Η εικόνα είναι λίγο πολύ γνωστή στους περισσότερους από εμάς που περάσαμε την εφηβεία μας σε εκείνη την τελείως παρανοϊκή περίοδο πριν και μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Ξυπνητήρι στις 3 το πρωί της Παρασκευής και του Σαββάτου και τρέξιμο προς τη μεγαλύτερη τηλεόραση του σπιτιού, αν δεν είχαμε την τύχη να έχουμε τηλεόραση στο δωμάτιό μας.
Εκεί προετοιμασία ενός ολόκληρου σεναρίου σε περίπτωση που οι γονείς σηκώνονταν να πάνε τουαλέτα ή να πιουν νερό: «Με πήρε ο ύπνος στον καναπέ μετά το τέλος των εκπομπών του Χαρδαβέλλα» ή «ξαφνικά ενδιαφέρομαι πάρα πολύ για αυτόν τον αγώνα Φόρμουλα 1 σε επανάληψη» ή «τώρα τελειώνει το Santos - Vasco da Gama για τη φάση των 16 του Κυπέλλου Βραζιλίας».
Όλα αυτά για να καταφέρουμε να ξεκλέψουμε 2 με 3 ώρες και να δούμε στο ΑΛΤΕΡ, στο EXTRA και σπανιότερα στο SEVEN-X και στο ΤEMPO αυτό που στο πρόγραμμα της τηλεόρασης των περιοδικών της εποχής ονομαζόταν «αισθησιακή ταινία», χωρίς όνομα και σκηνοθέτη, και πλάι είχε ένα μικρό εικονίδιο που έδειχνε ένα άχαρο Χ σε κόκκινο φόντο.
Κι αν στις σημερινές εποχές, όλη αυτή συνθήκη μοιάζει περίπου όσο παλιά είναι και τα κανόνια στις Σπέτσες, υπήρχε μία περίοδος που η ανακάλυψη της σεξουαλικότητας γινόταν με τελείως διαφορετικούς (όχι απαραίτητα πιο υγιείς) τρόπους. Συνήθως στα κρυφά και στα παράνομα. Παρακάτω θα βρείτε τις 5 πιο συχνές από αυτές τις ταινίες.
Oι περιπέτειες της Justine
Πρόκειται για μία ακόμη σειρά 7 ταινιών που, όπως και στις περιπτώσεις της Εμμανουέλας, έχουν ως POV μία νεαρή φοιτήτρια, τη Justine Wilkenson (η Καναδή ηθοποιός Daneen Boone). Το σενάριο όλων των ταινιών βασίζεται στο κλασικό αφηγηματικό μοτίβο της αθώας φοιτήτριας που ερωτεύεται τον καθηγητή της.
Προκειμένου να τονιστεί η αθωότητα της Justine, υπάρχουν δίπλα της δύο ακόμα γυναικείοι ρόλοι: Η κολλητή της φίλη και η αυστηρή καθηγήτρια που συμπεριφέρονται πολύ περισσότερο ως χειραφετημένες και σεξουαλικά ενεργές γυναίκες, σχεδόν σε κωμικό επίπεδο.
Από την άλλη, το αντικείμενο του πόθου είναι ένας μποντιμπιλντεράς - αρχαιολόγος 35 χρονών ο οποίος μπλέκει σε διάφορες indiana jones στιγμές και μπορεί να αναγνωρίσει ακριβώς τη χρονολογία πολύτιμων αρχαιολογικών θησαυρών ρίχνοντας μία ματιά. Πιο γρήγορα και από μηχανικό αυτοκινήτων που κοιτάει τα τακάκια σου.
Η Ιουστίνη (αναφορά σε μυθιστόρημα του de Sade) παραμένει πάντα αθώα, χάρη και στις προσπάθειες του μποντιμπιλντερά αρχαιολόγου που πάντως σε κάποια πεισόδια ήταν πιο χαζός από όλους και σε άλλα ιδιοφυής.
Όλο το γράψιμο και οι αναφορές σε κάνουν να σκέφτεσαι αν επρόκειτο για μία παρωδία του Indiana Jones.
Η Εμμανουέλα στο Διάστημα
Μία από τις πιο «σύγχρονες ταινίες» που παίζονταν σε αυτή τη ζώνη ώρες. Πρόκειται για μία εκδοχή της θρυλικής σειράς ταινιών της Εμμανουέλας. Εν προκειμένω με αφήγηση των περιπετειών της πρωταγωνίστριας στο Διάστημα.
