Είχα προσέξει ότι ο Γιώργος Σφέτας, πατέρας του Κρις Σφέτα, του «Έλληνα Τσακ Νόρις», που γύρισε ταινίες καράτε με τον Σωτήρη Μουστάκα, Σωτήρη Τζεβελέκο, Kώστα Βουτσά (με τίτλο «Τα Τούβλα»!) και τόσους άλλους μεγάλους ηθοποιούς, είχε δημιουργήσει ένα αρκετά ενημερωμένο online αρχείο στα social media και στο YouTube.
Άραγε αυτός ο άνθρωπος που έχει τις πολεμικές τέχνες στο αίμα του, θα δεχόταν να αφηγηθεί στιγμές από τη ζωή του (και τη ζωή του Κρις);
Οι απορίες μου λύθηκαν πολύ γρήγορα, ένα βροχερό απόγευμα Κυριακής (ηλιόλουστο στο Μπράιτον, όπου διαμένει ο κύριος Σφέτας). Πέρα από έμπειρος δάσκαλος του καράτε, ο Γιώργος Σφέτας έχει υπάρξει και σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής ταινιών, ακόμα και φυγόστρατος από την Ελλάδα της χούντας. Είχα τη μεγάλη χαρά να μιλήσω μαζί του.
«Μεγάλωσα στο χωριό Κοιλάδα της Λάρισας. Για το καράτε δεν ήξερα πολλά πράγματα, μέχρι που βρήκα σε ένα παζάρι του Βόλου, ένα βιβλίο εικονογραφημένο, με θέσεις και λαβές. Παιδάκι εγώ τότε, ούτε 10 χρονών, κόλλησα με αυτό το βιβλίο. Με βοήθησε αμέσως όμως.
Δουλεύαμε τον πατέρα μου και τον αδελφό μου μαζί, καταπιανόμασταν με μεταχειρισμένα καρφιά, ποτιστικά, τέτοια πράγματα. Στο μεροκάματο κάθε μέρα. Θυμάμαι πως ο αδελφός μου προσπαθούσε να με "χώνει" στη δουλειά κι εγώ με το καράτε που έκανα ότι ξέρω, αντιδρούσα. Με είχε δέσει να φανταστείς μια φορά και είχα καταφέρει να λυθώ!»
Το `65-66, αποφάσισα πως δεν πήγαινε άλλο, δεν μπορούσα να μείνω εδώ και έφυγα για Αθήνα, να βρω την τύχη μου. Έφυγα μόνος μου, χωρίς να πω κάτι στους γονείς μου. Κατάφερα αμέσως να βρω δουλειά σαν οδηγός σε ασανσέρ. Βρήκα και μέρος να μείνω, σ' ένα υπόγειο στη Βουλής 18. Οι γονείς μου με ψάχνανε στον Ερυθρό Σταυρό για κάνα χρόνο.
Το πρώτο που έκανα μετά ήταν να βρω μια σχολή να μάθω καράτε. Πήγα στον θρυλικό Τάκη Μεγαρίτη, που δίδασκε τότε σότοκαν καράτε. Μετά στον Τάσο Ανδρεάδη. Έμαθα γρήγορα, έφτασα στην μπλε ζώνη και ύστερα στη μαύρη.
Ξέρεις ότι ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος Γλύξμπουργκ είχε δύο δασκάλους καράτε από την Ιαπωνία; Έκανα μαθήματα και με αυτούς. Ήμουν τρελαμένος με το καράτε, αφού να φανταστείς, πήγαινα από το σπίτι μου μέχρι τη στάση του λεωφορείου με ανοίγματα».
«Μετά επιχείρησα να φτιάξω μια αίθουσα για να δουλέψω σαν δάσκαλος, να φτιάξω την πρώτη μου σχολή. Βρήκα ένα μέρος στο Βύρωνα, τελείως ακατάλληλο, με μπετά, αλλά βάλαμε νοβοπάν και έγινε σωστό. Παράλληλα, εκείνη την εποχή έκανα και τον dj στην ντισκοτέκ Aris στην Πλάκα.
Αγαπούσα πολύ τη μουσική και είχα βρει μια άκρη για βινύλια από την αμερικάνικη βάση του ναυτικού. Ήταν τρομερή εποχή για την Πλάκα τότε, ήταν κάθε μέρα γεμάτη με τουρίστες. Δεν ήταν εύκολο να πάνε με καράβι στα νησιά όπως τώρα. Υπήρχαν και κορίτσια, ε, κάθε βράδυ γνώριζα πανέμορφα κορίτσια στη ντισκοτέκ.
