Θεσσαλονίκη, 80s. Tα «Μωρά στη Φωτιά» δίνουν στον σκληρό ροκ ήχο, ελληνικό στίχο και μια νέα εποχή ανατέλλει. Από τον πρώτο κι ' όλας δίσκο στα τέλη της ίδιας δεκαετίας, έδωσαν έναν από τους πιο εμβληματικούς και επιδραστικούς δίσκους της εγχώριας ροκ.
Ο ιδρυτής της μπάντας, Στέλιος Σαλβαδόρ, είναι το πρόσωπο στο οποίο εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, θα χρωστάνε για πάντα, όλες εκείνες τις στιγμές που έζησαν με φόντο τη μουσική του. Κόντρα στα χρόνια που περνούν, τα τραγούδια του ίσως να είναι και ό,τι πιο κοντά έχουμε για να σταματάμε τον χρόνο.
Ο Στέλιος Σαλβαδόρ, η ψυχή του θρυλικού συγκροτήματος «Μωρά στη Φωτιά», μιλά στο BOLD, σε μια συνέντευξη εφ' όλης της ύλης, με αφορμή τη συναυλία τους στις 5 Σεπτέμβρη, στο Roads Festival, στο Θέατρο Πέτρας.
Σκέφτομαι κάθε φορά που σας ακούω, πως 30 ετών κομμάτια σας, είναι σήμερα το ίδιο επιδραστικά, τραγουδιούνται από τους σημερινούς 20χρονους και συνεχίζουν την πορεία τους στον χρόνο. Πώς εξηγείται αυτό και πώς σας κάνει να αισθάνεστε;
Όταν έγραφα τα κομμάτια τότε, ο στόχος μου δεν ήταν να "πιάσω" τον παλμό της εποχής, να μιλήσω για κάτι που ήταν επίκαιρο τότε, για να είμαι άμεσα εμπορικός και εύληπτος. Ένιωθα πως έγραφα για πράγματα πιο βασικά, που απασχολούν τον άνθρωπο πάνω από τις εποχές, δεν ένιωθα εκείνη την ώρα ότι εκπροσωπώ την εποχή μου συνειδητά - πάντα βέβαια ένας καλλιτέχνης γράφει εντός της εποχής του - αλλά εγώ δεν ένιωθα άνθρωπος της εποχής μου, δεν ταυτιζόμουνα με την περίοδο εκείνη ούτως ή άλλως. Ίσως αυτό να είναι ένα στοιχείο.
Θα μπορούσα επίσης να πω ότι απευθύνομαι και στο μελλοντικό μου παιδί, θα έγραφα πράγματα που είναι αληθινά. Δεν θα βρεις μέσα κάτι που φωτογραφίζει μια συγκεκριμένη περίοδο, την εποχή μου, όπως κάνουν κάποιες ποπ καταστάσεις για να πιάσουν τον παλμό της εποχής, της νεολαίας, της μόδας, δε μ' ενδιαφέρει, ίσως γι' αυτό. Προσπαθώ να σου δώσω μια απάντηση... Πάντως είναι πολύ ευχάριστο να σου λένε πως τα τραγούδια σου είναι ακόμη επίκαιρα.
Πότε και πού ξεκινάει το μουσικό σύμπαν που ακούει στο όνομα “Μωρά στη Φωτιά”; Πώς αποφασίσατε το όνομα;
Πολύ νωρίς, από τα εφηβικά μου χρόνια άρχισε να δημιουργείται η θέληση μου να ασχοληθώ με τη μουσική, σε ένα δημιουργικό επίπεδο. Θυμάμαι που έγραφα τραγούδια τα οποία έστελνα σε διάφορους διαγωνισμούς ήδη από τα χρόνια του Γυμνασίου.
Ειδικά όμως με το τέλος του λυκείου, ήμουν σίγουρος ότι θα ασχοληθώ πιο συγκεκριμένα με το ροκ εν ρολ και το ροκ γενικότερα και ήδη από το 1982 δημιουργώ τα πρώτα "σχήματα" με φίλους και παρέες στη Θεσσαλονίκη και στη Βέροια, στο πατρικό μου σπίτι και παρακολουθώ με πολύ ενδιαφέρον τη σκηνή του new wave και πανκ.
Να σημειώσω ότι όλη μου η εφηβεία πέρασε με κλασικό ροκ, τότε άκουσα για πρώτη φορά Παύλο Σιδηρόπουλο, με Σπυριδούλα στην αρχή, Απροσάρμοστους αργότερα. Κατόπιν, αφού σχηματίστηκε η πρώτη σύνθεση μουσικών και πλέον δίναμε συναυλίες με διασκευές τραγουδιών από Stray cats έως Cure και Dead Kennedys, violent Femmes και Robyn Hitchcock, ένα από τα κομμάτια που παίζαμε ήταν και το Baby is on fire του Brian Eno.
