Βρισκόταν συνέχεια μπροστά της. Είχε γίνει η σκιά της. Τις πρώτες φορές, κάπως είχε πεισθεί ότι πρόκειται για ένα τυχαίο γεγονός, μέχρι που συνειδητοποίησε ότι είχε πέσει θύμα stalking. Και τότε η κατάσταση άρχισε να ξεφεύγει. Ο συνομήλικος τότε stalker της, άρχισε να καραδοκεί έξω από το σπίτι της, στέλνοντας εμμονικά μηνύματα σε όλα τα social media, στο κινητό και στο mail της. Αυτή η κατάσταση διήρκησε για ένα εξάμηνο, όμως το τραύμα παραμένει ακόμα.
Το στίγμα του μπορεί να το νιώσει σε κάθε κοινωνική συναναστροφή, σε κάθε επαφή, σε κάθε βήμα. Για πολύ καιρό, η 28χρονη Έλενα, είχε κλειστεί στον εαυτό της. Αρνούταν να κυκλοφορήσει εξαιτίας του φόβου. Δεν θα άντεχε να της συμβεί ξανά κάτι τέτοιο. Μετά από μια μακρά περίοδο κρίσεων, μετατραυματικού στρες και τη βοήθεια ειδικού ψυχικής υγείας, νιώθει πως μπορεί να μιλήσει ανοιχτά.
Όπως μου αφηγούταν την ιστορία της, στο μυαλό μου άρχισαν να έρχονται σκηνές από τη σειρά Baby Reindeer, σκηνές γνώριμες, τραυματικές, που προκαλούσαν ρίγος και μόνο σα σκέψη. Εκείνη πάντως, δεν κατάφερε να τη δει. «Η αναβίωση του τραύματος δε θα μου έκανε καλό», εξηγεί η Έλενα μιλώντας στο Reader.
Όλα ξεκίνησαν ένα καλοκαίρι. Ήταν γύρω στα 24, παρέα με φίλες της σε ένα μικρό, απομακρυσμένο κυκλαδονήσι. Τέλη Αυγούστου, σε ένα ηλιοβασίλεμα που χάζευαν να χάνεται στον ορίζοντα, τους πλησίασε μια παρέα αγοριών. Τότε ξεκίνησε και η δική της ιστορία με τον Θ., τον stalker της.
Η ιστορία της, όπως την αφηγήθηκε στο Reader:
«Τον γνώρισα εκείνη την ημέρα και οι παρέες μας έσμιξαν και καταλήξαμε να περνάμε τις διακοπές μαζί. Από την πρώτη στιγμή ένιωσα να με φλερτάρει έντονα, σχεδόν επιθετικά, όμως τότε μου φαινόταν κολακευτικό. Δεν ανταπέδωσα ποτέ, διότι δεν με έλκυε, αλλά παρόλα αυτά είχαμε μια επικοινωνία αφού οι παρέες μας είχαν ταιριάξει.
Το καλοκαίρι τελείωσε και όλοι επιστρέψαμε στις δουλειές και τις υποχρεώσεις μας. Ο Θ., συνέχισε να μου στέλνει μηνύματα σε χαλαρό τόνο και εγώ να απαντάω φιλικά. Όμως, μέρα με τη μέρα, τα μηνύματα πύκνωναν, γίνονταν όλο και περισσότερα.
Κάποιες φορές οι παρέες μας κανόνιζαν να βγούμε όλοι μαζί και το κλίμα ήταν καλό. Όμως υπήρχαν φορές που τύχαινε να βγω σε κάποιο μαγαζί και μετά από λίγη ώρα να τον συναντήσω στο ίδιο μέρος. Στην αρχή είχα πιστέψει πως είναι τυχαίο, επειδή μέναμε σε κοντινές γειτονιές, από την άλλη, είχε τύχει πάνω από 4-5 φορές, οπότε μου φαινόταν περίεργο. Όμως δεν έδωσα παραπάνω σημασία».
«Εκείνος άρχισε να στέλνει μηνύματα σε σημείο εμμονικό. Μου έστελνε κυριολεκτικά από το πρωί μέχρι το βράδυ, και, πολλές φορές, όταν δεν μπορούσα να απαντήσω άμεσα, έστελνε ξανά και μου έκανε σκηνή. Είχα αρχίσει να αισθάνομαι περίεργα. Μια φορά που ήμουν σε ένα μίτινγκ και δεν κοίταξα το κινητό για μία ώρα, είχα περισσότερα από 30 μηνύματα και 10 κλήσεις από εκείνον. Τότε κατάλαβα ότι κάτι δεν πάει καλά.
Σε κάποια φάση, αφού δεν καταλάβαινε με το καλό, τον πήρα τηλέφωνο και έβαλα τις φωνές. Του είπα να μην με ενοχλήσει ξανά γιατί ήταν απαράδεκτος. Με είχε φτάσει στα όριά μου. Επί μια εβδομάδα μετά από αυτό, ήταν άφαντος. Νόμιζα ότι επιτέλους ξέμπλεξα. Μέχρι που άρχισαν τα χειρότερα...
