Μαθαίνουμε διαρκώς για τις απέλπιδες απόπειρες για ειρήνη μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας, με τον Βλάντιμιρ Πούτιν να αντιμετωπίζει τον πόλεμο ως ένα «παιχνίδι» όπου αγοράζει χρόνο για να σπέρνει ολοένα και περισσότερο όλεθρο. Όσο οι ηγέτες του κόσμου παίζουν ένα παιχνίδι γάτας με ποντικό, η καθημερινότητα των ανθρώπων που βρίσκονται στο πεδίο της μάχης, βαίνει διαρκώς προς το χειρότερο. Το περιοδικό The Atlantic κατέγραψε στιγμές από μια μέρα ενός χειριστή βομβών drones και των συνεργατών του, ο οποίοι πολεμούν με τα χρώματα της Ουκρανίας. Η ιστορία ξεκινά κάπως έτσι:
Πρώτη Ιουνίου 2025, το ραντεβού δίνεται σε βομβαρδισμένο βενζινάδικο στη Χερσώνα, στη «γραμμή του μηδενός», εντός δηλαδή του βεληνεκούς ρωσικού πυροβολικού. Οι τρεις άντρες ανήκουν στη 34η ταξιαρχία του Ουκρανικού στρατού (μόλις το 2% επί του συνόλου), που αν και η πιο ολιγομελής, φημίζεται πως είναι η πιο επικίνδυνη.
Διαχειρίζονται drones τύπου suicide, από εκείνα που στήνουν «ενέδρα» σε ένα στόχο πριν τον καταρρίψουν. Τα όπλα αυτά ανταγωνίζονται ευθέως τα ρώσικα drones, αυτά με τις κεφαλές First Person View (FPB), που επιτρέπουν στον χειριστή να κυνηγήσει στόχους με ζωντανή εικόνα. Τα drones αυτοκτονίας κατασκευάζονται σε αποθήκες και γκαράζ μαζικά και κοστίζουν μερικές εκατοντάδες δολάρια. Έχουν κατασκευάσει ήδη 4 εκατομμύρια τέτοια drones, μέσα στο πρώτο μισό του 2025.
Λίγο πριν από τη συνάντηση τους με το δημοσιογράφο, οι τρεις χειριστές έχουν λάβει μέρος επιχείρηση με τη συνδρομή της ουκρανικήςμυστικής υπηρεσίας, στην οποία ο στόχος ήταν οι δυνάμεις αέρος που ο πρόεδρος Πούτιν χρησιμοποιεί για να τρομοκρατεί τις πόλεις της Ουκρανίας. Η επιχείρηση αυτή προκάλεσε σοβαρές απώλειες στο ένα τρίτο της ρωσικής αεροπορίας.
Οι τρεις άντρες συναντούν τον δημοσιογράφο και τον εξοπλίζουν με κράνος και στρατιωτική περιβολή. Χρησιμοποιούν ψευδώνυμα όπως "Adama", "Triple A" και "Ghost", ενώ υπάρχουν και "Ομάδα Α" και "Ομάδα Β". Διασχίζουν μια απόσταση στην οποία είναι εκτεθειμένοι σε ρωσικά πυρά. Καταλήγουν σε ένα καταφύγιο στο οποίο συναντούν την ομάδα Β. Εκεί τα drones εξοπλίζονται με εκρηκτικά, καθορίζονται οι στόχοι που θα χτυπήσουν και καταγράφονται τα επιτυχή χτυπήματα στόχων.
«Και αφού γίνουν όλα αυτά, βγαίνουμε για κυνήγι» λέει γελώντας ο Αντάμα
Το να φτάσουν όμως σε αυτό το καταφύγιο δεν ήταν εύκολο. Μετακινήθηκαν γρήγορα μέσα στην κατεστραμμένη πόλη της Χερσώνας, παρατηρώντας κτήρια γεμάτα τρύπες από σφαίρες, δρόμους με κρατήρες και ολόκληρες γειτονιές πλημμυρισμένες μετά την καταστροφή φραγμάτων.
Μια επίθεση
Λίγο πριν φτάσουν στο καταφύγιό, ο Αντάμα είχε λάβει ένα ηχητικό μήνυμα. Η φωνή ακουγόταν στεγνή, μεταλλική. Φώναζε «Σκούτερ, σκούτερ, σκούτερ!». Ο Αντάμα μέσα από τα κιάλια του έβλεπε δύο στρατιώτες πάνω σε τζετ σκι να αναπτύσσουν ταχύτητα πάνω από τον ποταμό Ντνίπρο. Σταμάτησαν στην άκρη της αποβάθρας και ξεκίνησαν να επελαύνουν στις γραμμές του εχθρού.