Όμως είχε έρθει η στιγμή να πάω φαντάρος. Ήταν και η εποχή που στην Ελλάδα υπήρχε το καθεστώς της Χούντας, ήταν αυστηρά τα πράγματα. Εγώ όμως τι στρατό να έκανα, που είχα το καράτε στο αίμα μου, το αγαπούσα όσο τίποτα άλλο και δεν ήθελα με τίποτα να μπω μέσα!»
«Έβγαζα και 120 δραχμές τη μέρα, μιλάμε για λεφτά εκείνη την εποχή, κάποιοι ίσως τα έβγαζαν σε ένα μήνα. Φαντάσου είχα μαθητή στο καράτε τον Λαναρά! (από τα κλωστήρια Λαναρά)».
«Προσπάθησα να πάρω απολυτήριο, με Ι5, πήγα μπρος στην επιτροπή, τους έκανα τον τρελό, είχε φοβηθεί το μάτι τους τότε, γιατί ένας φαντάρος είχε φάει 13 με μια χειροβομβίδα. Αλλά δεν τα κατάφερα, μάλλον με κατάλαβαν. Μου είπαν ότι θα μου δώσουν ένα χρόνο αναβολή για να βάλω μυαλό.
Εγώ είχα γνωρίσει τότε και μια κοπέλα στο μαγαζί που έπαιζα μουσική, Αγγλίδα, που έγινε γυναίκα μου. Φύγαμε μαζί, στην Αγγλία, γράφτηκα στο Cambridge National College of Κarate. Από εκεί και πέρα, η ζωή μου άλλαξε για πάντα.
«Το 1973 ξεκίνησα να διδάσκω και στην Αγγλία, 8-9 ώρες τη μέρα. Ήταν μια τρομερή εποχή, που είχε πεθάνει ο Μπρους Λη και όλοι ήθελαν να γίνουν Μπρους Λη. Τότε έγινα και αντιπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Καράτε, ταξίδευα ανά την Ευρώπη και έβλεπα αγώνες. Διαδίδαμε το καράτε σε όλη την Ευρώπη.
«Το '75 ήρθε στον κόσμο ο γιος μου, ο Κρις. Πόσο μεγάλη χαρά!».
«Ο Κρίς είχε τις πολεμικές τέχνες στο αίμα του, αμέσως αγάπησε το καράτε, το κικ μπόξινγκ. Ήταν παιδάκι, ούτε πέντε ετών, όταν έκανε back kicks στον καναπέ, με απίστευτο πάθος. Πολύ γρήγορα και με δική του επιθυμία, μπήκε στους αγώνες επίδειξης ο Κρις, το ταλέντο του ήταν ασύγκριτο.
Επιστροφή στην Ελλάδα
«Το 1984 γύρισα στην Ελλάδα, ήρθα με το αυτοκίνητο από την Αγγλία. Θα σου πω ότι έκλαψα τα λεφτά μου, τις 100.000 δραχμές που είχα πληρώσει για να εξαγοράσω το στρατιωτικό μου. Κανείς μα κανείς δεν με έλεγξε.
Άνοιξα μια σχολή καράτε, εκεί που ήταν το Σινεμά Γαρδένια στη Βουλιαγμένη και έγινε χαμός, ένα σωρό παιδιά έρχονταν να γραφτούν, έβλεπαν και τον Κρις και καταλαβαίνεις, ήθελαν να του μοιάσουν».
«Ο Σπέντζος μου έδειξε ένα βιβλίο για το πως γυρίζεις μια ταινία, το διάβασα μονορούφι. Ήθελα πολύ να γυρίσω ταινίες, είχα γράψει ήδη κάτι. Βάναμε τον «Μαχητή» στην αρχή, πήγε αρκετά καλά. Μετά κάναμε το «Ο Θείος Μου ο Νίντζα» με τον Όμηρο Ευστρατιάδη και τον Σωτήρη Τζιβελέκο, που κόστισε 1,5 εκατομμύρια δραχμές και έβγαλε πόσο νομίζεις; 20 εκατομμύρια.!
