Το προηγούμενο βράδυ είχε ξενυχτήσει δίπλα από ένα έπιπλο. Της αρέσει να κάνει τα πράγματα τρανς, μου λέει αστειευόμενη. Αναφέρεται στην τελευταία της ενασχόληση που είναι το να παίρνει έπιπλα-αντίκες και να τα ανανεώνει, να τους δίνει μία νέα ζωή. Αυτό κάτι με το οποίο καταπιάνεται παράλληλα βέβαια με το Red Umbrella, το θέατρο και ένα σωρό άλλα πράγματα..
Δεν αγαπάει τον όρο «ακτιβίστρια». Όταν τι ρώτησα ποια είναι, μου είπε ότι είναι η Άννα, μία τρανς γυναίκα που απλά προσπαθεί να παλεύει για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι φυσικά και πάρα πολλά ακόμα.
Η Άννα Κουρουπού μίλησε στο Normal Πίπολ αφηγούμενη τη ζωή της. Μίλησε για το βίωμα του να είσαι τράνς γυναίκα, για τη σεξεργασία από τη δεκαετία του 1980 μέχρι σήμερα, για τη νέα αγάπη της με τα έπιπλα και τις αναπαλαιώσεις.
Δείτε τη συνέντευξη της Άννας Κουρουπού:
Με τα δικά της λόγια:
«Σπανίως με ρωτάνε ποια είμαι. Συνήθως με ρωτάνε τι είμαι. Η Άννα Κουρουπού είμαι, είμαι τρανς γυναίκα. Δεν μου αρέσει ο όρος ακτιβίστρια απλά προσπαθώ να παλεύω για ανθρώπινα δικαιώματα και τίποτα περισσότερο από αυτό».
«Παραδόξως, η εφηβεία μου ήταν γλυκιά και τρυφερή, όπως όλα τα παιδιά σε μία γειτονιά. Παιχνίδια στον δρόμο, σχολείο. Βέβαια, κάπου εκεί στην εφηβεία ανακάλυψα και τη σεξουαλική μου ταυτότητα, όπως όλα τα παιδιά στην εφηβεία. Ήταν διαφορετική από τα άλλα παιδιά, οπότε άρχισε μία μάχη μέσα μου».
«Καταστάλλαξα στο τι είμαι χωρίς να υπάρχει αυτή η πληροφορία που υπάρχει σήμερα. Ήταν μία άλλη εποχή. Πρέπει να ήμουν γύρω στα 14-15».
«Δούλεψα στην εργασία στο σεξ, πορνεία το λέγαμε τότε, γύρω στα 17 μέχρι πριν 6 χρόνια περίπου. Το σχολείο ήταν δύσκολη συνθήκη. Το bullying ήταν ισχυρό και έντονο και δεν μπόρεσα να συνεχίσω στο σχολείο. Αναγκαστικά σταμάτησα και αυτό είναι κάτι που δεν το συγχωρώ γιατί ήμουν πολύ καλός μαθητής».
«Μη έχοντας κάποιο χαρτί στα χέρια μου, βρήκα 2-3 δουλίτσες και με έδιωχναν από παντού γιατί ήμουν ένα πολύ θηλυπρεπές παιδί. Ήταν πολύ εμφανές το θέμα μου. Η Συγγρού ήταν η μόνη διέξοδος».
«Τότε η Συγγρού ήταν ένα γοητευτικό πράγμα για ένα παιδί. Είχε μία λανθασμένη επιβεβαίωση. Στη δική μας περίπτωση, στους τρανς ανθρώπους, ακόμα και αυτό σου έδινε μία πιστοποίηση ότι κατάφερες αυτό που ένιωθες. Η επιβράβευση η οικονομική ήταν ένα περίεργο αλισβερίσι. Δεν μου άρεσε αλλά έπρεπε να μου αρέσει. Δεν μου επιτρεπόταν να κάνω κάτι άλλο, οπότε έπρεπε να συμβιβαστώ. Και ο συμβιβασμός είναι πολύ κακό πράγμα στον άνθρωπο».
«Αφού έκανα τον κύκλο μου στη Συγγρού, γύρω στα 6 χρόνια, αποφάσισα να κάνω τον επαναπροσδιορισμό φύλου. Για μένα δεν υπήρχε άλλος δρόμος. Δεν ισχύει για όλα τα άτομα, κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Θεωρούσα ότι δεν θα ολοκληρωθώ έτσι. Δεν ήταν εύκολη διαδικασία. Έπρεπε να το σκεφτώ πολύ καλά. Ευτυχώς πήγε πολύ καλά και δεν το μετάνιωσα».
