Το καλοκαίρι του 2013 διάβαζα για την διπλωματική μου. Κλεισμένος μέσα σε ένα δωμάτιο και έχοντας αφήσει πίσω το καλοκαίρι με τις πλανεύτρες υποσχέσεις του, είχα αφιερώσει κάθε μέρα σε σημειώσεις και βιβλιογραφίες και επικοινωνίες με τον καθηγητή μου, που βρισκόταν στο Λέστερ. Μέσα σε αυτή την ατμόσφαιρα που είχε κάτι από τον Λανθιμικό «Κυνόδοντα», είχα ανακαλύψει τους The Kilimanjaro Dark Jazz Ensemble, ή μήπως κάποια ανώτερη δύναμη, κάποιος αλγόριθμός με κατανόηση και συμπόνοια, τους είχε φέρει στα ακουστικά μου;
Η αλήθεια εικάζω, ήταν κάπου στην μέση. Μου κράτησαν συντροφιά σε μια πολύ σκοτεινή και δύσκολη στιγμή της ενήλικης ζωής μου, μετά έπαψαν να υφίστανται, μέχρι που επέστρεψαν ξανά σε συναυλιακή δράση τουλάχιστον, προς τιμήν όλων των μεγάλων παιδιών που βίωσαν μια στάλα σκληρού σκοταδιού στις ζωές τους. Με αφορμή την εμφάνιση τους στο Θέατρο Δώρα Στράτου τη Δευτέρα 6 Ιουλίου, στο πλαίσιο του Φ hill Sessions, μιλήσαμε μέσω μηνυμάτων. Τους ευχαριστώ πολύ.
Ποιος ήταν ο αρχικός σκοπός πίσω από τη δημιουργία του συγκροτήματος το 1999; Είχατε δει την ταινία «Ascenseur pour l'échafaud» (Elevator to the Gallows) του Louis Malle με το θρυλικό soundtrack του Miles Davis;
JASON: Ναι, το L'Ascenseur pour l'échafaud αποτέλεσε μία από τις σημαντικότερες επιρροές στον ήχο των TKDE. Επίσης, ο αυτοσχεδιαστικός τρόπος με τον οποίο ηχογραφήθηκε το soundtrack επηρέασε έντονα και τον δικό μας τρόπο προσέγγισης στη σύνθεση της μουσικής.
Ο όρος «dark jazz» περιγράφει επαρκώς τη μουσική των Kilimanjaro Darkjazz Ensemble; Ποιοι καλλιτέχνες, συγκροτήματα ή ακόμη και ταινίες επηρέασαν τον ήχο σας;
JASON: Δημιουργήσαμε τον όρο darkjazz στο όνομα του συγκροτήματος όχι τόσο για να παραπέμπει στο μουσικό είδος της τζαζ, αλλά περισσότερο χρησιμοποιώντας τη λέξη jazz με την έννοια του «stuff» ή «things» — δηλαδή ως «όλα τα σκοτεινά πράγματα».
Ποια είναι η ιστορική σημασία πίσω από τον τίτλο του πολυσυζητημένου άλμπουμ σας του 2009, Here Be Dragons;
JASON: Ο Gideon πρότεινε τον τίτλο Here Be Dragons. Αν θυμάμαι καλά, αρχικά είχαμε σκεφτεί να χρησιμοποιήσουμε τη λατινική εκδοχή Hic Svnt Draconis, που αναφερόταν στις ανεξερεύνητες περιοχές των παλιών χαρτών, όπου συχνά απεικονίζονταν τέρατα. Ήταν μια εξαιρετική μεταφορά για το ταξίδι σε ανεξερεύνητες μουσικές περιοχές.
Τι οδήγησε στη διάλυση του συγκροτήματος το 2013 και πώς επηρέασε την καλλιτεχνική σας πορεία μέχρι σήμερα;
JASON: Είναι δύσκολο να το εξηγήσω χωρίς να υπάρχει ο απαραίτητος χώρος για το πλήρες πλαίσιο της ιστορίας, αλλά, με λίγα λόγια, θα έπρεπε να είχαμε προσέξει περισσότερο ποιους αφήναμε να μπουν στον στενό μας κύκλο.
EELCO: Κυρίως διαφωνίες που δεν είχαν σχέση με τη μουσική. Νομίζω ότι αυτό μας δίδαξε πως, όσο κι αν η μουσική πρέπει πάντα να αποτελεί την απόλυτη προτεραιότητα, είναι καταστροφικό να παραμελείς τις υπόλοιπες δυναμικές και τις ανθρώπινες σχέσεις μέσα σε ένα συγκρότημα.
CHARLOTTE: Ναι, η ανθρώπινη πλευρά ενός μουσικού εγχειρήματος είναι πραγματικά πολύ σημαντική. Πλέον είμαστε πολύ πιο προσεκτικοί και φροντίζουμε ο ένας τον άλλον. Αυτή η επανένωση με εμπνέει βαθιά, τόσο σε δημιουργικό όσο και σε ανθρώπινο επίπεδο.
Έχετε εμφανιστεί ζωντάνα ξανά στην Ελλάδα. Μπορείτε να μας δώσετε μια μικρή γεύση από την εμφάνισή σας στο Φ Hill στην Αθήνα;
JASON: Ναι. είχαμε δώσει δύο υπέροχες συναυλίες στην Ελλάδα το 2012, στην Αθήνα (Gagarin) και στη Θεσσαλονίκη (Block 33). Αν αποκαλύψω οτιδήποτε για τη συναυλία, θα χαλάσω την έκπληξη! ;)
CHARLOTTE: Προσωπικά νιώθω ότι πλέον ερμηνεύουμε τα παλιά μας κομμάτια διαφορετικά, γιατί κι εμείς έχουμε αλλάξει, αλλά και ο κόσμος έχει αλλάξει. Θα συνδυάσουμε νέα μουσική με μουσική του παρελθόντος. Γι' αυτό και έχει ιδιαίτερο νόημα να παίξουμε σε ένα θέατρο στη συγκεκριμένη τοποθεσία. Θα γίνουμε ένα όχημα για ένα ταξίδι μέσα στον χρόνο.
EELCO: Επίσης, είχαμε παίξει και στη Λάρισα το 2010. Οπότε, συνολικά, αυτή θα είναι η τέταρτη εμφάνισή μας στην Ελλάδα.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
