Το 2026 ο Μάικλ Τζάκσον βρίσκεται παντού και μοιάζει δύσκολο, ακόμα κι αν θες, να τον αποφύγεις. Τον συναντάς σε κινηματογραφικές αίθουσες, πλατφόρμες streaming, στις κορυφές των charts, στα social media, αλλά και σε ντοκιμαντέρ ή ρεπορτάζ δικαστικού περιεχομένου. Ακριβώς 17 χρόνια μετά τον θάνατό του (στις 25/6/2009) και πάνω από δυο δεκαετίες ύστερα από επιτυχίες που καθόρισαν την ιστορία της ποπ -όπως το Thriller, ο Μάικλ Τζάκσον είναι ξανά εδώ ή μάλλον δεν έφυγε ποτέ. Η ιστορία του εξακολουθεί να γράφεται.
Η πιο εμπορική μουσική βιογραφία
Όπως ο κεντρικός ήρωας της, έτσι και η ταινία “Michael”, εξελίσσεται σε φαινόμενο στον χώρο των κινηματογραφικών μουσικών βιογραφιών. Αν και “θάφτηκε” από τους κριτικούς για την επιφανειακή ματιά της απέναντι στην προσωπικότητα και στις αμφιλεγόμενες πλευρές του Τζάκσον, έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από το κοινό κι έχει πλέον ξεπεράσει τις πιο αισιόδοξες προσδοκίες των δημιουργών της -ήδη συζητείται η προοπτική ενός σίκουελ.
Εισπρακτικά “έσκισε”, καθώς μέσα στο πρώτο Σαββατοκύριακο της κυκλοφορίας της, κάλυψε τα 200 εκατομμύρια δολάρια του προϋπολογισμού, με τα έσοδα της σήμερα να αγγίζουν παγκοσμίως το ένα δισ. δολάρια (960 εκατομμύρια). Που σημαίνει ότι έχει ήδη εκθρονίσει το “Bohemian Rhapsody” κατακτώντας τον τίτλο της πιο εμπορικής μουσικής βιογραφίας όλων των εποχών κι έχει ξεπεράσει σε εισπράξεις ταινίες όπως “Ο άρχοντας των δαχτυλιδιών: Οι δύο πύργοι”. Μέχρι στιγμής είναι η δεύτερη πιο εμπορική επιτυχία του 2026 -πίσω από το “The Super Mario Galaxy Movie”.
Στην “αθανασία” της ποπ κουλτούρας
Πέρα όμως από την εισπρακτική επιτυχία, αυτό που πέτυχε η ταινία “Michael”, που λειτούργησε ως ένα αφιέρωμα στη μουσική και σκηνική ιδιοφυία του Μάικλ Τζάκσον, είναι ότι τον σύστησε σε μια γενιά που δεν τον έζησε ποτέ κι αναζωπύρωσε το παγκόσμιο ενδιαφέρον για τη μουσική του.
Πολλοί κινηματογράφοι μετατράπηκαν σε χώρους πάρτι. Οι θεατές σηκώνονταν όρθιοι, χόρευαν, τραγουδούσαν, ενώ παράλληλα βιντεοσκοπούσαν τους εαυτούς τους για τα social media, κάνοντας viral τις στιγμές σε ένα κοινό, που δεν είχε καν γεννηθεί την εποχή των μεγάλων επιτυχιών του. Κάπως έτσι οι εκδηλώσεις, οι θεματικές βραδιές και τα “Michael Jackson party” έγιναν trend σε όλο τον κόσμο -από το Παρίσι μέχρι το Σίδνεϊ, ενώ αγαπημένα τραγούδια του (όπως το Billie Jean ή το Beat it) επέστρεψαν στα charts, στο TikTok και στα Instagram Reels.
Η πολιτιστική επιρροή του εκτείνεται πέρα από τη μουσική. Χαρακτηριστικό είναι ότι πρόσφατη μελέτη του Travel and Tour World τον κατατάσσει στην κορυφή των θρύλων, που συνεχίζουν να τροφοδοτούν τον μουσικό τουρισμό, να δημιουργούν οικονομική δραστηριότητα και να διαμορφώνουν ταξιδιωτικούς προορισμούς -πάνω από τον Πρίσλεϊ και τους Μπιτλς.
Μόνο που οι μνήμες, εφόσον μιλάμε για τον Μάικλ Τζάκσον, δεν σταματούν στη λατρεία. Όσο δυνατά επιμένει ο μύθος, το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τις σκιές.
Οι παλιές “αμαρτίες” ξανά στην επικαιρότητα
Η επιτυχία της ταινίας συνέπεσε χρονικά με παλιές “αμαρτίες” που επανήλθαν στην επικαιρότητα και νέες καταγγελίες -και μάλιστα από την πλευρά παλιών, ορκισμένων συμμάχων.
Συγκεκριμένα, το ντοκιμαντέρ του Netflix, “Michael Jackson: The Verdict”, που βγήκε στις 3 Ιουνίου, έφερε στο προσκήνιο μια παλιά, αλλά πολυσυζητημένη ιστορία: Tην πολύκροτη δίκη του 2005, όπου αθωώθηκε λόγω αμφιβολιών σε μια υπόθεση, που στη συλλογική συνείδηση δεν έκλεισε ποτέ.
