Από τον πεζόδρομο της Αγίας Σοφίας, έχουν περάσει εκατοντάδες νέοι καλλιτέχνες της Θεσσαλονίκης. Μια πόλη που έχει γεννήσει πολλή μουσική και πολλούς μουσικούς, οι οποίοι θυμούνται το πέρασμα τους από απόσταση, πεντακοσίων χιλιομέτρων.
Σε όποιο σημείο του χάρτη κι αν βρεθούν, οι Γκιντίκι θα έχουν για πάντα αφετηρία τη Νύμφη του Θερμαϊκού. Το 2015, έπαιζαν για λίγους και καλούς σε χωμένα κουτούκια της Θεσσαλονίκης. Δέκα χρόνια μετά, επιστρέφουν από την ευρωπαϊκή τους περιοδεία και ξεκινούν το φετινό καλοκαίρι τους με μια ξεχωριστή συναυλία στην Τεχνόπολη στις 24 Ιουνίου, παρέα με την Καταλανή ερμηνεύτρια Sandra Sangiao, γνωστή στο ελληνικό κοινό από τη συμμετοχή της στους Barcelona Gipsy Klezmer Orchestra.
Κάπου ανάμεσα σε πολύωρες πρόβες και χαμό, βρήκαμε λίγο χρόνο να τα πούμε, σε μια κουβέντα που ξεκίνησε από την Τζαμάλα στη Θεσσαλονίκη και έφτασε μέχρι το πιο αμήχανο live που έχουν δώσει ποτέ σε μια μικρή πόλη της Ολλανδίας.
Ο δρόμος της Θεσσαλονίκης
«Παράλληλα με τα μαγαζιά, παίζαμε και στον δρόμο, στο κλασικό σποτάκι στον πεζόδρομο της Αγίας Σοφίας. Ο δρόμος ήταν πολύ μεγάλη εμπειρία. Μπορούσε να σε ακούσει οποιοσδήποτε, ανεξαρτήτως κοινωνικής τάξης. Η μουσική απευθύνεται σε όλο τον κόσμο. Αυτή είναι η μαγεία του δρόμου. Αυτό το στοιχείο, το απρόσμενο, που προσφέρει ο δρόμος, πάντα μας κέρδιζε.
Συνεχίζουμε να κάνουμε αυτό που αγαπάμε. Δεν θεωρούμε ότι έχουμε φτάσει κάπου γιατί δεν ξέρεις πού μπορεί να πάει όλο αυτό. Μας αρέσει, είναι σα να το ζούμε από την αρχή παίζοντας σε καφενεία, σε ταβέρνες, στον δρόμο».
Το ξεκίνημα και η οικογένεια
«Οι Γκιντίκι σχηματίστηκαν επειδή δεν υπήρχε κάποιος σκοπός, δεν είχαμε στο μυαλό μας να κάνουμε καριέρα, απολαμβάναμε τη στιγμή χωρίς να έχουμε βλέψεις ότι όλο αυτό μπορεί να πάει μακριά. Ήμασταν πιο πιτσιρικάδες, 25-26 χρονών, απολαμβάναμε τη στιγμή, όπως και τώρα. Το να παίζεις σε μεγάλο ή μικρό κοινό δεν διαφέρει, έχει την ίδια μαγεία. Στο μικρό, μάλιστα, είσαι πιο εκτεθειμένος και πιο ευάλωτος.
Με τα παιδιά έχουμε γίνει οικογένεια. Ο χρόνος που περνάμε μαζί μέσα στη χρονιά είναι λες και ζούμε στο ίδιο σπίτι. Στούντιο, συναυλίες, περιοδείες, μέσα στο βαν. Δεν είμαστε απλώς 5 μουσικοί που το κάνουν επαγγελματικά, χτίζεται όλο πάνω στις ανθρώπινες σχέσεις. Κοιταζόμαστε, θα γελάσουμε με ένα λαθάκι που μπορεί να κάνει κάποιος, όλο αυτό είναι μέσα στο στοιχείο των ανθρώπινων σχέσεων και μας εκφράζει απόλυτα».
Η ατμόσφαιρα στα live
«Το θέμα είναι να υπάρχει μέθεξη, να βγαίνεις από τον εαυτό σου. Να υπάρχει και ελευθερία στην έκφραση, να χορεύει ο κόσμος όπως θέλει, να ντύνεται όπως θέλει. Τα παραδοσιακά πανηγύρια έχουν μια αυστηρότητα στο πώς θα ντυθείς, με καλά ρούχα, ή θα πρέπει να πεις το ένα τραγούδι τώρα και το άλλο μετά. Έχει κάποια στοιχεία ιεροτελεστίας. Εμείς σπάμε λίγο αυτό το τσόφλι επειδή η μουσική είναι μία.