Αυτό αποτέλεσε την έμπνευση για το όνομα του συγκροτήματος, σαν μια παράφραση του στίχου του κομματιού "my baby is on fire and I through her in the water".
Δώστε μας εικόνα από τα 80s-90s, την εποχή που το ελληνικό ροκ είχε εισχωρήσει για τα καλά στα μουσικά δρώμενα.
Εγώ θα μιλήσω πιο πολύ για τα 80s που γνωρίζω καλά μιας και στα 90s η αλήθεια είναι πως παρόλο που κάναμε συνεχώς πρόβες και είχαμε καινούργια τραγούδια, είχαμε ένα κενό κάποιων χρόνων. Υπήρχαν τα τραγούδια μας της πιπίλας και άλλα καινούργια, που δεν είχαν δισκογραφηθεί ακόμη, αλλά δεν υπήρχαμε εμείς κατά κάποιον τρόπο. Μια μεγάλη συναυλία του 95' σε κάποιο ανοιχτό θέατρο της Θεσσαλονίκης μας άφησε έκπληκτους με την προσέλευση του κόσμου. Πρωτοφανής προσέλευση για underground συγκρότημα, αλλά γενικότερα είχαμε κάποια θέματα.
Τη δεκαετία του 80' όμως στη Θεσσαλονίκη, υπήρχε μια ατμόσφαιρα ροκ σε κάθε σημείο, έτσι το ένιωθα εγώ τουλάχιστον. Πάρα πολλά συγκροτήματα σε κάθε γειτονιά, φίλοι που ο καθένας είχε κι από ένα συγκρότημα, πολλά από αυτά αξιόλογα, σε σημείο να με επηρεάζουν κιόλας δημιουργικά. Οι παρέες παντού, εννοείται τα πανεπιστήμια και οι γύρω από αυτά περιοχές σχεδόν συνέχεια με εκδηλώσεις και συναυλίες, σινεμά της εποχής σε κάθε γωνιά της πόλης ξεκινούν μουσικές βραδιές σαν φεστιβάλ, μια υπέροχη "φωτεινή" και "μουσική" περιπέτεια που σε συνδυασμό με το πολύ νεαρό της ηλικίας μου, με " πείθουν" πως κάτι όμορφο γίνεται .
Πρόσφατα δε, μια πολύ εμπεριστατωμένη και πλατιά έρευνα του δημοσιογράφου Νίκου Γουλιά για τη Θεσσαλονίκη στη δεκαετία του 80', που κυκλοφόρησε σε δύο τόμους με την εφημερίδα Μακεδονία, μου απέδειξε πόσο πολλά συνέβαιναν στη Θεσσαλονίκη μας εκείνα τα χρόνια....πάρα πολλά για τα οποία δεν είχα αντιληφθεί τίποτε, καταγράφονται στα δύο βιβλία του Νίκου Γουλιά, πέρα από όλα αυτά τα ωραία τα οποία γνώριζα και σε πολλά συμμετείχα κιόλας. Πιστεύω πως αυτή η "ορμή" , έφερε στη συνέχεια τη δεκαετία του ενενήντα. Οι σπόροι είχαν ριχτεί χρόνια πριν.
Τα Μωρά στη Φωτιά είναι ένα συγκρότημα που στηρίζεται στη DIY νοοτροπία και από την αρχή ήσασταν ανεξάρτητοι. Πόσο ανακουφιστικό είναι αυτό, ειδικά για το δικό σας είδος μουσικής.
Εγώ ήθελα να κάνω το δικό μου στίχο και μουσική και δεν θα έπαιρνα τη συγκατάθεση από κανέναν για να κάνω τους συγκεκριμένους στίχους και τα συγκεκριμένα τραγούδια, οπότε ξεκινήσαμε με αυτή τη νοοτροπία κι ο θεός βοηθός. Μέχρι που πέτυχε αυτό βέβαια, το ήθελε ο κόσμος. Αποδείξαμε δηλαδή πως μπορείς να είσαι εκτός της showbiz, "εκτός συστήματος", αλλά να έχεις επαφή με τον κόσμο. Δεν είναι απαραίτητο να περνάνε όλα, μέσα από ένα σύστημα.
Έχετε μουσικά απωθημένα, ανθρώπους που θέλατε ή θέλετε να συνεργαστείτε;
Απωθημένα μουσικά δεν έχω, με την έννοια βέβαια ότι συνεχίζω δημιουργικά σε προσωπικό επίπεδο, γράφω συνέχεια καινούργια πράγματα.Έτσι θα μπορούσα να σου πω θα ήθελα να συνεργαστώ με πάρα πολλούς αλλά και με κανέναν συγκεκριμένα, σαν απωθημένο.