Να θυμίσουμε ότι οι πρώτες δημόσιες κατηγορίες περί αποπλάνησης και σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων σε βάρος του Μάικλ Τζάκσον ξεκίνησαν από τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Το 1993, ο τότε 13χρονος Τζόρνταν Τσάντλερ τον κατηγόρησε για σεξουαλική κακοποίηση, όμως η υπόθεση διευθετήθηκε εξωδικαστικά το 1994 -με τον Τζάκσον να αρνείται τα πάντα, αλλά να καταβάλλει στον Τσάντλερ 22 εκατομμύρια δολάρια για να αποφύγει, όπως δήλωνε τότε, μια μακρόχρονη δικαστική διαμάχη. Επιστρέφουμε στο 2005, στην Καλιφόρνια, όταν δικάστηκε για την υπόθεση του τότε 13χρονου Γκάβιν Αρβίζο, για γεγονότα που σύμφωνα με τους κατήγορους συνέβησαν το 2003 στη Neverland. Η εισαγγελία δεν κατάφερε να αποδείξει την ενοχή του πέραν πάσης αμφιβολίας (αθωώθηκε και για τις 14 κατηγορίες που αντιμετώπιζε), όμως οι φήμες δεν έσβησαν. Κι η παραδοχή του ότι του άρεσε να μοιράζεται το υπνοδωμάτιο του με παιδιά, προφανώς δεν βοήθησε.
Οι πλέον ένθερμοι θαυμαστές του επέμειναν ακλόνητα στην αθωότητά του, όμως οι κατηγορίες σε βάρος του συνεχίστηκαν και μετά θάνατον. Κατά τη δεκαετία του 2010, οι Γουέιντ Ρόμπσον και Τζέιμς Σέιφτσακ εμφανίστηκαν δημόσια, υποστηρίζοντας ότι είχαν κακοποιηθεί από τον Τζάκσον, όταν ήταν παιδιά. Οι καταγγελίες τους έγιναν ευρύτερα γνωστές μέσω του ντοκιμαντέρ του HBO “Leaving Neverland”, που κυκλοφόρησε το 2019.
Οι νέες καταγγελίες από τη “δεύτερη οικογένεια”
Φτάνουμε στο 2026, δυο μήνες πριν την κυκλοφορία της ταινίας “Michael”, τον περασμένο Φεβρουάριο. Τα τέσσερα ενήλικα πια αδέρφια Cascio, που κάποτε αποκαλούνταν “η δεύτερη οικογένεια” του Μάικλ Τζάκσον, κατέθεσαν αγωγή, κατηγορώντας τον για κατά συρροή αποπλάνηση ανηλίκων. Αν και στο παρελθόν τον είχαν υπερασπιστεί απέναντι σε αντίστοιχες κατηγορίες -και για περισσότερες από δύο δεκαετίες διατηρούσαν στενές σχέσεις- σήμερα υποστηρίζουν ότι υπέστησαν επανειλημμένες σεξουαλικές επιθέσεις και ότι είχαν χειραγωγηθεί, ώστε να τον προστατεύουν.
Οι διαχειριστές της περιουσίας του απορρίπτουν τις κατηγορίες, αποδίδοντας τες σε ξεκάθαρη προσπάθεια απόσπασης χρημάτων και εκμετάλλευσης του timing της κυκλοφορίας της ταινίας. Οι φανατικοί θαυμαστές επικαλούνται ακόμα και θεωρίες συνωμοσίας για να στηρίξουν την αθωότητα του. Οι πιο ψύχραιμοι, προσπαθούν να διαχωρίσουν το έργο από τον δημιουργό -δημοφιλές δίλημμα της εποχής- και να απολαύσουν το “Billie Jean” χωρίς τύψεις.
Λατρεία, νοσταλγία και αμφισβήτηση
Το βέβαιο είναι ότι στην περίπτωση του Μάικλ Τζάκσον, τίποτα δεν έχει τελειώσει. Για κάποιους είναι πρώτα και κύρια ο μακράν κορυφαίος performer της σύγχρονης ποπ, που καλλιεργεί κοινό ακόμα και μετά θάνατον. Για άλλους, παραμένει μια προσωπικότητα, που συνεχίζει να γεννά ερωτήματα, τα οποία υπερβαίνουν σοβαρές “κόκκινες γραμμές”.
Γεγονός είναι πως εν έτει 2026, εξακολουθεί να αποτελεί ταυτόχρονα αντικείμενο λατρείας, νοσταλγίας, εμπορικής επιτυχίας και έντονης αμφισβήτησης και να προκαλεί περισσότερη συζήτηση από τους περισσότερους εν ζωή σταρ. Κι αυτό είναι ίσως το πλέον παράδοξο της κληρονομιάς του: 17 χρόνια μετά τον θάνατό του, δεν έχει περάσει στην ιστορία. Παραμένει κομμάτι της επικαιρότητας, ένα μοναδικό φαινόμενο, που αρνείται να περάσει στο παρελθόν και που όπως ο ίδιος κάποτε τραγούδησε every day creates history.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
