Μπορεί να την θυμάσαι ως νικήτρια του The Voice που γινόταν viral σε κάθε της εμφάνιση, ωστόσο η Ιωάννα Γεωργακοπούλου ή Joanne, όπως την φωνάζουν οι περισσότεροι, είναι μια από τις πιο κουλ τύπισσες που θα γνωρίσεις - το πρώτο πράγμα που θα σκεφτείς για εκείνη είναι πόσο αφιλτράριστή και αυθόρμητη είναι.
Η 25χρονη ανερχόμενη ποπ τραγουδίστρια γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα και παρά το γεγονός ότι προέρχεται από καλλιτεχνική οικογένεια, καθώς οι γονείς της είναι οι ηθοποιοί, Λάζαρος Γεωργακόπουλος και Μαρία Κατσιαδάκη, δεν ένιωσε ποτέ ότι πρέπει να αποδείξει κάτι εξαιτίας του ονόματός που κουβαλάει από τους γονείς της.
Στο σχολείο, όπως λέει η ίδια, ήταν «χίπισσα και φασαία», ένα αντιδραστικό παιδί που ήταν μέσα σε όλα και δεν δίσταζε να «την λέει» σε καθηγητές της, όταν ένιωθε ότι την αδίκησαν. Το ανήσυχο πνεύμα περνούσε και στα μουσικά της ακούσματα, αφού δεν περιορίστηκε ποτέ μόνο σε ένα είδος, ακούγοντας με την ίδια ευκολία Bloody Hawk και Αριάνα Γκράντε.
Μιλώντας στο Reader, η Joanne μίλησε ανοιχτά για τα εφηβικά της ξεσπάσματα και την κρίση ταυτότητας μετά τη νίκη της στο μουσικό σόου, μέχρι τις κρίσεις πανικού και τη τοξική της σχέση, όπως την αποκάλεσε, με τη μουσική βιομηχανία.
Αν ακόμα δεν έχεις πειστεί ότι είναι «ανοιχτό βιβλίο», η Joanne μίλησε όσο πιο ειλικρινά μπορούσε για την ψυχική υγεία, καθώς μοιράστηκε το πώς είναι να ζει με Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας και πώς αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια και να λάβει φαρμακευτική αγωγή.
Τα ανήσυχα εφηβικά χρόνια, οι διάσημοι γονείς και τα μουσικά είδωλα
«Τα μουσικά μου ακούσματα αλλάζουν ανά τα χρόνια αλλά στο σχολείο άκουγα πολύ ραπ. Είχα μεγάλη αγάπη για τους Cypress Hill, αλλά και για άλλους Έλληνες καλλιτέχνες, όπως τον Bloody Hawk, LEX, Joker/ Two-Face. Μετά υπήρχε πολύ και η ποπ στη ζωή μου, άκουγα πολύ Ariana Grande, Whitney Houston, Christina Aguilera, Mariah Carey. Κάποια στιγμή στο λύκειο μπήκε στη ζωή μου και η ροκ, Led Zeppelin, Radiohead, Queen.
Όλα αυτά τα ακούσματα δόμισαν το πώς αντιλαμβάνομαι τη μουσική, γιατί νιώθω ότι η κοινωνία πάντα σε βάζει σε ένα καλούπι και πρέπει να είσαι μόνο ένα πράγμα. Εγώ νιώθω ότι δεν μπορώ να συμβιβαστώ και να πω ότι είμαι μόνο αυτό. Θέλω να μπλέκω τα είδη μουσικής.
Ήμουν χίπισσα στο σχολείο και σίγουρα φασαία. Το παραδέχομαι και δεν προσβάλλομαι με αυτή τη λέξη. Ήμουν μέσα σε όλα, πολύ αντιδραστικό παιδί αλλά ταυτόχρονα είχα πολύ καλούς βαθμούς, δεν ξέρω πώς, δεν διάβαζα πολύ. Υπήρχαν καθηγητές που με συμπαθούσαν, παρόλο που τσακωνόμουν πολύ μαζί τους.
Στο Γυμνάσιο είχα περάσει μια φάση που άρχισα να κάνω παρέα με μεγαλύτερης ηλικίας άτομα γιατί ήμουν πολύ ανεπτυγμένο παιδί. Τότε είχα βιώσει bullying από κάποιους καθηγητές γιατί έλεγαν στα υπόλοιπα παιδιά ότι είμαι κακή επιρροή. Ένιωθα όπως τα περισσότερα παιδιά σε αυτή την ηλικία, ότι πρέπει να ταιριάξω, δεν έκανα τις καλύτερες επιλογές, αλλά ήταν πολύ άδικο να μην σε συμπαθεί ένας καθηγητής γιατί θες να βάφεσαι ή να έχεις ένα πιο edgy στυλ.
