Κάπου ανάμεσα στο χάος του ινσταγκραμικού αλγορίθμου, βρίσκει πάντα τον τρόπο του να ξεπροβάλει ο απόλυτος κινηματογραφικός λογαριασμός Cinema Mon Amour.
Μια ιδέα που κυοφορούσε μέσα του ο δημιουργός της σελίδας πολύ καιρό πριν γεννηθεί στα σόσιαλ το Νοέμβριο του 2017. Ένα δρόμο στον οποίο χαμένοι χρήστες θα βρίσκουν τον τρόπο να επικοινωνούν αμένσιοτα τα συναισθήματα τους, μέσα από μια μυστική διάλεκτο.
Ένα account που γεννήθηκε στο δωμάτιο του Luca στη Ρώμη και οκτώ χρόνια μετά έχει βρει χώρο σε αποθηκευμένα posts εκατοντάδων χιλιάδων ακολουθών του στο Instagram.
Και από τα saved, κάποιοι λίγο πιο τολμηροί χρήστες πατούν το send και στέλνουν ερωτικά γράμματα στους αγαπημένους τους, όπως λέει ο Luca, Λέων το ζώδιο για τους λάτρεις του Co-Star (σ.σ. δεν πιστεύει στα ζώδια αλλά τα βρίσκει κάπως αστεία και ποιητικά).
«Βρίσκω αρκετά ενδιαφέρον το γεγονός ότι οι κινηματογραφικές σελίδες δημιουργούν και έναν άλλο τρόπο προσέγγισης του σινεμά. Ανακάλυψα ότι πολλοί νέοι ακόλουθοι γνωρίζουν από arthouse cinema, μόνο μέσα από τα quotes. Μπορεί να λατρεύουν το In The Mood For Love χωρίς να έχουν δει ποτέ την ταινία και σχηματίζουν μια εικόνα αποκλειστικά μέσα από τις δημοσιεύσεις μας», μου εξηγεί ο Luca και παράλληλα προσθέτει ότι είναι μεγάλη ευθύνη να προτείνεις κινηματογραφικά έργα στον κόσμο.
Η σελίδα στις αρχές έμοιαζε με το προσωπικό του ημερολόγιο. Σε αντίθεση με τον Nanni Moretti, ο Luca δεν είναι χαρούμενος μόνο όταν βρίσκεται στη θάλασσα. Ένα μήνυμα στα DMs του λογαριασμού είναι αρκετό για να του υπενθυμίσει την τεράστια συναισθηματική ανταπόκριση που βρίσκει το κοινό μέσα από ένα post και έτσι σβήνει κάθε αμφιβολία μέσα του για το νόημα που υπάρχει πίσω από όλη αυτή την καθημερινή τριβή με την σελίδα.
O μεγαλύτερος του στόχος, είναι να γίνει το Cinema Mon Amour μια γέφυρα την οποία θα διασχίζουν όλο και περισσότεροι άνθρωποι για να περάσουν και να περιηγηθούν στον κόσμο του σινεμά.
Μέσα σε αυτό τον κόσμο, βιώνει εμπειρίες που μπορεί να μη συναντήσει ποτέ στην πραγματικότητα. Μια αρκετά ψυχαναλυτική διαδικασία που τον βοηθά να μεταφράσει συμπεριφορές τόσο του ίδιου όσο και των ανθρώπων γύρω του.
Υπάρχουν αμέτρητα έργα που λατρεύει και μπορεί όταν του ζήτησα να ξεχωρίσει τις πιο επιδραστικές ταινίες στη ζωή του να ζορίστηκε λιγάκι, αλλά κατάφερε να βρει εκείνες που σημειώνει με Bold (no pun intended) γράμματα στην προσωπική του κινηματογραφική ατζέντα, τις οποίες και μοιράστηκε στο Reader.
Mektoub, My Love | Abdellatif Kechiche
«Η πρώτη ταινία μιας τριλογίας που παραμένει ημιτελής μέχρι σήμερα και αντιπροσωπεύει το απόλυτο σημείο χωρίς επιστροφή για μια πλήρως νατουραλιστική και καθηλωτική αισθητική. Για τρεις ώρες, νιώθεις σα να είσαι σε διακοπές με τους πρωταγωνιστές και αναρωτιέσαι πώς μπορεί μια ταινία να θυμίζει τόσο πολύ την ζωή. Ο Abdellatif Kechiche δημιουργεί μια κινηματογραφική εμπειρία που διαλύει τα όρια μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας».
Her | Spike Jonze
«Κάτω από την επιφάνειά της επιστημονικής φαντασίας, αυτή είναι μια ταινία που αποτυπώνει καλύτερα το πώς τελειώνουν οι σχέσεις: οι άνθρωποι αλλάζουν με διαφορετικές ταχύτητες και τα ζευγάρια απομακρύνονται σε διαφορετικές κατευθύνσεις χωρίς να φταίει κανείς πραγματικά. Είναι ένας βαθιά συγκινητικός διαλογισμός για την αγάπη, την απώλεια και το αναπόφευκτο της συναισθηματικής εξέλιξης».
Barry Lyndon | Stanley Kubrick
«Η αγαπημένη μου ταινία του Κιούμπρικ, αυτή που μου δίδαξε πώς το στυλ μπορεί να γίνει ουσία και πώς οι κινήσεις της κάμερας δημιουργούν νόημα. Ο Barry Lyndon είναι ένας Forrest Gump μιας διαφορετικής εποχής. Ένας άνθρωπος που κινείται στην ιστορία χωρίς ποτέ να κατανοήσει πραγματικά την βαθύτερη σημασία της. Οι ζωγραφικές συνθέσεις και η προσεγμένη κινηματογράφηση της ταινίας την ανεβάζουν στη σφαίρα της καθαρής οπτικής ποίησης».
Ashes of Time | Wong Kar-Wai
«Μια ταινία με παράδοξα: Ένα wuxia pian με μια μακρά και προβληματική παραγωγή που παραιτείται από το επικό θέαμα για να επικεντρωθεί στην υπαρξιακή και ρομαντική αναταραχή των χαρακτήρων του. Οι σεκάνς του αγώνα είναι χορογραφημένες με εξαιρετική περιπλοκότητα, αλλά επεξεργασμένες με τρόπο που τις κάνει σχεδόν αδιάβαστες, μετατρέποντάς τις σε καθαρές εξπρεσιονιστικές εκρήξεις κίνησης. Δυστυχώς, η έκδοση Redux δεν ανταποκρίνεται στις αρχικές εκδόσεις».
A Story of Floating Weeds | Yasujirô Ozu
«Οι ταινίες του Ozu έχουν μια ζεστασιά που αγγίζει την καρδιά και αυτή αποδεικνύει ότι ο κινηματογράφος του είναι, πάνω απ' όλα, μια βαθιά οπτική εμπειρία. Λειτουργεί επίσης ως υπενθύμιση του πώς οι βουβές ταινίες μπορούν να είναι απίστευτα ελκυστικές σήμερα. Ο Ozu δημιούργησε ξανά την ταινία και η σύγκριση των δύο εκδόσεων μοιάζει με μια συναρπαστική άσκηση για όσους έχουν πάθος με το να καταλάβουν πώς λειτουργεί ο κινηματογράφος».
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