Αυτή είναι μια συνήθης τακτική των Ρώσων, ώστε να διεισδύουν αποτελεσματικά στην ουκρανική άμυνα. Όταν γίνεται αντιληπτή από τους Ουκρανούς, τα πράγματα αλλάζουν. «Είναι μάλλον μέλη της ομάδας Βάγκνερ« έλεγε ο Αντάμα, αναφερόμενος στην ομάδα των Ρώσων μισθοφόρων που περιέχει μερικούς από τους πιο σκληρούς μαχητές. «Κάνουν τρελά πράγματα!» συμπλήρωσε κι έκανε νόημα στην ομάδα Β.
Ένα ντουέτο από drones προετοιμάστηκε για εκτόξευση. Επιτάχυνε στο δρόμο προς το σημείο που είχαν εντοπιστεί οι δύο στρατιώτες. Κι άλλες ομάδες Ουκρανών στην περιοχή πραγματοποίησαν εκτοξεύσεις drones. «Σύντομα θα είναι νεκροί» επιβεβαιώσει ο Αντάμα για τους Ρώσους.
Μια καινοτομία
Μια νέα προσέγγιση στον τρόπο που γίνεται ο πόλεμος; Κάπως έτσι μπορεί να περιγραφεί αυτό που γίνεται στην Ουκρανία σήμερα και δεν έχει να κάνει ούτε με τα drones ούτε με τα άλλα όπλα στο πεδίο της μάχης. Η Ουκρανία έχει δημιουργήσει ένα σύστημα «αμοιβών» στον πόλεμο, με πόντους. Όσοι σκοτώνουν στρατιώτες ή εξουδετερώνουν τα όπλα του αντιπάλου, ή ακόμα και εχθρικά αεροσκάφη, πριμοδοτούνται με πόντους μέσα από μια online πλατφόρμα. Σαν τις λίγκες στο Fantasy, αλλά εδώ ο ουραγός είναι νεκρός και ίσως δεν το ξε΄ρει.
Οι περισσότεροι πόντοι επάθλων αποδίδονται στους χειριστές πυραυλικών συστημάτων. Η αξία αυτών των στρατιωτών, που ανήκουν στις ειδικές δυνάμεις, είναι πολύ υψηλή.
Οι πόντοι αυτοί δεν είναι παρά μια αφορμή για ένα «φλεξάρισμα», δεν αντιστοιχούν σε κάτι χειροπιαστό. Την ίδια στιγμή, οι στρατιώτες ανταλλάσουν μεταξύ τους δώρα, όπως νέα άρβυλα, νέα διακριτικά στολών, ηλεκτρικές καφετιέρες και κιάλια νυχτός, ως μια ένδειξη αλληλοεκτίμησης.
Οι δύο Ρώσοι στρατιώτες ειδικών δυνάμεων που είχαν προκαλέσει το θάνατο τους λίγες ώρες πριν, δεν είχαν ιδέα πόσο λίγο άξιζαν οι ζωές τους. Πρόκειται για ένα πολεμικό όπλο που κατασκευάστηκε από εκτυπώσιμα μέρη, ένα κιλό εκρηκτικών υλικών και μερικές μεταλλικές λαμαρίνες. Στο καταφύγιο της ομάδας Β', βρίσκεται μια αυτοσχέδια αποθήκη γεμάτη από υλικά κατασκευής drones αλλά και ένα πρόχειρο σημείο διαλείμματος για καφέ.
Η ανταλλαγή δώρων
Στη μεταξύ τους συζήτηση για τον πόλεμο και τις «ανταμοιβές» από κάθε εξουδετέρωση έγινε σαφής μια αίσθηση «εθισμού» των στρατιωτών σε αυτή τη νέα συνθήκη, σε αυτό το νοσηρό παιχνίδι. Οι χειριστές drones θέλουν να βλέπουν το πρόσωπο του στόχου τους πριν τον εξουδετερώσουν και ύστερα, απλά πατούν το κουμπί. Η εικόνα του ανθρώπου που έχουν εξουδετερώσει, συν τους «πόντους» που έχουν κερδίσει, τους προκαλεί μια νοσηρή απόλαυση, είτε είναι Ρώσοι, είτε είναι Ουκρανοί.
Οι ώρες περνούσαν και οι επιθέσεις των Ρώσων με drones ήταν τόσο έντονες και συνεχείς, που κατέληγαν μονότονες. Ο κρότος από τα αερομεταφερόμενα όπλα είχε γίνει ρουτίνα για τους αμυνόμενους. Ο Βλάντιμιρ Πούτιν έκανε σκληρά αντίποινα.
Ο Αντάμα δέχεται ειδοποίηση από ένα ραντάρ για ένα έρημο σπίτι με σάκους άμμου στην είσοδο. Από εκεί βγαίνει ένας στρατιώτης.
«Γιατί δεν χτυπάς;» τον ρωτάει ο δημοσιογράφος.
«Γιατί θέλω να δω που θα μας πάει» απαντά.