Οι γονείς μου πάντα μου είχαν εμπιστοσύνη, ανησυχούσαν όταν άκουγαν από άλλους για εμένα, αλλά πέρασε γρήγορα αυτή η φάση της έκρηξης της εφηβίας. Από την 3η Γυμνασίου και μετά, ηρέμησα πολύ.
Από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου έγραφα μουσική και έφτιαχνα χαζο-τραγουδάκια. Μετά έμαθα μόνη μου κιθάρα και είχα τη μουσική ως χόμπι. Μέχρι την τρίτη Λυκείου ήθελα να ασχοληθώ με την ψυχολογία. Τότε γνώρισα τον πρώην μου, που ήταν μουσικός, και με ώθησε στη μουσική, γιατί με έκανε να συνειδητοποιήσω πως κάτι που εγώ το έχω σαν όνειρο, μπορεί να υλοποιηθεί στην πράξη. Μέχρι τότε είχα στο μυαλό μου ότι δεν μπορώ να ζήσω και να βιοποριστώ από τη μουσική.
Οι γονείς μου είναι ηθοποιοί, οπότε είχα υποστήριξη. Μου είπαν ότι είναι ένας δύσκολος χώρος και θα ζοριστείς. Δεν είχα ποτέ την ανάγκη να αποδείξω στον κόσμο την αξία μου επειδή οι γονείς μου είναι ηθοποιοί. Άμα θέλουν να πουν ότι είναι η κόρη του τάδε, θα το πουν, αλλά εγώ δεν μπορώ να κάνω κάτι γι΄αυτό.
Και όταν κέρδισα το The Voice, φυσικά κάποιοι είχαν βγει και είχαν πει ότι με βοήθησαν οι γονείς μου. Πιο πολύ είχα το αίσθημα να αποδείξω ότι είμαι καλή γενικά σε αυτό που κάνω, νομίζω γιατί έχω βιώσει απόρριψη, όταν ήμουν πιο μικρή. Το ξεπερνάω και αυτό σιγά σιγά».
Η νίκη στο «The Voice» και η κρίση ταυτότητας μετά το παιχνίδι
«Δήλωσα συμμετοχή στο The Voice το καλοκαίρι του 2020, σε μια από τις πιο τραυματικές περιόδους της ζωής μου. Όπως το αντιλαμβάνομαι τώρα, ήμουν σε υπομανιακό επεισόδιο και φυσικά μετά από αυτό έρχεται το καταθλιπτικό επεισόδιο. Τότε, λοιπόν, μια φίλη μου έτυχε να ανεβάσει στα social ένα βίντεο που τραγουδούσα, το οποίο είδε μια κοπέλα που ασχολείται με την τηλεόραση και της είπε να πάω κατευθείαν για κάστινγκ. Ήμουν τόσο χάλια ψυχολογικά που σκέφτηκα ότι δεν έχω τίποτα να χάσω.
Το the Voice μου έδωσε νόημα σε μια πολύ σκοτεινή φάση της ζωής μου, γι΄αυτό και μου πήρε πολύ καιρό να το ξεπεράσω. Αφού τελείωσε και κέρδισα, τον επόμενο χρόνο συνέχισα να πηγαίνω στο πλατό γιατί ήταν ένα μέρος που με βοηθούσε πολύ να αντιμετωπίσω την κατάθλιψη. Μου ήταν πολύ δύσκολο όταν τελείωσε, το είχα συνηθίσει και λέω τώρα τι, πάω πίσω στην παλιά μου ζωή;
Είχα περάσει μια πολύ κακή στιγμή στο σόου, όταν είχα πάρα πολύ άγχος και είχα πάθει μια πολύ σοβαρή κρίση πανικού. Το είχα πάθει πριν τα live. Όταν ανέβαινα στην σκηνή ήταν η στιγμή της λύτρωσης, η στιγμή που ένιωθα καλά. Mετά.. «παροξυσμός». Αυτό για το οποίο ήμουν σίγουρη ήταν το πώς θα τραγουδήσω, δεν είχα σιγουριά όμως για την υπόλοιπη ύπαρξή μου.
Όταν κέρδισα, δεν είχα δισκογραφία ακόμα, μόνο covers, κάτι που μου δημιούργησε κρίση ταυτότητας. Μπερδεύτηκα πολύ ως προς το ποια είμαι, τι θέλω να κάνω, τι μουσική θέλω να βγάζω. Ένιωθα ότι ο κόσμος που με έχει δει από το The Voice έχει συγκεκριμένες προσδοκίες, με βλέπει ως το γλυκό και καλό κορίτσι, αλλά εγώ ήξερα ότι δεν είμαι μόνο αυτό. Έχω πολύ τσαμπουκά, είμαι sassy και αντιδραστική. Ένιωσα σαν την Miley Cyrus με την Χάνα Μοντάνα.
