Η ταινία The Big Lebowski είναι μια κωμωδία με στοιχεία φιλμ νουάρ που δημιούργησαν οι αδελφοί Κοέν στη δεκαετία του '90, με πρωταγωνιστές τους Τζεφ Μπρίτζες - Τζον Γκούντμαν - Στιβ Μπουσέμι (και τον Τζον Τορτούρο σε ένα συγκλονιστικό ρόλο, ενός «Ιησού» Κουιντάνα που παίζει μπόουλινγκ στους ρυθμούς του Hotel California των Gypsy Kings, σε μια παλαβή, μνημειώδη σεκάνς).
Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά το 1998 και σήμερα θεωρείται cult classic, ενώ υπάρχει μέχρι και φεστιβάλ με τους καλύτερους μιμητές του Τζεφ Λεμπόφσκι, του κεντρικού χαρακτήρα που χάνει το χαλί του σπιτιού του και μπλέκει σε μια σουρεαλιστική περιπέτεια με μπόουλινγκ, μπερδεμένες ταυτότητες και μπόλικο «μαύρο». Και κάπου εδώ θα ρωτήσετε, τι σχέση έχει μια καλτ ταινία του '90 με το γριφώδες ζήτημα του «πώς στο διάολο κάνεις φίλιες σήμερα».
Είναι σίγουρα μια παράξενη ταινία, με comfort χαρακτήρα. Οι ατάκες των κεντρικών χαρακτήρων μοιάζουν με αποστάγματα μεταμοντέρνου στωικισμού. Κάποιος κάνει κάτι παλαβό; Απαντά ο Γουόλτερ (Τζον Γκούντμαν): «Κοίτα, εδώ δεν είναι Βιετνάμ, έχουμε κανόνες!». Εκφέρει κάποιος μια ακραία άποψη; Απαντά ο Τζεφ, «ΟΚ, αυτή είναι η γνώμη σου». Σου ζητάνε να δουλέψεις το Σάββατο; «Όχι, δεν δουλεύω στα Shabbas (εβραϊκή ορολογία για τις αργίες)».
Είναι από τις λίγες φορές που μια ταινία «χτίζει» τη δική της αργκό.
Τελικά, το Big Lebowski είναι από εκείνα τα κινηματογραφικά διαμαντάκια που μέχρι και σήμερα χαρίζουν στον θεατή απλόχερα δύο ώρες διαφυγής από την κακή πραγματικότητα.
Επίσης είναι μια παράξενη ταινία, με την οποία ή θα ταυτιστείς, ή θα την αποστραφείς. Επίσης είναι πολύ πιθανό, αν βρεις κι άλλους που αγαπούν τη συγκεκριμένη ταινία να «βαϊμπάρετε» όπως λέει και ο νεολογισμός της εποχής, δηλαδή να διαπιστώσετε πως κολλάτε σαν φίλοι.
Σύμφωνα με το περιοδικό The Atlantic, το «τεστ του Big Lebowski» είναι ένα καλό εργαλείο για να βάλουμε νέους ανθρώπους στις ζωές μας.
«Αν κάτι έχει αξία για σένα, υπάρχει μια ευαλωτότητα στο να το μοιραστείς με κάποιον άλλον. Όταν δηλώνω πως αγαπάω ένα βιβλίο, μια ταινία, έναν δίσκο και το μοιράζομαι με άλλους, τότε αυτό που επικοινωνώ είναι μια πλευρά της προσωπικότητας μου που είμαι αρκετά πρόθυμος να μοιραστώ ώστε να με γνωρίσουν οι γύρω μου. Και αν την απορρίψεις, απορρίπτεις εμένα», λέει η καθηγήτρια ψυχολογίας του πανεπιστημίου του Γουίνιπεγκ, Μπέβερλι Φερ στο περιοδικό.
Ο Τομ Βάντερμπιλντ, συγγραφέας του βιβλίου You May Also Like μας λέει ότι «το να προτείνεις κάτι που σου αρέσει σε άλλο άτομο, είναι σαν να του κάνεις ένα δώρο. Λέει κάτι για 'σένα, αλλά επίσης μπαίνεις στη διαδικασία να προσδοκείς τι μπορεί να αρέσει στον άλλο».
Ο Big Lebowski ως αφορμή για πειράματα
Το περιοδικό The Atlantic επιχειρεί να εξακριβώσει αυτή την υπόθεση, πώς «αν και στο διπλανό μου αρέσει η αγαπημένη μου ταινία, τότε μπορεί να γίνουμε φίλοι», μιλώντας με ακαδημαϊκούς ερευνητές για τους καλύτερους φίλους τους. Είναι γεγονός πως όταν αρκετές φορές άτομα που είναι φίλοι, είναι κοντά σε ηλικία, έχουν παρόμοιες πολιτικές πεποιθήσεις και μορφωτικό επίπεδο και συχνά τις ίδιες πολιτισμικές προτιμήσεις.
Η Μπέβερλι Φερ έκανε κι εκείνη το δικό της πείραμα, καλώντας μια παρέα για να δουν μαζί την ταινία Nebraska. Η ταινία δεν άρεσε στους καλεσμένους της και έκτοτε δεν συναντήθηκαν ξανά για σινέ - βραδιά. Είναι πρόβλημα αυτό άραγε;
Σίγουρα δείχνει ένα χάσμα, αν οι επίδοξοι φίλοι χάθηκαν χωρίς να έχουν καν την όρεξη να διαφωνήσουν παθιασμένα, να εκφράσουν τη γνώμη τους για την ταινία που δεν τους άρεσε. Είναι σημαντικό να μένουν εκεί, να μην κουνάνε το κεφάλι συγκαταβατικά, αλλά να διαφωνούν με επιχειρήματα.
Και ύστερα να προτείνουν ταινία για την επόμενη φορά. Το Big Lebowski είναι πάντα μια καλή ιδέα.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
