Ο Ρόμπιν Γουίλιαμς μιλούσε χαμηλόφωνα, με κοφτές, συμπυκνωμένες προτάσεις, σαν ένας τζαζ μουσικός που παίζει με διαφορετικούς ρυθμούς και κλίμακες ή σαν σαν ένας εξωγήινος που εκπέμπει από άλλη διάσταση. Μιλώντας για τις εξαρτήσεις του από το αλκοόλ και τα ναρκωτικά, συχνά χρησιμοποιούσε μικροϊστορίες, που μοιάζουν με ανέκδοτα, όπως αυτή:
«Μια φορά θυμάμαι είχε πιει τόσο πολύ που ρώτησα τον μπάρμαν πού είναι το αυτοκίνητο μου. Δεν ήξερε και πήγε να το βρει. Μετά δεν θυμάμαι τι έγινε, πάντως ξύπνησα σπίτι. Και αναρωτήθηκα ξανά το ίδιο. Πού είναι το αυτοκίνητο μου; Τελικά ο μπάρμαν το είχε παρκάρει σε ένα ιδιωτικό πάρκινγκ, αρκετά ασφαλές. Αυτά είναι τα προνόμια των σελέμπριτι, πάντα κάποιος θα βρεθεί να σου παρκάρει το αυτοκίνητο, χωρίς καν να το ζητήσεις».
Σε μια άλλη διήγηση του, για την εποχή που δοκίμαζε τις ικανότητες του στη stand up κωμωδία, δίπλα στον Ρίτσαρντ Πράϊορ, θυμόταν τους hecklers, αυτούς που αποδοκίμαζαν σκληρά εκείνους που δεν έφερναν γέλια στο κοινό και στόχευαν συχνά στους κωμικούς που είχαν προβλήματα αλκοολισμού. Έλεγε: «το να είσαι θυμωμένος με έναν αλκοολικό δεν έχει λογική, είναι σαν να χαστουκίζεις μια αγελάδα»
Μιλώντας στον Μαρκ Μάρον και στον δημοσιογράφο Ντέιβιντ Ίτζκοφ (2010), ο Γουίλιαμς είχε περιγράψει με απόλυτη ειλικρίνεια το σπιράλ του εθισμού του στα ναρκωτικά και στο αλκοόλ.
«Στo "Mork and Mindy" (σ.σ: την τηλεοπτική σειρά του 1978 που πρωταγωνίστησε, υποδυόμενος έναν ανθρωπόμορφο εξωγήινο που συζούσε με μια κοπέλα) ήμουν 27-28 ετών όταν με πήραν. Αλλά δεν είχα σταματήσει να κάνω stand-up, να βγαίνω έξω για να πιώ και να γνωρίσω κόσμο, να κάνω ναρκωτικά. Τα έκανα όλα μαζί.
Δηλαδή πρώτα πήγαινα στο γύρισμα της σειράς, μετά πήγαινα στο κλαμπ που έκανα stand up, μετά πήγαινα σε άλλα κλαμπ και γνώριζα κόσμο (εκεί συχνά έπεφτα πάνω σε κάποιον ντίλερ που μου έδινε κοκαΐνη) μετά κάναμε βόλτες με τα αυτοκίνητα μέχρι το ξημέρωμα. Το επόμενο πρωί, πάλι το ίδιο. Ήμασταν σαν βαμπίρ που άντεχαν στο φως της νύχτας.
Μια ψευδαίσθηση
«Ο κόσμος νομίζει πως οι άνθρωποι που κάνουν ναρκωτικά έχουν όρεξη, είναι ενδιαφέροντες τύποι. Χριστέ μου, ήμουν ένας πολύ βαρετός τύπος! Όποτε ήμουν σε κλειστό χώρο ήθελα να κοιτάω έξω από τα παράθυρα.
Δεν το παραδεχόμουν ότι ήμουν εθισμένος. Μέχρι που ξυπνούσα το πρωί, όταν είχα καταφέρει να κοιμηθώ και ο ίδρωτας και τα ούρα μου μύριζαν απαίσια».
Ήταν 1982, όταν ο Άλαν Στεφάν, ένας λιγότερο διάσημος κωμικός του Λος Άντζελες, γνώρισε τον Ρόμπιν Γουίλιαμς σε ένα κλαμπ κωμωδίας. Η στιχομυθία μεταξύ τους πήγε ως εξής:
- Ξέρεις κανένα με κόκα, έχω πρόγραμμα, δεν μπορώ να συνεχίσω χωρίς μια μυτιά
- Θα σε βοηθήσω εγώ
- Πώς θα με βοηθήσεις; Έχεις να μου δώσεις κανένα γραμμάριο;
- Όχι, είσαι τρελός που θα σου δώσω κοκαΐνη; Είσαι ο Ρόμπιν Γουίλιαμς!
Ήταν η χρονιά που ο υπέρ - ταλαντούχος κωμικός και φίλος του, Τζον Μπελούσι, πέθανε ξαφνικά, από υπερβολική δόση ναρκωτικών. Ο θρύλος λέει πως πριν κάνει την τελευταία του δόση, είχε περάσει χρόνο μαζί με τον Ρόμπιν Γουίλιαμς.
Το σοκ αυτού του θανάτου, μαζί με τη γέννηση του πρώτου του παιδιού από την πρώτη του σύντροφο, του μικρού Ζάκαρι, τον έκανε να σκεφτεί διαφορετικά.