Στην πραγματικότητα, δεν είναι μία η ταινία αλλά πρόκειται για μία μίνι σειρά που απαρτίζεται από 7 επεισόδια στα οποία πρωταγωνιστεί μία από τις πιο πετυχημένες Εμμανουέλες της εποχής, η Krista Allen και η γνωστή φάτσα σε εκείνες τις ταινίες, Paul Michael Robinson που έκανε συχνά τον κακό που απήγαγε ανθρώπους και πράγματα στην Justine.
Στο ΕΧTRA, έπαιζε κάποιες φορές τις παλαιότερες, original εκδοχές της Εμμανουέλας από τη δεκαετία του 1970 με τη Sylvia Kristel.
Click
Yπήρχε και μία χαζοκωμωδία με τον Adam Sandler τη δεκαετία του 2000. Εν προκειμένω αναφερόμαστε σε μία ακόμη mini σειρά που αφηγούνται την ιστορία ενός κόσμου στο οποίο υπάρχει ένα μηχάνημα που ξυπνάει την ερωτική διάθεση όσων βρίσκονται γύρω του, όπως τη σκέφτηκε ο Milo Manara.
Από μόνο του αυτό το μηχάνημα γίνεται ένα πανεύκολο plot device μέσω του οποίου θα μπορούσαν να γεννηθούν κυριολεκτικά εκατοντάδες διαφορετικές ιστορίες και πλοκές. Τελικά οι δημιουργοί της σειράς περιορίστηκαν στις 7, εκ των οποίων οι 3-4 έπαιζαν πολύ συχνά στο ALTER και στο EXTRA.
Το κορυφαίο ήταν το επεισόδιο με τίτλο “Sexual Independence Day”, ο Ron Slick, ένας λομπίστας στην Washington χρησιμοποιούσε το συγκεκριμένο κλικ προκειμένου να χρησιμοποιήσει έναν δημοσιογράφο, έναν γερουσιαστή, έναν αστυνομικό και δύο μέλη του FBI. Θα μπορούσε να μοιάζει με ανέκδοτο.
Aphrodisia
Πρόκειται για μία σειρά δύο σεζόν μίνι επεισοδίων τα οποία αφηγούνται ερωτικές ιστορίες και πάλι με γυναικείο POV το οποίο αποτυπώνεται μέσα από στιλιζαρισμένα και τελείως κινηματογραφικά voice-over.
Συνήθως επρόκειτο για ιστορίες μικρότερες από μισή ώρα οι οποίες έπαιζαν λίγο πριν ξεκινήσει το κυρίως πρόγραμμα. Ήταν αν μη τι άλλο, η καλύτερη, από κινηματογραφική άποψη, σειρά αλλά αυτό ελάχιστα ενδιέφερε του 13χρονους εαυτούς μας.
Οι ερωτικές περιπέτειες του αόρατου ανθρώπου
Ταινία σε σκηνοθεσία Rolfe Kanefsky και σενάριο Milo Manara που βγήκε το 2003 και έπαιξε είχε λίγες αλλά θρυλικές προβολές στη μεταμεσονύχτια ζώνη της εκσυγχρονιστικής τηλεόρασης της εποχής.
Η συγκεκριμένη sci-fi κωμωδία αφηγούταν την ιστορία ενός τύπου ο οποίος είχε όνειρο ζωής να γίνει διάσημος ηθοποιός στο Hollywood. Σε κάποια φάση βρίσκει και τρώει κάτι που έμοιαζε με butterscotch αλλά στην πραγματικότητα είναι ένα φάρμακο που τον έκανε αόρατο.
Πλέον, ως αόρατος, ο πρωταγωνιστής μας μπορεί να πάρει την εκδίκησή του από εκείνους που του φέρονται σαν σκουπίδι. Ταυτόχρονα, μέρος της δύναμής του είναι ότι μπορεί να έχει κάθε γυναίκα που θέλει σε μία αρκετά προχωρημένη για την εποχή της εκδοχή του «όλοι οι άνδρες είναι γουρούνια».
Αποτέλεσμα όλου αυτού είναι μερικές πολύ αστείες στιγμές όπου ο ίδιος εμφανίζεται ως φάντασμα, με έναν κινούμενο κασκόλ και σκούφο. Ταυτόχρονα, δεκάδες σκηνές με γυναίκες οι οποίες κάνουν έρωτα με κάτι οπτικά ανύπαρκτο.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