Η Έλενα Παπαρίζου με είχε βοηθήσει πολύ με τις κρίσεις πανικού, μου είχε δείξει ένα τρόπο να τις αντιμετωπίζω, ήταν πολύ γλυκιά. Η καλύτερη συμβουλή που μου έχει δώσει είναι να κάνω αυτό που αγαπώ».
Η Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας, τα αντικαταθλιπτικά και το «Βίωμα»
«Ένιωθα συνέχεια ως νέα καλλιτέχνιδα ότι η μουσική μου δεν με εκφράζει. Μόλις βγήκα από το παιχνίδι έκανα πολλά και ωραία πράγματα που πολλοί τραγουδιστές στην ηλικία μου ονειρεύονται, αλλά δεν ένιωθα ότι με εκφράζουν απόλυτα.
Τα δύο τελευταία τραγούδια που έχω βγάλει, νιώθω ότι με εκφράζουν πολύ περισσότερο και είναι δικά μου, συμμετείχα και στο γράψιμο και στην παραγωγή. Πλέον είμαι δημιουργός. Τότε δεν τα έγραφα εγώ τα κομμάτια και γι΄αυτόν τον λόγο δεν τα ένιωθα και δικά μου.
Πέρσι, που πέρασα ένα ακόμα καταθλιπτικό επεισόδιο που κράτησε μεγάλο διάστημα, η ψυχολόγος μου μου είπε, μετά από 11 χρόνια ψυχοθεραπείας, ότι πρέπει να ζητήσω βοήθεια από έναν ψυχίατρο και να πάρω αγωγή. Μέχρι τότε έλεγα στον εαυτό μου, πρέπει να το κάνω μόνη μου, αλλά έτσι με ισοπέδωνα. Σε κάποια φάση ένιωσα ότι δεν πήγαινε άλλο και πήγα.
Όταν ξεκίνησα τα αντικαταθλιπτικά, άρχισα να νιώθω πολύ καλύτερα. Πλέον, είμαι ο άνθρωπος που θα σου πει ότι αν το έχεις ανάγκη, κάνε το, είμαι πολύ υπέρ. Το λέω ανοιχτά ότι έχω Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας και έτσι πιστεύω ότι πρέπει να κάνουμε όλοι. Είναι κάτι που συμβαίνει και το να δεχθείς την βοήθεια που χρειάζεσαι δεν είναι κακό.
Δεν καταλαβαίνω γιατί για την ψυχική υγεία είναι ταμπού η αγωγή, αν έχεις πονοκέφαλο δεν θα πάρεις ντεπόν; Αν δεν μπορείς να σηκωθείς από το κρεβάτι λοιπόν, γιατί να μην πάρεις κάτι που θα σε βοηθήσει;
Προσπάθησα να βγω μόνη μου από όλο αυτό 11 ολόκληρα χρόνια. Αλλά δεν πήγε καλά. Δύο μήνες, αφού ξεκίνησα την αγωγή, άρχισα να κάνω πράγματα για τον εαυτό μου, να φτιάχνω την ομάδα μου και το πήρα όλο από την αρχή: Άρχισα να κάνω τη μουσική μου, να είμαι μέσα στο δημιουργικό team και να νιώθω ότι δεν είμαι πλέον μωρό που το τραβούν από το χέρι.
Το «Βίωμα» άρχισα να το γράφω όταν είχα βρεί ένα beat και ξεκίνησα να γράφω το κουπλέ για εμένα. Τότε, όπως είπα, δεν ήμουν καλά και σκεφτόμουν πόσο βαρύ είναι για εμένα το να είμαι μέσα σε μια βιομηχανία που είμαι τόσο αναλώσιμη αλλά και το να προσπαθώ να γίνω κάτι που θα προωθησει ο αλγόριθμος. Όταν το έδειξα στην ομάδα μου, χωρίς να έχω σκοπό να το βγάλω, όλοι νόμιζαν ότι νόμιζαν ότι είναι για τοξική σχέση. Αλλά αυτός ήταν ο σκοπός, ήθελα να μιλήσω για την σχέση μου με την βιομηχανία, που την βίωνα ως τοξική τότε και να μπορεί μεταφραστεί ως ερωτική απογοήτευση.
Το dream collab μου από Έλληνες είναι η Μαρίνα Σάττι, ο Saske και ο Bloody Hawk και το τρελό η Αριάνα Γκράντε ή οι Katseye».
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