Διαβάστε Επίσης: Χριστίνα Χαλιλοπούλου: «Ήμουν πάντα "η κόρη του γύφτου" για τους μη τσιγγάνους»
«Όταν έκανα την επέμβαση υπήρξε μία αναβάθμιση. Δεν είσαι πια “ο άντρας με τα φουστάνια” που θεωρούσε ο κόσμος. Μπήκα στους οίκους ανοχής ως εργασία. Εκεί ανακάλυψα πως είναι να κάνεις έρωτα ανάσκελα και όχι μπρούμυτα. Ήμουν μία παρθένα 25 ετών, κυριολεκτικά. Είχα μία παιδική αφέλεια μέσα μου. Ανακάλυπτα τον εαυτό μου, πάντα με μία ντροπή και μία συστολή».
«Αυτό που λέγεται ότι τα άτομα που δουλεύουν στο σεξ φτάνουν κάποια στιγμή σε κορεσμό είναι τεράστιο λάθος. Δεν βαριέσαι τον έρωτα. Κόβεται το σεξ;»
«Μετά από 40 χρόνια περίπου στον δρόμο, στα σπίτια, στην επαρχία στα σπίτια, στα studio που ανοίξαν στην Αθήνα και μετά αγγελία στο σπίτι μέσω ίντερνετ. Οι πιάτσες έχουν σβήσει
«Ευτυχώς, γιατί μέσω μίας αγγελίας και ειδικά όταν γίνεται στον χώρο σου νιώθεις και είσαι πιο ασφαλής. Αν βάλεις και το OnlyFans που πιστεύω ότι ήρθε για να μείνει, φέρνει μία ασφάλεια. Από την άλλη, απανθρωποιεί κάπως το σώμα και την επαφή».
«Ήθελα κάποια στιγμή να σταματήσω. Είναι μία δουλειά που έχει ημερομηνία λήξης και μάλιστα όχι με τον νόμιμο τρόπο, συντάξεις και όλα αυτά τα προνόμια που έχουν οι “κανονικοί άνθρωποι”. Ήξερα, λοιπόν, ότι θα έρθει το στοπ. Το 2018 έφυγε ο μπαμπάς μου οπότε πένθησα και δεν μπορούσα να εργαστώ. Κάπως έτσι ήρθε απαλά και χωρίς να γίνει κανά μπαμ μέσα μου».
«Δεν νομίζω να έχετε δει πολλά τρανς άτομα να δουλεύουν στο δημόσιο ή σε ιδιωτικές δουλειές. Ο μόνος τρόπος για να αλλάξει το να είναι μονόδρομος για τα τρανς άτομα η σεξεργασία είναι η ορατότητα. Έχει κόστος προσωπικό, έχει και για την κοινωνία. Βλέπετε τι γίνεται με τη woke agenda, που δεν υπάρχει. Anti-woke ατζέντα υπάρχει. Δεν μπορείς να λες agenda τη διεκδίκηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
«Μου αρέσουν πολύ τα καινούργια πράγματα παρότι είμαι παλαιολιθική εγώ. Όταν κάνω παρέα με νέους ανθρώπους νομίζω ότι παίρνω ζωή. Το λένε πολλοί μεγάλοι άνθρωποι αυτό, νομίζω ισχύει».
«Οι συμβουλές δεν μου άρεσαν ποτέ. Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Σαφώς βέβαια αν με ρωτήσει κάτι ένα νέο παιδί, λόγω εμπειρίας και λόγω εμπειρίας με πληρώρα ανθρώπων που έχω έρθει σε επαφή, θα βοηθήσω. Να προσπαθεί πάντα να προστατεύσει τον εαυτό του. Αν δεν είναι έτοιμο να κάνει coming out, πρέπει να έχει ένα safe place».
«Αλλάζουν κάπως τα πράγματα. Βλέπω γονείς που είναι κοντά στα παιδιά τους. Έχει έρθει μητέρα στο σπίτι μου, το ζήτησε μόνη της, για να με ρωτήσει πράγματα για το παιδί της. Φυσικά και δέχτηκα. Είναι πολύ άγριο για ένα παιδί στα 15 του και στα 17 του να το διώξεις και να μπει σε έναν κόσμο δύσκολο. Σίγουρα θα χάσει τον δρόμο του».
«Δυστυχώς από παιδί έμαθα ότι δεν πρέπει να κάνω όνειρα. Τα όποια όνειρα έχω είναι πολύ κοντινά. Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου σε μία δεκαετία, όπως δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα πιάσω ένα παλιό έπιπλο από τα σκουπίδια και θα το μετατρέψω σε κάτι πολύ μοντέρνο και πολύ όμορφο. Μου αρέσει αυτή η άγνωστη πλευρά της ζωής που δεν ξέρεις τι θα σου φέρει».
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