Η παραδοσιακή μουσική μεταβάλλεται, ανάλογα με τις εποχές και τον τρόπο ζωής, το πλαίσιο και το περιβάλλον στο οποίο ζει ο άνθρωπος, γιατί αυτή η μουσική ξεκίνησε από την ύπαιθρο. Τώρα, έχει έρθει στις πόλεις. Άρα σημαίνει ότι εκφράζει τον κόσμο της πόλης. Μας αρέσει να πειράζουμε και τα ήδη υπάρχοντα παραδοσιακά τραγούδια».
Όμορφα λόγια και περίεργα παράπονα
«Όταν βλέπεις τον κόσμο που είναι από κάτω ο οποίος σηκώθηκε, ντύθηκε και ήρθε για να μας δει, με κάποιο τρόπο ξεχνάς όλα σου τα προβλήματα. Βλέπεις κόσμο που βγήκε από το σπίτι του και αποφάσισε να αφιερώσει το βράδυ του σε σένα.
Αυτό είναι το πιο σημαντικό απ’ όλα, είτε πληρωνόμαστε, είτε όχι. Η μουσική σε αγκαλιάζει όπως και να έχει. Έχει αυτή τη δυνατότητα να τα κάνει όλα πιο μαλακά. Συνυπάρχουν στη ζωή οι λύπες και οι χαρές, άλλωστε.
Διαβάστε επίσης: Ποιος είναι ο «Αφούσης» που χόρεψαν φέτος σε όλα τα νησιά
Έχουμε ακούσει και όμορφα, συγκινητικά λόγια, από ανθρώπους που τους κάναμε να αισθανθούν, να κλάψουν, να χορέψουν, να αγκαλιαστούν. Έχουμε ακούσει και αρνητικά. Σε ένα λάιβ είχαμε παίξει για κάποιους μόνο πέντε ώρες και ήρθαν και μας την είπαν και μας έλεγαν ξεφτίλες. Για μερικούς, ο μουσικός είναι διασκεδαστής και κλόουν, σαν τον αρκουδιάρη. Έπαιζε παλιά πολύ αυτό, σου δίνω λεφτά, οπότε θα είσαι ένα τζουκμπόξ που θα παίζει μέχρι να σκάσεις».
Ευρωπαϊκό tour
«Έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Τα πιο δυνατά λάιβ συμβαίνουν στις πιο μεγάλες πόλεις, Βερολίνο, Κοπεγχάγη, Λονδίνο. Έρχονται και ντόπιοι, Δανοί, Ολλανδοί, Γερμανοί. Έχει πολύ ενδιαφέρον να βλέπεις πώς εκλαμβάνουν αυτοί οι άνθρωποι την ελληνική παραδοσιακή μουσική. Χορεύουν με τον δικό τους τρόπο, έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον. Τους είναι ξένο, αλλά τους αρέσει. Μας ενώνει ο ρυθμός και το groovy.
Σε μια μικρή επαρχιακή πόλη της Ολλανδίας, το Ένσχεντε, στα σύνορα με Γερμανία, μας είχαν καλέσει κάποιοι Τούρκοι, οι οποίοι δεν ξέρω αν μας είχαν ακούσει και ποτέ. Αυτοί φαντάζονταν ότι θα παίζαμε τσιφτετέλια. Ήταν από κάτω 50 Τούρκοι και 3 Έλληνες.
Ήταν ένα πολύ αμήχανο λάιβ, χόρευαν οι 3 Έλληνες καλαματιανό και οι Τούρκοι θα έλεγαν "πω πω, πού ήρθαμε". Θέλαμε να τελειώσει το λάιβ γιατί όλοι ταλαιπωρούμασταν. Δεν τους άρεσε και είναι λογικό. Κάτι άλλο περίμεναν, κάτι άλλο άκουσαν. Ηπειρώτικα κλαρίνα αντί για τσιφτετέλια».
Το entry της παραδοσιακής μουσικής στα φεστιβάλ
«Είναι αξιοθαύμαστο πως η παραδοσιακή μουσική συνυπάρχει μέσα στα φεστιβάλ ανάμεσα και σε άλλα είδη μουσικής. Ο κόσμος ξεδίνει, περνάει όμορφα και δεν είναι τόσο κολλημένος με τα είδη όπως παλαιότερα. Πλέον έχει γίνει πιο ανοιχτός στο να ακούει ποικίλα μουσικά είδη, το προτάσσει η εποχή ίσως, δεν ξέρω».
***
Εισιτήρια για το live των Γκιντίκι στην Τεχνόπολη παρέα με την υπέροχη Καταλανή ερμηνεύτρια Sandra Sangiao, εδώ
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