«Ανέβασε το κασέ του ο Τζιβελέκος μετά από αυτή την ταινία, από 400.000 ζητούσε 1.000.000. Ο Κρις από 100.000 πήγε στις 400.000»
*** Σκηνοθεσία: Γιώργος Σφέτας Σενάριο: Γιάννης Ευστρατιάδης , Γιώργος Σφέτας (σύλληψη σεναρίου) Ηθοποιοί: Κρις Σφέτας , Γιώργος Σφέτας, Τσάρλη Σφέτας , Γιάννης Νικολαϊδης , Γιώργος Γεωργοκώστας , Γιώργος Σουξές , Κώστας Μπακάλης , Πέπη Σταυροπούλου , Τάσος Πολυχρονόπουλος , Φρύνη Αρβανίτη , Νάκυ Κρέστα , Μαργαρίτα Νιάνια, Κώστας Φωτοδήμος , Μαίρη Καββαδία , Δημήτρης Τζουρντός , Κώστας Θεοδόσης , Κώστας Αντωνίου , Αλέκος Γιαννάκης
Πλοκή: Ο Κρις ξεκινώντας από το σπίτι του για το σχολείο, δεν μπορεί να φανταστεί ότι θα μπλέξει σε μια περιπέτεια με αβέβαιο τέλος. Γιατί οι τρεις κακοποιοί που απαγάγουν τα παιδιά, είναι αδίστακτοι και αποφασισμένοι για όλα. Τα παιδιά ρίχνονται σε ένα σκοτεινό δωμάτιο και οι απαγωγείς δεν θα διστάσουν να τα σκοτώσουν αν δεν πάρουν τα λύτρα. Ο Κρις μαθαίνει ότι ένα από τα παιδιά πρέπει να πάει αμέσως στο νοσοκομείο και αποφασίζει να δραπετεύσουν. Διασχίζουν το δάσος τα τέσσερα παιδιά και από πίσω τους τρέχουν οι απαγωγείς. Ο Κρις δίνει κουράγιο στα παιδιά για να φτάσουν στον δρόμο, αλλά τότε αντηχεί ένας πυροβολισμός και το αίμα κοκκινίζει τον ήλιο..
***
«Καταπιάστηκα με τη σκηνοθεσία, με το μοντάζ, μου άρεσε πολύ η δουλειά αυτή. Δεν είχαμε λεφτά ούτε για εξωτερικά γυρίσματα, ούτε για μοντάζ, με ένα εκατομμύριο βγάζαμε ταινία πολεμικών τεχνών, είχαμε μεράκι και αγάπη γι' αυτό που κάναμε»
«Μετά τον Ευστρατιάδη συνεργάστηκα με τον Μαρκίδη, έναν άνθρωπο που δεν σεβάστηκε τη δουλειά μου. Αν δεις μια ταινία, "Ο Φίλος Μου ο Νίντζα" και ό,τι άλλο κάναμε μαζί του, δεν ήτάν καλό».
«Μετά από τον Μαρκίδη έκανα μόνος μου ταινίες, μαζί με τον Κρις, τους «Τρεισήμισι Τσαμπουκάδες» τους έκανα εγώ. Θα ήθελα να ξανακάνω και την ταινία "7 Μικροί Κομάντος", νομίζω πως μπορούσε να βγει πολύ καλύτερη».
«Αφού τέλειωσε η μόδα της βιντεοκασέτας, μας φώναξε ο Αντ1. Είχε γράψει ο ηθοποιός Γιώργος Σουξές σενάριο για μια σειρά, 26 επεισόδια, καράτε και ο Κρις πρωταγωνιστής. Το διαβάσαμε, αλλά δεν ήταν κάτι που μας άρεσε. Ήταν και ο Κρις μεγάλος πια, δεν ήταν παιδί, δεν του ταίριαζαν πια αυτές οι ταινίες. Κάναμε πάντως μαθήματα πολεμικών τεχνών στον Πρωινό Καφέ. Πήγε και στον Ανδρέα Μικρούτσικο ο Κρις, μαζί με τον Σκουγκλάκο».
«Ήθελα πάρα πολύ να γυρίσω σίκουελ του «Μαχητή». Το προσπάθησα πολύ πριν από πέντε χρόνια, ήρθα στην Ελλάδα, αλλά δεν τα κατάφερα. Μίλησα με παραγωγούς, μου είπαν «μην το κάνεις, θα χάσεις τα λεφτά σου»
Κλείσαμε το τηλέφωνο με τον κύριο Σφέτα και οι καιρικές συνθήκες μάλλον είχαν αντιστραφεί και η βροχή είχε κάνει την εμφάνιση της στο Μπράιτον. Απτόητος, σαν πραγματικός μαχητής, μου αποκάλυψε πως θα έβγαινε για ποδήλατο. Θα μπορούσαμε να βλέπουμε τον Γιώργο και τον Κρις Σφέτα αντί για το "Cobra Kai" και να γίνονται viral κάθε τους σκηνή. Τους χάσαμε όμως.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