Μια μέρα, είχα βγει ραντεβού με ένα παιδί -τον μέχρι σήμερα σύντροφό μου- και λαμβάνω μήνυμα από τον Θ. «Ποιος είναι αυτός;». Με έλουσε κρύος ιδρώτας. Ήταν προφανές πια ότι ήταν σε κάποιο κοντινό σημείο και με παρακολουθούσε. Άρχισα να κοιτάζω τριγύρω, μήπως τον δω πουθενά. Δεν απάντησα ποτέ σε εκείνο το μήνυμα. Τότε αντιλήφθηκα ότι αυτός ο άνθρωπος ήταν πια ο stalker μου.
Επέστρεψα σπίτι και τα μηνύματα συνέχισαν. Όμως υπήρχε κάτι διαφορετικό στο ύφος του. Γινόταν όλο και πιο επιθετικό. Απαιτούσε να του πω ποιος είναι αυτός με τον οποίο είχα βγει, αναρωτιόταν γιατί δεν του μιλάω. Όταν τον μπλόκαρα στο instagram, άρχισε να στέλνει σε όποια άλλη εφαρμογή υπήρχε. Messenger, whatsapp, viber, imessage. Άρχισε να με βρίζει με χυδαίους χαρακτηρισμούς και να με απειλεί ότι αν δεν απαντήσω θα έρθει να με βρει στο σπίτι μου να μιλήσουμε με το ζόρι. Η κατάσταση είχε φτάσει στο απροχώρητο».
«Μια μέρα, γυρνούσα από το σούπερ μάρκετ και με περίμενε στην είσοδο της πολυκατοικίας. Πάγωσα, δεν ήξερα πως να αντιδράσω. Δεν μπορούσα να καταλάβω αν με κοιτάζει με οργή ή μίσος, όμως το βλέμμα του ήταν κενό. Άρχισε να κλαίει και με ρώταγε τι έκανε λάθος. Προσπάθησα να το παίξω κουλ, γιατί αν τον απωθούσα δεν ήξερα πώς θα μπορούσε να αντιδράσει. Ήμουν πια πεπεισμένη ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο με σοβαρό ψυχιατρικό πρόβλημα. Τον καθησύχασα και του είπα πως πρέπει να μπω σπίτι, αλλά μπορούμε να μιλήσουμε με την πρώτη ευκαιρία. Μόλις έκλεισα την πόρτα πίσω μου, τα πόδια μου έτρεμαν. Ένιωθα παραβιασμένη.
Εκείνη ήταν η στιγμή που αποφάσισα να τα πω όλα στο αγόρι μου. Την επόμενη ημέρα που εκείνος εξακολουθούσε να με ενοχλεί, τον πήρα τηλέφωνο από το κινητό μου και έβαλα το αγόρι μου να μιλήσει. Τον απείλησε πως αν με ενοχλήσει ξανά θα απευθυνθούμε στην αστυνομία. Τότε ήταν η τελευταία φορά που άκουσα νέα του. Θεωρώ πως ίσως φοβήθηκε. Δεν έλαβα ποτέ ξανά μήνυμά του ή νέα από εκείνον».
«Οι μήνες που ακολούθησαν ήταν για εμένα εφιαλτικοί. Φοβόμουν. Είχα την αίσθηση ότι κάθε φορά που θα βγω από το σπίτι θα είναι εκεί, θα με περιμένει σε κάποια γωνιά να μου κάνει κακό. Κάποια στιγμή δεν έβγαινα σχεδόν καθόλου από το σπίτι, παρά μόνο για τη δουλειά. Είχα ένα συνεχές στρες, αδυνατούσα να κοιμηθώ. Τότε γνώρισα και τις κρίσεις πανικού. Την ανάσα μου να κόβεται, το κεφάλι μου να μουδιάζει. Το στίγμα του πάνω μου ήταν τεράστιο. Απευθύνθηκα σε ψυχολόγο και σιγά-σιγά προσπάθησα να το επουλώσω, να το σβήσω από μέσα μου.
Για όλους όσους έχουν πέσει θύμα stalking, θα έλεγα αρχικά να μιλήσουν σε κάποιον, να το γνωστοποιήσουν. Τα θύματα πολλές φορές παγώνουμε, δεν ξέρουμε πως να αντιδράσουμε. Θεωρώ πως πρέπει να μιλάμε σε κάποιον δικό μας άνθρωπο και στη συνέχεια στις αρχές. Δεν πρόκειται απλά για μία δύσκολη φάση, αλλά για μια εμμονική σχέση, με κάποιον που ίσως αποδειχθεί επικίνδυνος για τη σωματική μας ακεραιότητα».
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
