Χαιρόμαστε πάντα να μαθαίνουμε και να συζητάμε για ωραίες ταινίες που βγαίνουν στις κινηματογραφικές αίθουσες, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για νέες ταινίες Ελλήνων δημιουργών. Και η πιο πολυσυζητημένη ταινία των τελευταίων ημερών, που κάνει τον κόσμο να πηγαίνει σινεμά, δεν είναι άλλη από την ταινία - πολλοί την χαρακτηρίζουν και ως ταινία της χρονιάς - «Πολύ Κοριτσίστικο Όνομα το Πάττυ» του Γιώργου Γεωργόπουλου.
Πρόκειται για μια coming of age ταινία που ακολουθεί την κεντρική ηρωίδα Δάφνη (Μορτ Κλωναράκη) - οι δικοί της την αποκαλούν Πάττυ - μιας 18χρονης αθλήτριας τζούντο από την Ικαρία, που έρχεται στην Αθήνα ακολουθώντας τον έμπειρο προπονητή Γιούρι (Βαγγέλης Μουρίκης), για να κυνηγήσει όνειρό της να περάσει τους προκριματικούς και να συμμετέχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Μέσα από το νέο αυστηρό πρόγραμμα προπονήσεων και τη νέα καθημερινότητά της στην Αθήνα, προσπαθεί να αγγίξει τους στόχους της αλλά και να καταλάβει καλύτερα τον εαυτό της. Μια γλυκιά ιστορία ενηλικίωσης που σε αγγίζει σε όποια φάση κι αν σε βρει.
«Σαν τη Πάττυ και εγώ, είμαι από νησί, έχω μεγαλώσει στη Ζάκυνθο και ήρθα στην Αθήνα πριν 5 χρόνια για να σπουδάσω υποκριτική», μού αναφέρει ο 23χρονος Μορτ Κλωναράκη, ο οποίος ενσαρκώνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Το «Πολύ Κοριτσίστικο Όνομα το Πάττυ» είναι η πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους και η πιο ευτυχής συγκυρία για να γνωρίσει εκείνος τον κόσμο του σινεμά και εμείς να γνωρίσουμε τον ίδιο.
Είναι η πρώτη σου ταινία; Διάβασα πως η συνεργασία με τον Γιώργο Γεωργόπουλο ήρθε μετά από ένα tape που έστειλες. Πώς έμαθες για το casting και τι σκεφτόσουν όταν το ετοίμασες; Περίμενες μέχρι πού θα φτάσεις μέσα από μόλις ένα tape;
«Είναι η πρώτη μου επαγγελματική εμπειρία. Και όταν έστειλα αυτό το self tape δεν ήξερα καθόλου πώς να το κάνω. Δεν περίμενα κάτι, ήμουν στη Ζάκυνθο και έκανα μπάνια, μετά από μερικούς μήνες άρχισα να σκέφτομαι ότι μπορεί να πάρω το ρόλο. Ο Γιώργος από τη πρώτη οντισιόν ήταν πολύ φιλικός, σε έκανε να νιώθεις πολύ άνετα».
Τι σου έχει μείνει πιο έντονα από τα γυρίσματα της ταινίας; Πόσο κράτησαν, πόσο εύκολα ή δύσκολα ήταν και τι χρειάστηκε να κάνεις έξτρα, δεδομένου ότι υποδύεσαι μια αθλήτρια τζούντο.
«Ενώ τα γυρίσματα ήταν πολύ απαιτητικά και τις περισσότερες μέρες σωματικά δύσκολα, μου έχει μείνει μια γλυκιά γεύση. Μάθαμε τζούντο πριν την ταινία, για περίπου δύο μήνες και άλλες επτά βδομάδες ήταν το γύρισμα. Πολύ ωραία εμπειρία, να μαθαίνεις ένα καινούριο άθλημα για έναν ρόλο. Το να μάθω τζούντο με βοήθησε πολύ να καταλάβω καλύτερα την Πάττυ. Επίσης μέσα από τις προπονήσεις δεθήκαμε πολύ με τη Φιλίππα και τη Μελίνα, όταν πια φτάσαμε στα γυρίσματα είχαμε αναπτύξει δικό μας κώδικα επικοινωνίας».
Βρίσκεις σημεία ταύτισης με την Πάττυ;
«Πολλά! Έχουμε κοινές αναφορές, είμαστε από νησί, ήρθαμε στην Αθήνα στα 18 να κυνηγήσουμε τα όνειρα μας. Οι δικοί μου άνθρωποι που βλέπουν την ταινία, σε κάποιες σκηνές μου λένε ότι συχνά μπερδεύονται και νομίζουν ότι βλέπουν τον Μορτ αντί για την Πάττυ. Ίσως και για μένα ήταν εύκολο να βάλω δικά μου στοιχεία στον ρόλο αλλά η κοινή μας βάση ήταν εκεί από το σενάριο ακόμα».
