνησε η επαφή σου με το τραγούδι; Θυμάσαι την πρώτη φορά που τραγούδησες πάνω στη σκηνή ή εκείνη την πρώτη συνεργασία που έκανες και σε καθόρισε;
Είμαι απ’ τα παιδιά που η μουσική ήταν και είναι άμεσα συνδεδεμένη με την καθημερινότητα, δυσκολεύομαι, δηλαδή, να θυμηθώ καταστάσεις χωρίς μουσική. Αν θεωρήσουμε ότι η σχολική σκηνή “μετράει” στην ερώτηση, τότε θα σου πω ότι ο πολύ αγαπημένος μου δάσκαλος κ. Παναγιώτης Τσιρίδης με έφερε σε επαφή για πρώτη φορά με αυτό που λέμε “τραγουδάω σε κοινό”, στην Γ’ δημοτικού! Αργότερα, όλο αυτό άρχισε να έχει πιο επαγγελματικό χαρακτήρα όταν γνώρισα τον Κώστα Τσίρκα. Ουσιαστικά μου χάρισε τα πρώτα μου τραγούδια, φτιάξαμε την πρώτη μας μπάντα κι από τότε - για πρώτη φορά στη ζωή μου - ένιωσα ότι έχω κάποιο συγκεκριμένο στόχο.
Είχε η επιλογή σου να ασχοληθείς με αυτό κάποιο κόστος;
Δε γίνεται να μην έχει κόστος κάτι το οποίο θέλει σοβαρή αφοσίωση, χρόνο, ενέργεια, δημιουργικότητα, σωστή συνεννόηση κι επικοινωνία με τους ανθρώπους, γιατί εξ ορισμού δε γίνεται να είσαι μόνος σε κάτι τέτοιο. Καμιά φορά νιώθω λες κι έχω ανοίξει μια δική μου εταιρεία κι επενδύω σε αυτή μέχρι να μου αποφέρει τα αποτελέσματα που θα ‘θελα. Όσο αγχωτικό και κουραστικό είναι αυτό καμιά φορά άλλο τόσο “προκλητικό” και δελεαστικό είναι, άστο! Το μόνο που θα σου πω με σιγουριά για τη συνθήκη αυτή, είναι ότι τα καλά είναι περισσότερα από τα κακά κι αυτό είναι που με “κρατάει” εδώ όλα αυτά τα χρόνια.
Είναι ο χώρος της μουσικής σκληρός; Κάτι που θα ακούσεις, κάτι που θα σχολιάσει ο οποιοσδήποτε από το κοινό… Σε ενηλικιώνει πιο γρήγορα;
Βλέπω ότι όσο περισσότερα πράγματα μοιράζεσαι τόσο περισσότερες θα είναι και οι απόψεις που θα ακούγονται. Δεν ξέρω αν είναι σκληρός ή όχι ο χώρος, σίγουρα όμως έχω έρθει πολλές φορές σε θέση αυτοαμφισβήτησης. Έχει τη γλύκα της κι αυτή η διαδικασία όμως. Αν δε χάνεις τον εαυτό σου μέσα σε όλο αυτό κι αν δε δυστυχείς, θεωρώ πως είναι οκ να επαναξιολογείς τα πράγματα και να τα επαναδιαπραγματεύεσαι. Προσωπικά έχω πάρει αγάπη και πολλή στήριξη για να μπορώ αυτή τη στιγμή να προχωράω έχοντας την επιλογή να κάνω ό,τι μου αρέσει. Δεν είναι και λίγο αυτό.
Με ποιο τραγούδι σου θα έλεγες ότι ταυτίζεσαι περισσότερο αυτήν την περίοδο και γιατί;
Περνάω φάση “Κοίτα με ρε”! Είναι το νέο μας τραγούδι που μόλις κυκλοφόρησε, απ’ τον δίσκο που ετοιμάζουμε με τον Ορέστη Ντάντο κι έχει δύο πλευρές θα έλεγα. Η μια είναι αυτή της αυτοπροστασίας, της προσπάθειας να γλιτώσεις από κάτι ενοχλητικό και η άλλη αυτή που δε σ’ αφήνει σε ησυχία και συνεχώς σε προκαλεί ξεδιάντροπα(!) να ασχοληθείς μαζί της. Δεν ξέρω, ίσως και να συνδέεται με τη φάση των “30” που όταν μπαίνεις συνειδητοποιείς ότι κάποια πράγματα ίσως και να πρέπει να μείνουν πίσω..
Το άλμπουμ σου με τίτλο “30” κλείνει ένα χρόνο από την πρώτη φορά που τραγουδήθηκε ζωντανά για το κοινό. Τι είναι για σένα αυτό το άλμπουμ;
Σημείο αναφοράς θα έλεγα από πάρα πολλές απόψεις. Πριν απ’ αυτό, είχα αρχίσει να νιώθω περίεργα, μού είχε φύγει η όρεξη ρε παιδί μου... ‘Έπρεπε να κάνω κάτι να με “ξαναφορτίσει”. Πήρα την απόφαση να εκτεθώ κι άλλο, να πω τραγούδια που έχω συνδεθεί μαζί τους 100%, να ψάξω τον ήχο μου ακόμη πιο πολύ. Εννοείται πως χωρίς τον Γιώργο Μπουλντή, ο οποίος ενορχήστρωσε τα “30” αλλά και τον επερχόμενο δίσκο μας, την μπάντα μας και όλους τους συνεργάτες που στήριξαν την ιδέα αυτή, δε θα γινόταν τίποτα απ’ όλα αυτά. Η παράσταση “30” και το ομώνυμο άλμπουμ “σφράγισαν” τη νέα αυτή αρχή.
Τα 30 είναι μια κομβική ηλικία. Ονειρευόμαστε ότι θα αγγίξουμε κάποιους στόχους. Εσένα πόσο μακριά ή κοντά σε όσα ονειρευόσουν, σε βρήκαν;
Να σου πω την αλήθεια δεν φανταζόμουν ποτέ τον εαυτό μου σε κάποιο συγκεκριμένο πλαίσιο στα 30. Οι περισσότεροι λένε ότι είναι η καλύτερη δεκαετία και είμαι πολύ ανοιχτή να τη ζήσω. Νιώθω πολύ καλά πάντως, έχω τους ανθρώπους μου κοντά μου, είμαι δημιουργική, περνάω πολύ ωραία!
Υπάρχει κάτι με το οποίο πορεύεσαι όλα αυτά τα χρόνια; Μια κουβέντα, μια σκέψη, μια συμβουλή…
Κρατάω την πρώτη φορά που συνάντησα την Τάνια Τσανακλίδου και θυμάμαι το βλέμμα της πολύ έντονα όταν μου έλεγε πως ό,τι και να συμβαίνει να μην τα παρατήσω ποτέ.
Τι άλλο θα δούμε και θα ακούσουμε στο Κύτταρο στις 18/12;
Χαίρομαι πάρα πολύ για τη συναυλία αυτή, θα παρουσιάσουμε τα “30” για μια τελευταία φορά, θα παίξουμε κάποια απ’ τα καινούρια μας τραγούδια για πρώτη φορά στην Αθήνα, θα έχουμε κι εκπλήξεις με καλλιτέχνες που είναι δίπλα μας τα τελευταία χρόνια. Δε λέω τίποτα άλλο, ανυπομονώ να σας δω όλους εκεί!
***
ΜΥΡΤΩ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
«30»
ΚΥΤΤΑΡΟ LIVE
Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2025 | 21:00
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
