Σε ένα πυροσβεστικό σώμα της Νέας Υόρκης χτυπάει το τηλέφωνο. Τους καλούν για υπάρχει μια υποψία για διαρροή αερίου στο κέντρο του Μανχάταν. Οι πυροσβέστες ετοιμάζουν τον εξοπλισμό τους και φτάνουν στο σημείο. Μαζί τους βρίσκεται κι ένας κινηματογραφιστής, ο Jules Naudet που μαζί με τον αδερφό του, γυρίζουν ένα ντοκιμαντέρ για την εμπειρία ενός νεαρού πυροσβέστη που ξεκινάει αυτή την καριέρα.
Η μέρα που άλλαξε ο κόσμος
Ένας ξαφνικός εκκωφαντικός ήχος από ψηλά τους τραβάει την προσοχή και ο Jules στρέφει την κάμερά του προς τα εκεί, προς τους Δίδυμους Πύργους, καθώς το πρώτο αεροπλάνο χτυπάει τον βόρειο ουρανοξύστη. Χωρίς να το γνωρίζει ακόμη, έχει καταγράψει ζωντανά την πιο φρικτή στιγμή της σύγχρονης Αμερικανικής Ιστορίας. Ήταν 8:46 το πρωί, 11 Σεπτεμβρίου του 2001.
Οι περισσότεροι κάτοικοι εκείνη την στιγμή, θεωρούν πως πρόκειται για ατύχημα. Οι πυροσβέστες έχουν διαφορετική γνώμη. Παρόλα αυτά, ακολουθούν τις απαραίτητες διαδικασίες, όπως τις ξέρουν από την εκπαίδευσή τους και πηγαίνουν προς τον βόρειο ουρανοξύστη που έχει χτυπηθεί. Ο Jules χρησιμοποιεί την κάμερα του ασταμάτητα. Μέσα στο πυροσβεστικό, ο ασύρματος ουρλιάζει.
Οι πυροσβέστες κοιτούν σαστισμένοι καθώς διασχίζουν τους δρόμους της Νέας Υόρκης. Φτάνουν και η κάμερα μας βάζει στο εσωτερικό καθώς ξεκινάει η διαδικασία εκκένωσης. Σε λίγη ώρα, μόνο συντρίμμια θα υπάρχουν εκεί. Οι περισσότεροι από τους πυροσβέστες που καταγράφει η κάμερα, θα θαφτούν κάτω από τα ερείπια.
Πίσω στο πυροσβεστικό σώμα, ο Gedeon, παρακολουθεί και καταγράφει την όλη κατάσταση. Ακολουθεί έναν από τους πυροσβέστες προς το κέντρο της πόλης, προς τον βόρειο ουρανοξύστη. Η αστυνομία όμως έχει απαγορεύσει την κυκλοφορία. Έχει χάσει την επαφή με τον αδερφό του. Δεν γνωρίζει τι του έχει συμβεί ούτε αν είναι ζωνταντός. Συνεχίζει όμως να κάνει την δουλειά του. Με την δική του κάμερα, ακολουθεί τους ανθρώπους που αντιδρούν με αποτροπιασμό σε όλο αυτό που συμβαίνει.
Πώς καταγράφεις μια τραγωδία;
Ο Jules είναι ακόμη με τους πυροσβέστες. Ο ένας πύργος έχει καταρρεύσει. Κομμάτια χάλυβα και συντρίμμια έχουν καλύψει τους δρόμους της Νέας Υόρκης. Μια θανατηφόρα σκόνη έχει απλωθεί παντού. Σε λίγη ώρα, και ο δεύτερος πύργος ακολουθεί. O Jules είναι πολύ κοντά. Αρχίζει να τρέχει για να σωθεί. Ένας φρικτός ήχος συνοδεύει την κατάρρευση. Σαν δεκάδες χιλιάδες κεραυνοί που χτυπούν ταυτόχρονα. Ο ίδιος χώνεται κάτω από ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο και η βοή καλύπτει τα πάντα. Η πιο πολύβουη πόλη του κόσμου, σιώπησε.
Τα δύο αδέρφια, χωρισμένα από τα συντρίμμια, αναζητούν ο ένας τον άλλο. Ο Gedeon επιστρέφει στο πυροσβεστικό σώμα. Μιλάει με τους πυροσβέστες που έχουν γυρίσει και ξεπλένουν την σκόνη από πάνω τους. Ξεσπούν και κλαίνε με λυγμούς, ανήμποροι να διαχειριστούν αυτό που συμβαίνει. Αγκαλιάζουν ο ένας τον άλλον και στέκονται εκεί. Λίγο μετά, και ο Jules επιστρέφει. Βρίσκονται ξανά μετά την τραγωδία που τους χώρισε.
Και οι δύο, είχαν μεγαλώσει στη Νέα Υόρκη. Δεν έφυγαν, ούτε εγκατέλειψαν τους πυροσβέστες μετά το συμβάν. Έμειναν για λίγο ακόμη εκεί. Για να καταγράψουν και τις επόμενες μέρες. Όταν έφτασαν οι πρώτες μπουλντόζες κατά δεκάδες για να μαζέψουν τα συντρίμμια. Όταν οι πυροσβέστες τίμησαν τους πρώτους νεκρούς συναδέλφους. Όταν η ζωή προσπάθησε να μπει ξανά σε κανονικούς ρυθμούς.
Χρόνια μετά, σε συνέντευξη που έδωσαν οι δυό τους, είπαν πως από αυτή την φρικτή μέρα θυμούνται πολλά. Θυμούνται τον πόνο, θυμούνται τους ανθρώπους που πήδηξαν στο κενό. «Αυτό όμως που επιλέγω να θυμάμαι είναι οι πυροσβέστες, που παρά την κρισιμότητα της στιγμής, είχαν μόνο μια επιθυμία: να ανέβουν όλα τα σκαλιά και να σώσουν ζωές». Ο Gedeon θα προσθέσει: «αυτό που εγώ θυμάμαι είναι η αλληλεγγύη ανάμεσα στους πυροσβέστες, αλλά όχι μόνο σε αυτούς. Ανάμεσα σε όλους τους κατοίκους της πόλης. Εκείνη την ημέρα και όλες όσες ακολούθησαν».
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