Η ιστορία κατά κάποιο τρόπο συμβολίζει εκείνη τη φάση ενηλικίωσης κάθε ανθρώπου, είναι η στιγμή που παίρνεις μια απόφαση που κρίνει το μέλλον σου, είναι το βήμα που πρέπει να κάνεις αν θες να βρεις και να ακολουθήσεις αυτό που είσαι. Πότε είχες και εσύ την αντίστοιχη δική σου ιστορία ενηλικίωσης; Πώς θα χαρακτήριζες το δικό σου ταξίδι προς αυτήν;
«Συνήθως η ενηλικίωση δεν είναι μια στιγμή, μερικές φορές έρχεται βίαια και απότομα, αλλά οι περισσότεροι έχουμε βιώσει την ενηλικίωση σταδιακά. Η ταινία ήταν με πολλούς τρόπους μια εμπειρία ενηλικίωσης για μένα. Άλλαξα πολύ μέσα σε αυτή και έχω αλλάξει πολύ και από τότε. Κάπως δεν το συνειδητοποιώ καθημερινά αλλά όταν κοιτάω τα βίντεο από τότε, και βλέποντας την Πάττυ και το ποσό χαομένη είναι σε αυτόν τον καινούργιο κόσμο, καταλαβαίνω ότι έχω ξεπεράσει αυτό το στάδιο».
Χωρίς να θέλω να κάνω σπόιλερ, στην ταινία θίγονται ζητήματα όπως αυτό της παρενόχλησης, της εκμετάλλευσης κ.α. Τι σκέφτηκες όταν διάβασες το σενάριο και πώς λειτούργησε αυτό κατά την προσέγγιση του ρόλου;
«Πιστεύω ότι αυτό το ζήτημα στην ταινία θίγεται με έναν ασυνήθιστο τρόπο αλλά στο τέλος σε προβληματίζει. Φεύγεις από το σινεμά και σκέφτεσαι αυτό το κοινωνικό πρόβλημα και αυτό είναι το σημαντικό. Όσο για τη προσέγγιση του ρόλου υπάρχουν στιγμές που ο χαρακτήρας φοβάται και νιώθει άγχος. Νιώθει ότι κινδυνεύει, αυτό προσπάθησα να προσεγγίσω, την σκέψη του «δεν είμαι ασφαλής». Όταν νιώθεις έτσι, φοβάσαι ακόμα και με πράγματα που δεν είναι τρομακτικά, όπως όταν είσαι μόνος στο σπίτι μετά από θρίλερ και ο παραμικρός θόρυβος σε τρομάζει. Αυτό βιώνει η Πάττυ, βλέπει τέρατα επειδή φοβάται και όχι επειδή απαραίτητα υπάρχουν».
Προς το τέλος της ταινίας, ο Γιούρι (Βαγγέλης Μουρίκης) σχολιάζει τα έξτρα γραμμάρια που έχει πάρει η Δάφνη, λέγοντάς της πώς μετά από αυτά, είναι πια μια νέα Δάφνη, ξεκινά μια νέα ζωή. Πώς νιώθεις εσύ μετά από αυτήν την ταινία; Τι σημαίνει για σένα;
«Είναι η αρχή μου, πιστεύω πως ό,τι project και να ακολουθήσει, αυτό θα είναι πάντα πολύ σημαντικό. Γνώρισα ανθρώπους σε αυτή την ταινία που ακόμα και τώρα υπάρχουν στη ζωή μου. Επίσης, μέσα από αυτή τη δουλειά ερωτεύτηκα το σινεμά, κατάλαβα πόσο μαγικό είναι. Πόσες πολλές λεπτομέρειες έχει που αλλάζουν τελείως το αποτέλεσμα. Δεν είναι μόνο ο ηθοποιός, υπάρχει μια τεράστια ομάδα από πίσω που, χωρίς αυτήν, δεν θα γινόταν τίποτα. Λέω πολύ συχνά ότι αν δεν ήμουν ηθοποιός με πολλή χαρά θα δούλευα στο camera department. Ή θα έκανα μοντάζ. Ή κάτι τέλος πάντων, να είναι μέρος αυτής της διαδικασίας».
Συμπλήρωσε την πρόταση: Από την ταινία Πολύ Κοριτσίστικο Όνομα το Πάττυ δεν θέλω να ξεχάσω ποτέ .....
«Δεν θα ξεχάσω τίποτα από αυτή την ταινία, αλλά θα σου πω ένα πολύ χαρακτηριστικό γύρισμα!
Η σκηνή είναι ότι ανοίγουμε την πρώτη μπύρα με τη Φιλίππα, μιλάμε και γελάμε. Κάναμε 15 φορές ολόκληρη τη σκηνή και σε κάθε λήψη γελούσαμε πιο πολύ, αυτοσχεδιάζαμε στον διάλογο, εγώ σίγουρα δεν μπορούσα να μείνω σοβαρός. Γελούσαμε τόσο πολύ που ο Γιώργος μας άλλαξε τη σκηνή - μας πρόσθεσαν μπύρες να φαίνεται ότι έχουμε πιει αρκετά. Όπως είχε πει, Μορτ σίγουρα πίνεις νερό; Γιατί είναι σαν να πίνεις αληθινή μπύρα. Νερό έπινα, απλά περνούσαμε ωραία!»
***
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