Ο στρατιώτης μπαίνει σε άλλο κτίριο, με παρκαρισμένα φορτηγά δίπλα του.
Ο Αντάμα δίνει διαταγή για εκτόξευση δύο drones. Το πρώτο διαλύει τη σκεπή του κτιρίου, το δεύτερο χτυπάει στόχους.
«Ας το καταγράψουμε ως επιβεβαιωμένος θάνατος» λέει ο Αντάμα.
«Πώς το ξέρεις αυτό;»
«Αφού διαλύσαμε τη γαμημένη οροφή!» λέει με περηφάνια
«Μερικές φορές τούς βλέπουμε να βγαίνουν έξω, να μπουσουλάνε με πόνο, λίγο πριν πεθάνουν» συμπληρώνει.
Η επιστροφή
Αργά το βράδυ, οι επιθέσεις των Ρώσων είχαν κοπάσει. Παρ' όλα αυτά, ήταν αρκετά πιθανό ο απεσταλμένος δημοσιογράφος και η ομάδα των Ουκρανών κομάντο να βρίσκονται στο στόχαστρο των Ρώσων. Έπρεπε να φύγουν.
Ο Αντάμα τόνισε στον δημοσιογράφο:
«Όταν σταματήσει το φορτηγό, κινήσου γρήγορα. Θα πάρουμε το σακίδιό σου και όλα τα υπόλοιπα».
Το φορτηγό ξεκίνησε μια ξέφρενη πορεία χωρίς φώτα, με δύο τροχούς. Προσέγγισαν μια γέφυρα, το βασικό σημείο «στένωσης» για οχήματα που μπαίνουν και βγαίνουν από την περιοχή των μαχών. Ο ανιχνευτής drones του Αντάμα εντόπισε το σήμα ενός ρώσικου drone.
Διάσχισαν τη γέφυρα με ταχύτητα και είδαν τα συντρίμμια άλλου οχήματος να καπνίζουν στο πλευρό του δρόμου. «Πριν από λίγες ώρες», είπε ο Aντάμα, υποψιασμένος γι' αυτό που είχε συμβεί.
Πέρα από τη γέφυρα, ο θόρυβος του ανιχνευτή εξασθένησε και άνοιξαν λίγο ρυθμό. Δέκα λεπτά αργότερα πάρκαραν μπροστά σε ένα βομβαρδισμένο, φαινομενικά εγκαταλελειμμένο κτίριο.
Ο Aντάμα ξεκλείδωσε το λουκέτο και χαλάρωσε την αλυσίδα που έκλεινε τις πόρτες. Όταν τις άνοιξε, φάνηκαν μισή ντουζίνα 3D εκτυπωτές πάνω σε εργαστηριακούς πάγκους, να δουλεύουν καθώς εναπόθεταν νέα εξαρτήματα drones σε δίσκους. Κάθε τοίχος ήταν στοιβαγμένος μέχρι την οροφή με χιλιάδες drone-καμικάζι, έτοιμα για συναρμολόγηση και σε αναμονή για την κατάλληλη πολεμική κεφαλή, που θα καθοριζόταν από τους στόχους προτεραιότητας της επόμενης μέρας.
Το δώρο
Η ομάδα πέταξε κάτω τον εξοπλισμό της και μαζευτήκαν έξω για τα αντίο. Ο Aντάμα έσκισε το έμβλημα της μονάδας του, τον καμουφλαρισμένο κάβουρα, από τον ώμο του και το έδωσε στον δημοσιογράφο.
«Οι κάβουρες προσαρμόζονται», είπε. «Μπορούν να λειτουργήσουν οπουδήποτε.»
Ο δημοσιογράφος είχε κι εκείνος να δώσει ένα αναμνηστικό δώρο.
Έδωσε τα δύο εμβλήματα που είχε από τη θητεία του στο ναυτικό.
Αισθάνθηκε πως δεν ήταν αρκετά, οπότε ξεκούμπωσε ένα σετ χρυσών πτερύγων πιλότου που είχα πάρει όταν τελείωσα τη σχολή πτήσης. Ήταν καρφιτσωμένα στο σακίδιό του για πάνω από μια δεκαετία.
Ο Αντάμα έκανε ένα νεύμα, χωρίς λόγια, αναγνωρίζοντας τη σημασία τους.
Έβαλε το χέρι στην τσάντα του και έβγαλε κι εκείνος ένα μικρό μαύρο έμβλημα, με εμφανή τα σημεία που είχε καεί. Έγραφε "PMC WAGNER GROUP". Προερχόταν από τη στολή ενός νεκρού στρατιώτη. Το φύλαξε μέσα στο σακίδιο του.
Αποχαιρετίστηκαν, χωρίς άλλα λόγια.
Ο πόλεμος θα ξεκινούσε και πάλι λίγες ώρες μετά.
Aπόδοση: The Atlantic.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