Το μυαλό του, αυτή η μηχανή που λειτουργούσε non stop για να βρίσκει κωμικά ευφυολογήματα, ήταν το εφόδιο του για να κάνει μια σπουδαία καριέρα στο Χόλιγουντ. Έπρεπε να το προστατέψει.
Πέρασαν 20 χρόνια
«Πως ξανακύλησες στο αλκοόλ;» τον ρωτάει το 2010 ο κωμικός και podcaster Μαρκ Μάρον.
- Ήμουν στην Αλάσκα για το γύρισμα της ταινίας
- Αυτό τα λέει όλα, με κάλυψες
Ήταν η ταινία "The Big White" (2005), μια μαύρη κωμωδία που αφηγούνταν την ιστορία ενός ταξιδιωτικού πράκτορα από την Αλάσκα, με οικονομικά προβλήματα.
«Περνούσα πάρα πολύ χρόνο κλεισμένος σε ένα φορτηγάκι που ήταν το καμαρίνι μου. Ώρες ατελείωτες. Βαριόμουν συνεχώς και έκανα σκέψεις τρόμου για το μέλλον. Τι θα κάνω; Ένιωθα φόβο. Άρχισα να πίνω αυτά τα μικρά μπουκαλάκια με το τζάκ ντάνιελς, που έβρισκα στο μίνι μπαρ. Μια εβδομάδα μετά, είχα βρει τα μεγάλα μπουκάλια. Ήταν σαν να λέω στον εαυτό μου, μην ανησυχείς, υπάρχει θεραπεία για όλο αυτό. Και ύστερα άνοιγα το μπουκάλι.
«Ο κόσμος με ρώταγε γιατί ανησυχούσα για το μέλλον, αφού είχα κερδίσει Όσκαρ. Ε λοιπόν, η χαρά του Όσκαρ κράτησε μια εβδομάδα, μετά ξεχάστηκε. Στο δρόμο και πάλι με σταματούσαν και μου έλεγαν Γεια σου Μορκ!
Καταλαβαίνεις ότι έχεις πρόβλημα, όταν σε βρίσκει στο δρόμο ο ντίλερ που είχες παλιά και σου λέει το παράκανες, σταμάτα!
Κάποιοι λένε πως άρχισα να πίνω ξανά γιατί είχε πεθάνει ο Κρις (Κρίστοφερ Ριβ, ο «Σούπερμαν» και επί χρόνια φίλος του). Όχι, δεν ήταν γι' αυτό. Ήταν τελείως εγωιστικό. Ένιωθα ένα τεράστιο κενό, έναν φόβο».
«Και ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι αυτό που ήθελα δεν βρισκόταν στο σινεμά, στις βραβεύσεις ταινιών που με καλούσαν, σε όλα αυτά τα κοσμικά. Συνειδητοποίησα πως ήθελα να γυρίσω στη stand up κωμωδία, στις ρίζες μου».
Ο εθισμός του Ρόμπιν Γουίλιαμς στο αλκοόλ διήρκεσε τρία χρόνια. Μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα, μεταξύ άλλων, είχε εμφανιστεί σε φιλανθρωπική εκδήλωση στις Κάννες, την οποία διοργάνωνε η ηθοποιός Σάρον Στόουν, με εμφανές πρόβλημα μέθης.
Είχε πει γι' αυτό στη βιογραφία του. «Όταν είσαι τόσο καιρό αλκοολικός, σίγουρα θα κάνεις και ντροπιαστικά πράγματα. Εκείνο το βράδυ ήμουν κομμάτια. Και ξαφνικά, εμφανίστηκε ένα τείχος ανθρώπων μπροστά μου. Ήταν όλοι τους παπαράτσι. Τότε σκέφτηκα, εντάξει, τώρα το έμαθαν όλοι!».
Ο Ρόμπιν Γουίλιαμς κατάφερε να κόψει οριστικά το αλκοόλ το 2008, με την επέμβαση της οικογένειας του. Tα τελευταία χρόνια της ζωής του (2012-2014) υπέφερε από βαριάς μορφής κατάθλιψη, ενώ είχε διαγνωστεί και από Parkinson στα πρώτα στάδια. Παρ' όλα αυτά, ο Ρόμπιν Γουίλιαμς είχε σταθερή παρουσία στην τηλεόραση και στο σινεμά.
Το 2011, η συμπρωταγωνίστρια του στην κωμική σειρά "Mork and Mindy", Τζίνα Χεκτ, είχε παρευρεθεί στο Broadway, στην παράσταση "Baghdad and the Zoo", με πρωταγωνιστή τον Ουίλιαμς. Στο τέλος τον επισκέφθηκε στο καμαρίνι, μαζί με τον σύζυγο της, Στίβεν Περλ.
Όταν έκλεισε η πόρτα του καμαρινιού, ο Στιβ είπε στην Τζινα.
«Κάτι δεν πήγαινε καλά με τον Ρομπ»
«Τι εννοείς;»
«Η λάμψη στα μάτια του έχει χαθεί»
«Δεν νομίζω» απάντησε εκείνη, αν και μέσα της ήταν βέβαιη για το αντίθετο. Η λάμψη στα μάτια του είχε χαθεί για πάντα.
Με στοιχεία από WTF with Marc Maron, SF Chronicle, Guardian.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