Από το σημερινό μουσικό τοπίο, ξεχωρίζετε καλλιτέχνες;
Υπάρχουν τόσα πολλά καινούργια σχήματα και καλλιτέχνες, αλλά και τόσα παλιότερα που δεν προλάβαμε να παρακολουθήσουμε όσο πέρναγαν τα χρόνια, που δεν ξέρω πραγματικά τι να πρώτο πω. Το μόνο σίγουρο είναι πως ό,τι έχει να κάνει με τη μουσική και τον ήχο γενικότερα είναι κάτι μαγικό. Από όποια γωνία κι αν το δεις, η μουσική είναι ένα δώρο για τη ζωή μας, τη συνειδητοποίηση, την καθημερινότητα, τα όνειρά μας.
Μια πιο έντονη αλληλεπίδραση με κοινό που σας έχει σημαδέψει; Από τον πρώτο κιόλας δίσκο χτίσατε ισχυρούς δεσμούς με τον κόσμο σας.
Είναι τόσο πολλές οι εμπειρίες, τόσο αναζωογονητική η αγάπη του κοινού ,που τι να πρώτο πεις. Θα ήθελα να σταθώ λίγο στο κοινό του Κυττάρου και στις συναυλίες μας εκεί. Υπάρχει μια μέθεξη, μια ιεροτελεστία σχεδόν. Καταργείται στο Κύτταρο η έννοια κοινού και καλλιτέχνη...γινόμαστε πραγματικά ΕΝΑ. Είναι κάτι υπέροχο αυτό και συμβαίνει σχεδόν πάντα όταν παίζουμε στο εκεί. Από το πιο απλό, να σε "καλεί" το κοινό για encore τραγουδώντας ρεφρέν από τραγούδια σου, μέχρι το να βλέπεις ηλικίες από τρεις και τέσσερις καμία φορά γενιές... όλοι μαζί .
Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια, κάτι που έχει μείνει από την πορεία σας μεταξύ άλλων, είναι τα live που δίνετε κάθε φορά. Μια ακραία συναυλία που σας έχει μείνει και μια ιστορία που τη συνοδεύει;
Το πιο ακραίο που μπορώ να σκεφτώ είναι μια συναυλία μας το 1995, όπου σε μια περίοδο με μόνο έναν πρώτο δίσκο, από μια ανεξάρτητη εταιρεία, με μηδέν διαφήμιση, και χωρίς καθόλου συναυλίες, μόνο πρόβες, καμία δημόσια εμφάνιση γέμισε ένα ανοιχτό θέατρο με 3000 κόσμο, από το πουθενά. Με τέτοιο έντονο παλμό και αγάπη, που πραγματικά το τραγούδιτου κόσμου, σκέπαζε σε ένταση το ίδιο το P.A. της συναυλίας.
Φεύγει ποτέ τελικά η αγωνία πριν το live;
Ίσως δεν είναι ακριβώς "αγωνία", ίσως είναι "έξαψη", αλλά σίγουρα πάντα κάτι "υπάρχει".
Τι θα ακούσουμε στο Roads Festival στο Θέατρο Πέτρας στις 5 Σεπτεμβρίου;
Είναι πρώτη φορά που επισκεπτόμαστε το θέατρο Πέτρας, δεν έχει τύχει κιόλας να το έχω επισκεφτεί, έχω ακούσει από πολλούς ότι ίσως είναι το πιο όμορφο θέατρο της Αθήνας. Έχω μια υπέροχη ομάδα καλών μουσικών που είμαστε πολλά χρόνια μαζί, θα παίξουμε φυσικά πολλά τραγούδια από αυτά που είναι γνωστότερα από τον πρώτο δίσκο. Σύνθεση μουσικών, δύο κιθάρες, πιάνο, συνθεσάιζερ, τρομπέτα ,τρομπόνι ,μπάσο ,ντραμς, φωνές... Θα παίξουμε και κάποια κομμάτια που δεν παίζουμε συχνά, μου έχουν ζητήσει κατά καιρούς φίλοι σε συναυλίες τραγούδια όπως Μοιραίο Καραβάνι, η Ρουλέτα κλπ. Στις 5 Σεπτεμβρίου είμαι στην ευχάριστη θέση να πω πως θα έχουμε και κάποια ολοκαίνουργια τραγούδια για πρώτη φορά σε ζωντανή παρουσίαση στο θέατρο Πέτρας. Η συναυλία φυσικά θα ηχογραφηθεί και βιντεοσκοπηθεί και εν όψει των καινούργιων τραγουδιών.
**
ROADS FESTIVAL | DAY 1
Παρασκευή 05/09/2025
ΜΩΡΑ ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ | FUNDRACAR | MAZOHA |MADAME ΘΕΚΛΑ
Θέατρο Πέτρας
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
