Δεν είναι αυτονόητο ότι τα καλοκαίρια συνδέονται πάντοτε με νησιά και θάλασσα, με χαλάρωση και βόλτες στα σοκάκια. Δεν είναι ρεαλιστικό να πιστεύουμε ότι αυτή είναι η κανονικότητα σε μια χώρα που μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας σπαταλάει το μεγαλύτερο μέρος του μισθού της απλά για να πληρώσει το ενοίκιο. Το να μπορείς να αποδράσεις έστω και για λίγες ημέρες σε ένα νησί του Αιγαίου χωρίς να ζοριστείς τον επόμενο μήνα, να χρεωθείς σε πιστωτικές ή να αφήσεις απλήρωτους λογαριασμούς, είναι προνόμιο.
Δεν είναι ρεαλιστικό να συγκρίνουμε τις ζωές μας με τυχαίους ανθρώπους που βλέπουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που μπορεί να πηγαίνουν διακοπές και τους τρεις μήνες, από νησί σε νησί, από βίλα σε βίλα, με πισίνες, μπιτς μπαρ και ακριβά εστιατόρια. Αυτό δεν είναι ο κανόνας, είναι μια εξαίρεση και ένα προνόμιο για πολύ λίγους. Οπότε η σύγκριση δεν είναι ισότιμη.
Η «έξοδος» του Αυγούστου για πολλούς ισούται με οικονομική αιμορραγία, λόγω καθημερινών, επαγγελματικών και οικογενειακών υποχρεώσεων. Η παραμονή στην πόλη είναι μια πραγματικότητα ή πολλές φορές και μια επιλογή «κόντρα» στο κύμα, αφού η άδεια Αθήνα έχει και τα καλά της.
«Διαλέγεις ανάμεσα σε βασικές ανάγκες και λίγες μέρες ξεκούραση»
Αν με ρωτούσες πριν μερικούς μήνες θα σου έλεγα ότι το καλοκαίρι σίγουρα θα έφευγα έστω για λίγες μέρες. Τελικά όμως η ζωή τα έφερε αλλιώς, γιατί μεσολάβησε μια μετακόμιση που μου άδειασε κυριολεκτικά την τσέπη. Όσο το ζεις δεν καταλαβαίνεις πόσα έξοδα βγαίνουν στην πορεία. Δεν είναι μόνο το ενοίκιο και η εγγύηση αλλά και έξοδα που θα βρεις στον δρόμο. Στο τέλος συνειδητοποίησα ότι τα λεφτά που είχα βάλει στην άκρη για διακοπές είχαν ήδη φύγει εκεί. Εννοείται πως θα προτιμούσα να κάνω έστω μια μικρή απόδραση, να ξεφύγω λίγο από τη ρουτίνα και να γεμίσω μπαταρίες, αλλά φέτος δεν έβγαινε.
Δεν μετανιώνω για την επιλογή μου όμως είναι λίγο στενάχωρο που πλέον μια απλή αναποδιά μπορεί να σημαίνει ότι πρέπει να ξεχάσεις τις διακοπές. Το κόστος τους έχει ανέβει τόσο πολύ, που πολλές φορές αναγκάζεσαι να διαλέξεις ανάμεσα σε βασικές ανάγκες και σε λίγες μέρες ξεκούρασης. Και κάπως έτσι κάτι που θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητο για να πάρεις μια ανάσα από την καθημερινότητα, καταλήγει να είναι πολυτέλεια.
-Αλεξάνδρα, 33 ετών
«Όταν όλοι σχολάνε για καλοκαίρι, για εμάς ξεκινάει ο μαραθώνιος»
Δουλεύω στην εστίαση τα τελευταία χρόνια, σε ένα εστιατόριο στο κέντρο της Αθήνας. Για μένα, η έννοια καλοκαιρινές διακοπές έχει πάψει να υπάρχει από τότε που μπήκα σε αυτή τη δουλειά. Όταν όλος ο κόσμος αρχίζει να κανονίζει άδειες, για εμάς ξεκινάει ο μεγάλος μαραθώνιος.
Το καλοκαίρι στην Αθήνα έχει τουρισμό, πράγμα που σημαίνει non-stop δουλειά, διπλοβάρδιες και τρέξιμο κάτω από 40 βαθμούς. Το να ζητήσεις άδεια τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο είναι απλά ανέκδοτο. Ναι, βγάζω ένα μεροκάματο, αλλά με το ενοίκιο που είναι στον θεό και τους λογαριασμούς που τρέχουν, το να δώσω ένα ολόκληρο μηνιάτικο για 4 μέρες σε ένα νησί μου φαίνεται πλέον παράνοια.
Το πιο δύσκολο κομμάτι είναι το ψυχολογικό. Το βράδυ, όταν σχολάω πτώμα στην κούραση και ανοίγω το Instagram, βλέπω τους πάντες σε μια παραλία. Εκεί νιώθω ότι η ζωή μου περνάει και είμαι κλεισμένος σε τέσσερις τοίχους με air-condition, περιμένοντας να έρθει ο Οκτώβριος για να πάρω μια ανάσα.
Φέτος θα κάτσω στην άδεια Αθήνα, στα ρεπό μου θα κοιμηθώ χωρίς ξυπνητήρι, θα πάω για κάνα μπάνιο αργά το απόγευμα στο Σούνιο που θα έχει σπάσει η κίνηση, και θα πιω τις μπίρες μου με τους ελάχιστους που ξέμειναν πίσω. Είναι σκληρό να νιώθεις ότι δουλεύεις για να συντηρείς απλά την επιβίωσή σου, αλλά τουλάχιστον η άδεια πόλη έχει μια δική της γοητεία που με βοηθάει να μην τρελαθώ.
-Βασίλης, 35 ετών
«Τα έξοδα δεν βγαίνουν για μια οικογένεια με παιδί»
Δεν είμαι από τις τυχερές που έχουν κάπου σπίτι ή εξοχικό για να μπορούν να περνούν λίγες μέρες το καλοκαίρι. Όταν κάναμε το λογαριασμό με το σύντροφό μου πριν λίγο καιρό για να πάμε 5-6 μέρες σε νησί μαζί με το παιδί, είδαμε ότι δεν έβγαινε. Τα εισιτήρια του πλοίου και η διαμονή κόστιζαν όσο σχεδόν ένα ολόκληρο μηνιάτικο. Πως να τα βγάλουμε πέρα ενώ έχουμε τόσο υψηλό ενοίκιο, μικρό παιδί, δόσεις και υποχρεώσεις που τρέχουν; Οπότε είπαμε τις μέρες της άδειας να τις περάσουμε σπίτι με μπάνιο σε παραλίες της Αττικής, ταβερνάκια, θερινά σινεμά και μπαλκόνι το βράδυ με κρασάκι.
Όταν βλέπεις όλες τις influencer να πάνε σε όλα τα κοσμοπολίτικα νησιά από τον Ιούνιο μέχρι τον Αύγουστο προφανώς σε πιάνει ένα παράπονο για τη ζωή σου. Όμως η ζωή δεν είναι ακριβώς έτσι για μια οικογένεια που έχει τόσα έξοδα και τόσες ευθύνες.
Δεν είναι η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που δεν θα πάω διακοπές, είμαι συνηθισμένη σε αυτό. Τις πρώτες φορές που συνέβη με έπιανε θυμός, όμως τώρα έχω αρχίσει να συμβιβάζομαι και βρίσκω τρόπους να περνάω καλά και έτσι.
-Έμμυ, 32 ετών
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
